என்ன விலை அழகே

நம்ப முடியாது தான். இருந்தும், ஏமாற்று வேலை, பகல் கொள்ளை, தில்லுமுல்லு என்று பலவிதமான தொழில்களுக்கு இன்று சட்ட ரீதியான அனுமதி உண்டு. ஆனால் அதை நீங்களோ நானோ செய்தால் நிச்சயம் மாட்டிக் கொள்வோம். அதுக்கெல்லாம் கொடுத்து வச்சிருக்கணும்.

இன்றைய உலகின் அனைத்து செயல்பாடுகளுக்கும் ஒரு மதிப்பு அல்லது விலை உண்டு என்பதை மறுக்க முடியாது. அன்பு-பாசம்-நேசத்துடன் பகிர்ந்து கொள்ளும் எதையும் தவிர, மற்ற எதுவுமே சும்மா கிடைக்காது.

மதிப்பு என்றால் என்ன? எப்படி உருவாகிறது? மதிப்பின் இன்றைய நிலை என்ன? இந்தக் கேள்விகளுக்குப் பொருளியல் பேராசிரியர், மரியானா மஸ்சுகேட்டோ (Mariana Mazzucato) எழுதிய The Value of Everything ஏடு விரிவான பதில் அளிக்கிறது.

வரலாற்றுக் கண்ணோட்டத்தில், 18ம் நூற்றாண்டில் இருந்து, மதிப்பு பற்றி யாருமே புரிந்து கொள்ளக்கூடிய எழுத்தில் வடித்திருக்கிறார் பேராசிரியர்.

உடல் அல்லது மூளை உழைப்பால் மதிப்பை உருவாக்கும் ஒரு பிரிவினர் (value creationers), எந்தப் பங்களிப்புமே செய்யாமல் அதை லவட்டிக் கொள்ளும் அடுத்த பிரிவினர் (value extractors) என்று களை கட்டுகிறது ஏடு.

நாம் பிறந்து வளர்ந்து வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் இந்த முதலாளித்துவ சமூகத்தில், பொருளியல் இரண்டு பிரிவாகப் பிரிந்து நிற்கிறது.

இரண்டு பாடல்கள் இந்தப் பிரிவுகளின் வேறுபாட்டை மேலோட்டமாய் சொல்கின்றன.

நாடோடி மன்னன் படத்தில், சும்மா கெடந்த நெலத்தைக் கொத்தி .. என்று ஆரம்பித்து நம்ம கையுங் காலுந் தானே மிச்சம் என்று பானுமதி சலித்துக் கொள்ள, நாளை போடப் போறேன் சட்டம் பொதுவில் .. என்று (பட்டுக் கோட்டையார் வரிகளில்) ஆறுதல் சொல்வார் எம்ஜிஆர்.

பராசக்தி படத்தில், ஓ ரசிக்கும் சீமானே வா ஜொலிக்கும் உடையணிந்து களிக்கும் நடனம் புரிவோம் .. என்று எம். எஸ். ராஜேஸ்வரி (காமாட்சிசுந்தரம் வரிகளில்) பாட, கமலா ஆடுவார்.

முதலாவது பாடலை பொருளியலாளர் கெயின்ஸ் கேட்டிருந்தால் நிச்சயம் ரசித்திருப்பார். இரண்டாவது பாடலை பொருளியலாளர் மில்டன் பிரெய்ட்மன் கேட்டிருந்தால் ஆகா ஓகோ என்றிருப்பார்.

முதலாவது பாடல் என்ன சொல்கிறது? அரசே பெரிய முதலாளியாக இருக்க வேண்டும். யோசனையோடு செயல் புரிய வேண்டும். தனியார் முதலாளிகள், அரசின் சொல் கேட்டு ஆட்டம் போட்டால் வாழ்க்கை இனிக்கும் (கெயின்ஸ்).

இரண்டாவது பாடல் : தனியார் முதலாளிகளை, அவர்கள் பாட்டுக்கு ஜாலியாக ஆட்டம் போட விட்டால் போதும். அவர்கள் மக்கள் எல்லாரையும் மகிழ்ச்சியாக வைத்திருப்பார்கள். அரசு தலையிடக் கூடாது (மில்டன் பிரெய்ட்மன்).

80 களுக்கு முன்னே கெயின்ஸ் ஜொலித்துக் கொண்டிருந்தார். 80 களுக்குப் பின்னே இன்று வரை மில்டன் பிரெய்ட்மன் ஜொலித்துக் கொண்டிருக்கிறார். இவ்வளவு தாங்க.

(இந்தக் கட்டுரையில், ஏட்டின் நான்கு இயல்களை மட்டும் கையாண்டிருக்கிறேன் என்பதை முதலிலேயே சொல்லி விடுகிறேன். )

மதிப்புக்கு வருகிறோம். ஒரு பொருள் அல்லது சேவையின் உற்பத்தி மற்றவர்களுக்குப் பயன் தருவதாய் இருந்தால் மட்டுமே அது மதிப்புள்ளதாக இருக்கும். எடுத்துக் காட்டாய், ஒரு ஆலை துவங்கினால் அதில் உருவாகும் பொருள்களுக்கு மதிப்பு உண்டு. அதே சமயம். ஆலையினால் சூழலுக்கு மாசு ஏற்படும் என்றால் அதற்கு மதிப்பில்லை. இன்றைய பொதுக் கொள்கை இது.

இருக்க, 17ம் நூற்றாண்டின் பொருளியலாளர்கள் இருவர் (பெட்டி மற்றும் கிங்) தனிமனித பயன்பாடு (individual utility) என்கிற கருத்தியலை முதன்முதலாக முன் வைக்கிறார்கள். (உற்பத்தியால் நன்மை விளைந்தால் என்ன, கேடு விளைந்தால் என்ன, அது முக்கியம் அல்ல.)

இவர்களின் பின் வந்த, ஆடம் ஸ்மித், மற்றும் ஷான் பாப்டிஸ்ட் ஷே, மதிப்பு என்பது உற்பத்தி செய்வோர், நுகர்வோர் என்கிற இரு பிரிவினர்களிலும் தங்கி இருக்கிறது என்றார்கள்.

எங்கெங்கு நோக்கினும் கிராக்கியடா

மதிப்பின் வரைவிலக்கணம் பக்க சார்பின்றி அமைந்திருந்த வேளையில், பற்றாக்குறை (scarcity) என்கிற ஒரு புது அம்சத்தை மதிப்பில் சேர்த்துக் கொண்டார்கள்.

எந்தப் பொருள் அல்லது சேவைக்கு கிராக்கி இருக்கிறதோ அது பற்றாக்குறை உள்ளது என்று சொல்லப்பட்டது. யாரும் சீண்டாத பொருளோ, சேவையோ இருந்தால் அதற்குப் பற்றாக்குறை இல்லை.

அந்தக் கணத்தில் இருந்து மதிப்பு என்பது நுகர்வோர் பக்கம் தாவி விட்டது. உற்பத்தியாளர்கள் அல்ல. நுகர்வோர் தான் மன்னர்கள். அவர்கள் சொன்னால் மறு பேச்சில்லை. பொருளியலாளர் ஆல்பிரெட் மார்ஷல் காலத்தில் இருந்து இந்தக் கொள்கை வேர் பிடித்துவிட்டது.

இனி, மதிப்பை அளவிட அடுத்த கட்டம் போகிறோம். பொதுவாக, ஒரு உற்பத்தியோ, சேவையோ உருவாக, மனித உழைப்பு உட்பட முழு செலவு என்ன ஆகும் என்பதைக் கணித்தால் அதன் மதிப்பை அளவிடலாம்.

ஆனால் செலவு என்று வரும்போது அது ஆக்கபூர்வமான செலவா இல்லை தண்டச் செலவா என்று சந்தேகம் வரவே, செலவுகளை இன்னும் ஆழமாகக் கிண்ட ஆரம்பித்தார்கள்.

சேவைகள் எதையும் ஆக்கபூர்வமானது என்று சொல்ல மாட்டேன் என்றார் ஆடம் ஸ்மித். விவசாயிகள் மட்டுமே ஆக்கபூர்வமானவர்கள் என்றார் கெஸ்னீ. தொழிலாளர்கள் மட்டுமே ஆக்கபூர்வமானவர்கள் என்றார் கார்ல் மார்க்ஸ்.

நில சொந்தக்காரர்களோ அல்லது ஆலை சொந்தக்காரர்களோ, எல்லாருமே வெட்டியாய்த் தின்று வாழும் கூட்டம் தானே. இவர்களின் பங்கையும் தண்டச் செலவுகளில் சேர்க்கவேண்டும் என்று ஒரு பகுதி சொல்ல, அதெல்லாம் அரசுகள் பார்க்க வேண்டிய வேலை. நீங்கள் அனாவசியமாக அவர்களை இதில் இழுக்கக் கூடாது என்று மற்றொரு பகுதி சொல்ல ஆரம்பித்தது.

இந்த நிலையில் இன்னோர் அம்சம் வரவாயிற்று. பேர் : விளிம்புநிலை பயன்பாட்டுக் கொள்கை (marginal utility theory).

இந்த வீனா பானா கொள்கையின் படி, ஒவ்வொரு பொருளின்/சேவையின் பற்றாக்குறையையும் மற்றவைகளுடன் ஒப்பு நோக்கி முடிவு செய்து மதிப்பு கொடுக்கிறார்கள்.

ஏன் நீங்களோ, நானோ கூட பற்றாக்குறை உள்ளவர்களே. இல்லாவிட்டால் நமக்கு மதிப்பில்லை. முதலாளிகள் தொழிலாளர்களை சுரண்டுவதில்லை. ஒவ்வொருவரையும் திறமையின் அடிப்படையில் ஒப்பு நோக்குகிறார்கள். யார் கூடுதலான பற்றாக்குறை கொண்டிருக்கிறாரே அவருக்கு வேலை கிடைக்கும்.

தொழிலாளர்கள் எப்படி? வேலை இல்லாமல் சும்மா இருந்தால் கிடைக்கும் அரசு தரும் உதவிப் பணத்தின் தொகையை வேலைக்குப் போனால் ஒரு முதலாளி தரும் ஊதியத்தோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறார்கள். பின்னது கூடுதலாய் இருந்தால் வேலைக்குப் போவார்கள். இல்லாவிட்டால் வீட்டில் இருப்பார்கள். மற்றும்படி, வேலை இன்மை பெருகிவிட்டது என்பதெல்லாம் வெறும் பினாத்தல் என்கிறது இதே வீனா பானா.

(மேற்கு நாடுகளில் வேலை இல்லாவிட்டால் உதவிப்பணம் கிடைப்பது மிகவும் சாதாரணம். நம் நாட்டில் காசு இல்லாவிட்டால் பிச்சை எடு என்று சொல்லி விரட்டுவது மிகவும் சாதாரணம். பேராசிரியர் மேற்கு நாடுகளின் பொருளாதாரப் பின்னணியில் எழுதி இருப்பதைக் கவனிக்க வேண்டும்.)

எது எப்படியோ, வீனா பானா தான் இன்று பல்கலைக்கழகங்களில், அரசு ஆலோசனைகளில் முதலிடம் வகிக்கிறது. ஏன் என்றால் இன்று பொருளியலில் மிகவும் பிரபலமாக இருக்கும் நவீன தாராளமய கொள்கையில் இது ஓர் முக்கிய அங்கம்.

லாப நட்டக்கணக்கு எழுதும் கணக்காளர்கள், அதை மேற்பார்வை செய்யும் தணிக்கையாளர்களின் ஊதியங்கள், போக்குவரத்து செலவுகள், விளம்பர செலவுகள்… இப்படி விதவிதமான செலவுகளை எதில் சேர்ப்பது? விவாதங்கள் அன்றே துவங்கிவிட்டன.

அடுத்து, அரசுகளின் செலவுகள் கூடத் தேவை தானா என்கிற அளவுக்கு – அதாவது அரசே தண்டச் சோறு என்று கூச்சல்கள் கேட்கும் காலத்தில் வந்து நிற்கிறோம்.

என்னை விட்டால் யாருமில்லை

வங்கிகளுக்கு மதிப்பு கொடுப்பதா இல்லையா? அன்று வங்கிகளில் பயனாளர்கள் சேமிக்கும் பணத்தை வட்டிக்கு விட்டோ அல்லது முதலீடுகளில் போட்டோ ஒரு மாதிரி ஒப்பேற்றிக் கொண்டிருந்தார்கள். ஆகவே அன்று வங்கிகள் என்றாலே எல்லாருக்கும் ஒரு இளக்காரம்.

இது கண்டு கண்ணீர் விட்டவர்கள் மில்டன் பிரெய்ட்மன் கட்சி ஆதரவாளர்கள். நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு வங்கிகள் அவசியம் என்று சிந்தித்தவர்கள், 90 களிலிருந்து முதலீட்டு வங்கிகள் (investment banks) என்று ஆரம்பியுங்கள் என்று அரசுகளுக்கு யோசனை சொன்னார்கள்.

இவர்கள் இஷ்டம் போல் கடன் கொடுக்கலாம். அதிக வட்டிக்கு ஆசைப்படலாம். நாம் எதுவும் கண்டுக்க மாட்டோம் என்று சொன்னது தான் தாமதம், வானளாவ உயர்ந்தார்கள் மு. வங்கியினர்.

அப்ப நாங்க? போர்க்கொடி தூக்கினார்கள் மற்ற சாதா வங்கிகள். சரி சரி. உங்களுக்கும் அந்த சலுகைகள் உண்டு என்று சட்டங்கள் வந்தன. வங்கிகளின் மதிப்பு, ஒரே நாளில், வானத்தை விட ஒரு படி மேலே போயிற்று.

வழக்கமான வங்கி வாடிக்கையாளர்கள் மட்டுமல்ல, கண்டவன் கிண்டவனுக்கெல்லாம் கடன் கொடுக்கப்பட்டது. மூளைசாலிகள் முடிந்தளவு சுருட்டினார்கள். பிறகு தலைமறைவானார்கள். வாராக் கடன்கள் பெருகின.

லேமன் பிரதர்ஸ் (Lehman Brothers) எனும் பெரும் பன்னாட்டு முதலீட்டு வங்கி முதலில் சரிந்தது. 2008 ல் நடந்த அந்தப் பூகம்பம் மற்ற வங்கிகளின் வயிற்றில் புளியைக் கரைத்தது. காரணம் : வங்கிகள் எப்போதுமே ஒருவரில் ஒருவர் தங்கி இருப்பது வழக்கம். அடுத்து, வங்கிகளின் செயல்பாடுகளை யாருமே கண்காணிக்கவில்லை.

மதிப்பை உருவாக்கும் சாதாரண மக்கள், வங்கிகளின் மேல் நம்பிக்கை வைத்து பணத்தைப் போட்டால் அதையும் சேர்த்து லவட்டிக் கொள்கிற இந்தக் கூட்டத்தை, மதிப்பை உறிஞ்சும் கூட்டம் (value extractors) என்று தானே சொல்ல முடியும்?

இன்னும் எடுத்துக்காட்டுகள் தருகிறார் பேராசிரியர்.

பொருளியலாளர் கெயின்ஸ், வங்கிகளைக் கண்காணிக்காவிட்டால் நிதி நெருக்கடி வரும் என்று ஏற்கெனவே எச்சரித்திருந்தார். ஆனால் இப்போது பிரபலமாக இருப்பவர்கள் மில்டன் பிரெய்ட்மன் கட்சி ஆட்களாயிற்றே.

பேராசிரியர் கெயின்ஸ் கட்சி ஆதரவாளர். எதிரணியைப் பந்தாடுகிறார். 2008 ல் நிதி நெருக்கடி வந்தபோது வங்கிகளைக் காப்பாற்றியது யார்? அரசுகள். அதாவது மக்கள். அவர்கள் அல்லவா உங்கள் கடன் சுமைகளை அவர்கள் தலையில் தூக்கிக் கொண்டார்கள்? (மக்களுக்கே தெரியாமல் அவர்கள் தலையில் சுமத்தியது அன்று ஆட்சியில் இருந்த அரசியல்வாதிகள்.)

எதிர்காலத்திலும் நிதி நெருக்கடிகள் வரலாம். (ஏன், நாளையே வந்துவிடலாம். அதுவும் பொருளாதாரப் பிரச்னைகள், 2008 ஐ விடப் பயங்கரமாக இருக்கும். மக்கள் கடும் துன்பத்தில் மூழ்கக்கூடும் என்று இரண்டு அணிகளுமே ஒப்புக் கொள்கின்றன.)

தனியார் துறை எப்படி காப்பாற்றும்? கூப்பிட்டதும் ஓடிவர, இவர்கள் என்ன கிருஷ்ண பரமாத்மாவா? 2008 லேயே இவர்கள் சாயம் வெளுத்துவிட்டதே. பேராசிரியர் சாடுகிறார்.

அதெல்லாம் வந்தப்ரம் பாத்துக்கலாம் என்று ஒரு மாதிரி சமாளித்துக் கொடிருக்கிறார்கள் பிரெய்ட்மன் அணியினர். பிரச்னைகள் இப்போதே மெல்ல மெல்ல வளர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. அதுக்கென்ன, தனியார் துறைக்கு இன்னும் சுதந்திரம் கொடுத்தால் அவர்கள் வென்றுவிடுவார்கள் என்று புதிது புதிதாக, பல பல நிதித் திட்டங்களை அறிவித்துக் கொண்டிருக்கிறது இந்த அணி.

Derivatives, Securitizations, Shorting, Special Purpose Vehicles, Private Equities, Agency Theory .. என்று தினமும் வந்து கொண்டே இருக்கின்றன. ஆனால் இதெல்லாம் பைசா பெறாத, வெறும் கவரிங் நகைகள் என்கிறார் பேராசிரியர். ஒவ்வொன்றாகத் தோலுரித்துக் காட்டுகிறார்.

(நிதித் துறையை (பணம்) மட்டுமே பெருக்கிக் கொண்டே போனால் பொருளாதார செயல்பாடுகள் தானாகவே முன்னேறிவிடும் என்பது பிரெய்ட்மன் அணியின் கொள்கை.)

மக்களின் ஓய்வூதிய சேமிப்பையும் (|Pension Fund) தனியார் கையில் கொடுத்துவிடுங்கள். அரசுகளை விட, அவர்கள் நன்றாக மேலாண்மை செய்வார்கள் என்று ஆரம்பித்திருக்கிறது இந்த அணி. வங்கிகள் பிரச்னையில் என்ன பெரிசாப் பண்ணிக் கிழிச்சீங்க? இப்போ இது வேறயா? கேட்கிறார் பேராசிரியர்.

போகாதே போகாதே என் கணவா பொல்லாத சொப்பனம்

காப்புரிமை என்பது அறிவுத் திறனுக்கும் செயல் மேம்பாட்டுக்கும் சமூகம் தரும் பரிசு என்பதை நாம் அறிவோம். கண்டுபிடிப்புகளை ஊக்குவிக்க அரசுகளால் ஏற்படுத்தப்பட்ட ஓர் அமைப்பு அது.

இன்று தனியார் நிறுவனங்கள் அறிவியலாளர்கள், தொழில்நுட்ப வல்லுநர்களைப் பணியில் அமர்த்தி ஆய்வுகளை மேற்கொள்கின்றன. முடிவுகளை வெற்றிகரமாக செயல்படுத்தி லாபம் பார்க்கின்றன. தெரிந்ததே.

ஆய்வு முடிவுகளை சுருட்டிக் கொண்டு போய், நோகாமல் நொங்கு தின்ன, பல பேரென்ன, கோடிக்கணக்கில் ஆசாமிகள் காத்திருக்கிறார்கள். இந்த ஆசாமிகளிடம் இருந்து காக்க, காப்புரிமை அரணாக இருக்கிறது. நல்ல விஷயம்.

ஆனால் அதையே தலையில் தூக்கி வைத்துக் கொண்டு, இது எங்க சொத்து, எங்க ஆத்தா சொத்து, எங்க பாட்டன் சொத்து என்று அதே தனியார் நிறுவனங்கள் காலங்காலமாக உரிமை கொண்டாடிக் கொண்டிருந்தால் அறிவியல் வளருமா, இல்லை தேங்கிப் போய்விடுமா?

காப்புரிமையை கோல்மால் பண்ணி பில்லியன் கணக்கில் பணத்தை வாரிச்சுருட்டும் பிரபல பன்னாட்டு நிறுவனங்களைப் பட்டியல் போடுகிறார் பேராசிரியர். அசந்து போகிறோம்! – இப்படியும் நடக்கிறதா?

மருந்துகள் தயாரிக்கும் கம்பெனிகளுக்கு வருகிறார் அவர். பொதுவாக, தரவாரியாக, 10 அல்லது 20 ஆண்டுகள் மட்டுமே காப்புரிமைக்குக் கால எல்லை வகுத்திருப்பார்கள். அதன்பின் யாரும் அந்த அறிவையோ அல்லது தொழில்நுட்ப நுணுக்கத்தையோ பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம்.

அப்போது தானே புதிய வரவுகள், புதிய கண்டுபிடிப்புகள் சாத்தியமாகும்? எப்ப பாத்தாலும் குண்டு சட்டிக்குள்ளேயே குதிரை ஒட்டிக் கொண்டிருந்தால் எப்போது நாம் அடுத்த கட்டத்துக்குப் போவது?

ஒரே ஒரு பழைய ஃபார்முலாவை வைத்துக்கொண்டு அதன் உட்பொருள்களைக் கொஞ்சம் அங்கே மாற்றி, கொஞ்சம் இங்கே மாற்றி, இது புதுசு, நாங்க இப்போ, இப்போ, அதுவும் நேத்து ராத்திரி கண்டு புடிச்சதாக்கும் என்று ரீல் விட்டு அதே மருந்தை மீண்டும் மீண்டும் புதுப்பிக்கிற கலை இருக்கே.. அதுக்கெல்லாம் அந்த நிறுவனங்களுக்கு மட்டுமே கொடுப்பினை இருக்கிறது.

மதிப்பை உறிஞ்சும் கலை எப்படி எல்லாம் புதுப்புது வடிவங்கள் எடுக்கிறது!

(ஏட்டில் வியப்பான செய்திகள் ஏராளம்.. ஏராளம்.. இங்கே தந்திருப்பது வெறும் சாம்பிள் மட்டுமே.)

நாங்க புதுசா கட்டிக்கிட்ட ஜோடி தானுங்க

கூகுள், முகநூல், அமேசான், பிங், வாட்சப் .. என்று சமூக வலைத்தளங்களுக்கு வருகிறார் பேராசிரியர்.

இந்த உயிரினங்கள் எப்படி வாழ்கின்றன? எப்படி சூழலுக்கு ஏற்றபடி அனுசரித்து நடந்து கொள்கின்றன? மிக அண்மையில் தோன்றிய இந்த இனங்களின் படிநிலை வளர்ச்சியை, நுட்பமாக நம் முன் கொண்டு வந்து நிறுத்துகிறார் அவர்.

செல்லப் பிராணிகளை அருகிலேயே வைத்து அழகு பார்ப்பது, கொஞ்சுவது எல்லாம் சரி தான். ஆனால் அவைகள் என்ன செய்கின்றன? செயல்பாடுகள் எப்படி இருக்கின்றன என்பதை அலட்சியம் செய்வது ஆபத்து என்கிறார்.

சிறு வணிக நிறுவனங்களை, சேவை மய்யங்களை அவை முளை விட முன்பே, வன்மத்தோடு நசிப்பது மட்டுமல்ல, எத்தனையோ மனிதர்களின் வேலைவாய்ப்புகளைப் பறிக்கும் அமேசான் … வலைத்தள பரிமாற்றங்களைத் திருடி விற்கும் கூகுள், முகநூல் ..

கேட்டால், அய்யோ! நாங்க தப்பே பண்றதில்லீங்க. எதுவும் கேக்காம செய்றதில்லீங்க .. என்று (அவங்க ஆத்தா தலையில் அல்ல நம்ம ஆத்தா தலையில்) சத்தியம் பண்ணும் இவர்களை இப்படியே விட்டு விட்டால் என்ன நடக்கும்?

இவர்களுக்குக் கடிவாளம் போடாவிட்டால், நாம் கட்டிக் காக்கும் மக்களாட்சிக்கே வேட்டு வைத்து விடுவார்கள் என்று எச்சரிக்கிறார் பேராசிரியர்.

அரசு நிறுவனங்களை நாம் நன்றாகக் கவனிப்பதில்லை. நம்மை நாமே தாழ்த்திக் கொள்வதா? கோடிக்கணக்கான பணம் கொட்டி, பள்ளிகள், பல்கலைக்கழகங்கள் உருவாக்கி சமூகத்துக்குத் தேவையான படித்தவர்களை உருவாக்குவது அரசு.

அதுவரை காத்திருந்து ஓடிவந்து, அவர்களில் சிறந்தவர்களைத் தேர்வு செய்து, வேலை கொடுத்து, லாபம் பார்க்கிற தனியார் துறை, எங்களால் தான் சமூகத்துக்குப் பயன் என்று எப்படி அவர்களால் சொல்ல முடிகிறது?

பொருளாதார செயல்பாடுகள் தான் முக்கியம். நிதிப் பெருக்கம் அல்ல. அரசுகள் பக்கம் நாம் நிற்க வேண்டும் என்பது பேராசிரியரின் கருத்து.

நிதித் துறையை எப்படி சீர்திருத்தம் செய்யலாம்?

வங்கிகளா பணத்தை உருவாக்குகின்றன?

பிரெய்ட்மன் அணியினர் தூக்கிப் பிடிக்கும் (காஸினோ சூதாட்ட) முதலாளித்துவம் என்னென்ன தாக்கங்களை உண்டு பண்ணுகிறது?

இதே அணியினர் சிக்கனமாய் வாழுங்கள், சிக்கனமாய் வாழுங்கள் அடிக்கடி சொல்கிறார்களே. அந்த சுலோகத்தின் பின்னால் இருக்கும் சூட்சுமம்

பங்குதாரர்களுக்கு முன்னுரிமை கொடுப்பதா? நுகர்வோருக்கு முன்னுரிமை கொடுப்பதா?

பொருளாதார வளர்ச்சி முக்கியமா இல்லை பொருளாதாரத்தைக் கொண்டு செல்லும் கொள்கைகள் முக்கியமா?

இப்படி பல்வேறு களங்களில் தடம் பதிக்கிறார் அவர்.

பொருளாதாரத்தை அரசு தன் கைப்பிடியில் வைத்துக் கொள்ளவேண்டும் என்று பேராசிரியர் அடிக்கடி சொல்கிறாரே. அவர் ஒருவேளை சோஷலிசவாதியோ?

தவறு. அவர் இப்போதிருக்கும் முதலாளித்துவத்தை சீர்திருத்திட வேண்டும் என்று தான் குரல் கொடுக்கிறாரே தவிர, சோஷலிசம் பற்றி எதுவுமே பேசவில்லை.

ஏட்டை வாசித்து முடித்ததும், திகில் ஒரு பக்கம். ஆறுதல் இன்னொரு பக்கம்.

கவுதம புத்தர்

எதுவும் நிரந்தரமல்ல. மாற்றம் மட்டுமே உண்மை. பிறப்பு பெரும் துக்கம். பிறப்பில்லாத நிலையை அடைய கர்மவினைகள் முடிவுக்கு வரவேண்டும். தேவர்களென்ன கடவுளே வந்தாலும் அவரும் கர்மவினைக்கு உட்பட்டவராகிறார்.

என் போதனைகள் அல்ல அவை. தம்ம போதனைகள் என்று சொல்லுங்கள். தம்மம் எனக்குப் பிறகு ஒரு 500 ஆண்டுகளாவது நின்று பிடிக்கும் என்று நினைக்கிறேன் என்றார் அவர். 500 என்ன 2500 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நடை போட்டுக் கொண்டிருக்கிறது பவுத்தம்.

அதை விட வியப்பு : அந்தக் காலமோ, இந்தக் காலமோ கடவுள் என்கிற அம்சம் இல்லாமல் எந்த மதமும் இருந்ததில்லை. அனைத்துக்குமே கடவுள் நம்பிக்கை அடிப்படை.

கடவுளா? அது பற்றி எதுவும் எனக்குத் தெரியாதே என்று பதில் சொன்னவர் புத்தர். அப்படி ஓர் மதத்தை – தவறு, ஒர் வாழ்வியலை உருவாக்கிய மனிதர் எத்துணை ஆற்றல் படைத்தவராய் இருந்திருக்க வேண்டும்?

எதுவுமே இல்லை. அவர் அரச குடும்பத்தில் பிறந்திருக்கலாம். ஆனாலும் நம்மைப் போல் ஒரு மனிதர். காலப்போக்கில், அவரை ஒரு அவதார புருஷராக அல்லது பிரம்மாண்ட மனிதராக மாற்றி விட்டார்கள் என்கிறார் இந்திய வரலாற்று அறிஞர் ஷூமன் (H.W. Schumann).

(ஜெர்மன் நாட்டுக்காரரான இவர் எழுதிய The Historical Buddha ஏட்டில் இருந்து சில தகவல்கள் இங்கே வருகின்றன. புத்த தத்துவம் பற்றி ஆய்வு செய்து முனைவர் பட்டம் பெற்ற ஷூமன் சிலகாலம் வாரணாசி பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியராகவும் இருந்திருக்கிறார்.)

பொதுவாக, இந்திய சமுதாயம் தனி மனித வரலாற்றுக் குறிப்புகளை விட, அவர்களின் கொள்கைகளுக்கே முக்கிய இடம் கொடுப்பது வழக்கம். முன்னோர்கள் வாழ்ந்த காலம், வாழ்க்கை முறைகள், நம்பிக்கைகள், செயல்பாடுகள் பற்றிய தகவல்கள் மிகமிகக் குறைவாகவே கிடைக்கின்றன. கற்பனைகளும் இடைச்செருகல்களும் செய்திகளில் இலகுவாகவே கலந்து விடுகின்றன.

நல்ல காலமாக, பவுத்த பிக்குகள் சந்ததி சந்ததியாய், மனனப் பயிற்சி மூலம் செய்திகளை நேர்மையுடன் கொண்டு சென்றிருக்கிறார்கள். மேலும், அன்றைய வெளிநாட்டுப் பயணிகள் (சீனா, கொரியா போன்ற) எழுதிய பயணக் குறிப்புகளில் இருந்தும் புத்தர் இப்படித்தான் வாழ்ந்திருக்க வேண்டும் என்று எழுதிச் செல்கிறார் ஆசிரியர்.

அவரின் ஆய்வு, அசோக மன்னனின் கல்வெட்டுகள், பட்டயங்கள், இலங்கையில் கி.மு. முதலாம் நூற்றாண்டில் முதன் முதலாய் எழுத்தில் வார்க்கப்பட்ட ஓலைச் சுவடிகள் (பாளி மொழியில்) மற்றும் இலங்கையின் காடுகளில் வாழும் பிக்குகளின் நேர்காணல்கள்.. என்று பயணிக்கிறது.

ராணி, மாயாவை அவசர அவசரமாக, மாட்டு வண்டியில் ஏற்றுகிறார்கள். கற்களும் மணலும் நிறைந்த கரடு முரடான பாதையில் விழுந்து, எழுந்து போகிறது வண்டி. (தயவு செய்து, வானிலிருந்து தெய்வங்கள், தேவர்கள் பூமாரி பொழியும் அபத்தங்களை மறந்து விடுங்கள்.) அந்த மாட்டு வண்டியின் குலுக்கலில் வீல் என்று கத்துகிறாள் மாயா. வழியிலேயே நிறுத்த வேண்டிய சூழ்நிலை. பாதையின் ஓரமாய், ஒரு காட்டு மர நிழலில் சித்தார்த்தன் பிறக்கிறான்.

வாரிசு பிறந்துவிட்டதே! அரசன் சுத்தோதனனுக்கு செய்தி பறக்கிறது. மகிழ்ச்சியில் நாள் கணக்கில் கொண்டாட்டம் போட ஏற்பாடுகள் நடக்கின்றன. இதற்கிடையில் மாயாவின் உடல்நிலை மோசமடைகிறது. விழாக்கோலத்தைப் பார்த்தபடி, ஏழாம் நாள் நிரந்தரமாகக் கண்ணை மூடுகிறாள்.

உடன் பிறந்த அக்கா போய்விட்டாலும் சித்தார்த்தனை என் மகன் போல் வளர்ப்பேன் என்று பாசத்தோடு வளர்க்க ஆரம்பிக்கிறாள் பஜாபதி – மன்னனின் இரண்டாம் மனைவி.

சித்தார்த்தன், அப்பாவோடு அவரின் வயலில் உழுதிருக்கிறான். (அன்று மன்னர்களும் அவர்களின் பங்கு நிலத்தில் உழுதிருக்கிறார்கள்.) தவிர, சுத்தோதனன் ஒரு சிற்றரசன். கோசல நாட்டின் ராஜா. அவ்வளவு தான். மகத நாட்டின் கீழ் கோசலா இருந்தது.

அவன் ஒரு காலத்தில் ஞானியாகப் போய்விடுவான். ஆகவே அரண்மைக்கு உள்ளேயே .. என்று நாம் கேள்விப்பட்டது எல்லாம் சும்மா. சித்தார்த்தனுக்கு எல்லா வசதிகளும் கிடைத்தன என்பது தான் உண்மை – அதாவது, மற்றவர்களை விட. காரணம் தெரிந்ததே.

நிச்சயம் அவனுக்கு மூப்பு, மரணம், நோய்நொடிகள் பற்றி ஏற்கெனவே தெரிந்திருக்கும். வேட்டைக்குப் போ என்று அப்பா சொன்னதற்காகப் போயிருக்கிறான். அநியாயமாக மிருகங்களைக் கொல்ல வேண்டுமா என்று கேட்டிருக்கிறான். இளமையிலேயே துறவு நிலையை விரும்பியிருக்கிறான்.

நண்பர்களை விட, தனிமை பிடித்திருந்தது. அவனை வளர்த்த சிற்றன்னைக்கு அவன் குணாதிசயங்கள் பற்றி ஏற்கெனவே தெரிந்திருந்தது. ஒருநாள் அவன் நம்மை வீட்டுப் போய்விடுவான் என்று நினைத்து நினைத்துப் பல தடவைகள் அழுதிருக்கிறாள் .

சித்தார்த்தனுக்கு எழுத, வாசிக்கத் தெரிந்திருக்கும் என்பது சந்தேகமே. எதையும் கூர்ந்து நோக்கும் பண்பு, சிந்திக்கும் திறன் மட்டும் குறையாமல் இருந்தது. (பிக்குகளுக்கு எழுத, வாசிக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. பிறப்பில் இருந்து விடுவித்துக் கொள்வதே அவர்களுக்கு முக்கியம் என்கிறார் புத்தர் தம்ம போதனையின் ஓரிடத்தில்.)

அவனுக்கு வில்வித்தை, வாள்வித்தை பயிற்சிகள் நடந்தன. ஆனால் வீர விளையாட்டுகளில் பெரிதாய் எதுவும் அவன் சாதிக்கவில்லை. அதே சமயம், அரண்மனையில் நடந்த பல்வேறு சாதுக்கள், யோகிகளின் சமய விவாதங்களில் ஆர்வம் காட்டியிருக்கிறான்.

எதிர்காலத்தில் ராஜாவா வரவேண்டிய நம்ம பையன் இப்டி இருக்கானே என்று ரொம்பவும் கவலைப்படுகிறார் பெரிய ராஜா. திருமணம் செய்து வைத்தால் பொறுப்பு தானாக வந்துவிடும் என்று நினைக்கிறார். ஆனால் வரப்போகும் சம்பந்திக்கு ஏற்கெனவே விஷயம் தெரிந்திருந்தது. ஆளை சமாளிக்க, ராஜா, தன் பையன் சூராதி சூரன் என்பதாக திட்டம் போட்டு ஒரு “ஷோ” காட்டி, சம்மதிக்க வைக்கிறார்.

அழகு மங்கை யசோதராவுக்கும் 16 வயசு. சித்தார்த்தனுக்கும் 16 வயசு. இருந்தும் அவர்கள் குழந்தை ராகுல் பிறக்க, ஏன் 13 ஆண்டுகளாயிற்று? கொக்கி போடுகிறார் ஆசிரியர். சித்தார்த்தனின் துறவு மனோநிலை ஒரு காரணம்?

புத்தர் வாழ்ந்த அன்றைய சமுதாயம் எப்படி இருந்தது? பக்கம் பக்கமாக விவரிக்கிறார் ஆசிரியர். எதிர்பார்த்தது போல், வைதீக மதத்தின் பிராமணர்கள் சமூகத்தில் உயர்நிலையில் இருந்தார்கள். நான்கு வர்ணங்கள் இருந்தன. ஜாதிகள் இருந்தன. யாரும் அந்தந்த சமூகங்களின் கட்டுப்பாடுகளை மீறத் துணியவில்லை.

ஆனால் தீண்டத்தகாதவர்கள் என்கிற பிரிவு இன்னும் உருவாகாத காலம் அது. பார்ப்பனர்கள் மாமிசம் சாப்பிட்டார்கள். சிவன் தெய்வம் மற்றும் ராமாயணம், மகாபாரதம், பகவத் கீதை ஏதும் தோன்றாத காலம். பசுக்களுக்குப் பூஜை செய்வது பற்றியும் எதுவும் அறியாத காலம்.

நான்கு வேதங்கள் இருந்தன. உபநிடதங்களும் வந்திருந்தன. வேத விற்பன்னர்கள் யாகங்கள் செய்து (காசு கொடுத்தால்) தெய்வங்களிடம் வரங்கள் வேண்டி மக்களுக்கு உதவினார்கள்.

ஆனால் யாகங்களில் பலி கொடுக்க என்னென்ன தேவை என்கிற பட்டியல் மட்டும் நாளுக்கு நாள் நீண்டு கொண்டே போனதில் சாதாரண மக்கள் மட்டுமல்ல, வணிகர்கள் கவலையும் கூடிக் கொண்டே போயிற்று.

இது போக, இன்று போலவே மக்கள் அன்றும் சாதுக்கள், யோகிகளுக்கு உணவளிப்பது, அவர்கள் தேவைகளை நிறைவேற்றுவது போன்றவை அவர்களின் கர்மவினைகள் தீர உதவும் என்று அழுத்தமாக நம்பினார்கள்.

சித்தார்த்தன் துறவுக்கு வருகிறோம். கர்மவினைகளை எப்படி அகற்றுவது, துக்கத்தில் இருந்து எப்படி விடுபடுவது என்று காட்டுக்குள் வந்துவிட்டான். ஆனால் துன்பமோ துன்பம். இருந்தும் அவன் தனியாக இல்லை. கடும் யோகங்கள் செய்தவர்களையும் சந்திக்கிறான். ஆலோசனைகள் கேட்கிறான். பல வழிமுறைகளையும் முயற்சி செய்து பார்க்கிறான்.

சிலர் நாள் கணக்கில் பட்டினி கிடந்தார்கள். சிலர் உடல் அவயவங்களையே வெட்டிக்கொண்டார்கள். சிலர் உடலைத் தீயில் சுட்டுக் கொண்டார்கள் – எல்லாம் பரம்பொருளுக்காக. நல்ல நேரம் – சித்தார்த்தன் அவ்வளவு தூரம் போகவில்லை. இருந்தும் உடலை வருத்திக் கொண்டான் என்பதை மட்டும் கவனிக்க வேண்டும்.

அலரா கலமா என்கிற துறவியை சந்திக்கிறான். சிந்தனை மாறுகிறது. அவரின் தியான முறையைக் கற்றுக் கொள்கிறான். ஆனால் அதுவும் அவனைக் கவரவில்லை.

அந்த நாளில், காடுகளில் சிங்கம், புலி மற்றும் கொடிய விலங்குகள் தாராளமாகவே திரிந்தன. கொஞ்சம் அசட்டையாய் இருந்தாலே கதை முடிந்துவிடும். ஆகவே சித்தார்த்தன் ஊர்களுக்கு அண்டிய பூங்காக்கள் போன்ற இடங்களில் இருந்து தியானத்தைத் தொடர்ந்திருக்கிறான்.

அரசமர நிழல் ஒரு தற்செயலான நிகழ்வு. எந்த மரத்தின் கீழிருந்தாலும் அவனுக்கு ஞானம் ஏற்பட்டிருக்கும். என்னமோ அரசமரம் அந்தப் புகழைத் தட்டிக் கொண்டு போய்விட்டது என்கிறார் ஆசிரியர்.

புத்தர் மேல் பிரமிப்பு கொண்டவர்கள் அவரை தெய்வீக அம்சம் உள்ளவராக சித்தரித்திருக்கிறார்கள். ஒரு எடுத்துக்காட்டு : ஒரு தடவை, காட்டின் அருகில் ஓர் குடிலில் (உருவெல) புத்தர் தங்கி இருந்தபோது மூன்று இரவுகள் அந்தக் காடே இரவில் ஒளிர்ந்ததாம்.

அது இரவில் குளிர் தாங்கமுடியாமல் அல்லது காட்டு விலங்குகளை விரட்ட, புத்தர் மூட்டிய நெருப்பாக இருக்கவேண்டும். (இது போல் இன்னும் ஏராளமான புனைகதைகள் பின்னால் உருவாகின.)

ஒரு இரவிலேயே (விசாக பவுர்ணமி) அவருக்கு ஞானோதயம் ஏற்பட்டதா? இல்லை. இல்லை. அவருக்கு ஏற்பட்டது முதலில் ஒரு பொறி! பளிச் என்கிற உண்மை. ஆனால் அதை நெறிமுறைப்படுத்தி மற்றவர்களுக்குப் புரிய வைக்க இன்னும் மூன்று இரவுகள் அவருக்குத் தேவைப்பட்டிருக்கின்றன.

உணவுக்காக, வாசலில் கையேந்தி நின்ற சாதுக்களை சிலசமயங்களில் மக்கள் அவமதித்திருக்கிறார்கள். சும்மா இருந்து தின்று கொழுக்கும் பன்றிகளே என்று கூடத் திட்டியிருக்கிறார்கள். புத்தரும் அதற்கு விலக்கல்ல. பேசாது, அமைதியாக அகன்றிருக்கிறார்.

அவரிடம் உபதேசம் கேட்டவர்கள் அவர் உருவாக்கிய பிக்குகளின் சங்கத்தில் சேர்ந்தார்கள். அதுவும் சிலர் குறுகிய காலத்தில் மனம் மாறினார்கள். அவரிடம் அப்படி என்ன தான் கவர்ச்சி இருந்திருக்கும்?

பவுத்த நூல்களை விடுங்கள். அவருக்கு எதிரான கருத்துக்கள் கொண்ட மாற்று மதத்தினர் (ஜைன மத துறவிகள்) எழுதிய சில குறிப்புகள் : அவரின் அழகான உடலமைப்பு.. முகத்தில் தெரியும் அமைதி.. எதையும், நுண்ணறிவோடு பேசும் ஆற்றல் அனைவரையும் ஈர்க்கிறது …

ஆகவே புத்தர் அழகாகவே இருந்திருக்கிறார். ஊர் ஊராய் நடந்திருக்கிறார். வாழ்நாள் முழுக்க, முழுக்க – காலணிகள் ஏதுமில்லாமலே. பிச்சை வாங்கியே சாப்பிட்டிருக்கிறார். அதே சமயம் முடிந்தளவு உடற்பயிற்சிகளில் கவனம் செலுத்தி இருக்கிறார்.

வாரணாசிக்கு சென்றிருக்கிறார். அங்கே கங்கையில் நீராடினால் பாவங்கள் தொலைந்துவிடும். நேரே மோட்சம் போய்விடலாம் என்று இன்றும் இந்து பக்தர்கள் நம்புகிறார்கள். வைதீகர்களுக்கும் நல்ல வருமானம். இவரோ, அதெல்லாம் புண்ணாக்குத்தனம். வெறும் சடங்குகள் எவரையும் புனிதராக்குவதில்லை. யாகங்கள், உயிர்ப் பலிகள் எல்லாம் மூடத்தனங்கள் என்று போதிக்கவே, அடித்து விரட்டி இருக்கிறார்கள்.

அவரின் சொந்த ஊரான கபிலவஸ்துவுக்குப் போயிருக்கிறார். அங்கே உணவுக்காக பிச்சைப் பாத்திரத்தோடு ஒவ்வொரு வீட்டு வாசலின் முன்னாலும் நின்றபோது, தலைநகர் மக்கள் என்ன நினைத்திருப்பார்கள்? என்ன நடந்திருக்கும்?

யசோதராவையும் அப்போது பிறந்திருந்த குழந்தை ராகுலையும் கைவிட்டுப் பிரிந்தது தப்பில்லையா? கேள்வி எழத்தான் செய்யும். (ஆசிரியர் இதற்கான பதிலை நேரடியாக சொல்லாமல் சுற்றி வளைத்து சொல்கிறார்.) இளவயதில் இருந்தே துறவறத்தில் நாட்டம் கொண்ட ஒருவனை இல்லறத்தில் தள்ளியது சரியா?தவிர, அன்றைய காலகட்டம், நம்பிக்கைகள், வாழ்வுமுறை எல்லாவற்றையுமே நாம் கணக்கில் எடுத்தால் …

எதையும் அந்தந்த கால கட்டத்தோடு பொருத்திப் பார்ப்போர் அறிவார்ந்தோர்.

புத்தர் யார், விவரங்கள் அநேகமாக, அவர் சென்றிருந்த பகுதிகளில் முன்னமேயே தெரிந்திருந்தது. மேலும், அவர் சங்கத்தில் சேர்ந்தவர்கள் எல்லாரும் குடும்பத் தலைவர்கள். அவர்கள் இல்லாத நிலையில், அவர்கள் குடும்பங்கள் எப்படி எல்லாம் கஷ்டப் பட்டிருக்கும்?

ஆசிரியர் இந்தக் கேள்வியையும் கேட்கிறார். பதிலும் சொல்கிறார். புத்தர் சமூகத்தை சீர்திருத்த வந்தவரல்ல. அவர் ஆன்மீகவாதி. தனக்கு கிடைத்த ஞானத்தை முழுமையாக நம்பியவர். தன்னைப் போல் மற்றவர்களும் பிறப்பு என்னும் துக்கத்தில் இருந்து விடுபட வேண்டும் என்று மட்டும் சிந்தித்தவர். வேறு எதுவுமே அவர் சிந்தனையில் இருக்கவில்லை.

அவர் எல்லாரையும் சங்கத்தில் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. எத்தனையோ பேரை மறுத்திருக்கிறார்.

உபநிடதங்களின் கர்மவினை, மறுபிறப்பு போன்ற கருத்துப் படிவங்களை ஏற்றுக் கொண்டவர் தடாலடியாக, கடவுள், ஆன்மா என்று ஒரு மண்ணாங்கட்டியும் இல்லை என்று ஒரே போடாகப் போடும்போது அங்கே மிளிர்கிறார் புத்தர்!

அனாத்ம வாதம் அவரின் தனிச் சிறப்பு. ஆசை தான் அனைத்துக்கும் அடிப்படை. நான் என்பது ஓர் மாயை. இந்தத் தன்னுணர்வை எப்போது விட்டுத் தள்ளுகிறோமோ அப்போது விடுதலை கிடைக்கிறது. அதன் பின் பிறப்பில்லை. துன்பமில்லை. இன்பமும் இல்லை. அந்த ஒன்றுமே இல்லை என்கிற நிலைக்கு வழி காட்டுகிறேன் என்கிறார் புத்தர்.

தேவர்கள், தெய்வங்கள் ஒருவேளை நம்மை விட அதிக ஆனந்தத்தில் மூழ்கி இருக்கலாம். நம்மை விட அதிக காலம் இன்பம் துய்க்கலாம். ஆனால் அவர்களுக்கும் கால எல்லை இருக்கிறது. அது வந்ததும் துயரமும் வந்தே தீரும். அவர்கள் மீண்டும் மனிதப் பிறவி எடுத்து தம்மத்தைக் கடைப்பிடித்தால் மட்டுமே அவர்களுக்கும் விடிவு.

தேவர்களோ, தெய்வங்களோ நாமோ எதுவோ எல்லாரையும் ஒரு புள்ளியில் கொண்டு வந்து நிறுத்துகிறார் புத்தர்!

அடுத்து, அவர் நடைமுறை சாத்தியமான வழிகளையே பரிந்துரை செய்திருக்கிறார். அவர் மாமிசம் சாப்பிடவேண்டாம் என்று சொல்லவில்லை. தேவைக்கன்றி எந்த உயிரையும் கொல்லாதீர்கள். பிக்குகளுக்கு ஊனுணவு கொடுப்பதைத் தவிருங்கள்.

மாற்றுக் கொள்கையாளர்களையும் மதித்தவர் அவர். உணவுக்காக அவர் வீடுகளின் முன் கையேந்தி நின்றபோது, வேறு சாதுக்கள் வந்தால் அவர்களுக்கு முன்னுரிமை கொடுங்கள் என்று சொல்லி விலகி நின்றவர்.

யாராவது துறவிகளுக்குத் தானம் செய்ய விரும்பினால், என் சங்கத்தினரைப் போலவே எதிர்க் கொள்கை கொண்டவர்களையும் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள். அவர்களைப் புறக்கணிக்காதீர்கள் என்று கோரிக்கை வைத்தவர் புத்தர்.

மகத நாட்டின் பிம்பிசார மன்னன், அவன் வாழும் வரை புத்தரிடம் மதிப்பு வைத்திருந்தான். ஆலோசனைகள் கேட்டிருக்கிறான். அவன் பின்னால் ஆட்சிக்கு வந்த அவன் மகன் அஜாதசத்ரு, அப்பாவைக் கொன்று தான் ஆட்சிக்கு வந்தேன் என்று புத்தரிடம் ஒப்புதல் வாக்குமூலம் கொடுத்தது அவரின் மேன்மைக்கு ஒரு சாட்சி.

அனைத்து உயிர்களிடமும் அன்பு, கருணை காட்டுதல் அவர் போதனையின் சாரம்.

யாகங்களில் உயிர்ப்பலி தருவதை அவர் எதிர்த்ததை அவரின் பிக்குகள் சங்கம் அதன் வரலாற்றுக் கடமையாகவே செய்து வந்திருக்கிறது. அதன் தாக்கம் : இன்று பிராமணர்கள், நெருப்பில் தானியங்களைப் போட்டு அவர்களின் தெய்வங்களுக்குப் பலி கொடுக்கிறார்கள்.

நல்ல பிராமணன் என்கிற வாசகம் அவர் போதனைகளில் வரும். அது பிராமணீயத்தை ஏற்றுக் கொண்டேன் என்கிற பொருளில் வருவதல்ல. வேதங்கள் அறிந்த அந்தணர்கள் காலப்போக்கில் சுயநலமிகளாக, ஏமாற்றுப் பேர்வழிகளாக மாறிவிட்டார்களே என்கிற ஆதங்கத்தில் உதிர்த்த வார்த்தைகள் அவை.

பிராமணர்கள், பிரம்மன் வாயில் இருந்து தோன்றியவர்கள் என்பதை மறுத்தார். பிறப்பால் யாரும் உயர்ந்தவர்கள் அல்ல என்று போதித்தார். சமுதாயத்தின் அடிமட்ட மக்கள், அவர்களின் முன்பிறப்பில் செய்த கர்மவினைகளால் அவதிப்படுகிறார்கள் என்றார்.

அவர் வாழ்ந்த சமுதாயத்தின் நடப்புகளை அவர் மதித்தார். அரசனுக்கு செலுத்த வேண்டிய வரிகளைக் கட்டிவிடுங்கள் என்றார். அரசர்கள் தவறான வழிகளில் செல்லும்போது தானே சென்று அறிவுரை சொல்லித் திருத்தி இருக்கிறார். முடிந்தளவு அரசர்களின் யுத்தங்களைத் தடுத்து நிறுத்தி இருக்கிறார்.

அவரின் உபதேசங்கள் நிச்சயம் அடித்தட்டு மக்களைக் கவர்ந்திருக்கும். யாகங்கள் செய்து தெய்வங்களிடம் வரங்கள் கேட்பது தேவை தானா என்று வணிகர்கள் ஒரு தடவைக்குப் பல தடவைகள் யோசித்திருப்பார்கள். அவர்கள் நாடு கடந்து பொருளீட்டுவதால், அவர்கள் மூலம் பவுத்தம் புதிய நிலப்பரப்புகளில் கால் பதிக்க வசதியாகப் போயிற்று.

அவரின் போதனைகளில் கடுமையான விதிகள் இருப்பது போல் தோன்றினால், அது பிக்குகளுக்காக என்று பொருள்.

சாதாரண மக்களை நோக்கி அவர் சொன்னார் : சரியான சிந்தனை, சரியான செயல்பாடுகள் தான் உங்களைக் கைதூக்கிவிடும். அவன் சொன்னான், இவன் சொன்னான் என்று எதையும் நம்பிவிடாதீர்கள். அறிவை உபயோகியுங்கள். (மீண்டும் மீண்டும் பிறப்பதை எப்படி வெல்லலாம் என்கிற பார்வையில் தான் அவர் அறிவு என்கிற சொல்லை உபயோகித்தார் என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ளுதல் நல்லது.)

அவர் காலத்திலேயே, பிக்குகள் இடையில் பிணக்குகள், சித்தாந்த மோதல்கள் உருவாகிற்று. சமரசம் செய்து வைப்பதில் அவருக்கு நிகர் அவரே. ஆனால் தம்ம போதனைக்கு எதிரான கருத்துக்கள் தோன்றிய போது அந்தப் பிக்குகளை உடனடியாகவே சங்கத்தில் இருந்து நீக்கினார். அவர் கோபமும் பிரபலம் வாய்ந்தது.

பெண்களை முதலில் அவர் சங்கத்தில் சேர்த்துக் கொள்ளத் தயங்கியது உண்மை தான். அவர்களும் வந்துவிட்டால், குடும்பங்கள் சின்னாபின்னம் ஆகிவிடுமே என்று சிந்தித்தவர் அவர். ஆனால் அவர் சிற்றன்னையே என்னையும் சங்கத்தில் சேர்த்துக் கொள்ளேன் என்று விடாப்பிடியாய் நின்றிருக்கிறார்.

மறுக்கமுடியுமா? விளைவு : முதல் பிக்குணியாய் உபதேசம் பெற்றுக் கொள்கிறார் அவர். தொடர்ந்து, யசோதராவும் பிக்குணிகள் சங்கத்தில் சேர்கிறார்.

புத்தர் மட்டுமே கடவுள் மறுப்புக் கொள்கையை முன் வைக்கவில்லை. அன்றைய காலகட்டத்தில் பலவித சித்தாந்தக் கோட்பாடுகள் இருந்தன (சிரமணர்கள்). இவர்களில் சில பிரிவினர், உடலை வருத்துவதன் மூலம் பிறவியை வெல்லலாம் என்று சொன்னார்கள். சிலர் ஒன்றுமே செய்யத் தேவை இல்லை. மறுபிறப்பு தானாகவே மறைந்துவிடும். ஏன் என்றால் ஏற்கெனவே எல்லாம் தீர்மானிக்கப் பட்டுவிட்டது என்றார்கள்.

புத்தர் இந்த அதி தீவிர எதிரெதிர் கொள்கைகளை மறுக்கிறார். அவர் தேர்ந்தெடுத்தது ஓர் நடுநிலையான கொள்கை.

ஏட்டின் ஆசிரியர் ஷூமன், ஆசிரியர், ஆசிரியர் என்று வாஞ்சையோடு புத்தரை விளிக்கிறார். ஆய்வுக் கண்ணோடு சம்பவங்களைக் கோர்த்திருக்கிறார்.

அதே சமயம், புத்தரை சுமார் 2500 ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்த ஓர் மனிதராக – அதுவும் உயர்ந்த மனிதராகக் காட்டுவதில் வெற்றியும் பெற்றிருக்கிறார். ஷூமன் சொன்னபடியே அன்றைய நடப்புகள் நூற்றுக்கு நூறு நடந்திருக்கும் என்று நினைப்பது தப்பு. இருந்தும் அவரின் விவரிப்பில் நம்பகத் தன்மை நிறையவே இருக்கிறது.

இயற்கையை அடிமைப்படுத்தி என் வசதிக்காக மாற்றிட வேண்டும். என் ஆசைகளுக்குத் தீனி போடவேண்டும். சுயநலத்துக்குப் பயன்பட மட்டுமே அறிவு தேவை எனும் கருதுகோள், முக்கியமாக, மேற்குலக வாழ்வின் அடிப்படையாய் மாறிவிட்டது. நாமும் அதை அப்படியே காப்பியடிக்க முயல்கிறோம்.

இயற்கையை அடிமைப்படுத்த முடியாது. ஆசைக்கு அளவே இல்லை. ஆசையை வெல்லமுடியுமா என்று யோசியுங்கள். அதற்காக, அமைதி, அன்பு, அகிம்சையைக் கையில் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள் என்று இன்னோர் பாதையைக் காட்டுகிறார் புத்தர்.

ஒருவர் மீது ஒருவர் சாய்ந்து

எப்ப பாத்தாலும் தண்ணியிலேயே இருந்தா உருப்பட்ட மாதிரி தான். அநியாயமா செத்துப் போயிருவீங்க. நான் இருக்கேன்ல. வாங்க மச்சி என்று தாவரங்களைப் பார்த்து பூஞ்சை கூப்பிட்டிருக்காவிட்டால்…விட்டால்… அப்ரமென்ன.. பூமியின் கதையே மாறிப் போயிருக்கும்.

எல்லா உயிர்களும் கடலில் இருந்து தான் நிலத்துக்கு வந்தன என்பது தெரிந்ததே. இருந்தும் கிட்டத்தட்ட 500 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன் தாவர இனம் நிலத்துக்குக் குடி பெயர உதவிய அப்பேர்ப்பட்ட பூஞ்சை இனத்தை எப்படி, எந்த உயிரினத்துள் வகைப்படுத்துவது? உயிரியலாளர்கள் இன்று வரை குழப்பத்தில் இருக்கிறார்கள்.

பூஞ்சை, பூசணம், பூஞ்சண வலை, பங்கசு… என்று தமிழில் பல பேர்களில் இருக்கும் Fungi இனம் பற்றி உயிரியலாளர், மெர்லின் ஷெல்டிரேக் (Merlin Sheldrake) எழுதிய ஏட்டின் சில செய்திகள் இங்கே வருகின்றன. போன ஆண்டின் (2020) விற்பனையில் சாதனை படைத்திருக்கிறது Entangled Life ஏடு!

மெர்லின் பார்க்க இளைஞர். அவர் சின்னப் பையனாக இருக்கும்போதே பூஞ்சை மீது அவருக்கு ஏற்பட்ட கன்னுகுட்டி காதல் இன்று உயிரியல் ஆய்வாளர், எழுத்தாளர் .. என்று வளர்த்து விட்டிருக்கிறது. இவரின் ஏட்டை வாசித்து முடித்த இன்னோர் ஆய்வாளர் சுனாமி அடித்தது போலிருந்தது என்று எழுதியிருந்தார். அப்போ சும்மா இருக்க முடியுமா?

பார்க்கும் மரங்கள் எல்லாம் நந்தலாலா

உண்மையில் பூஞ்சை தாவரங்களை சும்மா கூட்டி வரவில்லை. தாவரங்களும் தானாக வரவில்லை. தாவரங்கள் உணவு தயாரித்துக்கொள்ள சூரிய ஒளியை எப்படி உபயோகிக்கலாம் (photosynthesis) என்று ஏற்கெனவே தெரிந்து வைத்திருந்தன. அதே சமயம், ஊட்ட சத்துக்கு பொஸ்போரஸ், நைட்ரஜன் போன்ற மற்ற மூலப் பொருள்களும் தேவை. ஆனால் இவற்றை நிலத்தில் இருந்து பிரித்தெடுக்க தாவரங்களுக்குத் தெரியவில்லை.

பூஞ்சை இனத்துக்கோ நிலத்தில் இருந்து பிரித்தெடுக்கும் கலை தெரியும். சூரிய ஒளி பற்றி எதுவும் தெரியாது. ஆகவே ஒப்பந்தத்தில் இந்த இரண்டு இனங்களும் கையெழுத்து போட்டதில் வியப்பு எதுவும் இல்லை. இது உலகின் மகா மெகா ஒப்பந்தம். இன்று வரை தொடரும் ஒப்பந்தம்.

விளைவு : நிலத்துக்கு மேலே தாவர ஆட்சி கொடி கட்டிப் பறக்க, நிலத்தின் கீழே பூஞ்சை சாம்ராஜ்யம் அமைந்தது.

பூமி எங்கும் பூஞ்சை நிறைந்திருந்தாலும் பெரிதாகத் தென்படுவதில்லை. வயசு விஷயத்தில் ஆண்டவன் தாராள மனசோடு நடந்திருக்கிறார். நாமெல்லாம் 60, 70 ஆகிவிட்டாலே அங்கே வலி, இங்கே வலி என்று ஆயிரம் வலிகளோடு மல்லாடுகிறோம். எந்த வலியும் இல்லாமல் சுமார் 2000 – 8000 ஆண்டுகள் வரை வாழக்கூடிய பூஞ்சை இனங்கள் உண்டு.

இனங்கள்? ஆம். கிட்டத்தட்ட 2.2 – 3.8 மில்லியன் வகை பூஞ்சை இனங்கள் இருப்பதாக மதிப்பிட்டிருக்கிறார்கள்.

பூஞ்சை நமக்குள் இருக்கிறது. விலங்குகள், தாவரங்கள் எங்கும் உள்ளேயும் வெளியேயும் இருக்கிறது. அது மட்டுமா? பாறைகள், கற்களை உடைத்து மண்ணை உருவாக்குவது அது. உயிர்களை வாழ வைக்கிறது அல்லது அழிக்கிறது. விண்வெளியில் தாக்குப் பிடிக்கிறது.

நம் உணவு, மருந்து தயாரிப்புகளுக்கு அது தேவை. பூமியின் மேற்பரப்பில் காலநிலை மாற்றங்கள், உயிர்களின் நடத்தை, போக்குகளை மாற்றக் கூடிய சக்தி அதற்குண்டு. மனிதர்களுக்கு ஏற்படும் “தரிசனங்கள்” மற்றும் “மஜா” விஷயங்களையும் அது உருவாக்குகிறது.

இன்றைய யுகத்தில், நெகிழி (பிளாஸ்டிக்) மற்றும் வேதிப்பொருள்கள், கதிரியக்க கழிவுகளை என்ன செய்வது, எங்கே கொட்டுவது, மீள்சுழற்சி செய்யமுடியாதா என்று கலங்கி நிற்கிறோம்.

பூஞ்சைகளுக்கோ தேடல், ஆராய்வுத் திறன் அதிகம். எதையும் சாப்பிட்டு வாழும் பக்குவம் தெரிந்தவை. நெகிழியோ எதுவோ அதெல்லாம் தின்று செரித்துக் கொள்ளும். ஆனால் நமக்குத் தான் ராஜா கண்ணு, அம்புலிமாமா பாரு என்று தாஜா பண்ணி ஊட்டிவிடும் வித்தை தெரியவில்லை. ஆய்வகங்களில் அறிவியலாளர்கள் இன்னும் போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

உலகின் பிரம்மாண்ட உயிரினம் பூஞ்சை. சில பூஞ்சைகள் எத்தனையோ சதுர கிலோ மீட்டர்கள் பரப்பளவு கொண்டவை. எடையோ பல நூறு டன்கள். திமிங்கிலங்கள் கூட கிட்டவே வரமுடியாது. அப்டி பெரிசு.

உயிரினம்? இந்த சொல்லை மிகக் கவனமாக பூஞ்சை விஷயத்தில் உபயோகிக்க வேண்டிய நிலையில் இருக்கிறோம். இருந்தாலும் எல்லா உயிர்களுக்கும் அடிப்படையான மூன்று இனங்களில் இதுவும் ஒன்று. மற்றவை: பாக்டீரியா, அல்கெ (பாசி).

தவிர, தாவரங்களுக்கும் பூஞ்சைகளுக்கும் உள்ள உறவை மனிதர்களால் புரிந்து கொள்வது கடினம் என்கிறார் மெர்லின். பொதுவாய், நமக்கு எதுவுமே ரெண்டு,ரெண்டு தான். ஆண்-பெண், ஒளி- இருள், நல்லது- கெட்டது… இப்படி இந்த கட்டமைப்பைத் தாண்டி சிந்திக்க முடியுமா?

புரியாது வாழ்க்கையின் ரகசியம் புரியாது

பூஞ்சை என்பது ஹைஃபி (hyphae) என்று சொல்லப்படும் செல்களின் தொகுதி. இந்த செல்கள் ஒன்றோடு ஒன்று இணைந்து, பரந்து.. ஆனால் தொகுதி என்று சொல்வதை விட, இவைகளின் இயங்கும் தன்மை தான் உயிரினம் போல் நமக்குத் தோற்றம் தருகிறது. உயிரினம் என்றால் என்ன என்று நாம் ஒரு வரைவிலக்கணம் வைத்திருக்கிறோம். நம் மனசின் எல்லைகளைத் தாண்டி, நம் சிந்தனையைத் தட்டிவிட்டால்..

எது எப்படியோ, உயிரினத்துக்கும் உயிரற்ற பொருள்களுக்கும் நடுவில் எங்காவது ஓரு புள்ளியில் பூஞ்சையை நிறுத்திக் கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள். அதாவது, பூஞ்சை வாழ்கிறது என்பதை விட, நிகழ்கிறது என்கிற சொல் பொருத்தம் என்கிறார் மெர்லின். பூஞ்சை ஓர் நிகழ்வுப் போக்கு.

உடல் அமைப்பு இல்லாத, அதே சமயம் உயிர்த்தன்மை கொண்டது பூஞ்சை.

பூஞ்சையை ஆய்வு செய்கிறேன், ஆய்வு செய்கிறேன் என்று பல உயிரியலாளர்கள் உண்மையில் கிராக்குகளாகவே மாறிவிட்டார்கள் என்று தெரிகிறது. மெர்லினும் விதிவிலக்கல்ல. ஒரு ஆய்வாளர் மெர்லினோடு பேசும்போது, நான் பூஞ்சை போல சிந்திக்கிறேன், பூஞ்சை என்னோடு பேசுகிறது என்கிறார். (ஏட்டை வாசியுங்கள். நகைச்சுவை அம்சங்கள் நிறையவே .. )

மெர்லினும் அவர் பங்குக்கு விக்ரமாதித்த முயற்சிகள் செய்து பார்க்கிறார். ஒருவேளை, மது, போதைப்பொருள்கள் உதவுமோ? (இரண்டிலும் பூஞ்சை உண்டு.) இந்த விஷயங்களில் பல்கலைக்கழகங்கள் நடத்தும் சோதனைகளில் கலந்து கொள்கிறார்.

பூஞ்சை- தாவர உறவை இன்னும் ஆழமாகப் பார்த்தால், ரெண்டு பங்காளிகளும் எப்போதுமே மனமொத்து வாழ்கிறார்கள் என்று சொல்ல முடியாது. நிலத்துக்கு அடியில் தாவரங்களின் வேர்களோடு ஒட்டி ஒரு பெரும் வலைப் பின்னலாக இருக்கும் பூஞ்சை தாவரங்களுக்கிடையில் ஒரு பிணைப்பை ஏற்படுத்துகிறது.

நலிவுற்ற தாவரங்களுக்கு, இறப்பின் எல்லையில் வாழும் தாவரங்களுக்கு, குழந்தைத் தாவரங்களுக்கு அவசியமான ஊட்ட சக்தியை பூஞ்சை மூலம் மற்ற ஆரோக்கிய சகாக்கள் அனுப்புகிறார்கள்.

இதற்காக பூஞ்சை ஒரு குறிப்பிட்ட ஊட்ட சக்தியைக் கட்டணமாக அறவிடுகிறது. அதாவது கமிஷன் அடிக்கிறது. சில சமயங்களில் அது கந்து வட்டியாகவும் மாறுகிறது. தாவரங்களால் அசைய முடியாதே. கடைந்தெடுத்த கார்ப்பரேட் முதலாளியாய் நடந்து கொள்கிறது பூஞ்சை.

சில சமயங்களில் எதுவும் எதிர்பார்க்காமலே சில தாவரங்களுக்கு கொடை வள்ளலாக அள்ளிக் கொடுக்கிறது பூஞ்சை. ஏன் என்று தெரியவில்லை. வட அமெரிக்காவில் மற்றும் பிரேசில் நாட்டில் வளரும் வோய்ரியா தாவரங்கள் (Voyria) பெருமரங்களின் அடியில் வாழ்வதால் சூரிய ஒளி கிடைப்பதில்லை.

அதன் எதிரொலியாய் உணவு தயாரிக்கும் முறையை வோய்ரியா எப்போதோ மறந்து போய்விட்டது. இலைகளில் பச்சைத் தன்மை இல்லை. பூஞ்சை மூலம் கிடைக்கும் இலவச ஊட்ட சக்தியை நம்பி வாழ்கிறது. இங்கே அசல் கம்யூனிஸ்ட் காம்ரேட் போல நடந்து கொள்கிறது பூஞ்சை.

பூஞ்சை சோஷலிசவாதியா அல்லது முதலாளித்துவவாதியா என்று பிரித்து மேய்வது கஷ்டம். நாம் நமது மனித குணாதிசயங்களை மற்ற உயிர்களில் திணித்து அதன் மூலம் புரிந்து கொள்ளப் பார்க்கிறோம்.

இயற்கைச்சூழல் (ecosystem) என்பது இன்று தினமும் எங்கும் அடிபடும் சொல். எந்த ஓர் உயிரினத்தையும் இயற்கையில் இருந்து நாம் தனியாகப் பிரித்தெடுத்து அதற்கென்று ஒரு பேர் வைத்து அதன் தன்மைகள் இன்னின்ன என்று விளக்கப் போனால் அதை விட கேனத்தனம் இருக்கவே முடியாது.

நாம், மண், காற்று, பூமி, உயிரினங்கள் அனைத்துமே ஒன்றோடு ஒன்று கொண்டிருக்கும் தொடர்புகள் (relationship). தொடர்புகள் மட்டுமே இருக்கின்றன.

பூஞ்சையோ, தாவரங்களோ பாக்டீரியாவோ எப்படி ஆளுக்காள் பேசிக் கொள்ளும்? அநேகமாக ஒவ்வொன்றும் வேதிப் பொருள்களை உருவாக்குகின்றன. ஓர் வேதிச் சேர்மத்துக்கு (chemical compound ) ஓரு பொருள். இன்னொரு சேர்மத்துக்கு இன்னொரு பொருள். இப்படி சைகைகள் அனுப்பிக் கொள்கின்றன. மின் தூண்டல்கள் (electrical impulses) மூலமும் பேசிக்கொள்கின்றன.

பூஞ்சை மின் தூண்டல்கள் மூலம் தொடர்பு கொள்கிறதா?

மேலே சொன்னது போல் உயிரினங்கள் இணைந்திருக்கும்போது அல்லது பிணைந்திருக்கும்போது பேசிக்கொள்ள என்று எதற்கு ஒரு தனி சாதனம்/ஊடகம்? மெர்லின் புதிய கோணத்தில் பார்க்கிறார்.

தலை இல்லை. உடல் அமைப்பு இல்லை. விலங்கினத்துக்கு இருப்பது போல நியூரான்கள் அமைப்பு (மூளை நரம்பு மண்டலம்) இல்லை. பூஞ்சை எப்படி நகர்கிறது? அது எப்படி சிந்திக்கிறது?

இரு புகழ் பெற்ற அறிவியலார்களின் கருத்து : மூளை எனும் உறுப்பு தோன்ற முன்னமே உயிர்கள் சுற்றுச்சூழலை உணர்ந்து கொள்ளப் பழகிவிட்டன.

தவிர, அறிவார்ந்த செயல்பாடுகளுக்கு மூளை எதற்கு என்று கேள்வி எழுப்புகிறார் இன்னோர் ஆய்வாளர். கரையான் புற்றுகளைப் பாருங்கள். புற்றின் அமைப்பு சிக்கல் நிறைந்ததாகவும் அதே சமயம் சிறப்பாகவும் இருப்பதைக் கவனித்தீர்களா?

தட்டைப்புழுவின் (flatworm) தலையை வெட்டிவிட்டால் மீண்டும் வளர்கிறது. வழக்கம் போல் அதன் வாழ்க்கையைத் தொடர்கிறது. கணவாய் மீன்களிலும் இது போல் ..

நானே வருவேன் இங்கும் அங்கும்

ஒரே சமயத்தில் இரண்டு கதவுகள் ஊடாக நம்மால் போகமுடியுமா? இரண்டென்ன, எத்தனை வழிகளாலும் முன்னால், பின்னால், பக்கவாட்டில், மேலே, கீழே எங்கும் அசையக்கூடியது பூஞ்சை.

உக்கிப் போன ஒரு மரத்துண்டை அதன் முன்னால் வைத்தால் ஒரு ஹைஃபி அதைத் தொடுகிறது. ஒரு வட்டம் போல் மரத்துண்டை சுற்றி வளைக்கிறது. மரத்துண்டை வேறு இடத்தில் தூக்கி வைத்தால் அதை நோக்கி நகர்கிறது. ஆகவே சிந்திக்கிறது?

இன்னொரு வகை பூஞ்சையை (Panellus stiptucus) ஒரு தட்டில் வைத்து சில நாட்கள் கழித்துப் பார்த்தால் ஒளிர ஆரம்பிக்கிறது. இன்னொன்றை அருகில் வைத்தால் ஒளிக்கற்றை முதலாவதில் இருந்து இரண்டாவதற்குத் தாவுகிறது. இரண்டுமே ஒளிர ஆரம்பிக்கின்றன. பேசிக் கொள்கின்றன?

பூஞ்சையின் நிகழ்வுக்கு (தொகுதிக்கு) mycelium என்று பேர். விலங்குகள், தாவரங்கள் உணவை உட்கொண்டு செரித்துக் கொள்கின்றன. மைசீலியம் உணவுக்குள் தானே புகுந்து கொள்கிறது. செரித்துக் கொள்கிறது!

பூஞ்சை நோய்களையும் உருவாக்கும். ஆதி எகிப்தியர்களுக்கு பூஞ்சை மீது பயம், பக்தி ரெண்டும் அதிகம். நோய், பட்டினி வராமல் காக்க ரோமர்கள் பூஞ்சை தேவதையை வேண்டியிருக்கிறார்கள்.

ஆஸ்திரேலிய பழங்குடிகள் காயங்களுக்கு பூஞ்சை மருந்து உபயோகிக்கிறார்கள். பெனிசிலின் நோய்க் கிருமிகளில் இருந்து எத்தனையோ மில்லியன் மக்களைக் காப்பாற்றி இருக்கிறது. பூஞ்சை இல்லாமல் பெனிசிலின் இல்லை.

தவிர, மாவு புளித்திருக்காது. இட்லி, தோசை, வடை, ரொட்டி, பிட்ஸா, கேக் இன்னும் எத்தனையோ உணவுப் பண்டங்கள்.. எதுவுமே இருந்திருக்காது. மதுவில் தேனில், காளான்களில்..

நான் கடவுள்

வாழ்க்கை என்றால் ஆயிரம் இருக்கும். வேதனை இருக்கும். நுண் உயிரினங்கள் தப்பிப் பிழைத்து வாழ எத்தனையோ வழிகளைக் கையாள்கின்றன. எடுத்துக்காட்டாய், பாக்டீரியாக்கள் அவற்றின் மரபணுக்களை மற்ற நுண் உயிரிகளுடன் பகிர்ந்து கொண்டதில் யூக்கரியோட்டிக் செல்கள் (Eukaryotic cells) உருவாகின.

நாம், விலங்குகள், தாவரங்கள் அனைவருமே யூக்கரியோட்டிக் செல்கள் கொண்ட உயிர்கள்.

ஆனால் இந்த யூக்கரியோட்டிக் செல்கள் இரட்டை வாழ்க்கை வாழ்வதாக இப்போது தெரிய வந்திருக்கிறது. (மெர்லின் விலாவாரியாக விளக்குகிறார்.) யூக்கரியோட்டிக் செல்கள் கொண்ட லீக்கென் பூஞ்சைக்கு (lichens) தாவரங்களோடும் உறவுண்டு. தனித்தும் வாழ்கிறது.

அதற்குள்ளே இருக்கும் பாக்டீரியாக்கள் பல தொழில்கள் செய்கின்றன. எதிராளி வைரஸ்களை உள் வரவிடாமல் தடுக்கின்றன. உணவை செரித்துக் கொள்கின்றன. அதுவே ஒரு மினி உலகமாக (கிட்டத்தட்ட நம் உடல் போல்) செயல்படுகிறது. அது வேறு உயிரிகளோடும் (தன் வசதிக்காக) கூட்டுறவு வைத்துக் கொள்ளவும் தயங்குவதில்லை. நினைவிருக்கட்டும் : லீக்கென் ஒரு அமைப்பு அல்லது நிகழ்வு.

நாம் எல்லாருமே லீக்கென் பூஞ்சைகள்?

சீலோசைபின் (psilocybin) என்கிற வேதிப்பொருள் சில பூஞ்சைகளில் இருக்கிறது. போதை மருந்து எல்லெஸ்டி (LSD) அடித்தது போலிருக்கும். கடவுளை நேரில் காண லேசான வழி இது. சைபீரியாவில் பிரபலமாக இருக்கும் ஷாமான்கள் (மந்திரவாதிகள்) அடிக்கடி குறிப்பிட்ட பூஞ்சை (ophiocordyceps) சாப்பிட்டு, சாமியோடு பேசி மக்கள் குறைகளைத் தீர்ப்பது வழக்கம் என்கிறார் மெர்லின்.

சொல்லப்பட்ட பூஞ்சையை சாப்பிட்டால் நாள்கணக்கில் சிரிக்கலாம். பாடலாம். நடனம் ஆடலாம். களைப்பே இருக்காது.

சீலோசைபின் வேதிப் பொருளுக்கும் மனிதர்களின் இறை நம்பிக்கை, சமயங்கள், ஆன்மிகம், வர்த்தகம், கலைகள் மற்றும் சமூகத் தொடர்புகளுக்கும் நிறைய தொடர்புகள் இருக்கின்றன என்று ஆணித்தரமாக சொல்கிறார் மெர்லின்.

சீலோசைபின் இன்று மருத்துவத்திலும் உதவுகிறது. மன நோய்களைத் தீர்க்க மட்டுமல்ல, போதைப் பொருள்களுக்கு அடிமையானவர்களைக் குணப்படுத்தவும் உபயோகமாய் இருக்கிறது.

தாவரங்கள் கூட ஒரு வகை பூஞ்சைகள். தாவர வேர்களில் பூஞ்சை ஒட்டியிருக்கவில்லை. வேர்களே பூஞ்சை. பூஞ்சைகளும் தாவரங்களும் 10-15 புலனறிவுகள் கொண்டவை. மனித மூளைக்கும் கணனி மூளைக்கும் இடைப்பட்ட ஓர் அசாத்திய மதிநுட்பம் கொண்டவை என்று உயிரியலாளர்கள் நம்புவது மட்டுமல்ல ஆய்வுகளும் தொடர்கின்றன.

வெளியில் விரிவடையும் படிநிலை வளர்ச்சி மட்டுமல்ல (evolution) உள்நோக்கி விரியும் படிநிலை வளர்ச்சியையும் (involution) நாம் யோசிக்கவேண்டும் என்கிறார் மெர்லின்.

நான் நல்லா இருக்கேன் என்று யாரும் சொன்னால் அவர் உடம்பின் நுண்ணுயிர்கள் கடுமையாக உழைத்து அவரை நிம்மதியாக இருக்க வைத்திருக்கின்றன என்று பொருள். இந்தவாட்டி நல்ல விளைச்சல் என்று ஒரு விவசாயி சொன்னால் அவர் நிலத்தில் பூஞ்சை நலமாக விளைந்திருக்கிறது என்று புரிந்து கொள்தல் நல்லது. (விவசாயமே பூஞ்சை வளர்ப்பு.)

செர்னோபில் அணு உலை விபத்தின் பின் அந்த நிலத்தில் கால் பதித்த முதல் உயிர் பூஞ்சை.

மெர்லின் இன்னும் அசத்துகிறார். பூஞ்சை பாடம் எடுப்பது மட்டுமல்ல, வேதி இயல் நோக்கில், தொழில் துறை நோக்கில் … என்று விரிந்த ஓர் தளத்தில் நின்று பேசுகிறார். ஆய்வுக்காக, அவர் செய்த தில்லுமுல்லுகள் பற்றியும் (மற்ற ஆய்வாளர்கள் உட்பட) விவரிக்கிறார். பூஞ்சை அறிவியலுக்காக உலகம் சுற்றும் வாலிபன் அவர்.

அவர் ஒரு தடவை இயற்பியல் மேதை நியூட்டன் வாழ்ந்த வீட்டுத் தோட்டத்தில் இருந்த ஆப்பிள் மரத்தின் அடியில் போய்…

மெர்லின் அவரே எழுதினதை வாசிக்க விடாம எதுக்கு இன்னும் வளவள? மன்னிச்சுக்கங்க.

எங்கே நீயோ நானும் அங்கே உன்னோடு

சுவை, மணம், பார்வை, கேட்டல், உணர்ச்சிகள் எல்லாமே நான் எனும் தன்னுணர்வால் (consciousness) ஏற்படும் குணாதிசயங்கள். இது மட்டும் இல்லாவிட்டால் அறிதல் அல்லது உணர்தல் என்பதே தோன்றி இருக்காது. இந்த அகநிலையின் (subjective) மேலே தான் அறிவியலின் அடித்தளமே அமைந்திருக்கிறது. இருந்தும் உயிரியலில் இதற்கான சரியான பதில் இல்லை. ஒருவேளை இயற்பியல் அல்லது நரம்பியல் துறை?

கேள்வியோடு ஆரம்பிக்கிறார் மெய்யியல் பேராசிரியர் பிலிப் கொஃப் (Philip Goff). அவரின் Galileo’s Error நூல், தன்னுணர்வை இன்னொரு கோணத்தில் பார்க்கிறது.

மெய்யியல் (philosophy) இன்றிருக்கும் இயற்பியல் கருத்துக்களை பல்வேறு கூறுகளாக வகைப்படுத்தி ஆய்வு செய்கிறது. அதில் இரண்டு முக்கிய பெரும் பிரிவுகளை ஆசிரியர் அக்கு வேறு ஆணி வேறாகப் பிரித்து மேய்கிறார். கடைசியில் மூன்றாவதாக ஒன்று இருக்கிறது. என் கருத்தும் அது தான் என்கிறார்.

முதலில் ஒரு வரலாற்றுக் குறிப்பு : 17ம் நூற்றாண்டின் ஆரம்ப கட்டம் வரை மெய்யியல் ஞானி அரிஸ்டாட்டிலின் சிந்தனைகள் சரியானவை என்று எல்லாரும் நம்பிக் கொண்டிருந்தார்கள். கலிலியோ களத்துக்கு வந்தாலும் வந்தார். எல்லா விஷயங்களையும் தலைகீழாய்ப் புரட்டிப் போட்டார்.

1623 களில் வெளியிட்ட அவரின் புத்தகத்தில், அறிவியலுக்குக் கணிதம் மிகமிக அவசியம். அனைத்தையும் சோதனைக்களத்தில் அளவீடுகள் மூலம் உறுதி செய்த பின்பு மட்டுமே உண்மை என்று ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்று ஒரே போடாய்ப் போட்டார்.

ஒரு பொருளின் அளவு, அதன் உருவம், அது இருக்கும் இடம், அதன் அசைவு என்று நாலு கருப்பொருள்களில் உலகின் அனைத்தையும் அடக்கிவிடலாம் என்று நிர்ணயம் செய்தார் அவர். (size, shape, location and motion)

அப்போ, வாசம், சுவை போன்ற அகநிலை உணர்வுகளை எங்கே அடக்குவது என்று அவரிடம் கேட்டபோது, அவை ஆன்மாவில் தங்கி இருக்கின்றன என்று ஒரே வரியில் பதில் சொன்னார். (கடவுள், ஆன்மா போன்ற விடயங்களில் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை கொண்டிருந்தவர் இன்றைய இயற்பியலின் தந்தை என்று பேரெடுத்த கலிலியோ.)

இனி நூலாசிரியர் எடுத்துக் கொண்ட முதலாவது பிரிவு :

நான் பாட நீ ஆடு கண்ணே

இருபொருள்வாதம் அல்லது இருமை வாதம் (Dualism) எனும் சிந்தனைக்கூறு நாம் குழந்தைகளாய் இருக்கும்போதே நம் மூளைக்குள் திணிக்கப்பட்டு விடுகிறது. அதாவது நம் உடல் வேறு, மனம் வேறு என்று சொல்லிக் கொடுத்து விட்டால் பிறகு யோசிக்கவா போகிறோம்?

இந்த இருமை வாதப்படி, மனம் என்பதை உருவாக்குவதே தன்னுணர்வு தான். மூளை அல்ல. தன்னுணர்வு நம் உடலை இயக்குகிறது. கையை மேலே தூக்கு என்கிறது தன்னுணர்வு. தூக்குகிறோம். கீழே போடு. போடுகிறோம். அதெப்படி உருவமே இல்லாத தன்னுணர்வு பொருள்களை இயக்க முடிகிறது என்று கேட்டால் இருமை வாதம் கப்சிப் ஆகிவிடுகிறது.

இந்த சிந்தனையை நாம் இயற்பியலில் எங்கும் பார்க்கலாம். எடுத்துக்காட்டாக, இயற்பியல் மேதை ஐசாக் நியூட்டன் பொருள்கள் அல்லது கோளங்களின் இடையில் இருக்கும் விசை பற்றி சொல்லிவிட்டு அதை எப்படி அளப்பது என்று கணித சமன்பாடு தந்தார். (இரண்டாம் விதி).

ஆனால் அதில் புவி ஈர்ப்பு விசை என்றால் என்ன என்று அவரால் சொல்லமுடியவில்லை. அவருக்குப் பின் வந்த மேதை ஐன்ஸ்டைன் வெளிநேரம் (spacetime) வளைவதால் புவி ஈர்ப்பு ஏற்படுகிறது என்றார். விசை அல்ல அது. புவி ஈர்ப்பு வீச்சு என்று திருத்தினார் அவர். சரி. புவி ஈர்ப்பு வீச்சு என்றால் என்ன? அவரும் சொல்லவில்லை.

வரலாற்றின் வழியே பார்த்தால் இருமை வாதம் கெட்டியாகவே இருந்திருக்கிறது. கடவுள், ஆன்மா, சொர்க்க லோகம், நரக லோகம், மறுபிறப்பு, கர்மவினை..,, இப்படி நம்பிக்கைகளை நாம் பட்டியல் போட்டால் இருமை வாதம் இவற்றில் இலகுவாகவே பொருந்திவிடும்.

இருந்தும் மேலே சொன்ன கேள்விகள் எக்குத்தப்பாக வந்து விழவே, தன்னுணர்வுக்கு ஒரு உருவம் கொடுக்கப்பட்டது. எலெக்ட்ரான் அல்லது கோளங்கள் போல அதுவும் ஒரு அடிப்படையான இயற்கையின் அங்கம் என்று அதனுள் சேர்த்துக் கொண்டார்கள் இருமை வாத குழுவினர்.

பிரபஞ்சம் என்பது மனமும் பொருள்களும் சேர்ந்த ஓர் கலவை . அங்கே மனமும் (தன்னுணர்வும்) இயற்பியல் விதிகளும் சேர்ந்து இயங்குகின்றன என்று அவர்களின் புதிய விளக்கம் அமைந்தது. (psycho-physical laws). புதிய பேர்: இயற்கை இருமை வாதம். (Natural Dualism).

இந்தப் புதிய இயற்கை இருமை வாத குழுவுக்கு ஆதரவாக, நரம்பியல், இயற்பியல் துறைகள் சேர்ந்து புதிய விளக்கங்கள் தருகின்றன என்கிறார் பேராசிரியர்.

ஒருங்கிணைந்த தகவல் (Integrated Information Theory) கோட்பாடு இதில் முக்கிய செயலாற்றுகிறது. தகவல்களின் ஒருங்கிணைப்பு தான் தன்னுணர்வின் அடிப்படை என்பது இவர்கள் கருத்து. கணிதத்தின் துணை கொண்டு தன்னுணர்வை அளவீடு முறையில் கொண்டு வந்துவிட முடியும் என்கிறார்கள். (கலிலியோ அய்யாவின் நினைவு வருகிறதா?)

மூளையின் cerebrum பகுதியில் நியூரான்களின் இயக்கத்துக்கும் தன்னுணர்வின் செயல்பாட்டுக்கும் இடையில் இருக்கும் தொடர்பை சுட்டிக்காட்டுகிறது நரம்பியல் துறை. இருக்கலாம். ஒத்துக் கொள்கிறேன். இருந்தும் தொடர்பு ஏன் இருக்கிறது என்று நீங்கள் விளக்கவில்லையே? பேராசிரியர் விடாக்கண்டன் அவதாரம்.

ஆய்வுகளைத் தொடர்ந்து செய்யுங்கள். என் முடிவை ஒத்தி வைத்திருக்கிறேன் என்றும் பச்சைக் கொடி காட்டுகிறார் அவர். (பெருவாரி மெய்யியலாளர்கள், இயற்பியலாளர்கள் தன்னுணர்வோடு சேர்ந்தியங்கும் இயற்பியல் விதிகளா? இதென்ன புதுக்கதை என்று சந்தேகத்தோடு பார்க்கிறார்கள் என்று ஒரு தகவலையும் போகிற போக்கில் செருகி விட்டிருக்கிறார்.)

இறைவன் இருக்கின்றானா

இருமை வாதத்தினுள் இருக்கும் பரம்பொருள் சக்திதேவியோ? மத நம்பிக்கை உள்ளவர்கள் அவள் இல்லாமல் எதுவுமே அசைவதில்லை என்கிறார்கள்.

இயற்பியல் தெரிந்த சில பக்தர்களின் விளக்கம் இது : பேரண்ட வெடிப்பின் பின்னர் (Big Bang) நடப்பது நடக்கட்டும் என்று சக்தி தேவி அமைதியாக இருக்கிறாள்.

இது கொஞ்சம் ஓவர். இப்படி எடுத்துக் கொள்ளலாமா? அவள் பிரபஞ்ச நடப்புகளை நிச்சயம் கவனிக்கிறாள். வேண்டும்போது தலையிடுகிறாள். ஆனால் தன் இருப்பைக் காட்டிக் கொள்வதில்லை.

சக்திதேவி ஓர் உலகில் அற்புதங்கள் நிகழ்த்துகிறாள் என்று வைத்துக் கொள்வோம். தீராத நோய்களைத் தீர்த்து வைக்கிறாள். இருந்தும் மருத்துவர்களுக்கு ஏன் என்று புரிவதில்லை. அசாதாரணமான நிகழ்வுகள் என்று மட்டும் அவர்களால் குறிப்பு எழுதி வைக்க முடியும். எதுவுமே உறுதியாக சொல்ல முடியாத திரிசங்கு நிலை இது. மருத்துவர்கள் கண்களுக்கு அற்புதங்கள் தெரியவில்லையோ?

கடவுள் தன்னைக் காண்பித்துக் கொள்வதில்லை என்கிற நிலை இருமை வாதத்துக்கு சொல்லி வைத்தது போல் பொருந்துகிறது.

நான் கையைத் தூக்குவதும் பிறகு கீழே போடுவது கூட இறைவன் செயல். ஆகவே ஒவ்வோர் கணமும் அற்புதம் நிகழ்ந்து கொண்டே இருக்கிறது. இருமை வாத ஆட்களிடம் கேட்டால் தன்னுணர்வு அப்படி செய்ய வைக்கிறது என்று சொல்வார்கள். அப்படி என்றால் ஒரு ஆவி அல்லது பேய் கூட இந்த செயல்பாட்டை பின்னாலிருந்து நடத்துகிறது என்று சொல்ல முடியுமே.

ஒரு முறை பார்த்தாலே போதும்

இருமை வாத கோட்பாட்டை விமர்சனம் செய்யப்போய் ஆண்டவனை ஒரு இக்கட்டான சூழ்நிலைக்குத் தள்ளிவிவிட்ட பிறகு குவாண்டம் கோட்பாட்டுக்குள் இறங்குகிறார் பேராசிரியர்.

அணுத் துகள்களின் நடப்புகளில் “பார்வை” பங்கு வகிக்கிறது என்று இன்றைய உயர்பள்ளி, பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் அறிந்திருக்கிறார்கள். குவாண்டம் இயக்கவியலில் (Quantum Mechanics), பார்க்கும் பார்வை மாற்றங்கள் ஏற்படுத்துகிறது என்பதால் இயற்பியலாளர்களுக்கு 1990 களில் இருந்து தன்னுணர்வு பற்றி இன்னும் ஆர்வம் ஏற்பட்டிருக்கிறது என்பது நல்ல செய்தி.

குவாண்டம் இயக்கவியல் கணித சமன்பாடுகளில் ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது. எங்கே, எந்த இடத்தில் தந்திரங்கள் செய்தால் எலெக்ட்ரான்கள் என்ன செய்யும் என்று இன்று நமக்குத் தெரியும். நாம் கெட்டிக்காரர்கள். பிரச்னை என்னவென்றால் குவாண்டம் இயக்கவியல் உண்மையைப் பிரதிபலிக்கிறதா என்று கேட்டால் யாரிடமும் பதில் இல்லை.

அணுத் துகள்கள் நாம் பார்க்கும் வரை என்ன செய்கின்றன? அவைகளின் வேகம், அவைகளின் இருப்பு, இடம், எதுவும் தெரியாது என்பதே பதில். இந்தப் புள்ளியில் இருக்கலாம் அல்லது அந்தப் புள்ளியில் இருக்கலாம். அன்ட்ரோமேடா பிரபஞ்சத்தில் இருக்கலாம். (இயற்பியலில் இந்த நிலைக்கு superposition என்று பேர்.)

நாம் பார்த்த பிறகு நமக்குத் தோதான ஒரு புள்ளியில் வந்து அவை சுழன்று கொண்டிருக்கின்றன.

அனைத்துமே எலெக்ட்ரான்களால் ஆனதால் (நாம் உட்பட) பார்வை தான் பிரபஞ்சத்தை இயங்க வைக்கிறதா? நாம் பார்க்கிறோம் அல்லது பார்க்கவில்லை என்று பிரபஞ்சத்துக்கு எப்படி தெரியும்? இந்த இடத்தில் இயற்பியலாளர்களோ, மெய்யியலாளர்களோ பேசாமல் நழுவுவதில் குறியாய் இருப்பார்கள். கவனித்திருப்பீர்கள்.

இது வேறுலகம் தனி உலகம்

இயற்பியலில் இன்று பல்லுலக கோட்பாடு (Many-Worlds Theory) மிகவும் கவர்ச்சியாகவும் சுவாரஸ்யமாகவும் பவனி வருகிறது. மேலே சொன்ன சங்கடமான கேள்விகளை இது சாமர்த்தியமாகத் தவிர்த்து விடுகிறது.

Superposition அது இது என்று நாம் அலட்டிக் கொள்ளக் கூடாது. ஏனென்றால் நாம் இருப்பதே ஒரே ஒரு உலகத்தில் தான் என்று நாம் நம்புவதால் வந்த வினை இது. ஒவ்வோர் கணமும் புதுப்புது உலகங்கள் தோன்றிக் கொண்டே இருக்கின்றன. அப்படி ஒவ்வோர் உலகத்திலும் மாறுபட்ட நிகழ்வுகள் நடந்து கொண்டே இருக்கின்றன.

எடுத்துக் காட்டாய், இதோ இந்தக் கணத்தில் (இந்த உலகத்தில்) எனக்குப் பசிக்கிறது. இதே இந்தக் கணத்தில் தோன்றிய இன்னொரு உலகத்தில் நன்றாக சாப்பிட்டுவிட்டு உறங்குகிறேன். இன்னோர் உலகத்தில் அம்மா அம்மா என்று ராப் பிச்சைக்காரனாய் அலைகிறேன். இன்னொரு உலகில் பஞ்சு மெத்தையில் பணக்காரனாய்ப் படுத்தபடி பசி வரவில்லையே. டாக்டரைப் பார்த்தால் தான் உண்டு என்று யோசிக்கிறேன்,

இந்தக் கோட்பாட்டின்படி, அணுத் துகள்கள் பார்க்க முன்பு எங்கே இருந்தன? என்ன வேகத்தில்? இப்படி கேட்டால் அவை வேறுலகங்களில் இருந்திருக்கலாம் இல்லையா என்று எதிர்க்கேள்வி வரும். அடுத்து, தன்னுணர்வு என்கிற பேச்சே அங்கே இருக்காது.

இதென்ன கூத்து என்று சிலர் யோசிக்கலாம். ஆனால் இன்றைய இயற்பியலில் மிகவும் பிரபலமான, அதுவும் பெருவாரி இயற்பியலாளர்களுக்குப் பிடித்தமான கொள்கை எது என்று கேட்டால் அது வளைய கோட்பாடு (String Theory) என்று பதில் வரும். அந்தக் கொள்கையில் பல்லுலக கோட்பாட்டுக்கு இடமுண்டு.

இருமை வாதப்படி, குவாண்டம் மனசு முடிவெடுக்கிறது. பார்வை பட்டதும், அதுவும் அடிப்படை இயற்பியல் விதிகளும் சேர்ந்தியங்கி புதிய நிலைப்பாட்டை எடுக்கின்றன.

இது இருமை வாத குழுவினர் சொல்லும் கருத்து. ஒரு மேலோட்டமான பதில். ஆனால் ஆதாரங்கள் இல்லை.

எல்லாம் மாயை தானா

மனம், உணர்வுகள், காதல் எல்லாமே கத்திரிக்காய். வெறும் மாயங்கள்.

இயற்பொருள் வாதம். பொருள்நிலைக் கோட்பாடு, பருப்பொருட் கோட்பாடு, பொருள் முதற் கோட்பாடு என்று பல பெயர்களில் சுட்டப்படும் இதை ஆங்கிலத்தில் Materialism என்பார்கள்.

பொருளியலில் இது அடிக்கடி அடிபடும் வார்த்தை. (மெய்யியல் ரீதியில் இதன் பொருள் வேறு. கவனிக்கவும்.) தன்னுணர்வு என்பதை முற்றிலும் மறுப்பவர்கள் இயற்பொருள் வாத குழுவினர்.

மின் வேதிப்பொருள் எதிர்வினைகளில் (electro-chemical reactions) நியூரான்கள் நம் மூளையில் உருவாகின்றன. அவைகளின் சிக்கலான எதிர்த்தாக்கங்கள் சில மாயைகளை ஏற்படுத்துகின்றன. அந்த மாயைகளை உண்மை என்று நம்புகிறோம். தன்னுணர்வே மூளையில் இருந்து தான் பிறக்கிறது.

நரம்பியல் துறையும் உயிரியலின் செல் கட்டமைப்பு துறையும் (Cellular Biology) சேர்ந்து வேகவேகமாக முன்னேறிக் கொண்டிருக்கின்றன. விரைவில் மனம் என்றால் என்ன என்று தெரிந்துவிடும். கொஞ்சம் பொறுத்துக் கொள்ளக்கூடாது? – சொல்வது இயற்பொருள் வாத குழுவினர்.

தன்னுணர்வுக்கு எப்போது ஆப்பு வைக்கலாம் என்று யோசிக்கும் இவர்கள் இயற்பியலும் வேதியியலும் அவசரப்படக் கூடாது. மேலே சொன்ன இரண்டு துறைகளும் தீர்மானத்துக்கு வந்த பிறகு அங்கங்கே இடைவெளிகள் இருக்குமே. அதை இந்த ஆட்கள் நிரப்பினால் போதும் என்கிறார்கள்.

இயற்பொருள் வாதத்தின்படி, நாமெல்லாம் நடமாடும் எந்திரங்களாக, கணனிகளாகக் கூட இருக்கலாம். எலெக்ட்ரான்கள், குவார்க்ஸ் போன்ற அடிப்படைப் பொருள்களால் ஆன கூட்டுத் தயாரிப்புகள் நாம். இயற்பியல் விதிகளின்படி இயங்கும் சிக்கலான எந்திரங்கள். இயற்கையின் படிநிலை வளர்ச்சியில் ஏற்பட்ட நடமாடும் ரோபோக்கள்?

இன்றைய பெருவாரி அறிவியலாளர்கள் இயற்பொருள் வாதத்தை நம்புகிறார்கள் எனும் செய்தியை முன் வைக்கிறார் பேராசிரியர்.

தன்னுணர்வைத் தர்க்க ரீதியாக, உண்மை என்று ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத சூழ்நிலையில் அவர்கள் இருப்பதாக உணர்கிறார். இந்த இரண்டும் கெட்டான் நிலைக்கு ஒரு எடுகோள் (hypothesis) :

எடுகோள் A : அறிவியல் எதையுமே புறவய நிலையில் (objective) இருந்து பார்க்க வேண்டும் என்பதில் உறுதியாய் இருக்கிறது.

வெளி உலக மனிதர் ஒருவர் பூமிக்கு வருகிறார் என்று வைத்துக் கொள்வோம். அவருக்கு இயற்பியல், கணிதவியல் தெரிந்திருந்தால் நம் உலகை அவரால் புரிந்து கொள்ள முடியும். பக்க சார்பின்றி பார்க்க முடியும். ஏனென்றால் இயற்பியல், கணிதவியல் இரண்டும் முழு பிரபஞ்சத்துக்கும் பொதுவானவை.

எடுகோள் B : எந்த ஒரு உயிரினத்தின் வாழ்க்கையையும் அந்த உயிரினமாகப் பிறந்தாலன்றி புரிந்து கொள்ள முடியாது. அகநிலைப் பார்வை (subjective) உண்மையாய் இருக்க முடியாது.

வௌவாலுக்குக் கண் தெரியாது. இருந்தும் துல்லியமாய், எதிலும் மோதிக் கொள்ளாமல் பறக்க முடிகிறது. இரை தேடத் தெரிகிறது. மீண்டும் தன் இருப்பிடம் வரத் தெரிகிறது. தன் குட்டிகள், நண்பர்களை அடையாளம் காணத் தெரிகிறது. ஆகவே வௌவாலாக நாம் பிறந்தாலன்றி வௌவால்களின் உலகைப் புரிந்து கொள்ளவே முடியாது.

A யும் B யும் நேர் எதிராக முரண்படும்போது எதை சரி என்று சொல்வது?

தன்னுணர்வு பொய் தானோ? பேராசிரியர் அடுத்த கட்டம் நோக்கிப் போகிறார்.

மாஞ்சோலைக் குயில் தானோ மயில் தானோ

தோற்ற மயக்கவியல் (Illusionism) இன்றைய மெய்யியலில் முளை விட்டிருக்கும் ஓர் துறை. மாயை என்பது உயிர் வாழ அவசியமான ஒரு கருத்தாக்கம். அதே சமயம் அதைத் தவறாகப் பயன்படுத்தல் ஆபத்தை விளைவிக்கும் என்கிற கொள்கையும் அது முன் வைக்கிறது.

உயிர்களின் படிநிலை வளர்ச்சிக்குத் தோற்ற மயக்கம் உதவுகிறது. ஏனென்றால் உயிரினங்கள் சுற்றுப்புற சூழலோடு ஓத்தியங்க வேண்டிய நிலையில் சதா போராட வேண்டி இருப்பதால் (இது ஓர் சிக்கலான இடைத்தாக்கம் – complex interaction) தன்னுணர்வு என்கிற மாயையைத் தாமாகவே உருவாக்கிக் கொள்கின்றன.

இயற்பொருள் வாதத்தை விட இது பரவாயில்லை என்கிறார் பேராசிரியர். மயக்கவியல் குழுவினர் உண்மை என்று ஒன்று இருக்கிறது. அதே சமயம், தோற்ற மயக்கமும் உண்மை. அதற்கான ஆதாரங்கள் உண்டு என்கிறார்கள்.

உதாரணமாய், என் முன்னால் ஒரு மேசை இருக்கிறது. அதை ஓர் மின் நுண்ணோக்கி (electronic microscope) மூலம் இன்னும் ஆழமாக நோக்கினால் அணுக்கள், மூலக்கூறுகள் அதில் பிணைந்திருப்பது தெரியும். இருந்தும் எனக்குத் தெரிவது மேசை. இது ஒரு “அனுபவம்”. அது இப்படி வடிகட்டி மேசையாகக் காண்பிக்கிறது.

நேரடியாக, உண்மையை நம்மால் ஒரு போதும் காண முடியாது. உண்மை வடிகட்டப்பட்டு அனுபவம் மூலம் வந்தடைகிறது.

இருந்தும் பேராசிரியருக்கு இந்த விளக்கம் திருப்தி தரவில்லை. இது அனுபவம் பற்றிய உண்மையே தவிர உண்மை அல்ல என்கிறார் அவர்.

இனி அவரின் கருத்துக்கு (மூன்றாவது கொள்கை) வருகிறோம்.

நடந்து வந்த பாதையிலே நாலு வழியும் பார்த்து வந்தேன்

பேராசிரியர் துவக்கத்தில் இருமை வாத ஆதரவாளராய் இருந்திருக்கிறார். அதாவது 1972 வரை. Panpsychism கொள்கை பற்றி மெய்யியலாளர், தாமஸ் நாகேல் (Thomas Nagel) எழுதிய கட்டுரையை வாசித்த பிறகு என் மனதில் பெரும் தாக்கத்தை உணர்ந்தேன் என்கிறார்.

(Panpsychism என்பதை “உள்ளார்ந்த உணர்வு” என்று எனக்கு நானே சரியோ, தவறோ மொழி பெயர்த்திருக்கிறேன்.)

இந்தக் கொள்கையின்படி, தன்னுணர்வு என்பது பிரபஞ்சத்தின் அடிப்படைகளில் ஒன்று மட்டுமல்ல, பிரபஞ்சத்தில் எங்கும் நிறைந்த ஒன்று.

மனிதர்களின் அல்லது விலங்குகளின் தன்னுணர்வுக்கும் மற்றைய உயிரினங்களுக்கும் தன்னுணர்வுக்கும் தர வித்தியாசம் இருக்கிறது.

நம் தன்னுணர்வின் அளவு மற்றைய உயிரினங்களை விட உயர்வாய் இருப்பதற்குக் காரணம் பல மில்லியன் ஆண்டுகளாக நம் படிநிலை வளர்ச்சி மிக வேகமாகவும் மிகவும் சிக்கலாகவும் மாற்றமடைந்து வந்திருக்கிறது என்று அர்த்தம்.

ஒரு சிறு துகளின் தன்னுணர்வுக்கும் நம்முடைய தன்னுணர்வுக்கும் மலைக்கும் மடுவுக்கும் உள்ள அளவு வேறுபாடு இருக்கிறது. ஒரு எலெக்ட்ரானுக்கு, ஒரு குவார்ட்சுக்கு தன்னுணர்வு இருப்பின் அது நினைத்துப் பார்க்க முடியாத மிகமிகச் சிறு அளவில் இருக்க வேண்டும்.

உள்ளார்ந்த உணர்வு பொருள்கள் உள்ளேயே இயற்கையாய் அமைந்திருக்கிறது. அதற்காக ஒரு கல்லுக்கும் தன்னுணர்வு இருக்கிறது என்று பொருளல்ல. அதில் உணர்வுகள் மிகமிக சின்னவை மட்டுமல்ல எந்த ஒன்றிணைவும் இல்லாமல் சிதறுண்டு கிடக்கின்றன.

நம் மனித அனுபவங்கள் சிக்கலானவை. ஒப்பீட்டளவில், நம்மை விட மற்ற உயிரினங்களின் அனுபவ அளவுகோல் குறைந்தே இருக்கிறது. சில உணர்வுகள் சில உயிரினங்களில் கூடுதலாக இருக்க, வேறு சில உயிரினங்களில் குறைந்திருக்கலாம். சில சுவிச்சுகள் முழு அளவில் போடப்பட்டிருக்கின்றன. தேவையைப் பொறுத்து சில உயிரினங்களின் சுவிச்சுகள் அணைக்கப் பட்டிருக்கின்றன அல்லது ஓரளவே வேலை செய்கின்றன என்று அனுமானிக்கலாம்.

பேராசிரியர் இந்தக் கொள்கை நிரூபிக்கப்பட இன்னும் காலம் போகும். ஆனாலும் அதன் விளக்கம் மற்ற எந்தக் கொள்கையையும் விட அறிவியலுக்குப் பொருத்தமாகவும் எந்த ஒரு மனித பண்பாட்டிலும் சிக்கிக் கொள்ளாமல் தனித்து நின்று பிடிக்கக் கூடியதாகவும் மர்மங்கள், புதிர்களைக் களைந்து, வெளிப்படைத் தன்மையோடும் இருக்கிறது என்கிறார்.

இருமை வாதத்தில் தன்னுணர்வு எங்கோ வெளியில் இருந்து ஓடி வந்து பொருளோடு ஒட்டிக் கொள்கிறது. இயற்பொருள் வாதத்தின்படி, தன்னுணர்வு மூளைக்குள் எங்கேயோ ஒளிந்திருக்கிறது. இரண்டுக்குமே ஆதாரங்கள் இதுவரை இல்லை.

இயற்பியலும் வேதியியலும் இந்த உள்ளார்ந்த உணர்வை அலட்சியம் செய்கின்றன. தற்காலிகமாக அவ்வப்போது ஏற்படும் எதிர்வினைகளை மட்டும் (casual roles) கணக்கில் எடுத்து முடிவெடுக்கின்றன.

ஒரு மிகச் சிறு அடிப்படை உணர்விலிருந்து (micro-level) எப்படி சிக்கலான ஓர் பேருணர்வுக்கு (macro-level) மாறுகிறது என்பதை இந்த உள்ளார்ந்த உணர்வு விளக்கவில்லை என்று சில விமர்சகர்கள் சொல்கிறார்களே?

பேராசிரியர், குழந்தைகள் வைத்து விளையாடும் லெகோ (Lego) துண்டுகளை உதாரணம் காட்டுகிறார். கோபுரம் கட்டவில்லையா? பாலம் கட்டவில்லையா? கட்டியபின் என்ன தெரிகிறது?

படிநிலை மாற்றத்தில் கண் எப்படி உருவாகியிருக்கும் என்று டார்வின் கோட்பாட்டு அடிப்படையில் விளக்கியிருந்தார். அதில் கூட நிறைய விரிசல்கள், உரசல்கள் இருக்கவில்லையா? இன்று அந்த இடைவெளிகளை நாம் நிரப்பி விட்டோமா இல்லையா?

என் முன்னால் மடிக்கணனி இருக்கிறது. கோப்பையில் சூடு பறக்கும் காப்பி வாசனை மணக்கிறது. அடுத்த வீட்டில் குழந்தைகள் அடிக்கும் லூட்டி காதில் கேட்கிறது. இத்தனை உணர்வுகளும் சேர்ந்தது நான் எனும் தன்னுணர்வு. இப்படி பல்வேறு உணர்வுகள் மூளையின் பல்வேறு பகுதிகளிலும் உருவாகின்றன என்றால் மூளை எவ்வாறு ஒன்றிணைக்கிறது?

ஒவ்வோர் உணர்வையும் (“நிலைகள்” அல்லது அனுபவங்களை) ஒரே சமயத்தில் ஒன்று சேர்க்க மூளை பல குறிக்கோள்களை வைத்திருக்கிறது (unified cognitive goals) என்கிறார் பேராசிரியர். அதெப்படி? அதற்கு இன்னும் ஆய்வுகள் தேவை என்பதையும் ஒத்துக் கொள்கிறார்.

ஒரு ஆரஞ்சுப் பழத்தை உரித்து உரித்து ஆய்வு செய்கிறோம். தோல். சுளை என்று ஒவ்வொன்றையும் பிரித்தெடுத்து தனித்தனியாக அவற்றின் தன்மைகளை அறிந்தோமானால் முழு ஆரஞ்சுப் பழத்தின் தன்மையையும் சொல்லிவிடமுடியுமா? முடியும் எனும் பிரிவுக்கு Reductionist approach (குறுக்கியல் பார்வை) என்று குறிப்பது வழக்கம்.

ஒரு நோயாளி டாக்டரிடம் போனால் அவர் உடலின் எந்தப் பகுதியை நோய் பாதித்திருக்கிறது என்று மட்டும் பார்ப்பதில்லை. அவரின் பழக்க வழக்கங்கள் என்ன, சுற்றுச் சூழல் எப்படி, தாய் தந்தையருக்கு இதே பிரச்னைகள் இருந்திருக்கின்றனவா என்று பல கோணங்களில் விசாரிப்பார். அப்போது தான் சரியான சிகிச்சை அளிக்க முடியும் . இந்த வகையான பார்வைக்கு Holistic approach (முழுமை நோக்கு) என்று பேர்.

பேராசிரியர் பின்னதை சேர்ந்தவர். நாம் தனித்தனியே பிரித்துப் பார்ப்பதை விட ஓர் முழுமையான பார்வையுடன் அணுகுவது தான் சரியானது என்கிற கொள்கைப் பிடிப்புள்ளவர்.

தொட்டால் பூ மலரும்

ஹைட்ரஜன் வாயு சில தனிப்பட்ட குணங்கள் கொண்டது. ஆக்சிஜன் வாயு வேறு குணங்கள் கொண்டது. இரண்டும் சேர்ந்தால் உருவாகும் தண்ணீர் முற்றிலும் வித்தியாசமான குணம் கொண்டது. இது போல வெவ்வேறு பொருள்கள் ஒன்று சேரும்போது முற்றிலும் புதிய ஒரு பொருள் உருவாவதில் எந்தப் புதுமையும் இல்லை.

இப்படி புதுப் பொருள்களில் வெளிப்படும் புதுப் பண்புகளை முகிழ் பண்புகள் (emergent properties) எனலாமா?

அப்படி ஒரு முகிழ் பண்பு மூலம் முன்னர் குறிப்பிட்ட ஒருங்கிணைந்த தகவல் (Integrated Information Theory) கோட்பாட்டின் குறைபாட்டை சுட்டிக் காட்டுகிறார் பேராசிரியர்.

இந்தக் கோட்பாடு, எல்லா அடிப்படைப் பொருள்களிலும் தன்னுணர்வு இருக்கிறது என்பதை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை (இருமை வாதம்). எங்கே தகவல்கள் ஒருங்கிணைப்பு மிகமிகச் செறிந்த அளவில் இருக்கிறதோ, அங்கே தன்னுணர்வு ஏற்பட சாத்தியக்கூறுகள் உண்டு என்று சொல்கிறது.

சாதாரண இரண்டு அடிப்படைப்பொருள்கள் ஒன்று சேர்கின்றன என்று வைத்துக் கொள்வோம். அந்த ஒருங்கிணைப்பில் பரிமாறப்படும் தகவல்களை இந்தப் பிரிவினர் நிச்சயம் தவற விடப் போகிறார்கள்- முகிழ்க்கும் தகவல் முக்கியமாய் இருந்தாலென்ன, இல்லாவிட்டாலென்ன.

ஒரு சமூகம் அதன் தனிப்பட்ட மனிதர்களை விட கூடுதலான தகவல்களை வைத்திருக்கும் என்பது தெரிந்ததே. இன்று இணையம் மனிதர்களை விட எல்லையே இல்லாத அத்துணை தகவல்களை வைத்திருக்கிறது. அப்படி என்றால் இன்றைய மனிதர்கள் கடந்த காலங்களை விடப் பெரும் புத்திசாலிகள், விற்பன்னர்கள் என்று சொல்ல முடியுமா?

இந்தக் கோட்பாட்டின்படி, தகவல்கள் கட்டுப்பாடின்றி ஒன்றிணைக்கப்பட, அங்கே தன்னுணர்வும் படுவேகமாக உயர்கிறது. அப்போது இணையம் அசுர பலத்தை எட்டிவிடக்கூடிய வாய்ப்பு இருக்கிறது. மனிதர்கள் அல்ல. ஒவ்வொரு மனிதனும் வெறுமனே அந்த ராட்சத சக்கரத்துப் பல் போல ஆகிவிட முடியும். இது ஓர் முரண்.

இயற்பியலாளர்களுக்கு ஒரு கோரிக்கை வைக்கிறார் பேராசிரியர்.

சார்புநிலைக் கோட்பாட்டையும் குவாண்டம் கோட்பாட்டையும் இணைக்கும் அனைத்துக் கோட்பாடு (Theory of Everything) தான் நம் இலக்கு என்று இயற்பியலாளர்கள் சொல்கிறார்கள். அப்படி ஒருவேளை அது எதார்த்தத்தில் நடந்துவிட்டாலும் கூட அது முழுமை பெற்றதாக இருக்காது என்கிறார் அவர்.

காரணம்: “பார்வை” குவாண்டம் உலகில் முக்கிய இடம் வகிக்கிறது. இது அகவய நிலை – subjective. இந்தப் பிரச்னையை இயற்பியல் எப்படித் தீர்க்கப் போகிறது? ஆகவே, இயற்பியல் அனைத்துக் கோட்பாட்டைக் கைவிட்டு உண்மைக் கோட்பாடு (Theory of Reality) என்பதை இலக்காக வைத்து ஆய்வுகளைத் தொடர வேண்டும் எனும் கருத்தை முன் வைக்கிறார்.

மெய்யியலின் பல பிரிவுகள், தர்க்க நியாயங்கள், விவாதங்கள்..

அறிவியல் கருத்துக்களை மக்கள் ஏற்றுக் கொள்வதில் உள்ள சிக்கல்கள் , சந்தேகங்கள், தயக்கங்கள்..

காலநிலை மாற்றத்துக்கு மனிதர்கள் முக்கிய காரணம்..

மனிதர்கள் இயற்கையை அழிக்கிறோமே என்கிற சிந்தனையே இல்லாமல் இருக்கிறார்கள், அதற்கு சில மெய்யியல் பிரிவுகள் கூடத் துணை போகின்றன..

காடுகள் முழுக்க முழுக்க நிறைந்திருக்கும் தன்னுணர்வுகள்..

மரங்கள், செடிகளோடு நம் பிணைப்பு அற்றுப் போய்விட்டது. பசுமையைக் காக்கத் தவறிவிட்டோம்..

இப்படி பல பரிமாணங்களைத் தொட்டபடி வந்திருக்கிறது நூல்.

ஆச்சரியம் தரும் செய்தி: அவர் தினமும் தியானம் செய்கிறாராம். அப்போ ஏதாவது சக்திகள், சித்திகள் வாய்த்தனவா? சே! அப்படி எதுவும் தெரியவில்லையே. ஞானோதயம் வந்துவிட்டால் நிச்சயம் என் ட்விட்டரில் போடுவேன் என்கிறார்.

வழக்கம் போல், நூலில் அங்குமிங்கும் தேர்ந்தெடுத்த செய்திகளை இந்தக் கட்டுரையில் குறிப்பிட்டிருக்கிறேன்.

மெய்யியல் / இயற்பியல் மாணவர்கள் மற்றும் ஆர்வம் கொண்டோரின் சிந்தனையைக் கிளறும் நூல்.

கண்ணில் தோன்றும் காட்சி யாவும் (2)

எல்லாத்துக்கும் ஐன்ஸ்டைன் அய்யா தான் காரணம். பிரபஞ்சத்தின் உருவாக்கம், செயல்பாடுகள் அனைத்துக்கும் ஒரு பொதுவான கோட்பாடு இருக்க வேண்டுமே (Theory of Everything). அதைக் கண்டுபிடிக்கும் வரை ஓயமாட்டேன் என்று தன் கடைசி மூச்சு வரை போராடியவர் அய்யா. அந்தக் காய்ச்சல் மற்ற இயற்பியலாளர்களையும் தொற்றிக் கொண்டு விட்டது.

1968 களில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட குவார்க்ஸ் (quarks) தனியாக வாழ்வதில்லை. ஜோடிகளாக இருக்கின்றன என்று தெரிந்தது தான் தாமதம். இயற்பியலாளர்கள் மத்தியில் ஒரே பரபரப்பு. அதுவும் ஒன்று மேல் நோக்கி சுற்றினால் மற்ற ஜோடி கீழ் நோக்கி சுற்றுகிறது.

அது மட்டுமா? ப்ரோட்டான், நியூட்ரான் இருவரிடமும் ஆளுக்கு மூன்று வித்தியாசமான சுழல் நங்கைகள் இருக்கிறார்கள் என்று அன்று தெரிந்தபோது துவங்கிய படபடப்பு இன்றும் தொடர்கிறது.

நாள் செல்லச்செல்ல இன்னும் பல அழகிகள் இருப்பதாகத் தகவல்கள் வரவே அவர்களுக்கு என்ன பேரு வைக்கலாம் எப்படி அழைக்கலாம் என்று கலவரமாகிவிட்டது. கடைசியில் up, down, charm, strange, bottom, top, muon, boson, gluon .. என்று காதுக்கு இனிமையாகப் பேர் சூட்ட முடிவெடுத்தார்கள்.

எலெக்ட்ரான் எதிர்மறை (negative charge) உள்ளது என்று நினைத்திருக்க, நேர்மறை உள்ள எலெக்ட்ரானும் (positive charge) இருக்கிறது என்று தெரிந்தபோது அதற்கு பாசிட்ரான் (positran) என்று லேசாகவே பேர் வைத்தார்கள்.

பொருள்கள் எல்லாவற்றுக்கும் எதிர்ப் பொருள்கள் இருக்கின்றன (matter and antimatter). அவை ஒன்றோடு ஒன்று மோதி அழிகின்றன என்று பிறகு தெரிந்தது. எதிர் என்று வரும்போது anti என்று முன்னால் போட்டுக் கொள்வோம் என்று மேட்டரை சிம்பிளாக முடிக்க ஒப்புக் கொண்டார்கள். (பொதுவாக, matter பலசாலி. antimatter நோஞ்சான். ஆகவே நம் கண்ணுக்குப் பின்னவர் தெரிவதில்லை.)

விஷயம் முடியவில்லை. இன்னும் பல மங்கைகள் இருப்பார்கள் என்று சேதிகள் வருகின்றன. ஒருத்தி நிச்சயமாக இருக்கிறாள். இயற்பியலாளர்களின் கனவுக் கன்னி அவள். அவளுக்குப் பேர் கூட வைத்தாயிற்று : Graviton. ஈர்ப்பு விசையை உருவாக்கும் கன்னி இவள்.

சுவிட்சர்லாந்தில் உள்ள CERN அணு உலையில் இன்னும் நோண்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவள் வருவாள். ஒருநாள் தெரிவாள் என்று நம்பிக்கையோடு காத்திருக்கிறார்கள் அவர்கள்.

எந்தப் பொருளாய் இருந்தால் என்ன? எதன் அடித்தளமும் ஒரு மிக மிக நுண்ணிய புள்ளி போன்ற ஒன்றின் மேல் கட்டமைக்கப் பட்டிருக்கிறது என்று நினைக்கிறோம். அது துகள் போன்ற ஒன்றாக இருக்கலாம் அல்லது அலை போன்ற ஒன்றாக இருக்கலாம். இயற்பியல் இந்த இரண்டுமே சரி தான் என்று ஒத்துக் கொள்கிறது. (அல்லது தடுமாறுகிறது.)

பிரபஞ்சம் என்று வரும்போது ஐன்ஸ்டைன் அய்யாவின் சார்புநிலைக் கோட்பாடு (General Relativity) நூற்றுக்கு நூறு சரி என்று நிரூபணமாகி இருக்கிறது. ஈர்ப்பு விசை இதில் ஒரு முக்கிய காரணி. ஆனால் குவாண்டம் உலகில் (அணுக்களின் உலகில்) அந்தக் கோட்பாட்டின் ஈர்ப்புக் கொள்கை வேலை செய்வதில்லை. ஏன் இந்த முரண்?

கணிதத்தின் துணை கொண்டு துகள் வரிசை அல்லது அலை வரிசையில் போட்ட கணக்குகள் இரண்டுமே எதிர்பார்த்த முடிவுகளையே தந்திருக்கின்றன. ஆனால் Graviton கன்னி ஒன்றில் மட்டும் (சார்புநிலைக் கோட்பாடு) மிளிர்கிறாள். மற்றதில் காணாமல் போய்விடுகிறாள். என்ன நடக்கிறது?

குவாண்டம் உலகு என்று வரும்போது வேறு கொள்கைகளின் மேல் உருவாக்கிய குவாண்டம் வீச்சுக் கோட்பாடு (Quantum Field Theory) என்கிற ஒரு கோட்பாட்டை வேறு வழி இல்லாமல் சங்கடத்தோடு ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்கள் இயற்பியலாளர்கள்.

துகள் அல்லது அலை தான் பிரபஞ்சத்தின் அடிப்படைப் பொருள் என்று அனுமானம் செய்தது தப்போ? இந்தத் தவறான அடிப்படையில் போட்ட கணித சமன்பாடுகள் தான் இப்படி சிக்கலில் மாட்டி விட்டனவோ?

வளையங்கள், வளைவுகள்

துகள், அலை இரண்டையும் கடாசிவிட்டு வளையங்கள் அதுவும் அசைந்து கொண்டிருக்கும் வளையங்கள் தான் பிரபஞ்சத்தின் அடித்தளமான பொருள் என்று ஆரம்பித்தால் என்ன?

இங்கே வருகிறார் Brian Greene. அவர் எழுதிய The Elegant Universe நூலில் இருந்து சில செய்திகள் இந்தக் கட்டுரையில் வருகின்றன. இன்று பிரபலமாக இருக்கும் வளைய கோட்பாட்டின் (String Theory) முக்கிய பங்காளி இவர். (String Theory என்பதை வளைய கோட்பாடு என்று எனக்கு நானே மொழி பெயர்த்திருக்கிறேன்.)

(இந்தக் கொள்கைக்கு முக்கிய எதிர்க் கோட்பாடாக Loop Quantum Gravity இருக்கிறது. அது பற்றி கண்ணில் தோன்றும் காட்சி யாவும் (1) கட்டுரையில் எழுதி இருக்கிறேன்.)

வளைய கோட்பாடு கணிதத்தின் அடிப்படையில் உருவாகிய ஒன்று. சில இடங்களில் மட்டும் இதுவரை இயற்பியலோடு ஒத்துப் போகிறது. இயற்பியலோடு ஒத்துப் போகாத வெறும் கணித சமன்பாடுகளை எப்படி உண்மை என்று ஏற்றுக் கொள்ளலாம் என்கிற கேள்வி இருக்கத்தான் செய்யும்.

ஆனால் இன்று பெருவாரி இயற்பியலாளர்கள், கணித விற்பன்னர்கள் பல்கலைக்கழகங்களில் இந்தக் கோட்பாடு தான் சரி – அதை இன்னும் விரிவாக்கம் செய்யப் போகிறோம் – அது உண்மை என்று ஒருநாள் தெரிய வைப்போம் என்று சொன்னால் என்ன தான் செய்ய முடியும்?

1984 களில் Michael Greene, John Schwarz என்கிற இரண்டு இயற்பியலாளர்கள் தான் இன்றைய வளைய கோட்பாட்டுக்கு முதலில் அடித்தளம் போட்டவர்கள்.

அதிர்ந்து கொண்டிருக்கும் வளையங்கள் என்பது முற்றிலும் புதிய ஒரு கோட்பாடு… நாளுக்கு நாள் மெருகேறும் அதன் சிறப்பென்ன… அதை இன்னும் மேம்படுத்திக் கொண்டே போகும் தொழில்நுட்பம் என்ன… ஐன்ஸ்டைன் அய்யா இன்று இருந்திருந்தால் சந்தோஷப் பட்டிருப்பார்… நூலாசிரியர் உற்சாகமாக விவரிக்க ஆரம்பிக்கிறார்.

ஒரு வயலின் அல்லது பியானோவின் நரம்புகள் ஒவ்வோர் விதமாக அதிரும்போது வேவ்வேறு சுரங்கள் தோன்றுவது போல் இந்த வளையங்களின் வித்தியாசமான அதிர்வுகளில் பிரபஞ்சத்தின் அடிப்படைப் பொருள்கள் (fundemental particles) தோன்றுகின்றன.

String Theory - Smithsonian Associates

வெவ்வேறு திண்மை (mass), வெவ்வேறு விசை (force) அனைத்துமே வெவ்வேறு விதமாக அதிரும் வளையங்களின் வெளிப்பாடுகள் என்கிறது வளைய கோட்பாடு. வேகமாய் அதிர்ந்தால் அந்த அடிப்படைப் பொருளின் சக்தி அதிகம். அதிர்வு குறைவாய் இருப்பின் அது சக்தி குறைவான பொருள்.

எல்லாமே ஒரே மாதிரியான வளையங்கள். அவற்றின் மின்னூட்டங்கள் (charges) நேர்மறையாய் இருக்கலாம். எதிர்மறையாய் இருக்கலாம். மின்னூட்டம் எதுவுமில்லாமல் இருக்கலாம். அனைத்தும் அதிர்வின் தன்மையில் அடங்கி இருக்கிறது. எதுவும் வெளியில் இருந்து வருவதில்லை. அனைத்தும் கொண்ட ஆழ்ந்து அகன்ற நுண்ணியன் அது.

இப்போதுள்ள குவாண்டம் வீச்சுக் கோட்பாட்டின் அடிப்படை அனுமானம் : பரிமாணமே இல்லாத ஒரு புள்ளி. இது தவறு என்கிறார் நூலாசிரியர். பரிமாணங்கள் கொண்ட பிரபஞ்சம் எப்படி பரிமாணமே இல்லாத ஒன்றில் இருந்து தோன்றி இருக்க முடியும்?

வளைய கோட்பாட்டில் இந்த நெருடல் நீங்கி விடுகிறது. வளையம் என்பது ஒற்றைப் பரிமாணம் கொண்டது. அது நீளும் – சுருங்கும் என்று வளைய கோட்பாடு வரையறுத்துக் கொள்கிறது.

நேரம் என்பது ஒரு மாயை என்று ஐன்ஸ்டைன் அய்யா நிரூபித்துக் காட்டினார். அதே சமயம் அவரது கணித சமன்பாடுகளில் அவசியமே இல்லாமல் நேரம் முன்னும் போகலாம் அல்லது பின்னும் போகலாம் என்று முடிவுகள் வந்து அவரை ரொம்பவும் வாட்டியது என்பது சுவையான ஓர் செய்தி.

இன்று நமக்குத் தெரியும் விஷயம் : பொருளும் எதிர்ப்பொருளும் (matter and antimatter ) மோதும்போது அங்கே போட்டான்கள் (photon) உருவாகின்றன. (போட்டோன் என்பது ஒளித் துகள் – சக்தியை உள்ளடக்கியது என்பதை இந்த காலத்துக் குழந்தைகளும் அறிந்து வைத்திருக்கின்றன என்று பெரியவர்களுக்கும் தெரியும்.)

இந்த போட்டோன்கள் வேறு அடிப்படைப் பொருள்களை உருவாக்குகின்றன. அதே பொருள்களின் எதிர்- அடிப்படைப் பொருள்களையும் உருவாக்குகின்றன (particles and antiparticles). பிறகு இவை வெவ்வேறு திசைகளில் போக ஆரம்பிக்கின்றன. இந்த வினைகள், எதிர்வினைகள் தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கின்றன என்பதை இயற்பியல் ஏற்றுக்கொண்டு ரொம்ப நாளாகிவிட்டது.

கவனித்திருப்பீர்கள். இந்த விளையாட்டுக்குள் நேரம் இருக்கிறதே. மோத வரும்போது நேரம். மோதிய பின் நேரம். தொடர்ந்து திசைகளில் பயணிக்கும் போது நேரம். நேரத்தைத் தவிர்க்கவே முடியாதா? குவாண்டம் வீச்சுக் கோட்பாடு தவியாய்த் தவிக்க, சாமர்த்தியமாய் சமாளிக்கிறது வளைய கோட்பாடு.

குவாண்டம் வீச்சுக் கோட்பாட்டில் ஒரு புள்ளி இன்னொரு புள்ளியைத் தொடுகிறது. மோதுகிறது. ஆனால் வளைய கோட்பாட்டில் வளையங்கள் ஒன்றை ஒன்று தொடுகின்றன. மோதுகின்றன. ஒரு புள்ளியிலா? இல்லை – பல புள்ளிகளில். ஒவ்வொரு புள்ளியும் ஒவ்வொரு நேரத்தைக் கொண்டிருக்கிறது. (பூமியில் ஒரு நேரம் இருந்தால் சந்திரனில் இன்னொரு நேரம் என்று நாம் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லையா?)

வளையங்களின் தொடுகை நேரத்தைக் கணக்கில் எடுக்காது. பல புள்ளிகளில், பல பரிமாணங்களில் தொடுகைகள் – மோதல்கள் என்று வரையறுத்துக் கொண்டு அடுத்த கட்டத்துக்குப் போகிறது வளைய கோட்பாடு.

அடுத்து : Graviton கன்னி. அவள் எங்கும் ஒளியவில்லை. வளையங்களுக்கு உள்ளே அவளும் ஓர் வளையமாய் இருக்கிறாள் என்கிறது இதன் வரைவிலக்கணம். மின்காந்த அலைகளை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். எங்கு அதன் வீச்சு அபரிமிதமாய் இருக்கிறதோ அங்கெல்லாம் போட்டோன்களின் ஆதிக்கம் உச்சத்தில் இருக்கிறது என்று நிரூபித்தாயிற்று.

வெளி/நேரம் (space time) வளைவதை ஐன்ஸ்டைன் அய்யாவின் சார்புநிலைக் கோட்பாடு விவரிக்கிறது. மின்காந்த அலைகளில் எப்படி போட்டோன்களோ அது போல் Graviton எங்கே ஏராளமாய்ப் பொதிந்திருக்கிறதோ அங்கே வெளி/நேரம் அதிகளவில் வளைகிறது. வளைய கோட்பாடும் அய்யாவின் கோட்பாட்டை ஒற்றிப் போகிறது.

குழப்பங்கள், சர்ச்சைகள்

வளைய கோட்பாடு என்பது ஒன்றல்ல. அது பல கோட்பாடுகளின் சங்கமம். ஒவ்வொரு இயற்பியலாளரும் அடித்தளத்தில் இருந்து கணிதத்தின் துணை கொண்டு எடுக்கும் முடிவுகள் ஒரே மாதிரி இருப்பதில்லை. அனுமானங்களும் மாறுபட்டவை.

அடுத்து, சோதனைக் களங்களில் இருந்து வரும் தகவல்கள் ஓரளவாவது கணித முடிவுகளோடு ஒத்துப் போகவேண்டும். ஆகவே பல ஆண்டுகளாகப் போராடி, தூக்கம் தொலைத்து எடுத்த சில கோட்பாட்டு முடிவுகள் அல்லது கோட்பாடுகளை சில நாட்களிலேயே ஓரங் கட்டிவிட இயற்பியல் தயங்குவதில்லை.

சில சமயங்களில், சோதனை முடிவுகள் பின்னாளில் ஒரு கோட்பாட்டுக்கு சாதகமாக வந்திருக்கிறது என்று தெரிந்தால் அதைத் தூசி தட்டி எடுத்து ஆகா ஓகோ என்று தூக்கிப் பிடிப்பது வழக்கமான ஒன்று. சில நேரங்களில், திருத்தங்களுடன் சில கோட்பாடுகள் புது ஜென்மம் எடுப்பதும் சர்வ சாதாரணம். போசொனிக் வளைய கோட்பாடு (Bosonic String Theory) ஒரு உதாரணம்.

சமச்சீர், சூப்பர் சமச்சீர், சூப்பர் வளைய கோட்பாடு

இயற்பியலில் சமச்சீர் (symmetry) மிகவும் முக்கியமான கொள்கை. உதாரணமாய், ஒரு வட்டத்தின் விட்டத்தின் மேல் (அந்த நேர்கோட்டில்) ஓர் எறும்பு நகர்கிறது என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். கோட்டின் எந்தப் புள்ளியில் இருந்து வட்ட வளைவை எறும்பு நோக்கினாலும் இரண்டு அரை வட்டங்களும் சமமாகவே இருக்கும். சமமாகவே தெரியும். இது சமச்சீர்.

இன்னொரு எடுத்துக் காட்டு : சென்னையில் காலை 5 மணி என்றால் சிட்னியில் காலை 10.30 மணி. நாம் எப்போது கடிகாரம் பார்த்தாலும் இதே ஐந்தரை மணி இடைவெளி மாறவே மாறாது – சமச்சீர். சந்திரனில்? வியாழனில்? பிரபஞ்சத்தின் எந்த மூலையிலும் அதே கால இடைவெளி மாறாது – சமச்சீர்.

வளைய கோட்பாட்டில் சமச்சீர் இன்னும் திண்ணமாக வரைவிலக்கணம் செய்யப் படுகிறது. 1925 களில் பூமி சுழல்வது போலவே எலெக்ட்ரானும் தன் அச்சில் சுழல்கிறது என்று கண்டுபிடிக்கப் பட்டது – அதுவும் மாறாத வேகத்தில். நிலையான சுழலும் வேகமும் சமச்சீரில் சேர்ந்து அதை இன்னும் வலுவூட்டுகிறது.

எலெக்ட்ரான் மட்டுமல்ல குவாண்டம் உலகின் எல்லா அடிப்படைப் பொருள்களும் ஒரு குறிப்பிட்ட வேகத்தில் சுழல்கின்றன என்று பின்னர் தெரிய வந்தது. ஒவ்வொன்றையும் சுட்டுவதற்கு முழு எண்களை அடையாளமாகப் பயன்படுத்த முடிவெடுத்தார்கள். ஆனால் கணக்குப் போட்டதில் ஒரு (ஊகிக்கப்பட்ட) அடிப்படைப் பொருளுக்கு (பேர் : tachyon) எதிர்மறை (negative) எண்ணாக விடை வந்தது.

அதெப்படி? எல்லாருக்கும் குழப்பம். தவிர, அந்தக் கோட்பாட்டில் எலெக்ட்ரானுக்கு இடம் கிடையாது. இன்னும் சிக்கல்கள் இருந்தன. என்னமோ, எங்கேயோ தப்பு இருக்கிறது என்று மட்டும் தெரிந்தது.

boson, fermion என்கிற இரண்டு அடிப்படைப் பொருள்களின் அதிர்வுகளையும் கணக்கில் சேர்த்து இந்த முடிவுக்கு வந்திருந்தது மேலே குறிப்பிடப்பட்ட போசோனிக் வளைய கோட்பாடு.

ஆனால் பின்பு இரண்டுமே ஜோடிகளாய் இருக்கின்றன. ஒன்றில்லாமல் மற்றது இல்லை என்று என்று சோதனைகளில் தெரிய வந்தது. சுட்டெண்களை மாற்றினார்கள். 0, 1/2, 1, 2 என்று புது எண்கள் கொடுத்து கணக்குப் போட்டார்கள். பிரச்னை தீர்ந்தது. புதிய கோட்பாட்டுக்கு சூப்பர் சமச்சீர் வளைய கோட்பாடு (super-symmetry string theory) என்று புதுப் பேர் கொடுத்தார்கள். பழைய போசோனிக் கோட்பாட்டை கிடப்பில் போட்டு விட்டார்கள்.

(அது என்ன கணக்கு? எப்படி? நூலாசிரியர் எதுவும் சொல்லவில்லை.) எது எப்படியோ, இன்றைய வளைய கோட்பாட்டின் அசல் பேர் சூப்பர் சமச்சீர் வளைய கோட்பாடு என்று நாம் நினைவு வைத்துக் கொண்டால் அது போதும்.

இன்றைய தேதியில் இன்னும் நாலு, ஐந்து (?) வேறு வேறு வளைய கோட்பாடுகள் ஆய்வில் இருக்கின்றன. அதெல்லாம் இங்கே வராது. நாம் குழப்பத்தில் மாட்டிக் கொள்ளக் கூடாது என்பதால் தான் இந்த எச்சரிக்கை.

பரிமாணங்கள் 3? அல்லது 9? அல்லது 10? + 1 (நேரம்)?

நமக்கு மூன்று பரிமாணங்கள் தான் அத்துபடி. அப்போ நேரம்? அது நான்காம் பரிமாணம் என்று தெரிந்து வைத்திருக்கிறோம்.

ஆனால் 1919 களிலேயே இயற்பியலாளர் கலூஸா (Theodore Kaluza) பிரபஞ்சத்தில் இன்னும் ஒரு பரிமாணம் கூடுதலாய் இருக்கலாம் என்று ஒரு கட்டத்தில் பரிந்துரை செய்திருக்கிறார். இந்தக் கருத்து ஐன்ஸ்டைன் அய்யா காதுகளுக்கும் போயிருக்கிறது.

அய்யா அதில் ஆர்வம் காட்டினாலும் அன்றைய மற்ற இயற்பியலாளர்கள் இதென்ன புதுக்கதை என்று மட்டம் தட்டியது மட்டுமல்ல, கலூஸாவுக்கே (பின்னாளில்) அது மறந்து போயிற்று. இன்னும் கணக்குகள் போட்டபோது எலெக்ட்ரானுக்கு அங்கே இடமில்லை என்று தெரிந்ததும் அய்யாவும் மேலும் தொடராமல் விட்டு விட்டார்.

1970 களில் இந்த ஐடியா வளைய கோட்பாட்டு இயற்பியலாளர்களுக்கு ரொம்பவும் பிடித்துப் போனது. ஆளுக்காள் இழுத்துப் போட்டுக் கொண்டு ஆராயத் துவங்கினார்கள். விஷயம், ஈர்ப்பு விசை மட்டுமல்ல, சூப்பர் ஈர்ப்பு விசை என்று இன்னும் உயர உயரப் போக ஆரம்பித்தது.

இருந்தும் ஒரு சின்ன சிக்கல். நிகழ்தகவுகளை (சாத்தியக் கூறுகளை) எப்போதும் தசம எண்களில் அளவிடுவது தான் வழக்கம். சைபர் இல் இருந்து 1 க்குள் மட்டுமே இருக்கும். (கணிதம்/புள்ளிவிவரக் கணிதம் பயிலும் மாணவர்களுக்கு இது அடிப்படை அரிச்சுவடி என்று தெரியும்.)

இயற்பியலாளர்களின் கணிப்பில் எதிர்மறை எண்களில் (negative) பல முடிவுகள் வந்தன. வரக்கூடாதே. ஆகவே சைபர் இல் இருந்து 100 வரைக்கும் என்று மாற்றிப் போட்டுப் பார்த்தார்கள். வெற்றி மேல் வெற்றி. இதன் அர்த்தம் : 1 க்குள் முடங்குவது தப்பு. 10, 100 என்று யோசிப்பது புத்திசாலித்தனம்.

ஆகவே ஒன்பது பரிமாணங்களோடு நேரம் என்கிற ஒன்றையும் சேர்த்து 10 பரிமாணங்கள் உள்ளன. வளையங்கள் 10 பரிமாணங்களில் அதிர்கின்றன என்று வளைய கோட்பாடு முடிவு செய்து கொண்டது.

இதற்கிடையில், புகழ் பெற்ற இன்னொரு இயற்பியலாளர், எட் விட்டன் (Ed Witten) 10 அல்ல 11 பரிமாணங்கள் இருக்கின்றன என்று அதிரடியாய் அறிவித்தார். இவரும் வளைய கோட்பாட்டு ஆதரவாளர். எப்படி இந்த முடிவுகள் எடுக்கிறார்கள்? எல்லாம் கணிதம். கணிதம்.

எப்படி இருக்கும் இந்த மேலதிக பரிமாணங்கள்? இவை மிக மிக சிக்கலானவை. இரண்டு வரைகணித விற்பன்னர்கள் (Calabi and Yau) ஆறு பரிமாணங்கள் கொண்ட வெளி எப்படி இருக்கும் என்பதைக் கண்டு பிடித்திருந்தார்கள். (இவர்களுக்கும் வளைய கோட்பாட்டுக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை.)

நூலாசிரியர் இந்தக் கண்டுபிடிப்பை அடிப்படையாக கொண்டு மேலும் விரிவுபடுத்தி 10 பரிமாணங்களைக் கற்பனை செய்து கொள்ளலாம் என்கிறார்.

MathMod - Calabi–Yau manifold In algebraic geometry, a... | Facebook

இதிலும் சிக்கல்கள் இருக்கின்றன. இந்த 6 – பரிமாண வெளி ஆயிரக்கணக்கான வடிவங்களில் அமைந்திருக்கிறது. இவற்றை ஆய்வு செய்ய தொழில்நுட்பத்தில் மேம்பட்ட கணனி அமைப்புகள் நம்மிடத்தில் இருக்கின்றனவா?

அடுத்து இயற்பியலாளர் எட் விட்டன் மற்றும் அவரின் சக ஆய்வாளர்கள் பிரபஞ்சத்தின் அடிப்படைப் பொருள்கள் இதே 6 – பரிமாண வெளியின் ஒவ்வொரு துளையிலும் இருப்பதாக நம்புகிறார்கள். பரிமாணமே எப்படி இருக்கும் என்று நமக்கு சரியாகத் தெரியாத நிலையில் எப்படி ஊகிப்பது?

நூலாசிரியரே இப்படி கேள்விகளை அடுக்குகிறார். (நூலாசிரியரின் நேர்மை மெய் சிலிர்க்க வைக்கிறது.) அதே சமயம், அவர் நம்பிக்கையின் நாயகன். இந்தத் தலைமுறை. இல்லாவிட்டால் அடுத்த தலைமுறை. நான்கு, ஐந்து தலைமுறைகள் கூட ஆகட்டுமே. அதுக்கென்ன? நாம் சரியான பாதையில் போய்க் கொண்டிருக்கிறோமே. முயன்றால் முடியாதது எதுவுமில்லை என்கிறார்.

சூப்பர் பார்ட்னர்கள், சூப்பர் ஈர்ப்பு விசைகள்

சூப்பர் சமச்சீர் வந்தாலும் வந்தது. வளைய கோட்பாடே சூப்பராய் அதிர ஆரம்பித்து விட்டது.

குவாண்டம் வீச்சுக் கோட்பாடு இன்னும் தள்ளாடிக் கொண்டிருக்கிறது என்று அறிந்தோம். மீண்டும் boson, fermion இருவரையும் எடுத்துக் கொண்டால் அந்தக் கோட்பாட்டில் இவர்களை எங்கே வைப்பது என்று அது ஒரே குழப்பத்தில் இருக்க, சூப்பர் சமச்சீர் அழகாக அந்தப் பிரச்னையைத் தீர்த்து வைக்கிறது.

boson என்பது விசைகளின் சேர்க்கை. அதில் Graviton, போட்டோன், Z-boson, W-boson அனைவரும் ஒவ்வொரு விசையாக இருக்கிறார்கள்.

fermion என்பது அடிப்படைப் பொருள்களின் சேர்க்கை. அதில் எலெக்ட்ரான், குவார்க்ஸ், நியூட்ரினோஸ் எல்லாரும் ஒவ்வொரு அடிப்படைப் பொருளாக இருக்கிறார்கள்.

அடுத்து, சூப்பர் சமச்சீர் என்றால் ஒவ்வொருவருக்கும் சமமாக இன்னொரு இரட்டைப் பிறவி இருக்க வேண்டுமே. அதாவது சூப்பர் பார்ட்னர்கள். இவர்கள் இன்னும் கண்டு பிடிக்கப் படவில்லை. ஆனால் பேர்கள் ரெடியாகி விட்டன.

ஒவ்வொருத்தர் பேர் முன்னாலும் s அல்லது பின்னால் ino என்று போட்டுக் கொள்வோம் என்று முடிவாயிற்று. உதாரணமாக, எலெக்ட்ரானின் சூப்பர் பார்ட்னர் பேர் : செல்க்ட்ரான் (selectron). Graviton இன் சூப்பர் பார்ட்னர் பேர் : கிராவிட்டினோ (Gravitino). இதற்கென்று ஒரு அட்டவணையே இருக்கிறது.

மல்ட்டி பிரபஞ்சங்கள், காம்ப்ளெக்ஸ் கருந்துளைகள்

விஞ்ஞானக் கற்பனைக் கதைகளில் / திரைப்படங்களில் (எப்போ வேண்டுமானாலும்) பிரபஞ்சத்தின் ஒரு மூலையில் இருந்து இன்னொரு மூலைக்குப் போய்க் கொள்ளலாம். பிரச்னை இல்லை. ஆனால் நிஜத்தில்? இருந்தாலும் வளைய கோட்பாட்டில் அதற்கு இடமிருக்கிறது என்கிறார் நூலாசிரியர்.

(இயற்பியல் மாணவர்கள் வளைய கோட்பாட்டில் மயங்கிப் போக இதுவும் ஒரு காரணமாக இருக்குமோ?) Wormhole என்கிற கோட்பாட்டை அறிமுகப் படுத்துகிறார். கோட்பாட்டு அடிப்படையில், கருந்துளைகள் மூலமும் ஒரு பிரபஞ்சத்தில் புகுந்து இன்னொரு பிரபஞ்சத்தில் வெளியே வரலாம் என்கிறார். நூலில் இதற்கென்று தனி அத்தியாயம் இருக்கிறது.

வளைய கோட்பாட்டு இயற்பியலாளர்கள், மேலே குறிப்பிடப்பட்ட 6 – பரிமாணத்தில் ஓட்டை போடலாம். வளைக்கலாம். என்ன அநியாயம் பண்ணினாலும் ஒரு பலூன் போல மீண்டும் அது தன் நிலைக்கு வந்துவிடும் என்று நம்புகிறார்கள் (flop transition).

உண்மையா? நூலாசிரியரும் இன்னும் அவர் சக இயற்பியலாளர்களும் இதற்கென்று பிரத்தியேகமான கணித சமன்பாடுகள் மூலம் அதை நிரூபித்திருக்கிறார்கள். மேலும், இயற்பியலாளர், எட் விட்டன் பிரபஞ்சத்தில் அது நிகழ்ந்தாலும் எந்தப் பாரதூரமான விளைவுகளும் இன்றி சர்வ சாதாரணமாய் பழைய நிலைக்கு வந்துவிடும் என்று கணித சமன்பாடுகள் மூலம் எடுத்துக் காட்டுகிறார்.

நூலாசிரியர் கருந்துளைகளுக்கும் அடிப்படைப் பொருள்களின் தன்மைகளுக்கும் உள்ள ஒற்றுமைகளை சுட்டிக் காட்டுகிறார். கருந்துளைகள் நினைத்துக் கூடப் பார்க்க முடியாத விசையும் சக்தியும் கொண்ட, எதையுமே உறிஞ்சிவிடும் பிரம்மாண்டமான, பயங்கரமான ஓர் இருண்ட உலகம் என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால் அவை ஊதிப் பெருகிய சாதாரண அடிப்படைப் பொருள்களாக இருக்கலாம் என்று சிம்பிளாக சொல்கிறார்.

என்னது? கேள்வி கேட்டு முடிக்க முன்பே, அவர் ஐன்ஸ்டைன் அய்யாவின் கணித சமன்பாடுகளைப் பாருங்கள். அய்யா, கருந்துளைகள் உருவாக வரம்புகள், நியதிகள் இருக்கின்றன எங்கேயாவது சொல்லி இருக்கிறாரா? இல்லையே.

எந்த ஒரு பொருளையும் நசுக்கிக் கொண்டே போகிறோம் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். மேலும் மேலும் அழுத்தம் பெருகப் பெருக என்ன நடக்கும்?

விளைவு : அது ஒரு அடிப்படைப் பொருளாய் மாறும். ஒவ்வொரு அடிப்படைப் பொருளின் தன்மையும் அதன் திண்மை, விசை, மின்னூட்டம் தவிர, சுழலும் வேகத்தில் தங்கி இருக்கிறது. கருந்துளைகளின் தன்மைகளும் அது தான் என்று நாம் ஏற்கெனவே ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறோமே.

வளைய கோட்பாட்டின் இன்னோர் தடாலடி : கருந்துளைகளும் போட்டோன்களும் ஒன்றே ! இதை நம்புவது கடினம் தான். தண்ணீர் திரவ நிலையில், ஆவிநிலையில் அல்லது திட நிலையில் என்று மூன்று நிலைகளில் இருந்தாலும் தண்ணீர் தண்ணீர் தான். இல்லையா? அப்படித் தான் இதுவும் என்கிறார்கள்.

கருந்துளைகள் தனித்துவம் வாய்ந்தவை. எந்த இயற்பியல் விதிகளும் அங்கே வேலை செய்யாது என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். அப்படி என்றால் வெப்ப இயக்கவியலின் (Thermodynamics) இரண்டாவது விதி கூட கருந்துளைக்குப் பொருந்தாது. இல்லையா? (அந்த விதி : எந்த ஒரு சம நிலையும் பிரபஞ்சத்தில் நிலைப்பதில்லை. அது சமம் இல்லாத ஒரு குழப்ப நிலையைத் தான் நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருக்கும்.)

ஆனால் புகழ் பெற்ற இயற்பியலாளர் ஸ்டீபன் ஹாக்கிங் (Stephen Hawking ) 1974 களிலேயே கருந்துளைகள் கதிர்வீச்சை வெளியிடுகின்றன என்று நிரூபித்திருக்கிறாரே. நெருப்பில்லாமல் புகை வராதே. ஆகவே அதற்குள்ளும் குழப்பநிலை இருக்கவேண்டும் என்கிறார்கள் அவர்கள்.

கருந்துளைகளின் வெளிப்புறம் ஒளிர்கிறதே. எப்படி அது சாத்தியமாகிறது? ஏனென்றால் அது போட்டோன்களை உறிஞ்சித் தள்ளும்போது சில தப்பிவிடுகின்றன. (100 க்கு 100 சதவீதம் உறிஞ்சு வதில்லை.) அவைகள் நொறுங்கிப்போய் சக்தி பீறிட்டு வெளியே பாய்கிறது. ஒளிர்கின்றன.

தண்ணீர் போலவே கருந்துளைகளும் மூன்று வித நிலைகளுக்குள் மாறி மாறிப் புகுந்து வருகின்றன என்பது அவர்களின் வாதம். (ஒன்றில் அது தன் திண்மையை இழந்துவிடுகிறது – zero mass.).

கருந்துளைகள் உள்ளே போனால் போனது தான். எதுவும் வெளியே வருவதில்லை என்று இதுவரை கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம். ஆனால் வளைய கோட்பாடு ஒத்துக் கொள்வதில்லை.

அதற்கு இன்னோர் வாசல் உண்டு. உள்ளே போய் வெளியே வரலாம். எப்படி என்று கேட்டால் காலம் கனியும். அப்போது நாம் சொன்னது சரி என்று தெரியவரும் என்கிறார்கள். நூலாசிரியர் இதில் கெட்டியாய் இருக்கிறார். சிக்கலோ சிக்கல்.

நாம் ஆவலோடு எதிர்பார்த்தது போலவே எண்ணில் அடங்காத பிரபஞ்சங்கள் இருக்கலாம் என்கிறார் அவர். அவைகளில் நாம் கேள்விப்படாத வேறு இயற்பியல் விதிகள் இருக்கலாம். அடிப்படைப் பொருள்களும் வித்தியாசமாக இருக்கலாம். ஏராளமான பரிமாணங்கள் இருக்கலாம். வளைய கோட்பாடு இந்த முன்கணிப்புகளுக்கு இடம் கொடுக்கிறது.

அப்போ இந்தப் பிரபஞ்சம்? சிறப்புமிக்க பிரபஞ்சம் நம்முடையது. உயிர்கள் உருவாக எல்லா வசதிகளும் இங்கே இயற்கையிலேயே அமைந்திருக்கிறது. பிரபஞ்சங்கள் கடல் போல் இருக்க அதில் இருக்கும் ஒரு சின்னத் தீவு போல் நம் பிரபஞ்சம் இருக்கிறது.

500 பக்கங்கள் கொண்ட நூலில் அங்கே தொட்டு, இங்கே தொட்டு ஆரம்பத்தில் சொன்னது போல் வளைய கோட்பாட்டின் சில செய்திகளை மட்டும் இந்தக் கட்டுரை குறிக்கிறது. இனி கோட்பாட்டை விமர்சிப்பவர்கள் என்ன சொல்கிறார்கள்?

20 ம் நூற்றாண்டின் ஒவ்வொரு இயற்பியல் கோட்பாடுகளிலும் ஒரு அடிப்படைக் கருத்துருவாக்கம் இருந்தது.

இயங்கும் பொருள்களின் வேகமாற்றமும் (accelerated motion) ஈர்ப்பு விசையும் சார்புநிலைக் கோட்பாட்டின் (General relativity) அடிப்படைக் கருத்தாக இருந்தது.

சிறப்பு சார்பியல் கொள்கையில் (Special relativity ) ஒளியின் மாறாத வேகம் என்பது அடிநாதம்.

குவாண்டம் கோட்பாடு “நிச்சயமற்ற தன்மைக் கொள்கையை ” (Uncertainty principle) மீண்டும் மீண்டும் அடிக்கோடிட்டுக் காண்பித்தது.

வளைய கோட்பாடு கடந்த 30 ஆண்டுகளாகியும் எந்த ஒரு திண்ணமான கருத்தையும் முன்வைக்கவில்லை என்பது கவலை தருகிறது. அதன் ஆதரவாளர்கள் எத்தனை தீவிரமாய் முயன்றும் முடியவில்லை. வெறும் ஊகங்களும் கேள்விகளும் மட்டுமே மிஞ்சி நிற்கின்றன.

கோட்பாட்டின் எந்த ஒரு முடிவையும் சோதனை செய்து பார்க்க இன்று இருக்கும் தொழில்நுட்பம் போதவே போதாது. அப்படி ஒருவேளை துவங்கினாலும் அதனால் ஏற்படப்போகும் பிரம்மாண்டமான செலவை இன்றைய நிலையில் நினைத்துக் கூடப் பார்க்க முடியாது.

இது ஒரு பக்கம் இருக்க, இன்று பெருவாரியான இயற்பியல் ஆய்வாளர்கள் ஏன் இந்தக் கோட்பாட்டையே தேடித் தேடி ஓடுகிறார்கள்? கணிதத்துக்குள்ளே மட்டும் காட்சி தரும் இந்தக் கொள்கைகள் நிதர்சனத்தோடு ஒத்து வரும் என்று எப்படி நம்புகிறார்கள்? ஒரு சிறு குழு விடாப்பிடியாய் இருப்பதை ஏற்றுக் கொள்ளலாம். ஆனால் இத்தனை பெரும் எண்ணிக்கையில் உள்ளவர்கள் தவறு செய்ய முடியாதே.

அமெரிக்காவில் பெருமளவில் இந்தக் கொள்கைக்குத் தான் முதலிடம் கொடுக்கப் படுகிறது. பல்கலைக்கழகங்களுக்கு அதிக நிதி ஒதுக்கப் படுகிறது. மாற்றுக் கொள்கைகளுக்கு மதிப்புக் கொடுப்பதில்லை. மற்ற மேற்கு நாடுகளும் அதற்கு ஏற்றபடி செயல்படுகின்றன என்கிற குற்றச்சாட்டு வைக்கப் படுகிறது.

அடுத்து, புகழ் பெற்ற அறிவியலாளர்கள் கூடுதலாய் எந்தக் கொள்கையில் ஈடுபாடு காட்டுகிறார்களோ அதை அப்படியே கண்மூடித்தனமாகப் பின்பற்றும் போக்கும் நிலவுகிறது என்கிறார்கள்.

வளைய கோட்பாட்டுக்கு மட்டும் அதிகமான அளவில் சமூக வலைத்தளங்கள், ஊடகங்கள் முக்கியத்துவம் கொடுத்து செய்திகளும் கட்டுரைகளும் வெளியிடுவதால் இளம் இயற்பியல் மாணவர்கள் இந்தக் கோட்பாடு மட்டும் தான் உண்மை போலிருக்கிறது என்று நினைத்து இதன் பால் ஈர்க்கப் படுகிறார்களா?

வளைய கோட்பாட்டுக்கு சார்பான கண்ணோட்டங்களும் எதிர்க் கருத்துக்களும் தாராளமாகவே இணைய தளங்களில் பொறி பறக்கின்றன. அதே சமயம், வளைய கோட்பாடோ மாற்றுக் கோட்பாடுகளோ எல்லாமே சரி தான். பார்வைகள் தான் வேறு வேறு என்கிற கருத்தும் நிலவுகிறது.

நூலாசிரியர் சிந்திக்க வைக்கும் கேள்வியோடு முடிக்கிறார் : அறிவியலுக்கு எல்லை எதுவும் இருக்கிறதா? கால வரையறை இருக்கிறதா? முடியுமோ இல்லையோ, விடாப்பிடியோடு பயணிப்பதால் தான் நாம் மனிதர்களாக இருக்கிறோம்.

யுரேக்கா! என்று சொல்லும் நாள் வரும் என்கிறார். நம்பிக்கை நிறைந்த மனிதர்.

என்னமோ நடக்குது மர்மமாய் இருக்குது

மனிதன் நிலவில் இறங்கியது உண்மை அல்ல. அரிசோனா மாநிலத்தின் ஒரு வனாந்தரத்தில் கச்சிதமாய் நடிக்கப்பட்ட ஒரு நாடகம் அது. அமெரிக்க அதிபர் ஆபிரகாம் லிங்கன், அன்றைய துணை அதிபரின் உத்தரவின் பேரில் கொல்லப்பட்டார். அதிபர் ஒபாமா கென்யாவில் இருந்து வந்த ஒரு பக்கா கம்யூனிஸ்ட். தேர்தல்கள் எல்லாமே ஏமாற்று வேலைகள் ...

முக்கிய நிகழ்வுகளின் பின் உள்ள காரணங்களைத் தோண்ட ஆரம்பித்தால் நிச்சயம் அவற்றின் அடியில் சதி வலைகள் இருப்பது தெரியும். சூழ்ச்சிக்காரர்கள் இயங்குவது உண்மை. முழு உலகையும் ஆட்டிப் படைக்க சமயம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

சுத்தப் பினாத்தல்? அமெரிக்காவில் 10 ஆண்டுகளுக்கு முன் ஒரு கருத்துக் கணிப்பு நடத்தினார்கள். கேள்வி: 2001 செப்டெம்பர் 9ந் தேதி விமானங்கள் மூலம் நியூ யார்க் நகரின் பிரம்மாண்ட உலக வர்த்தக மய்யம் (World Trade Center) அழிக்கப்பட்டதே. யார் செய்திருப்பார்கள்?

எப்படி சொல்ல முடியும்? அரசாங்கமே கமுக்கமாய் இருக்கிறது. விளக்கமோ நம்பக்கூடிய மாதிரி இல்லை. இது ஒரு உள்ளடி வேலையாகக் கூட இருக்கலாம் . இப்படி பதில் சொன்னவர்கள் அதே அமெரிக்கர்கள். அதுவும் 50 விழுக்காடு.

இன்னொரு கேள்வி : பருவநிலை மாற்றம் (climate change ) என்கிறார்களே. உண்மையா? அதெல்லாம் கப்ஸா. நாங்க நம்பமாட்டோம் என்று சொன்ன அமெரிக்கர்கள் 25 சத விகிதம்.

இதெல்லாம் ஒரு கேள்வி பதிலா? 2013 ல் ஒரு க.கணிப்பு நடந்தது. தன் உருவத்தை அடிக்கடி மாற்றிக் கொள்ளும் ஒரு பாம்பு இனம் இருக்கிறது. அது மனித உருவில் இந்த உலகில் நடமாடுவதாக நிச்சயமாய் நம்புகிறோம் என்று அடித்து சொன்னவர்கள் சுமார் 12 மில்லியன் மக்கள். (கிட்டத்தட்ட அந்த நாட்டு மக்கள் தொகையின் 4 விழுக்காடு.)

இருக்கும். இருக்கும். எங்களுக்கும் சந்தேகம் இருக்கு. ஆனால் நிச்சயமா சொல்ல முடியலியே என்று கவலைப்பட்டவர்கள் 7 விழுக்காடு.

ராப் பிரதர்டான் (Rob Brotherton) அவரின் Suspicious Minds, Why We Believe Conspiracy Theories என்கிற நூலில் இப்படி நிறைய கசாமுசாக்களுடன் துவங்குகிறார். துவங்கி நாம் அல்லது நம்மில் பலர் ஏன் நம்புகிறோம் என்று உளவியல் ஆய்வில் இறங்குகிறார்.

நினைவிருக்கட்டும். மேலே சொன்ன இந்த மதிப்பீடுகள் எல்லாம் அடிக்கடி மாறிக்கொண்டே இருக்கின்றன. கேள்விகளை யார் கேட்கிறார்கள்? எந்த சூழ்நிலையில்? எப்போது கேட்கிறார்கள்? – இப்படிப் பல பரிமாணங்களில் இவை தங்கி இருக்கின்றன.

இது போல சுவாரஸ்யமான தகவல்கள், நம்பிக்கைகள் சில உங்களுக்கு ஏற்கெனவே தெரிந்திருக்குமே. அவ்வளவு தூரம் ஏன்? இதை வாசிக்கும் நீங்களே அவர்களில் ஒருவராய் இருக்கக்கூடும் அல்லது ரெண்டும் கெட்டானாக இருக்கலாம். யாருக்குத் தெரியும்? – தொடர்கிறார் அவர்.

ஆம்ஸ்டர்டாம் பல்கலைக்கழகத்தில் மாணவர்களிடம் ஒரு சோதனை நடத்தினார்கள். ரகசியமாய் இயங்கும் அதிகாரம் மிக்க குழு ஒன்று (பேர் : New World Order) உலகம் முழுவதையும் தன் கைக்குள் கொண்டு வர திட்டம் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறது என்று ஒரு பாரா (ச்சும்மா!) எழுதப்பட்டு அவர்களிடம் கொடுக்கப்பட்டது.

ஒரு வித்தியாசம் : ஒரு குழுவுக்கு பிரகாசமான எழுத்துரு ஒன்றில் (font : Arial) பாரா எழுதப் பட்டிருந்தது. மற்ற குழுவுக்கு சாய்வான, வளைவான, மங்கலான எழுத்துரு ஒன்றில் இருந்தது. இரண்டு குழுக்களும் வாசித்தபின் இதை நம்பலாமா என்று கேள்வி கேட்கப்பட்டது. Arial எழுத்துரு குழு நம்பலாம் என்றார்கள். மற்ற குழுவினர் சந்தேகமா இருக்கு என்றார்கள்.

ஒரே செய்தியை ஏன் நம் மனசு மாற்றி மாற்றிக் குழப்புகிறது? நூலாசிரியர் நம்மை ஈகில்மெண்ட் (David Eaglement) என்கிற மூளை நரம்பியல் நிபுணரிடம் இழுத்துக் கொண்டு போகிறார். (புத்தகம் முழுக்க பல நிபுணர்களிடம் நாம் போகிறோம்.)

ஈகில்மெண்ட் சொல்கிறார் : நம் மூளையின் செயல்பாடுகள் பற்றி எதுவுமே சரியாகச் சொல்ல முடியவில்லை. மற்ற உறுப்புகளுக்கு ஒரு பிரச்னையும் இல்லை. தானே இயங்குகின்றன. அப்டி செய். இப்டி செய் என்று யாரும் அட்டகாசம் பண்ணுவதில்லை.

ஆனால் மூளை அப்படி அல்ல. அதாவது “நான்” என்கிற தன்னுணர்வு மில்லியன் கணக்கான நியூரான்களின் தொடர்பில் முதலில் உருவாகிறது. அடே! நான் இருக்கிறேன். அமைதி அடைகிறோம். அந்த உணர்வை உண்மை என்று நம்புகிறோம்.

அடுத்த கட்டம் : எல்லாரும் (மற்ற எல்லா உறுப்புகளும்) என் மேற்பார்வையில் தான் இயங்குகிறார்கள். தெரிஞ்சிக்கோ! – என்கிறது அந்த உணர்வு. நம்புகிறோம்.

இதே கருத்தை கானேமன் (Daniel Kahnemann) என்கிற புகழ் பெற்ற உளவியலாளரும் ஆமோதிக்கிறார். அவர் சொல்கிறார்: ஒரு திரைப்படத்தில் ஒரு சின்ன ரோலில் சில நிமிடங்களே வந்து போகும் ஒரு துணை நடிகர், நான் தான் இந்த படத்தின் ஹீரோ என்று சொன்னால் எப்படி இருக்கும்? அதே. அதே.

சூழ்ச்சிக்காரர்கள் இருக்கிறார்கள். நம்மைக் கவிழ்த்துவிட நேரம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். சதிகள் நடக்கின்றன என்கிற சிந்தனைகள், பயம் அத்தனைக்கும் பின்னே இருப்பது இந்த “நான்”.

இந்த சதிக் கோட்பாடுகள் (conspiracy theories) ஏன் மிகவும் பிரபலமாக இருக்கின்றன? அவை உண்மையாய் இருக்கலாமா இல்லையா என்று ஆராய்வது என் வேலையல்ல என்று முதலிலேயே எச்சரித்து விடுகிறார் நூலாசிரியர். ஏன் அவை உருவாகின்றன? ஏன் நம்புகிறோம்? இது தான் கேள்விகள் என்கிறார்.

சகோ (சதிக் கோட்பாடு) உற்பத்தி அநேகமாய் எல்லார் வீட்டிலும் குடிசைக் கைத்தொழில் ரேஞ்சுக்கு நடக்கிறது. மற்ற வீடுகளில் இருந்து வரும் உற்பத்தியையும் நம்மோடு சேர்த்து இன்னும் புதுவித லேட்டஸ்ட் சகோக்கள் சுடச்சுட உருவாகின்றன. சகோக்கள் நம் உடன்பிறப்புகள். சந்தேகம் என்பது நம்மோடு கூடப் பிறந்தது. தவிர்க்கவே முடியாதது.

யாரைத்தான் நம்புவதோ பேதை நெஞ்சம்

சமூக வலைத்தளங்களில் தான் சகோக்கள் மிகவும் பிரபலமாக இருக்கின்றன என்று நம்பிவிடக்கூடாது. ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளின் முன்னேயே வெற்றிநடை போட்டு மனித வரலாற்றையே புரட்டிப் போட்டதில் அவைகளுக்குப் பெரும் பங்குண்டு.

ரோமர்களின் ஆட்சிக்காலம் சகோக்களின் பொற்காலம் என்று சொல்லலாம். ஒரு உதாரணம் : கி.மு. 64 ம் ஆண்டு ஜூலை 14ந் தேதி நடந்த சம்பவம் இது. அன்றைய ரோம சக்கரவர்த்தி நீரோ ரோமிலிருந்து 36 மைல்கள் தள்ளியிருந்த ஒரு ஊரில் ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார். திடீரென்று தலைநகரத்தில் பெருந்தீ!

நகரத்தின் அரைவாசி மக்களின் வீடுகள் எரிந்து சாம்பலாகிவிட்டன. இறந்தோர், காயம் பட்டவர்கள் எண்ணிக்கை கணக்கில் அடங்காமலேயே போய்விட்டது. அன்றைய ரோம வரலாற்று ஆசிரியர் டசீட்டஸ் (Tacitus) இப்படி எழுதுகிறார் : சக்கரவர்த்தி வேகவேகமாய் ஓடிவந்தார். வந்ததும் முதல்வேலையாய் நிவாரண உதவிகள், மற்றும் அவசர பணிகளை உடனடியாய் ஆரம்பித்தார்.

இது நடந்து சுமார் 40 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இன்னோர் வரலாற்றாசிரியர், சக்கரவர்த்தி நீரோவின் ஆணையின் பேரில் தான் தீ வைக்கப்பட்டது என்கிறார். 165 ஆண்டுகளின் பின் இன்னொருவர் எழுதுகிறார் : சக்கரவர்த்தி நீரோ தன் கையாலேயே தீ வைத்து ஆட்டத்தை ஆரம்பித்தார்!

அடுத்து இலுமினாட்டி விவகாரம். இது இன்றும் சமூக வலைத்தளங்களில் இளமை குன்றாமல் வலம் வருகிறது. 1772 களில் இந்த இயக்கம் ஜெர்மனியில் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. துவங்கியவர் : ஆடம் வைஷாப்ட் (Adam Weishaupt) என்கிற ஜெர்மானியர்.

நாட்டில் நடக்கிற விஷயங்கள் எதுவுமே அவருக்குப் பிடிக்கவில்லை. சிஸ்டம் சரியில்ல. எல்லாத்தயும் மாத்தணும் மாத்தணும் என்று யோசித்தவர் ரகசியமாகவே தன் இயக்கத்தை ஆரம்பித்தார். (அந்தக் காலத்தில் அரசுகளுக்கு எதிராய்ப் பேசுவது, மற்றும் ரகசிய நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவதை விட, பேசாமல் தற்கொலை செய்து கொள்வது நல்ல உத்தி என்று எல்லாரும் நம்பினார்கள்.)

இயக்கத்தில் சேர்பவர்கள் எதுவுமே வெளியே சொல்லக்கூடாது என்று உறுதிமொழி எடுத்துக் கொண்டார்கள். கிட்டத்தட்ட 300 பேர் சேர்ந்தாலும் யாரோ ஒரு கிறுக்குப் பயல் விஷயத்தை வெளியில் கக்கிவிடவே, தலைவர் பார்த்தார். இனியும் மவுனமாய் இருந்தால் ஆபத்து என்று தெரிந்தது. தானே போய் அதிகாரிகளிடம் சரணடைந்தார். தப்பிவிட்டார். ஆனால் பெருவாரி மக்களுக்கு இது பிடிக்கவில்லை. அதெப்டி? புகை என்று இருந்தால் நெருப்பு இல்லாமலா இருக்கும்?

இது நடந்து கொஞ்சநாளில் பிரான்ஸ் நாட்டின் புகழ் பெற்ற பிரஞ்சுப் புரட்சி துவங்கியது. அந்த சமயத்தில் அந்நாட்டின் இரண்டு பிரபலங்கள், புரட்சிக்குப் பின்னால் இலுமினாட்டி இருக்கிறது என்று (தெரிந்தோ தெரியாமலோ) எழுதப்போக, விஷயம் கைமீறிப் போய்விட்டது. காரணம் : அந்த இயக்கத்தின் நோக்கமே அரசு, சமயங்கள் எல்லாவற்றையும் தூக்கி எறிந்துவிட்டு புது யுகம் படைக்க வேண்டும் என்று தெளிவாக இருக்கும்போது வேறென்ன ஆதாரம் வேண்டும்?

இன்றைய பாப் யுகத்தில் பாடகர்கள் எப்போதும் பரபரப்பாக இயங்காவிட்டால் வீட்டுக்குப் போய் ஒப்பாரி வைக்க வேண்டிய அவலம் நேரலாம். அவர்களின் உடலமைப்பில் மட்டுமே கவர்ச்சி இருந்தால் போதாது. பாடல்களிலும் கிக் இருக்க வேண்டும். மடோனா, லேடி ககா, ஜே இசட், கான்யே வெஸ்ட் ..என்று இன்று ஒளிவிடும் அத்தனை முன்னணி நட்சத்திரங்களும் நாங்களும் இலுமினாட்டி தாங்க என்று அப்பப்போ (பாடல்களில்) குறிப்பிடும்போது நம்பாமல் இருக்க முடியுமா என்ன?

இதய சுரங்கத்தில் எத்தனை கேள்வி

பதில் தெரியாத கேள்விகள் எத்தனையோ இருக்கின்றன. கேட்டுப் பதில் வராதவையும் அத்தனை இருக்கின்றன.

எங்கெல்லாம் அரசு வெளிப்படைத்தன்மை இன்றி செயல்படுகிறதோ அங்கெல்லாம் சகோக்கள் தானாகவே உருவாகின்றன. நாட்டின் முக்கிய நிகழ்வுகளை அரசு கையாளும் விதத்தை மக்கள் கூர்மையாகக் கவனிக்கிறார்கள்.

சில சமயங்களில் அரசு நேர்மையாக நடந்தாலும் நிர்வாக எந்திரம் (அதிகாரிகளின் செயல்பாடுகள்) நோக்கத்தை மழுங்கடித்து விடுகிறது.

அமெரிக்காவின் அன்றைய அதிபர் நிக்சன் பதவி இழந்ததன் காரணம் அறிந்திருப்பீர்கள். (வாட்டர்கேட் ஊழல்). நிக்சன் அந்த ஊழலில் நேரடியாக சம்பந்தப்பட்டவர் என்பது சரி தான். இருந்தாலும் நிக்சனின் அன்றைய ஆலோசகரும் அமெரிக்காவின் பெரும் பணக்காரரான நெல்சன் ராக்பெல்லர் வேண்டுமென்றே அதிபரைப் பதவியில் இருந்து இறக்கிவிட செய்த சூழ்ச்சியாக அது ஏன் இருக்கக்கூடாது?

நிக்சனின் வெளிவிவகார அமைச்சர் கிஸ்ஸிங்கர். நிக்சன் என்ன பெரிய அறிவாளியா இல்லை திறமை உள்ளவரா? நம்ம கிஸ்ஸிங்கர் மாதிரி வருமா? என்னா சாணக்கியத்தனம்! என்னா அறிவு! மக்களும் பத்திரிகைகளும் கொண்டாடிக் கொண்டிருந்தார்களே. ஏன் அந்த சாணக்கியர் கிஸ்ஸிங்கரே நிக்சனை மாட்டி விட்டிருக்கலாமே.

அல்கைதா தலைவர் ஒசாமா பின் லாடனை அமெரிக்கர்கள் தேடிப்பிடித்துக் கொலை செய்ததாக பெருமை அடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். எப்படி நம்புவது? ஏன் அந்த இயக்கத்தில் ஏற்பட்ட உள்குத்துக்களால் அவர்களே தலைவரைத் தீர்த்துக் கட்டியிருக்கலாமே?

அதிபர் ஜான் கென்னடி கொலை வழக்கில் என்ன தான் அமெரிக்க அரசு ஒரே ஒருவர் தான் (லீ ஓஸ்வால்ட் ) கொலையாளி என்று கமிஷன்கள் நியமித்து பைல்களை மூடிவிட்டாலும் கேள்விகள் இருக்கின்றனவே.

கென்னடியின் துணை அதிபர் லின்டன் ஜான்சன் திட்டம் தீட்டி இருக்கலாம். அமெரிக்க உளவு நிறுவனம் சிஐஏ செய்திருக்கலாம். அவர் இருந்த வண்டியின் டிரைவர் சுட்டிருக்கலாம். ஏன் அவர் மனைவி ஜாக்குலினே முடித்திருக்கலாமா இல்லையா?

பதில் இல்லாத கேள்விகள். ஆச்சரியம் என்னவென்றால் இதில் குற்றம் சுமத்தப் பட்டவர்கள் யாருமே முன் வந்து நல்லா கேட்டுக்கங்க. நாங்க செய்யல செய்யல என்று சொல்லவே இல்லை.

உண்மையோ பொய்யோ எதுவும் திட்டவட்டமான கருப்பு அல்லது வெள்ளை போலத் தெரிவதில்லை. சகோக்கள் ஒரு விஷயத்தில் தவறு செய்கின்றன. இல்லாத எதிரிகளை உருவாக்குவதனால் அந்த நோக்கத்தில் இருந்து விலகிவிடுகின்றன. இல்லாத எதிரியை எப்படி வீழ்த்துவது? சகோக்களைத் தோற்கடிக்க நினைப்பவர்கள் சிந்திக்க வேண்டியது இது என்கிறார் நூலாசிரியர்.

நீதிக்குத் தலைவணங்கு

சமுதாயம் குளறுபடிகள், அநியாயங்கள் நிறைந்தது. குற்றங்கள் நிகழ்ந்தால் அதற்கு யார் பொறுப்பு? அவர்களைப் பிடித்துத் தண்டனை கொடுக்காமல் வேறென்ன வேண்டிக் கிடக்கிறது?

எவ்வளவு பெரும் குற்றங்கள் இழைத்தாலும் தப்பி விடுகிறார்களே சில சாத்தான்கள்? சில சமயங்களில் வேறு யாராவது ஒருவர் மேலோ அல்லது ஒரு குழுவின் மேலோ பழி போடப்படுகிறதே. அது மட்டுமா? விசாரணை செய்கிற ஆட்களுக்கு அறிவே இல்லையா? தாங்க முடியலியே. நமக்குத் தெரிகிற கோணம் அந்த எருமைகளுக்கு ஏன் தெரியவில்லை?

நீதி, ஒழுக்கம் நமக்கு மிக முக்கியம். இல்லாவிட்டால் உலகமே அழிந்துவிடும் என்று நாம் நினைக்கும்போது நம் மூளை நுணுக்கமாக சிந்திக்க ஆரம்பித்து விடுகிறது. சகோ உருவாகிறது.

கென்னடியைக் கொலை செய்தவர் யார் என்று கண்டுபிடிக்க அமைக்கப்பட்ட வாரன் கமிஷன் (Warren Commission) முன் சாட்சியம் சொன்னவர்களில் 81 சத வீத ஆட்கள் மூன்று வேட்டு சத்தங்கள் மட்டும் கேட்டதாக சொன்னார்கள். மிகுதிப்பேர் 4 அல்லது 5 வேட்டுக்கள் கேட்டதாக சொன்னார்களே? யார் சொன்னது சரி? கமிஷன் எல்லாரையும் விசாரித்தார்களா அல்லது பெரும்பான்மை சொன்னதை உண்மை என்று நம்பினார்களா?

விசாரணை முடிவுகள் எப்படி இருந்தாலும் அதில் குற்றம் குறைகள் இருப்பதாகவே நம் மூளை நினைக்கிறது. தவறுகளைத் தேட ஆரம்பிக்கிறது. சகோக்கள் உருவாகின்றன. அவை உண்மையாக இருக்கலாம் அல்லது வெறும் கற்பனையாக இருக்கலாம். ஆனால் சாத்தியக்கூறுகளை மறுக்க முடிமா?

அறிவியலாளர்களில் ஒரு குறிப்பிட்ட என்ணிக்கையில் இருப்பவர்கள் கூட சில சகோக்களை நம்புகிறார்கள் என்கிறார் நூலாசிரியர். சிலர் அவரின் நண்பர்கள். பறக்கும் தட்டுகள், வெளியுலக மனிதர்கள் பற்றிய விவரங்களை நாசா நிறுவனம் ரகசியமாக வைத்திருக்கிறது என்று நம்பும் ஒரு சில அறிவியலாளர்களை மேலும் சுட்டிக் காட்டுகிறார்.

நீங்களும் நானும் கூட அனாயாசமாக சகோக்களை உருவாக்கி உலாவ விடலாம். ஆனால் நேர்த்தியான, தர்க்க ரீதியான, அறிவியல் ரீதியில் சகோக்களை உருவாக்கிட கொஞ்சமாவது சித்தப்பிரமை பிடித்திருக்க வேண்டும்.

கிறுக்குத்தனம் நிறைந்தவர்களால் தான் அந்தத் துறையில் கொடி கட்டிப் பறக்க முடியும் என்பதற்கு நிறைய உதாரணங்கள் தருகிறார் நூலாசிரியர். அறிவு ஜீவிகளின் மேதைமை எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு உயரத்தில் இருக்கிறதோ அதற்குக் கொஞ்சமும் சளைத்ததல்ல இவர்களின் திறமை. ஆனால் அறிவியலாளர்களே தயங்கும் களத்தில் துணிச்சலோடு இறங்கி சோதனைகள் செய்து பார்க்கக் கூடியவர்கள் இந்தக் கில்லாடிகள்.

இது ஒரு பக்கம் இருக்க, நம்புகிற பேர்வழிகள் யார் என்றால் அநேகமாய் பேய் பிசாசுகள், சாமியாட்டம், ஜோசியம், கர்மவினை, அடுத்த பிறப்பு போன்ற விஷயங்களில் நம்பிக்கை உள்ளவர்கள் யோசிக்கவே மாட்டார்கள். உடனடியாகவே ஆமா. எனக்கு எல்லாந் தெரியும் என்கிற நினைப்பு உள்ளவர்களையும் இதில் சேர்க்கலாம்.

ஏன் நாம் சூப்பர்மேன், ஸ்பைடர்மேன், ஜேம்ஸ் பாண்ட், வொன்டர் உமன் என்றால் விழுந்தடித்துப் பார்க்கிறோம்? தனி மனிதர்களாக இவர்கள் பேராசை பிடித்த பெரு நிறுவனங்களுக்கு எதிராகப் போரிட்டு வெல்கிறார்கள். மேலும் உலகத்தையே காலடியில் போட நினைக்கிற New World Order மாதிரி வில்லன்களை போட்டுத் தள்ளும்போது நமக்கு ஆனந்தம் தாங்கமுடியவில்லை.

சகோக்களில் பெருவாரி இந்த ரகத்தை சேர்ந்தவை. இந்த நாசமாப்போன பயலுகளை நம்மால் அடிக்க முடியலியே. நீ அடிரா ராஜா. நீயும் பறந்து பறந்து அடி ராணிம்மா!

நாம் ஹீரோக்களைப் பார்த்து விசிலடிப்பது மட்டுமல்ல பயங்கர மனிதர்களையும் ரசிக்கிறோம் என்று மிரள வைக்கிறார் போமிஸ்டர் (Baumister) என்கிற உளவியலாளர்.

உதாரணத்துக்கு, ஜெர்மனியின் ஹிட்லர், கம்பூச்சியாவின் பொல் பொட் போன்ற பயங்கர கொலைகாரர்களின் வரலாறு சொல்லும் புத்தகங்களை இன்றும் மக்கள் ரசித்து வாசிக்கிறார்கள். அவர்கள் பற்றிய படங்கள் செமையாய் ஓடுகின்றன. ஏன்?

தப்புகள் செய்கிறவன் எங்கே எங்கே என்று மனம் தேடிக்கொண்டே இருக்கிறது. அவனைப் பிடித்துத் தண்டனை கொடு கொடு என்கிற தாளாத அரிப்பு நம் மனதில் அலை பாய்ந்து கொண்டே இருக்கிறது. மீண்டும் மீண்டும் அந்த வக்கிரங்களை இரை மீட்டி கடைசியில் அவனுகளப் போட்டுத் தள்ளிட்டமா இல்லியா? நம்மை நாமே கேட்டுக் கொள்கிறோம். ஒரு ஆறுதல். தற்காலிக ஆறுதல்.

கண்ணா உனைத் தேடுகிறேன் வா

செடிகள் ஆடுகின்றன. அவை சும்மா ஆடாதே? காற்றடிக்கிறது. எதையும் நிலத்தில் தூக்கிப் போட்டால் விழுகிறது. சும்மா விழாதே? புவி ஈர்ப்பு.

ஒன்று நடந்தால் அடுத்து இப்படி நடக்கும். குழந்தைப் பருவத்தில் இருந்து நம் மூளை இப்படி ஒவ்வொரு நிகழ்வையும் கவனித்துப் பதிந்து வைத்துக் கொள்கிறது. வயது ஏற ஏற இன்னும் இன்னும் ஏராளமான தகவல்களை சேகரித்து வைத்துக் கொள்கிறது.

தானாகவே நம் மூளை எல்லாவற்றையும் ஆராய்வதில்லை. வீட்டிலே, பள்ளியிலே பல்கலைக்கழகத்தில், வாழ்க்கையில் கிடைக்கும் தகவல்களை ஒவ்வொன்றையும் உண்மை என்று நாம் சோதித்துப் பார்த்தா ஏற்றுக் கொள்கிறோம்?

மூளை வேலை செய்யவேண்டும் என்றால் சக்தி தேவை. வேலை மெனக்கெட்டு எல்லாவற்றையும் பரிசோதனை செய்யப் போனால் அளவிட முடியாத சக்தி தேவைப்படும். மூளைக்கே அத்தனை சக்தியும் போய்விட்டால் மற்ற உறுப்புகள் எப்படி வேலை செய்வது? சுருக்கமாய் சொன்னால் உயிர் வாழ்வதே கேள்விக் குறி ஆகிவிடும்.

இயற்கை சாமர்த்தியமாய் இதை சமாளிக்கிறது. ஏற்கெனவே சேகரித்த தகவல்களில் இருந்து (இந்த நிமிஷம் உட்பட) நடந்து கொண்டிருக்கும் நிகழ்வுகளை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறது. முடிவுக்கு வருகிறது. சக்தியும் அதிகம் விரயமாவதில்லை.

ஒரு நிகழ்வைப் பல கோணங்களில் இருந்து பார்த்ததனால் கிடைத்த தகவல்களையும் மூளை சேமித்து வைத்திருக்கிறது. ஆகவே எந்த வினைக்கும் மேல் சொல்லப்பட்ட களஞ்சியத்தில் இருந்து ஒன்றை எடுத்து எதிர்வினை ஆற்றுகிறோம்.

அது சரியாக இருக்கலாம் அல்லது அடிமுட்டாள்த்தனமாய் இருக்கலாம். மில்லியன் கணக்கான ஆண்டுகளாக, மூளை இந்த உத்தியைக் கையாண்டு வருகிறது. அதே அந்தக் காலத்துக்குப் போவோம். ஒரு மனிதனுக்குப் பசிக்கிறது. உணவு தேடுகிறான். ஒரு புதர் அசைகிறது. அது மானாக இருந்தால் அவன் பசி தீர்ந்திருக்கும். புலியாய் இருந்தால் அதன் பசி தீர்ந்திருக்கும். ஆகவே எடுக்கும் முடிவுகளும் முக்கியமானவை.

தகவல்கள் தேடுதல் வாழ்வு முழுக்க நடந்து கொண்டே இருக்கிறது. தகவல்களில் தவறுகள் என்று தெரிந்தால் திருத்தங்கள் நடக்கின்றன. முழுக்கத் தவறு என்றால் அழிக்கப் படுகின்றன. அதிகமாக உபயோகிக்கப் படவில்லை என்றாலும் அழிக்கப் படுகின்றன.

ஒரு நிகழ்வுக்குப் பல காரணிகள் இருக்கலாம். சகோக்கள் உருவாகிறார்கள். எது சரி, தவறு என்பதை விட, அவை நமக்கு எப்படி உதவுகின்றன என்கிற புள்ளிக்கு வருகிறார் நூலாசிரியர்.

ஒரு நிகழ்வு மட்டுமல்ல பல நிகழ்வுகளை ஒன்று சேர்ப்பதிலோ அல்லது அவற்றில் இடையில் உள்ள தொடர்புகளையும் கோடிட்டுக் காட்டும் சூட்சுமத்திலும் சகோ முன்னிற்கிறது.

அறிவியலுக்கும் அது தான் அடிப்படை. இந்த சிந்தனை நுணுக்கங்கள் இல்லாவிட்டால் நாம் இன்னும் குகைகளில் வாழ்ந்திருப்போம். நமக்கும் மற்ற விலங்குகளுக்கும் எந்த வித்தியாசமும் இருந்திருக்காது.

அதுக்காக, அநியாயத்துக்கும் எல்லாரும் சகோக்கள் உருவாக்க முனையுங்கள் என்று நூலாசிரியர் சொல்லவில்லை. இரண்டுக்கும் உள்ள ஒற்றுமைகளை அவர் சுட்டிக் காட்டுகிறார்.

உள்ளத்தில் நூறு நினைத்தேன்

அது பெண்டாட்டி புருஷனாக இருக்கட்டுமே. காதலி அல்லது காதலனாக இருக்கட்டுமே. அதுக்கும் மேலே பஸ்ஸிலே, ரயிலிலே பக்கத்தில் உட்கார்ந்திருக்கிற ஆளாக இருக்கட்டுமே. இந்த நிமிஷம் மற்றவர் என்ன நினைக்கிறார் என்பது நம் ஒவ்வொருவர் மனசிலும் குறுகுறுக்கும் கேள்வி.

மனிதர்களின் அத்தனை நடப்புகளுக்கும் பின்னால் ஏதோ ஒரு காரணம் இருக்கிறது என்று நம் மனம் நம்புகிறது. அதற்கென்று ஒரு கருவியை நம் மனசு வைத்திருக்கிறது. இது நோக்கம் கண்டுபிடிக்கும் கருவி. சிலருக்கு சூப்பராய் வேலை செய்யும். சிலருக்குத் தப்புத் தப்பாய் வேலை செய்யும். ஆபத்திலும் மாட்டிவிடும்.

அதோ அவர் ரொம்ப சோகமாய் இருக்கிறார். காரணங்கள் : அவர் பெண்டாட்டி ஏசியிருக்கலாம். அவர் காதலி பைபை சொல்லியிருக்கலாம். பண நெருக்கடியாக இருக்கலாம். இன்னும் எத்தனையோ இருக்கலாம்.

இதெல்லாம் நம் மனசுக்கு எப்படித் தெரியும்? நம் வாழ்க்கையில் நடந்த, பார்த்த, கேட்ட நிகழ்வுகளை காணொலிக் காட்சியாகப் பதிவு செய்து படத்தை ஓடவிட்டுப் பார்க்கிறது. அதுவும் கடைசிக் காட்சியில் இருந்து முதல் காட்சிக்கு ஓட விடுகிறது.

உதாரணமாய், பெண்டாட்டி மேட்டரை எடுப்போமா? கடைசி வினாடியில் அவர் முகம் படு பரிதாபமாக இருக்கிறது. மனைவி விளாசித் தள்ளுகிறார். அவர் குரல் உச்சகட்டத்தில் முழங்குகிறது. நடுப்பகுதியில் மனைவியின் சத்தம் குறைந்திருக்கிறது. கணவர் முகத்தில் ஓரளவே சோகம் தெரிகிறது. முதல் வினாடிக்கு வந்துவிட்டோம். கணவர் முகத்தில் சிரிப்பு. மனைவி சிரிக்காவிட்டாலும், உங்க கிட்ட ஒரு விஷயம் பேசணும் என்று ஆரம்பிக்கிறார்.

இதிலிருந்து என்ன தெரிகிறது? அவர் டல்லாய் இருப்பதன் காரணம் : மனைவி கொடுத்த டோஸ். இப்படிப் பல கட்டங்களை நம் மனசு பதிந்து கொள்கிறது. பின்னால் எந்த சோக மூஞ்சிகளைப் பார்த்தாலும் இப்படி நடந்திருக்கலாம் அல்லது அப்படி என்று பதிந்த எல்லாப் படங்களையும் போடுகிறது. இதுவாக இருக்கலாம் என்று ஏதோ ஒன்றை எடுத்துக் கொள்கிறோம். (அது சரியாக இருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை.)

நோக்கம் கண்டுபிடிக்கும் கருவி இல்லாவிட்டால் நம்மால் எதையுமே புரிந்து கொள்ள முடியாது. எடுத்துக்காட்டாய் உங்கள் கருவி அணைக்கப் பட்டிருக்கிறது என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். ஒரு அறுவை சிகிச்சை அறையில் இருக்கிறீர்கள். அங்கே நடக்கும் விஷயங்களைப் பார்த்ததும் அய்யோ கொலை! – நீங்கள் கத்தியிருப்பீர்கள்.

அறுவை சிகிச்சை நோயாளியைக் காப்பாற்றுவதற்காக அது என்று உங்களுக்குத் தெரியாது. அது பற்றி அறிந்ததில்லை. வயிற்றில் இருக்கும் கட்டியை அகற்றத் தான் வயிற்றைக் கீறினார்கள். ரத்தம் வரத்தான் செய்யும். சிகிச்சை முடிந்தபின் தைத்துவிடுவார்கள். நோயாளி சுகமாகி விடுவார்.

இந்த ஒழுங்கு அல்லது வரிசைக் கிரமத்தை உங்கள் மூளை ஏற்கெனவே அறிந்திருந்தால் உங்களைப் பைத்தியக்கார ஆஸ்பத்திரிக்கு கூட்டிப் போயிருக்க மாட்டார்கள். முடிவில் இருந்து துவக்கத்தை நோக்கி ஓடும் படங்கள் சுவாரஸ்யமானவை மட்டுமல்ல மிக மிக அவசியமானவை.

குழந்தைப் பருவத்தில் இந்தக் கருவி பொதுவாக வேலை செய்யாது. வயது ஏற ஏறத்தான் காரணங்களை எடை போட்டுப் பார்க்க ஆரம்பிக்கிறது அது. வண்டிகள் வேகமாக ஓடிக் கொண்டிருக்கும் சாலையைக் கடக்க குழந்தைகள் பயப்படுவதில்லை. நாம் தான் பதறிப் போகிறோம். காரணம் : குழந்தைகளுக்கு வண்டி மோதலாம் என்று தெரியாது. மோதினால் உயிராபத்து நேரும் என்று தெரியாது. (ஒழுங்கு, வரிசை).

தற்செயலாக நடக்கும் சம்பவங்களுக்குக் கூட ஏதாவது காரணம் கற்பிக்கிறது அதே மனசு. யாரோ ஒருத்தர் அல்லது ஒரு குழு அதை நடத்தி இருக்கலாமோ? பிறகு கப்சிப் என்று இருக்கிறார்களோ?

ஐபோனோ அல்லது ஸ்மார்ட்போனோ உபயோகிக்கும் போது மக்கர் பண்ணினால் நமக்கு எப்படியெல்லாம் கோபம் வருகிறது! போட்டு உடைத்துவிடும் அளவுக்கு ரத்தம் சூடேறுகிறது. கேவலம் அது ஒரு சாதாரண கருவி. அதற்கு உயிர் இல்லை என்று ஏன் அந்த சமயத்தில் நம் மனசு சொல்வதில்லை?

சில சமயங்களில் அறிவாளிகள் கூட இதே பொறிக்குள் சிக்கி விடுகிறார்கள். முதலாம் உலகப்போர் துவங்கக் காரணமாக இருந்த ஒரு சின்ன சம்பவத்தை உதாரணம் காட்டுகிறார் நூலாசிரியர்.

அன்றைய ஆஸ்திரியாவின் ஆளுநர் பெர்டினாண்டைக் கொலை செய்யத் திட்டம் தீட்டியது ஒரு குழு. மனைவியுடன் போஸ்னியாவின் சரயீவோ நகரத்துக்கு விஜயம் செய்கிறார் அவர். அவர் இருந்த வண்டியின் மீது முதலாவது கொலையாளி குண்டுகளை வீசுகிறார். ஆனால் குறி தப்பிவிடுகிறது. அடுத்தவர் வீசிய குண்டோ பின்னால் வந்த வண்டியில் விழுந்து வெடிக்கிறது. குறி தவறிவிட்டதே என்கிற விரக்தியில் அவர் சயனைட் குப்பியை விழுங்குகிறார். அதுவும் வேலை செய்யாவிட்டால் என்று நினைத்து பக்கத்தில் இருந்த ஆற்றில் குதிக்கிறார். மக்களோ அவரை மீட்டெடுத்துக் காவலர்களிடம் ஒப்படைக்கிறார்கள்.

ஆளுநர் வண்டியை ஒட்டிய சாரதியின் மூளை வேகமாக முடிவெடுக்கிறது. வேறு பாதையால் போக வேண்டும். ஒரு குறுக்கு வழிச்சாலையில் வண்டியை வேகமாக ஒட்டிப் போய்க் கடைசியில் ஒரு ஓட்டல் அருகில் மெதுவாக நிறுத்துகிறார் அவர்.

அந்த ஓட்டலில் நான்காவது கொலையாளி தங்கி இருந்திருக்கிறார். திட்டம் எல்லாம் தவிடுபொடி ஆகிவிட்டதே என்கிற மனச் சோர்வில் ஓட்டலுக்கு வெளியே வந்தவர், அதே ஆளுநரும் மனைவியும் வண்டியில் அமர்ந்திருப்பதைப் பார்க்கிறார். உடனேயே தன் துப்பாக்கியை எடுத்து சுட்டு இருவரையும் சாய்க்கிறார். தப்ப வைத்துவிட்டேன் என்று நினைத்த சாரதி விக்கித்துப் போய் நிற்கிறார்.

அந்தக் கொலையின் எதிரொலியாய் முதலாம் உலகப்போர் துவங்கிற்று. அது இருக்கட்டும். எப்படி இந்தக் கொலை சாத்தியமாயிற்று? வரலாற்று ஆசிரியர்களே பல சகோக்களை நம்பி அவிழ்த்து விட்டிருக்கிறார்கள் என்கிறார் நூலாசிரியர்.

பாடல்கள் பலவிதம் ஒவ்வொன்றும் ஒருவிதம்

சகோக்களில் பல ரகங்கள் உண்டு. ஒரு உயிரியல் பூங்காவில் வைரஸ் கிருமி ஒன்று பரவிற்று. மிருகங்கள் இறக்க ஆரம்பித்தன. இருந்தும் அதை ஓரளவு கட்டுக்குள் கொண்டுவந்து சில மிருகங்களைக் காப்பாற்றி விட்டார்கள். ஒரு முயல் குட்டி அல்லது ஒரு கரடி தான் அந்த வைரஸுக்குக் காரணம் என்று கதையை சுருக்கிவிட்டு கேள்வி கேட்டார்கள்.

கொஞ்ச மிருகங்களே இறந்தன என்று கதை விட்டபோது அதற்குக் காரணம் முயல் குட்டி என்று பதில் வந்தது. நிறைய மிருகங்கள் பலியாகி விட்டன என்று சொன்னபோது, ஆ! அப்போ அது கரடியாகத் தான் இருக்கும் என்று பதில் கிடைத்தது.

லேமான், சின்னிரெல்லா (Leman, Cinnirella) என்கிற இரு உளவியலாளர்கள் இரண்டு கதைகள் இட்டுக்கட்டி ஒரு கணக்கெடுப்பு நடத்தினார்கள். 1) ஒரு நாட்டின் அதிபர் சுடப்பட்டார். உடனடியாகவே மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு போனார்கள். காயம் சின்னது. உயிர் தப்பிவிட்டார். 2) சின்னக் காயம் தான். ஆனால் மறுநாள் இறந்து போனார். காரணம் : மாரடைப்பு.

கேள்வி கேட்கப்பட்டது. (1) தப்பிட்டாரா? அப்போ யாரோ ஒரு தனி ஆள் இந்த வேலை செஞ்சிருக்கான். (2) என்னது செத்துப் போய்ட்டாரா? மாரடைப்பு எல்லாம் பம்மாத்து சார். இதுக்குப் பின்னால ஒரு பெரிய குழு இருக்கு. திட்டம் போட்டு நடத்திருக்காங்க. ம்ம்.

சகோக்கள் பெரிய புள்ளிகளுக்கு அல்லது முக்கிய சம்பவங்களுக்கு பெரிய கோலங்கள் போட்டுக் கவர்வது வழக்கம். சின்ன விஷயங்களுக்கு சின்னதாய் ரெண்டு மூன்று புள்ளிகளோடு முடித்துவிட்டு விர்ரென்று அடுத்த விஷயத்துக்குத் தாவுவது சாதாரணம்.

சகோக்களால் பெரும் பிரச்னைகள் உருவாகின்றன என்று கோபப்படுபவர்களை சுட்டிக் காட்டி அவர்களின் நியாயத்தையும் பதிவு செய்கிறார் நூலாசிரியர். அதே சமயம், சகோக்கள் மனிதர்களின் கற்பனைத் திறனையும் தர்க்க ரீதியான முடிவுகளை எட்டும் நேர்த்தியான நுணுக்கங்களையும் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகின்றன என்கிற உளவியலாளர்களின் ஆய்வுகளையும் எழுதுகிறார்.

ஒரு முக்கிய புள்ளி : சில சகோக்களால் பெரும் அழிவுகள் ஏற்பட்டிருக்கின்றன. அப்பாவி மனிதர்கள் பலியாக்கப் பட்டிருக்கிறார்கள். துயரங்களுக்கு எல்லையே இல்லாமல் போயிருக்கிறது. சகோக்களை எப்போதும் மீளாய்வு செய்து கொண்டே இருக்கவேண்டும். எத்தனை நேர்த்தியாக, லாவகமாக சகோக்கள் பின்னப் பட்டிருந்தாலும் உண்மைத் தன்மையை அறிந்து கொள்ள முற்படுவதும் மிக அவசியம்.

மூன்று பேர் பேசிக் கொண்டே நடக்கிறார்கள் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். ஒவ்வொருவரின் மனமும் மற்றவர் என்ன நினைக்கிறார் என்று துருவிக் கொண்டே இருக்கிறது. யோசித்துப் பாருங்கள். அவர்கள் மட்டுமா? இந்த உலகின் 6 பில்லியன் மக்களின் மனங்களும் அது போலவே ஒருவரை ஒருவர் அறிந்து கொள்ள, புரிந்து கொள்ளத் துடிக்கின்றன. ஆனால் அது சாத்தியமில்லையே.

அங்கே தோன்றுகின்றன சதிக் கோட்பாடுகள். தவிர்க்கவே முடியாத கோலங்கள் அவை. இல்லாவிட்டால் நாம் மனிதர்களாகவே இருக்க முடியாது என்கிறார் நூலாசிரியர்.

நான் மிகவும் ரசித்து ரசித்து வாசித்த புத்தகங்களில் ஒன்று இது.

அது சரி. அமெரிக்காவில் ஒருத்தன் கடைக்குப் போனானாம். ஒரு துப்பாக்கி வாங்கினானாம். அதுவும் கேவலம் 13 டாலராம். ஒரு கட்டட மாடிக்குப் போனானாம். அங்கே இருந்து ஆனானப்பட்ட அமெரிக்க அதிபரையே சுட்டுத் தள்ளிட்டானாம். நாங்க நம்பணுமாம். யார் காதுல பூ சுத்துரானுக?

கண்ணில் தோன்றும் காட்சி யாவும் (1)

பள்ளியில் படித்த இயற்பியல் பாடங்களை மறந்துவிடுங்கள். வெளி, காலம், நேரம், பொருள்கள், ஒளி எதுவுமே குவாண்டம் உலகில் (அணுக்களின் உலகம்) இல்லை. பிரபஞ்சமே குவாண்டம் வீச்சில் ஏற்படும் மாற்றங்களின் பிரதிபலிப்பு. அனைத்துமே (நீங்கள், நான் உட்பட ) குவாண்டம் உலகின் சில சாத்தியக் கூறுகள். அவ்வளவே.

Reality is not what it seems : the journey to quantum gravity என்கிற நூலை இப்படி ஆரம்பிக்கிறார் இயற்பியலாளர் கார்லோ ராவெல்லி (Carlo Rovelli).

இன்றைய இயற்பியல் யுகத்தில் எல்லாரையும் திரும்பிப் பார்க்க வைத்திருக்கும் ஒரு நட்சத்திரம் இவர் என்கிறார்கள்.

(குவாண்டம் என்று வரும்போது, இந்த உலகத்து விதிகள், மற்றும் நம் அறிவு, பகுத்தறிவு எதுவுமே அங்கே வேலை செய்யாது என்று வாசிப்பவர்கள் நிச்சயம் அறிந்திருப்பார்கள் என்று நம்புகிறேன்.)

இருந்தாலும் நாம் காணும் இந்த உலகம், பிரபஞ்சம், அதன் நிகழ்வுகள், குவாண்டம் உலகின் நடப்புகள் அனைத்துக்கும் என்ன தான் தொடர்பு? அடிப்படையாக ஏதாவது விதிகள் உள்ளனவா? பொதுவான ஒரு கோட்பாட்டை (Theory of Everything) உருவாக்கிட முடியுமா?

இப்படியும் கேட்கலாம் : பிரபஞ்சத்தைப் படைக்க ஆண்டவன் போட்ட மாஸ்டர் பிளான் எதுவாக இருந்திருக்கும்?

கடந்த நூற்றாண்டின் இயற்பியல் மேதைகள் (ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டைன் உட்பட) முட்டி மோதிப் பார்த்தும் முடியவில்லை. இன்று வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் பேர்பெற்ற அத்தனை அறிவியலாளர்களும் இதற்காகவே தலையைப் பிய்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இயற்பியலில் பல கோட்பாடுகள் இருந்தாலும் இன்றைய தேதியில் இரண்டு கோட்பாடுகள் முன்னிலையில் இருக்கின்றன. (1) String Theory (2) Loop Theory.

முதலாவது கோட்பாடு இன்று அதிகமான இயற்பியலாளர்கள் மத்தியில் பிரபலமாய் இருந்தாலும் அது உண்மை என்று நிரூபிக்க முடியாமல் திணறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இதற்காகவே சுவிட்சர்லாந்தில் இருக்கும் CERN அணு சோதனைக் கூடத்தில் ஆய்வுகள் நடக்கின்றன. நடந்து கொண்டே இருக்கின்றன.

இரண்டாவது கோட்பாடான Loop Theory யை செம்மைப் படுத்தியவர்கள் வரிசையில் முக்கியமானவர் கார்லோ ராவெல்லி. அவரின் நூலில் இருந்து சில பகுதிகள் இங்கே வருகின்றன.

ஒவ்வோர் படியாய் இயற்பியல்

நூலாசிரியர் கி.மு 450 களில் இருந்து ஆரம்பிக்கிறார். கிரேக்கத்தின் தத்துவ அறிஞர்கள் இல்லாமல் இயற்பியல் ஏது? முக்கியமாக, லூசிப்பஸ் (Leucippus), அவரின் மாணவர் டெமோக்ரீட்டஸ் (Democritus) இருவரும் அன்றே அணு இயலின் அடிப்படைக் கருத்துக்களை முன் வைத்துவிட்டார்கள் என்று சுட்டிக் காட்டுகிறார்.

அன்றைய கிரேக்க அறிஞர்கள் சாக்ரட்டீஸ், பிளாட்டோ, அரிஸ்டாட்டில் போன்றவர்களுக்குக் கிடைத்த முக்கியத்துவம் ஏன் லூசிப்பஸ் மற்றும் டெமோக்ரீட்டஸூக்குக் கிடைக்கவில்லை? இவர்களின் சிந்தனைகள் ஏன் இருட்டடிப்பு செய்யப் பட்டன? காரணங்களை அவர் பட்டியல் போடுகிறார்.

(இப்படியும் நடந்திருக்கிறதா? இது முதலாவது கேள்வி.)

டெமோக்ரீட்டஸுக்கு இன்று ஒரு ரசிகர் மன்றம் வைத்தால் நிச்சயம் நூலாசிரியர் அதன் கொள்கை பரப்பு செயலாளர் பதவியிலோ அல்லது செயல் தளபதி லெவலிலோ இருப்பார் என்று அடித்து சொல்ல முடியும்.

டெமோக்ரீட்டஸ் அப்டி என்ன தான் சொல்லிட்டுப் போயிருக்கார்?

பிரபஞ்சம் அணுக்களால் ஆனது. வானத்துக்கு (வெளி) எல்லையே இல்லை. அணுக்களைப் பிளக்க முடியாது. அவற்றுக்கு வாசம், சுவை, நிறம் ஏதும் இல்லை. அவை தானியங்கள் போல சின்னஞ் சிறியவை. ஒன்றோடு ஒன்று மோதிக் கொண்டிருக்கின்றன. ஒரே மாதிரியான அணுக்கள் ஒன்றை ஒன்று கவர்கின்றன. சில சமயங்களில் ஒட்டியபடி இயங்குகின்றன. சில ஒன்றை ஒன்று தள்ளி விடுகின்றன.

டெமோ எப்படி இந்த முடிவுகளுக்கு வந்தார்? யாருக்கும் தெரியாது. அவர் இயற்பியல் மட்டுமல்ல, வேறு பல அறிவியல் நூல்களும் (கிட்டத்தட்ட 60-70 புத்தகங்கள்) எழுதி இருக்கிறார் என்று தெரிகிறது. இருந்தும் ஒன்றும் கிடைக்கவில்லை.

அடுத்து 17ம் நூற்றாண்டின் கணித, இயற்பியல் மேதை ஐசாக் நியூட்டன் விட்டுப்போன புதிருக்கு அழைத்துப் போகிறார் நூலாசிரியர். நியூட்டன் அய்யா கோளங்களின் இடையில் ஈர்ப்பு விசைகள் இருக்கின்றன. ஆகவே கோளங்கள் அசைகின்றன என்றார். அசையும் எந்தப் பொருளும் அவர் போட்ட கணிதத்தின் அடிப்படையில் தான் இயங்குகின்றன.

அதே சமயம் சூரியனோ, பூமியோ, சந்திரனோ கோடிக்கணக்கான கிலோமீட்டர்கள் தூரத்தில் இருந்தபடி, எப்படி ஒன்றை ஒன்று ஈர்க்க முடியும்? அவருக்கே அது புரியவில்லை. எதிர்காலத்தில் அதைக் கண்டுபிடிப்பார்கள் என்கிற குறிப்போடு மேட்டரை கிடப்பில் போட்டு விட்டார்.

18 ம் நூற்றாண்டுக்கு வருகிறோம். மைக்கல் பாரடே (Michael Faraday) யார் என்று இந்த காலத்து 8 அல்லது 9ம் வகுப்பு மாணவர்களுக்கே தெரியும். (காந்தங்களுக்கும் மின்சாரத்துக்கும் தொடர்புகள் இருப்பதைக் கண்டுபிடித்தவர் இந்த மேதை.)

நியூட்டன் சொன்னது போல் தூரத் தூர இருக்கும் பொருள்களுக்கு இடையில் நேரடியாக எந்த விசையும் இல்லை. பதிலாக வெளி எங்கும் நிறைந்திருக்கும் மின்காந்த வீச்சு (electro-magnetic field) தான் பொருள்களை ஈர்க்கிறது அல்லது தள்ளி விடுகிறது என்கிற முடிவுக்கு வந்தார் அவர்.

அடுத்து வருகிறார் ஜேம்ஸ் மாக்ஸ்வெல் (James Clerk Maxwell). மின்காந்த வீச்சின் தன்மைகளை ஆராய்ந்த அவர், அதன் வேகத்தைக் கணித்தபோது அவருக்கு ஒரே ஆச்சரியம். அந்த வேக அளவும் ஏற்கெனவே வேறு ஆதாரங்கள் மூலம் கணிக்கப் பட்டிருந்த ஒளியின் வேகமும் ஒன்றாய் இருந்தது. ஆகவே மின்காந்த வீச்சும் ஒளியும் ஒன்றே என்கிற முடிவுக்கு இயற்பியல் வந்தது.

அடுத்தவர் மாக்ஸ் பிளாங்க் (Max Planck). இவர் அவரின் கணிப்புகளின் போது செய்த அனுமானம் ஒரு அசகாய சூரத்தனம் என்று இயற்பியலாளர்கள் புகழ்கிறார்கள்.

மின்காந்த வீச்சின் (ஒளியின்) சக்தியை அளக்க, குவாண்டா (quanta) என்று ஒரு கற்பனை அலகை அமைத்துக் கொண்டார் அவர். அதாவது சக்தி என்பது சின்னஞ்சிறிய துகள்களாய் வெளிப்படுகிறது என்று வைத்துக் கொண்டார். மற்ற இயற்பியலாளர்களுக்கு அவர் சொன்ன பதில் : கணக்குப் போட லேசாக இருக்குமே. (ஒளியை அலையாகவும் பார்க்கலாம். துகள்களாகவும் பார்க்கலாம்.)

அதுவும் அடுத்த ஆச்சரியம். பிளாங்க் போட்ட கணக்கு எல்லாமே சரி என்று பரிசோதனைகளில் தெரிய வந்தது. ஒளித் துகளுக்கு போட்டோன் (photon) என்று பேர் வைக்கப் பட்டது. இந்த அனுமானத்தோடு அடுத்த கட்டங்களுக்குத் தாவியவர்களின் பட்டியலை நூலாசிரியர் போட்டுக் கொண்டே போகிறார்.

இனி வருவது ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டைன்.

நியூட்டன் வேகம் பற்றி சொன்னார். வேகம் என்றால் என்ன? ஒரு பொருளின் வேகத்தை இன்னொரு பொருளின் வேகத்தோடு ஒப்பிட்டுத் தான் நிர்ணயிக்க முடியும். ஆகவே ஏதாவதொன்று நிலையாய் இருக்க வேண்டும் அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட, மாறாத வேகத்தில் ஓடிக் கொண்டிருக்க வேண்டும். அப்போது தான் மற்றதன் வேகத்தை அளக்க முடியும்.

இப்படிப் பார்த்தால் நியூட்டன் சொன்னபடி வெளி என்பது எங்கும் அசையாமல் ஒரே மாதிரி இருக்கவேண்டும். நேரம் என்பது வெளி எங்கும் ஒரே மாதிரி ஓடிக் கொண்டிருக்க வேண்டும். ஆகவே எந்த ஒரு கோளமும் எந்த இடத்தில் இருக்கிறது, அதன் வேகம் என்ன என்பதைக் கணித்துவிடலாம்.

ஆனால் மாக்ஸ்வெல், மின் காந்த வீச்சு தான் (வெளி எங்கும் பரவி) கோளங்களின் அசைவுக்குக் காரணம் என்கிறாரே.

இரண்டு கோட்பாடுகளும் குழப்பங்களை அல்லவா உண்டு பண்ணுகின்றன? ஐன்ஸ்டைன் அய்யாவைக் குடைந்த கேள்விகள் இவை.

எல்லார் ஆய்வுகளையும் கையில் எடுத்தார் அவர். இந்த நேரம், போய்விட்ட நேரம், இனி வரப் போகும் நேரம் என்று எதுவும் இல்லை என்கிற முடிவுக்கு வந்தார். (நேரம் பற்றி தனிக்கட்டுரை இதே தளத்தில் காலதேவன் கதை என்கிற தலைப்பில் இருக்கிறது. நேரம் இருந்தால் வாசிக்கலாம்.)

ஐன்ஸ்டைனின் அதிரடி முடிவு இயற்பியல் உலகையே ஒரு கலக்கு கலக்கியது. பொருள்களும் (matter) சக்தியும் (energy) ஒன்றே. இரண்டும் ஒரே படிமத்தின் இரு தன்மைகள் என்றார் அவர்.

அவர் இன்னும் ஒரு படி மேலே போய்க் கேட்டார் : ஒளி என்பது மின் காந்த வீச்சு என்றால் வெளி என்பது ஏன் கோளங்களின் ஈர்ப்பு வீச்சாக (gravitational field) இருக்கக் கூடாது?

அவரே பதிலும் சொன்னார் : வெளி என்பதும் நேரம் என்பதும் வேறு வேறல்ல. ஒரே படிமத்தின் இரு தன்மைகள் என்றார். அய்யா இயற்பியலில் டாப். மறு பேச்சில்லை. இருந்தாலும் கணக்கில் வீக். ஆகவே பல கணித மேதைகளிடம் பாடம் கேட்டார். முடியவில்லை. கடைசியில் தன் சொந்த முயற்சியில் கணித சமன்பாடுகள் மூலம் அவரின் கொள்கையை நிரூபித்தார்.

(இரண்டாவது கேள்வி : அந்த குட்டிப் பெண் பார்பரா (9 வயசு) ஐன்ஸ்டைனுக்கு என்ன கடிதம் எழுதினாள்?)

ஐன்ஸ்டைனின் கொள்கைப்படி (சார்புநிலைக் கோட்பாடு – General Theory Of Relativity), எங்கெங்கே பொருள்கள் இருக்கின்றனவோ அங்கே வெளி/நேரம் (spacetime) வளைகிறது.

இன்னும் அவரின் கணித சமன்பாடுகளில் இருந்து கிடைத்த சில முடிவுகள் : சூரியனின் ஈர்ப்பு சக்தி ஒளியை வளைக்கிறது. (நட்சத்திரங்களும் அப்படியே.) ஈர்ப்பு சக்தியின் விளைவால் வெளி வளைந்து ஒரு கோளம் போல் வடிவெடுக்கிறது. ஈர்ப்பு சக்தியின் அதி தீவிரத்தன்மையில் வெளி சுருங்கிப் போய் கருந்துளைகள் (Black Holes) உருவாகின்றன.

அவரின் சமன்பாடுகளின்படி நேரம் என்பது முன்னாலும் போகலாம். பின்னாலும் போகலாம். சுட்டிக் காட்டினார்கள்.(அது அவருக்குப் பிடிக்கவில்லை.) பிரபஞ்சம் விரிந்து கொண்டே போகிறது.(இதுவும் அவருக்குப் பிடிக்கவில்லை.) பிறகு முடிவை மாற்றிக் கொண்டார்.

(ஏன் ஐன்ஸ்டைன் தன் முடிவை மாற்றிக் கொள்ள நேர்ந்தது? அதன் பின்புலமாய் இருந்த கிறிஸ்தவ துறவி ஜார்ஜ் லுமைத்ரே (George Lemaitre) யார்? தவிர, வானவியல் ஆய்வாளர்கள் என்ன சொன்னார்கள்? – இது மூன்றாவது கேள்வி.)

தானியங்கள் போல அணுக்கள் பிரபஞ்சம் முழுதும் பரவி இருக்கின்றன என்றார் டெமோ. ஐன்ஸ்டைனும் துகள்கள் என்று துவங்குகிறார். ஆனால் பிரபஞ்சம் பிரம்மாண்டமாய் இருந்தாலும் எல்லை உண்டு என்று முடிக்கிறார்.

டெமோவின் காலத்தில் அறிவியல் இன்று போல் வளர்ந்திருக்கவில்லை. சோதனைகள் செய்து பார்க்க கருவிகள் இருக்கவில்லை. கணிதம் போதாது. ஆனா ஆவன்னா என்று இயற்பியல் அரிச்சுவடி படிக்க ஆரம்பித்திருந்த காலம். இத்தனைக்கும் தன்னந்தனி ஆளாய் இப்படி யோசிச்சிருக்காரே. டெமோன்னா டெமோ தான் – நூலாசிரியர் உருகுகிறார்.

ஒளியில் இயற்பியல்

ஒளிக்கும் (போட்டோனுக்கும்) அணுவுக்கும் என்ன தொடர்பு? அணுக்கருவை சுற்றி வரும் எலெக்ட்ரான்கள் கிட்டத்தட்ட சூரியனை சுற்றி வரும் கோளங்கள் போல் இயங்குகின்றன என்கிற கோட்பாடு அன்றைய நாளில் இயற்பியலாளர்கள் மத்தியில் பரபரப்பாகப் பேசப் பட்டது.

காரணம் : அன்றைய மேதைகள் நீல்ஸ் போர் (Niels Bohr), வேர்னேர் ஹைசன்பர்க் (Werner Heisenberg) தவிர, இன்னும் பல மேதைகள் சேர்ந்து உருவாக்கிய கோட்பாட்டு முடிவுகளும் பரிசோதனை முடிவுகளும் ஒரே புள்ளியில் சந்தித்தன. (சரி என்று சொல்ல வைத்தன.)

நீல்ஸ் போர் சொன்னார்: எலெக்ட்ரான்கள் எப்போதும் ஒரு குறிப்பிட்ட சில சுற்றுகளில் தான் சுழல்கின்றன. (இடையில் என்று எதுவும் இல்லை.) பொதுவாய், எலெக்ட்ரான் என்பது ஆண்டவனே என்று அமைதியாய் அது பாட்டுக்கு ஒடிக் கொண்டிருக்கும். இந்த நிலைக்கு Ground State என்று இயற்பியலில் பேர்.

நம்மிடம் நாலு காசு சேர்ந்துவிட்டால் என்னா குதி குதிக்கிறோம்! எலெக்ட்ரானும் அப்படியே. போட்டோன் (ஒளித் துகள்) தற்செயலாய் கிட்டே வந்தால் பாய்ந்து கவ்விக் கொள்கிறது. போட்டோன் சக்தி கொண்ட துகள் என்று தெரிந்ததே. ஆகவே எலெக்ட்ரானும் கூடுதல் சக்தி கொண்டு ஆர்ப்பரிக்கிறது.

காசு வந்து விட்டால் பழைய டப்பா வீட்டிலா இருப்போம்? பணக்கார ஏரியாவுக்குள் வீடு வாங்கி அட்டகாசம் பண்ணுவோம் இல்லையா? எலெக்ட்ரானும் அதே மாதிரி மேலேறி சக்தி மிக்க ஒரு சுழல் பாதைக்குள் வந்து கம்பீரமாக சுற்றுகிறது. (Excited State)

ஏதாவது கலாட்டாவில் போட்டோன் கைவிட்டுப் போனால் என்ன நடக்கும்? எலெக்ட்ரான் பழையபடி டப்பா வீட்டுக்கு (Ground State) வந்து விடுகிறது. இப்படிப் போவதும் வருவதுமாய் அது இருக்கிறது.

போட்டோனைப் பார்க்கலாம். எலெக்ட்ரான் என்றால் என்ன? யாரும் அதைக் கண்ணால் கண்டதில்லையே. எதை வைத்து சொல்கிறார்கள்?

இந்த இடத்தில் வேர்னேர் ஹைசன்பர்க் வருகிறார். ஜெர்மன் இயற்பியலாளர். தனிப் பிறவி. அடிக்கடி டென்மார்க் போய் நீல்ஸ் போரை சந்தித்தவர். விவாதித்தவர். இவரின் நிச்சயமற்ற தன்மைக் கோட்பாடு (Uncertainty Principle) உலகப் புகழ் பெற்றது. அதை இப்படி எளிமையாக சொல்லலாமா?

ஒரு சமயத்தில் ஒரே ஒரு தகவலைத் தான் நம்மால் அறிந்து கொள்ள முடியும். ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட விஷயங்களை அறிந்து கொள்ளும் ஆற்றல் மனிதர்களாகிய நமக்கு இல்லை.

எடுத்துக் காட்டாய், ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில் ஓர் அணுத் துகள் எங்கே இருக்கிறது என்று கண்டு பிடிக்கலாம் அல்லது அந்த நேரத்தில் அதன் வேகம் என்ன என்று கணிக்கலாம். இரண்டில் ஒன்று தான் முடியும். இரண்டையும் (இடமும் வேகமும்) ஒரு சேரக் கண்டு பிடிக்கவே முடியாது. சாத்தியமே இல்லை. (பரிசோதனைகள் இதை மெய்ப்பிக்கின்றன.)

இதை ஹைசன்பர்க் சொன்ன விதமே அலாதி. அவர் வாழ்வில் நடந்த ஒரு சம்பவம் இதன் பின்னணி என்கிறார் நூலாசிரியர்.

ஹைசன்பர்க் ஒரு தடவை டென்மார்க்கில், இரவு வேளையில் ஒரு பூங்காவில் நடந்து போய்க் கொண்டிருந்தார். இருட்டில், தூரத்தில் யாரோ ஒருவர் போவது தெரிகிறது. எங்கே விளக்குக் கம்பம் இருக்கிறதோ அப்போது மட்டும் அவர் உருவம் தெரிகிறது. அந்த உருவம் விளக்கைத் தாண்டியதும் இருளில் மறைந்து விடுகிறது. மீண்டும் இன்னொரு விளக்குக் கம்பம் வரும் வரை அந்த உருவம் தெரியவே இல்லை.

எலெக்ட்ரானும் அப்படியே என்றார் ஹைசன்பர்க். இன்னொரு பொருளோடு தொடர்பு கொள்ளும்போது மட்டுமே அது உருவாகிறது. தொடர்பு அறுந்து விட்டால் மறைந்து விடுகிறது. அங்கே எலெக்ட்ரான் என்பதே இல்லை. மீண்டும் இன்னொரு தொடர்பு நேரும் வரை எலெக்ட்ரான் என்பதே இயற்கையில் இல்லை!

இது குவாண்டம் கொள்கையின் அடிப்படை. அனைத்தும் ஒன்றோடு ஒன்று தொடர்பு கொள்ளும்போது தான் தோன்றுகின்றன. நூலாசிரியர் தன் கருத்தை (Loop Theory) இந்தப் புள்ளியில் இருந்து ஆரம்பிக்கிறார்.

டெமோக்ரீட்டஸ் சொன்ன சின்னஞ் சிறிய துகள்களால் ஆன பிரபஞ்சம் என்று துவங்கி, மின்காந்த வீச்சுக்கு வந்து ஐன்ஸ்டைனின் ஈர்ப்பு வீச்சில் புகுந்து, பிறகு குவாண்டம் வீச்சு என்று தொடர்கிறார் அவர்.

பிரபஞ்சம் என்பது பிரமிக்க வைக்கும் பிரம்மாண்டம் தான். ஆனால் ஐன்ஸ்டைன் சொன்னது போல் அதற்கு எல்லை உண்டு என்கிறார் அவர். Loop Theory அல்லது Loop Quantum Gravity என்கிற இந்தக் கொள்கையின் அடிப்படையான நான்கு கட்டங்களை நோக்கி இனி நகர்கிறோம்.

1 : தகவல்களுக்கு (information) எல்லை உண்டு. (பிரபஞ்சம் தகவல்களால் கட்டமைக்கப் பட்டிருக்கிறது.) நாம் காணும் உலகம் எண்ணில் அடங்காத சாத்தியக் கூறுகளாகத் (infinite probabilities) தென்பட்டாலும் அவைகளின் அடித்தளப் பண்பு நிலைகள் எத்தனை என்று எண்ணி விடலாம். இவை குவாண்டம் பண்பு நிலைகள் (quantum states).

2 : நிச்சயமற்ற தன்மை : குவாண்டம் பண்பு நிலைகள் என்பவை உறுதியாக எதையுமே அறுதியிட்டு சொல்ல முடியாதவை.

3 : உண்மை நிலவரம் என்று எதுவும் இல்லை. குவாண்டம் பண்பு நிலைகள் ஒன்றோடு ஒன்று தொடர்பு கொள்ளும்போது ஏற்படும் ஏற்படும் பொருளோ, நிகழ்வோ எதுவோ எல்லாமே ஒரு சலனம். உண்மை என்பதே ஒரு சார்பு நிலை அல்லது ஒரு தொடர்பு நிலை. தொடர்பு அறுந்து விட்டால் உண்மையாவது பொய்யாவது!

4 : குவாண்டம் உலகில் வெளியும் நேரமும் என்கிற நிலைக்கு வருகிறோம். ஐன்ஸ்டைனின் கோட்பாட்டின்படி வெளியும் நேரமும் ஒன்றே என்கிற முடிவை இயற்பியல் எப்போதோ ஏற்றுக் கொண்டுவிட்டது.

அப்படி என்றால் குவாண்டம் உலகிலும் அப்படி இருக்கக் கூடாதா என்ன (quantum spacetime)? தவிர, அந்த உலகில் குவாண்டம் ஈர்ப்பு விசையும் (quantum gravity) ஒரு அங்கமாய் இருக்க வேண்டுமே?

குவாண்டாவா? ஈர்ப்பு விசையா? இன்றைய இயற்பியலாளர்கள் ஆளுக்காள் மோதிக்கொள்ளும் கோதா இது தான்.

நூலாசிரியர் மாட்வெய் ப்ரான்ட்ஸ்டைன் (Matvei Bronstein) என்கிற இளவயது ரஷ்ய இயற்பியலாளரை மிகவும் வாஞ்சையோடு குறிப்பிடுகிறார். காரணம் : அவரின் மேதைமை. ப்ரான்ட்ஸ்டைன் தனக்குத் தானே கேட்டுக் கொண்ட கேள்வி : மிக மிக சின்ன ஒரு புள்ளி அளவு பரிமாணத்தைப் பார்க்கிறேன் என்றால் என்ன நடக்கும்?

அது அணுவின் எலெக்ட்ரான் ஆகத்தான் இருக்க முடியும். யாராவது கூர்ந்து நோக்க, நோக்க அது இன்னும் அதி வேகத்தோடு பாய்ந்து தப்பிவிட நினைக்கும். (குவாண்டம் உலகின் ஒரு வினோத நிகழ்வு இது. எலெக்ட்ரான் என்பது தன்னை யாராவது பார்க்கிறார்கள் என்று தெரிந்தால் தன் பண்புகளையே மாற்றிக் கொள்கிறது. ஏன் அப்படி? யாருக்கும் தெரியாது. இது சோதனைகள் மூலம் உறுதி செய்யப் பட்டிருக்கிறது.)

ஐன்ஸ்டைனின் கோட்பாட்டின்படி வேகம் அதிகரிக்கும்போது சக்தியும் கூடுகிறது. சக்தி பெருகப் பெருக அது வெளியை வளைக்கிறது. இன்னும் பிரமாண்டமாய்ப் பெருகினால் வெளி வளைந்து வளைந்து ஒரு புள்ளியாய் மாறுகிறது. ஒரு கருந்துளை உருவாகிறது.

ஆகவே வெளி என்பதற்கு ஒரு வரம்பு இருக்கிறது. அந்த வரம்பைத் தாண்டினால் வெளி இருக்காது. கருந்துளையின் ஆரம்பம் அது. கருந்துளையின் உள்ளே எதுவுமே இல்லை. வெளி, சக்தி, ஒளி, இடம் , காலம், பொருள் எதுவுமே இல்லை. எனவே வெளி என்பதன் வரம்பு எதுவாக இருக்கும்?

ப்ரான்ட்ஸ்டைன் அந்த எல்லையைக் கணித்தார் என்பது முக்கிய செய்தி. ஆகவே ஒரு எலெக்ட்ரான் எவ்வளவு தான் சக்தி கொண்டு அணுவின் கருவுக்குள் நுழைய முயன்றாலும் அந்த வரம்பு எல்லையை நெருங்கும்போது அணுக்கரு அதை முழு வீச்சுடன் எகிறித் தள்ளிவிடுகிறது.

அணுக்கருவில் இருக்கும் ப்ரோட்டான்கள் (protons) நேர்மறை மின்னேற்றம் (positive charge) கொண்டவை. எலெக்ட்ரான்களோ எதிர்மறை மின்னேற்றம் (negative charge) கொண்டவை. இரண்டும் ஒன்றை ஒன்று கவரும் தன்மைகள் கொண்டவை. நாம் அறிந்த விஷயம் இது.

ஏன் எலெக்ட்ரான்கள் அணுக்கருவை சுற்றிக் கொண்டே இருக்கவேண்டும்? ஒரு கட்டத்தில் ஒன்றோடு ஒன்று சேர்ந்து மின்னேற்றங்களை இழந்து ஓர் நியூட்ரான் அணுவாக ஆகிப் போகாமல் ஏன் சுழன்றுகொண்டே இருக்கின்றன?

இயற்கை போட்டு வைத்திருக்கும் இந்த வேலி தான் எலக்ட்ரான்களை சுழன்று கொண்டே இருக்க வைக்கின்றன. ப்ரோட்டான்களை அப்படியே இருக்க விட்டு வைத்திருக்கின்றன. அணுக்களால் ஆன இந்தப் பிரபஞ்சத்தை அப்படியே விட்டு வைத்திருக்கின்றன.

இல்லாவிட்டால் பிரபஞ்சம் எப்போதோ முடிவுக்கு வந்திருக்கும். பூமி இருந்திருக்காது. நிலவு இருந்திருக்காது. பூக்கள் மலர்ந்திருக்காது. நாமும் இருந்திருக்க மாட்டோம்.

(அடுத்த கட்டம் போகும் முன்னே நாலாவது கேள்வி : ப்ரான்ட்ஸ்டைனை சுட்டுக் கொல்லும்படி அன்றைய ரஷ்ய அதிபர் ஸ்டாலின் ஏன் உத்தரவு போட்டார்?)

குவாண்டம் உலகின் இயற்பியல்

ஐன்ஸ்டைனின் சார்புநிலைக் கோட்பாட்டின்படி, பிரபஞ்சம் சிறு துகள்களால் ஆனது. Loop Theory சொல்வதும் அது தான். அதாவது அணுக்கருக்களின் கூட்டம் (அல்லது திரள்) தான் வெளி என்பதை உருவாக்குகின்றன.

மின்காந்த சக்தித் துகள்களை (குவாண்டா போட்டோன்கள்) என்கிறோம். அது போல ஈர்ப்பு சக்தித் துகள்கள் (குவாண்டா ஈர்ப்பு) இந்த அணுக்கருக்களாய் இருக்கின்றன. இவை அருகருகே அமைந்திருக்கின்றன. இவைகளின் தொடர்பால் அல்லது எதிர்வினைகளால் பிரபஞ்சம் தோன்றுகிறது.

பிரபஞ்சத்தின் நிகழ்வுகளை நேரம் அல்லது காலம் என்று அளவிடுகிறோம். இது பேதைமை என்கிறது இயற்பியல்.

ஹைசன்பெர்க் சொன்ன உருவம் + விளக்குக் கம்பம் உதாரணத்தை எடுத்துக் கொள்வோம். நாம் முதலில் ஒரு உருவத்தைக் காண்கிறோம். பிறகு இரண்டாம் தடவை காண்கிறோம். நடுவில் நடந்தவை என்ன? முதல் காட்சிக்கும் இரண்டாவது காட்சிக்கும் இடையில் நடக்கக் கூடிய சாத்தியக் கூறுகளைக் கற்பனை செய்து ஒவ்வொரு நிலையையும் ஒவ்வொன்றாய் கூட்டல் கணக்குப் போடுகிறோம். இதை நேரம் என்று சொல்லிக் கொள்கிறோம். இது ஒரு மயக்கம்.

இந்த உலகம் என்பது குவாண்டம் வீச்சுகளால் ஆனது. இது வெளி/நேரம் என்கிற பரிமாணத்தில் அடங்கியதல்ல. ஒவ்வொன்றும் தனித் தனியானவை. தனித் தன்மை கொண்டவை. அதே சமயம் இந்தப் புலங்கள் ஒன்றின் மேல் ஒன்றாய்ப் படர்ந்திருக்கின்றன. வீச்சுகளின் மேல் தவழும் வீச்சுகள்.

குவாண்டம் ஈர்ப்பு வீச்சுகளின் அளவு பிரம்மாண்டமாய்ப் பெருகிக் காட்சியளிப்பதால் நம்முடைய ஐந்து புலன்களால் எது, என்ன என்று கண்டுபிடிக்க முடியாமல் திணறும் போது நம் மூளை எல்லாவற்றையும் தோராயமாய் ஒரு கணக்குப் போடுகிறது. அதாவது ஒரு சராசரி நிலைப்பாட்டை எடுக்கிறது.

ஆங்! அப்டியா? பதட்டம் இல்லாத ஒரு மனோநிலைக்கு வந்து சேர்கிறோம். நிகழ்வுகளை சர்வசாதாரணமாய் எடுத்துக் கொள்கிறோம். ஆகவே கண்ணில் காணும் காட்சிகள் யாவும் வெறும் தோராயமான சராசரி ஊகங்களே தவிர வேறு ஏதும் இல்லை.

இப்படி தனித் தனியாய் சுதந்திரமாய் இயங்கும் ஆனால் மாற்றம் அடைந்து கொண்டே இருக்கும் குவாண்டம் பண்புகளின் வீச்சை Covariant Quantum Fields என்று அழைக்கிறார் நூலாசிரியர்.

பேரண்ட வெடிப்பின் பின்னே இயற்பியல்

குவாண்டம் என்கிற சின்னஞ் சிறிய நுண்ணிய உலகத்தில் இருந்து பேரண்டத்தின் நிலைக்கு அடுத்து வருகிறோம். Big Bang என்று இயற்பியலில் சொல்லப்படும் இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் துவக்கம் எப்படி நிகழ்ந்திருக்கும்?

முன்பு சொன்னது போல் எலெக்ட்ரான் அணுக்கருவுக்குள் நுழைந்து விட முடியாதபடி இயற்கை வழிவகை செய்திருக்கிறது. எலெக்ட்ரான் குவாண்டம் பண்புகள் கொண்டது. அது எந்தப் பாதையில் நகரும் என்று சொல்லவே முடியாது.

அது அணுக்கருவுக்குள் புகுந்து விட எத்துணை சக்தி கொண்டு முயல்கிறதோ அதை விட அதிக சக்தி மூலம் அது வெளியே தள்ளப் படுகிறது. அதாவது அணுவின் கன பரிமாணம் அதிகரிக்கிறது. வெளி விரிவடைகிறது.

பேரண்ட வெடிப்பின் பின்னர் பிரபஞ்சம் விரிவடைகிறது என்று நிரூபித்தாயிற்று. எலெக்ட்ரானின் விரிவடையும் தன்மையை இதோடு ஒப்பிட்டால் என்ன? புதிய கோணத்தில் பார்க்கிறார் நூலாசிரியர்.

குவாண்டம் இயக்க விதிகளின் படி ஒரு எலெக்ட்ரான் அணுக்கருவை நெருங்க நெருங்க, அது துகள் என்கிற நிலையில் இருந்து மாற்றம் அடைகிறது. அங்கே சாத்தியக் கூறுகள் (probabilities – நிகழ்தகவுகள்) மட்டுமே இருக்கின்றன. இந்த சாத்தியக் கூறுகளின் கூட்டத்தை ஒரு மேகம் போல் நினைத்துக் கொள்ளலாம்.

ஆகவே முன்னைய பிரபஞ்சம் துவக்கத்தில் சுருங்க ஆரம்பித்த பிரபஞ்சம். இன்னும் சொல்லப் போனால் குவாண்டம் பண்புகளின் ஊடாக நிலை மாற்றங்கள் அடைந்து (அங்கே வெளி, நேரம் என்று எதுவும் இருந்திருக்காது. இருந்தால் அவை வெறும் சாத்தியக் கூறுகள் மட்டுமே – நிச்சயமற்ற நிலை.) சுருங்கிக் கொண்டே போயிருக்க வேண்டும் .

எலெக்ட்ரானின் வரம்பு போல் முன்னைய பிரபஞ்சம் ஓர் நெருக்கடி நிலையை (critical state) எட்டிய அந்தக் கணத்தில் இருந்து (Big Bang Moment) பிரபஞ்சம் விரிவடைய ஆரம்பித்திருக்க வேண்டும் என்று தன் கருத்தை முன் வைக்கிறார் அவர்.

அவரின் வாதத்துக்கு சான்றுகள் உண்டா? நூலாசிரியரே கேட்டுக் கொள்கிறார். பதிலும் வருகிறது. ஏன் உள்ளுணர்வு இருக்கக் கூடாதா?

கோபர்நிக்கஸ், மற்றும் நியூட்டன் துவங்கி ஐன்ஸ்டைன் வரை அவர்களின் கோட்பாடுகள் சரி என்று பரிசோதனைகள் மூலம் நிரூபிக்கும் வரை காத்துக் கொண்டிருந்தார்களா?

கருந்துளைகள் பிரபஞ்சத்தில் கண்டுபிடிக்கப் பட்டிருக்கின்றன. தெரிந்ததே. நூலாசிரியரின் அடுத்த ஊகம் : குவாண்டம் உலகில் கூட கருந்துளைகள் இருக்கலாமே.

இனி அவர் String Theory ஆதரவாளர்களை ஒரு பிடி பிடிக்க ஆரம்பிக்கிறார். அறிவியலாளர்கள் எப்போதும் ஒரே மாதிரி யோசிப்பதில்லை. எதிர் எதிரான சிந்தனைகளின் மோதல்களால் தான் அறிவியலே வளர்கிறது. இதில் மாற்றுக் கருத்தே இல்லை.

(ஆறாவது கேள்வி : நூலாசிரியர் ஏன் String Theory கோட்பாட்டில் தவறுகள் இருக்கின்றன என்கிறார்?)

கேள்விகள் இன்னும் இருக்கின்றன. நூலாசிரியர், கார்லோ ராவெல்லிக்கு பிரபலம் தந்த நூல் இது அல்ல. அவரின் இரண்டாவது புத்தகமான Seven Brief Lessons on Physics வெளிவந்தது தான் தாமதம், பிரபலங்களின் வரிசையில் அவரும் வந்துவிட்டார். அதை 41 மொழிகளில் மொழி பெயர்த்திருப்பது இன்னோர் தகவல்.

கொஞ்ச நாள் முன்பு கடவுளின் துகளைக் (Higgs particle) கண்டுபிடித்து விட்டார்கள். ஆகா ஓகோ என்று பத்திரிகைக்காரர்கள் ஆடியதைக் குறிப்பிட்டு கிண்டல் செய்கிறார் அவர். இது String Theory கட்சி இயற்பியலாளர்கள் மிகைப்படுத்தி அறிவித்த விஷயம். இயற்பியலில் கடவுள் எங்கிருந்தய்யா வந்தார்? கேட்கிறார் அவர்.

அடுத்த தொடரில் இந்த எதிர்க்கட்சி ஆட்களின் கருத்துக்களையும் எழுத இருக்கிறேன். பிறகு இரண்டையும் ஒப்பீடு செய்து அதற்கடுத்த தொடரில் எழுத யோசனை இருக்கிறது.

இந்தக் கட்டுரையில் குறிப்பிட்டிருந்த கேள்விகளுக்குப் பதில் நூலில் இருக்கிறது. அது மட்டுமல்ல, இன்னும் எத்தனையோ சுவை நிரம்பிய சம்பவங்களையும் அங்கங்கே தொட்டுக் கொண்டே செல்கிறார் அவர். நூல் பற்றி மூன்றே மூன்று சொற்களில் சொல்லி முடிக்கட்டுமா?

சிந்திக்க வைக்கிறார் கார்லோ.

இன்னும் என்னை என்ன செய்யப் போகிறாய்

நாம் எல்லாருமே ஒரு விதமான பைத்தியங்கள் என்று ஒவ்வொருவருக்கும் தெரியும். ஆனால் ஒத்துக் கொள்ள மாட்டோம் – ஒரு சிலரைத் தவிர. என் நாடு, என் மொழி, என் மதம், என் கொடி தான் உலகிலேயே உயர்ந்தது என்கிறோம். எவனாவது கை வச்சான்னா பிச்சிருவேன் பிச்சி!

சிலர் ஷேர்ட்டை மடித்தபடி கையைத் தூக்குகிறார்கள். மற்ற நாட்டுக்காரர்கள், வேறு மொழி பேசுவோர், வேற்று மதத்தவர்கள் எல்லாரும் உங்கள் மாதிரியே சிலிர்த்துக் கொண்டு நிற்கிறார்களே? இதைக் கேட்டதும் வீராப்பு குறைந்து விடுகிறது. ஆங், அதுவா? அது நார்மல் சார் என்று நழுவுகிறார்கள்.

நார்மல் பைத்தியங்கள்?

வன்முறையில் இறங்குவதற்கு நாம் எப்போதுமே தயாராகவே இருக்கிறோம். பிறகு ஜகா வாங்கி, சமாதானக் கொடி காட்டுகிறோம். வன்முறை நம்மோடு கூடவே பிறக்கிறதா? அல்லது சமூகம் சொல்லித் தருகிறதா?

கண்ணுக்குக் கண். பழிக்குப் பழி. இதை நாம் இன்று நேற்றல்ல, மில்லியன்கள் ஆண்டுகள் முன்னேயே துவங்கி விட்டோம் என்கிறார்கள் மானிடவியல் ஆய்வாளர்களில் ஒரு குழுவினர். வன்முறையில் இருந்து தான் மனிதனின் ஆரம்பமே துவங்குகிறது என்பது இவர்கள் வாதம்.

இல்லை. தற்காப்புக்காக, விலங்குகள் மற்றும் எதிரிகளிடமிருந்து தப்ப ஒரு வழிமுறையாக மட்டுமே மனிதர்கள் வன்முறையைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள். இது இயற்கையிலேயே வந்ததல்ல என்பது எதிரணியின் வாதம்.

Sapiens இணையத்தில் பிரசுரமாகிய Josh Gabbatiss எழுதிய கட்டுரை மற்றும் உளவியலாளர் Anthony Stevens எழுதிய The Roots of War & Terror நூலில் இருந்து சில செய்திகளை இந்தக் கட்டுரையில் தொகுத்திருக்கிறேன்.

முதலில் Josh. ஒரு துண்டிக்கப்பட்ட கையின் தசைநார்களை ஒரு கிட்டார் வாத்தியத்தின் குமிழ்களுடன் இணைத்திருக்கிறார்கள். கையின் மற்றப் பகுதியோடு சில எடைக் கற்கள் கட்டப் பட்டிருக்கின்றன. எடையை மாற்றினால் தசைநார்கள் இறுகுகின்றன. கிட்டார் குமிழ்கள் எடையின் அழுத்தத்துக்கு ஏற்றபடி சுழல்கின்றன.

ஆய்வாளர், David Carrier, அவரின் ஆய்வுகூடத்தில் இந்த சோதனையை மேற்கொள்கிறார். எதற்காக? மனிதனின் கைகள் முஷ்டியாய் இறுகுவது மனிதனுக்கு மட்டுமே உள்ள சிறப்பு அம்சம். வேறெந்த விலங்குகளுக்கும் இந்தக் குணாம்சம் இல்லை. ஆகவே?

வன்முறையின் அடையாளம் மனிதன். வன்முறையை உபயோகிக்கப் பிறந்தவன் மனிதன். வன்முறை இல்லை என்றால் மனிதன் இல்லை என்கிறார் அவர்.

அவரின் சக ஆய்வாளர்கள், மனிதர்களின் முகம், கைகளின் அமைப்பு, இரண்டு கால்களில் நிற்கும் தன்மை எல்லாவற்றையும் தனியாக ஆய்வு செய்து, இவை வன்முறையின் அடித்தளத்தைப் பிரதிபலிக்கின்றன என்கிறார்கள்.

எதிரணி சொல்வதென்ன? மனிதர்களுக்கு வன்முறையில் இறங்கப் போதுமான ஆற்றல் இருக்கிறது. உடலமைப்பு இருக்கிறது. ஆனால் வன்முறைக்கு இவை தான் காரணம் என்று நினைப்பது தவறு என்கிறார் அமெரிக்க மானுடவியலாளர்கள் கழகத் தலைவர், Alisse Waterston.

மனிதன், வன்முறையின் வார்ப்பு என்கிற கருத்து, 1970 களில் இருந்து சமூக உயிரியலாளர்கள் (social biologists) மற்றும் அறிவியலாளர்கள் மத்தியில் அதிகரித்துக் கொண்டே இருக்கிறது.

அதாவது, நம் மரபணுக்கள், நம் உடலின் வடிவமைப்பை மட்டும் சந்ததி சந்ததியாகக் கொண்டு செல்வதில்லை. நம் குணாம்சம்களையும் கூடவே கொண்டு செல்கின்றன. வன்முறை அதில் ஒன்று.

இது புதிதாக முளை விட்டிருக்கும் ஒரு கோட்பாடு. இது உண்மை என்று உறுதி செய்ய ஆய்வுகள் ஒரு பக்கம் நடக்க, அப்படி இருக்க முடியாது என்கிற ஆய்வாளர்களின் ஆய்வுகள் இன்னொரு பக்கம் நடக்கின்றன.

வன்முறை மனிதனின் இயற்கை குணம் என்றால் மனிதர்கள் ஏன் சமாதானம், சமாதானம் என்று வாய் கிழியப் பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்? போர்களே இல்லாத உலகத்தை உருவாக்கிவிட வேண்டும் என்று ஏன் துடிக்கிறார்கள்? முரணாக இல்லை?

அடிதடி மனிதன் குழுவுக்கு ஆதரவாக, பல சமூக உயிரியலாளர்கள் ஆதாரங்கள் காட்டுகிறார்கள். பிரேசில், வெனிசுலா காடுகளில் வாழும் யனோமாமி (Yanomami) பழங்குடியினர் எப்போ பார்த்தாலும் போர் செய்வதையே பெருந் தொழிலாக வைத்திருக்கிறார்கள்.

இதில் இருக்கும் அனுகூலம் : எதிராளிக் குழு ஆண்களை அடித்து விரட்டி விட்டால் அல்லது மேலுலகம் அனுப்பி விட்டால், அவர்களின் பெண்களை மனைவிகள் ஆக்கிக் கொள்ளலாம். நிறைய பிள்ளைகள் பிறக்கப் பிறக்க, அந்த சந்ததி, ஜெய் யனோமாமி! கோஷம் போட்டபடி பெருகிக் கொண்டே இருக்குமே.

அமைதி மனிதன் குழுவினர் சும்மா இருப்பார்களா? நீங்கள் ஒரு குழுவைக் காட்டி ஊதிப் பெருக்குகிறீர்கள். நாங்கள் 70 க்கு மேற்பட்ட பழங்குடிகளின் வாழ்க்கை முறையைக் கைவசம் வைத்திருக்கிறோமே.

இந்தப் பழங்குடிகள் சண்டை சச்சரவுகளில் ஈடுபட்டதே இல்லை. குறிப்பாக, ஆஸ்திரேலியாவின் மார்ட்டு (Martu) மற்றும் மலேசியாவின் செமாய் (Semai) பழங்குடிகளின் மொழிகளில் சண்டை, யுத்தம் என்கிற சொற்களே இல்லை. சண்டை வரும் என்றால் முதல் வேலையாய் காட்டுக்குள் ஒடி ஒளிந்து கொள்கிறார்கள்.

நூதனமாக, தென் ஆபிரிக்காவின் கலஹாரி பகுதியில் வாழும் !குங் (!Kung) பழங்குடிகள் கையை முறுக்கிக் கொண்டு யுத்தத்தில் இறங்குவதில்லை. சிறு ஆயுதங்கள் உபயோகிக்கப் படுகின்றன. எதிரிகளைக் கை கால்களால் அடித்து உதைத்து மல்யுத்த பாணியில் துவம்சம் நடக்கிறது.

மனிதர்கள் சுமார் 12 000 ஆண்டுகள் முன்பு வரை காட்டுமிராண்டிகள் போல் வாழ்ந்திருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு இடையில் ஏற்பட்ட யுத்தங்களில் மனித இழப்புகள் 15 வீதம்.

நாகரீகம் அடைந்தபின் ஏற்பட்ட மரணங்கள் சுமார் 3 வீதமே என்கிற ஒரு ஆய்வாளரின் கருத்தை மனிதனின் கொலைவெறிக்கு எடுத்துக் காட்டாய் சுட்டிக் காட்டுகிறார்கள் அடிதடி மனிதன் குழுவினர்.

மரபணு இயலின் சில கொள்கைகளின் படி (அவை உறுதி செய்யப் படவில்லை) போர்களால் கிடைக்கும் த்ரில் மற்றும் பாலியல் அனுபவங்கள், குழு ஆண்களின் மத்தியில் மிகவும் பிரபலமாக இருந்திருக்கும். இந்த உந்துதல்கள் ஆண்கள் மத்தியில் போட்டி பொறாமைகளை வளர்த்திருக்கும். மூளை ஆய்வுகளின் போது வன்முறைக்குப் பொருத்தமான அமைப்புகள் இருப்பதை நாம் காண முடியும் என்கிறார்கள் இவர்கள்.

David Adams எனும் ஆய்வாளரின் அனுபவம் சுவாரஸ்யமானது. அவர், தன் முடிவுகளைத் தனியாக வெளியிட்டால் பொது மக்கள் அதைத் தவறாகப் புரிந்து கொள்ளக்கூடும் என்று இன்னும் 20 அறிவியலாளர்களுடன் சேர்ந்து விவாதித்து ஓர் குழுவின் முடிவாக வெளியிட ஏற்பாடு செய்தார்.

Seville Statement என்கிற அந்த விளக்கம் : சூழல் அமைவதைப் பொறுத்தே மனிதன் வன்முறையை உபயோகிக்கிறான். இயற்கையாகவே அவனிடம் வன்முறை அமைந்திருக்கிறது என்று நிச்சயமாக சொல்லமுடியாது.

ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் அங்கமான யுனெஸ்கோவின் ஆட்கள் இந்த விளக்கத்தை உடனடியாகவே தத்தெடுத்துக் கொண்டார்கள். சமாதானமே எங்கள் நோக்கம், பணி என்று அறிக்கை விட்டார்கள்.

விஷயத்தை ஏற்கெனவே கேள்விப்பட்ட பத்திரிகை நிருபர்கள் அந்த மாநாட்டில் அக்கறை காண்பிக்கவில்லை. ஒரு நிருபர் சொன்னாராம் : போர் செய்யத் தூண்டும் மரபணுவை முதலில் கண்டுபிடியுங்கள். அதற்கு அப்புறம் போன் பண்ணுங்கள். வருகிறோம்.

ரத்தம், அழிவு என்றால் மட்டுமே மனிதர்களுக்கு (ஆண்களுக்கு) ஆர்வம் ஏற்படுகிறது. சமாதானம் என்றால் போரடிக்கிறது.

John Horgan எனும் அறிவியல் எழுத்தாளர், பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் மத்தியில் ஓர் புள்ளிவிவர ஆய்வு நடத்தினார். மனிதர்களுக்கு வன்முறையில் நாட்டம் அதிகம் என்றால், நிச்சயம் அரசியல் தலைவர்களும் யுத்த நடவடிக்கைகளில் கூடுதலான கவனம் செலுத்துவார்கள். யுத்தங்களைத் தவிர்க்கவே முடியாது என்றால் 29 வீதமான மாணவர்கள், யுத்தத்துக்கு ஆதரவு தெரிவிப்பதில் என்ன தவறு என்று கேட்டார்கள்.

வன்முறை நம்மிடம் இருந்து துவங்குகிறதோ, இல்லையோ ஒரு கருத்தே யுத்தம் செய்யும் நோக்கத்தை இன்னும் வேகமாகத் தூண்டிவிடக்கூடும் என்பதை இது காட்டுகிறது.

மானிடவியலாளர்கள் அநேகமாக அமைதி குழுவின் கொள்கைகளை ஆதரிப்பவர்கள். சிம்பான்சிக் குரங்குகள் மனிதர்களை விட, ஒப்பீட்டளவில் மூர்க்கம் கொண்டவை. ஆனால் போனோபோஸ் (bonobos) குரங்குகள், கொரில்லாக்கள் மிகவும் மென்மையான குணங்கள் கொண்டவை. (பெண் தலைமைகளின் பங்கு அதிகம்)

ஆகவே, படிநிலை மாற்றத்தில் மனிதர்கள், போனோபோஸ் குரங்குகள், கொரில்லாக்கள் (மூன்று இனங்களும்) ஒரு பொது உயிரினத்தில் இருந்து தோன்றி இருக்கலாம் என்கிற கருத்தை இவர்கள் சொல்கிறார்கள்.

மனிதன் பயங்கரமான விலங்கு. அவனின் வன்முறையைத் தவிர்க்கவே முடியாது. வன்முறையின் வேர்களைத் தேடும் பணியில் இருக்கிறோம். எதற்காக, ஏன் என்று ஆராய்வதால் வன்முறையைத் தடுக்கும் தீர்வுகளையும் கண்டு பிடிக்கலாமே என்கிறார்கள் அடிதடி மனிதன் குழுவினர்.

உளவியலாளர் Anthony Stevens இதை ஆதரிக்கிறார். அவரின் The Roots of War & Terror நூலின் முக்கிய பக்கங்கள் இனி வருகின்றன.

பிரபல உளவியலாளர் யுங் (Jung) இன் கோட்பாடுகளில் தோய்ந்து போனவர் நூலாசிரியர் ஸ்டீவன்ஸ். ஆகவே, தாராளமாக யுங்ஙின் கருத்துக்களை செம்மைப் படுத்தியபடி தன் சொந்த விளக்கங்களையும் சொல்கிறார்.

மனித வன்முறையின் உச்சக்கட்டம் யுத்தங்கள். அதனால் நன்மைகளும் விளைகின்றன.

மனிதர்களின் எண்ணிக்கை பெருகிக் கொண்டே போனால் உணவுத் தட்டுப்பாடு நிச்சயம் உண்டாகும். தவிர, வாழ்விட நெருக்கடி, சுற்றுச் சூழல் அழிவு, நோய்கள், சமூகப் பிரச்னைகள் என்று பல கண்டங்களுக்கு நாம் முகம் கொடுக்க வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்படுகிறது. யுத்தங்கள் இந்த நிலையை சமன் செய்ய உதவுகின்றன.

(அறிவியல் வளர்ச்சி, தொழில் நுட்பங்கள் இந்த அவலங்களை ஓரளவு சரி செய்கின்றன.)

யுத்தம் என்று வரும்போது, சொந்த சச்சரவுகள், புகைச்சல்கள் எல்லாம் மறந்து போய்விடும். பொது எதிரியை வீழ்த்துவது தான் ஒரே நோக்கம். எல்லாரும் பாசமலர்களாய் மாறிவிட சந்தர்ப்பங்கள் உண்டு. காணி சண்டை இருக்காது. கடன் கொடுத்தவர்களும் கடன் வாங்கினவர்களும் மச்சி! மச்சி! என்று உருகக்கூடும். தோளில் கைபோட்டபடி ஊர்வலம் போகக்கூடும்.

அடுத்து, யுத்தம் என்று வரும்போது மனிதர்களின் மூளை பக்காவாய் வேலை செய்யும். புதிய கண்டுபிடிப்புகள், வேலைகள், யோசனைகள் என்று எல்லாருமே பரபரப்பாய் இயங்குவது வழக்கம்.

போர்க்கால கண்டுபிடிப்புகளால் சமாதான காலத்தில் நன்மைகள் விளைந்திருக்கின்றன. ஒரு உதாரணம் : எதிரிகளின் சங்கேத வார்த்தைகளை ஓட்டுக் கேட்டு பிரித்து மேயப் போனதில், அது இன்றைய இணைய செயல்பாட்டுக்கு வழி வகுத்தது.

சில சமயங்களில், யுத்தத்தை இயற்கையே வலிந்து மனிதர்கள் தலையில் சுமத்துகிறது. இனுயிட் (Inuit) என்று இன்று நாம் அழைக்கும் எஸ்கிமோ பழங்குடிகளின் ஒரு பிரிவு அலாஸ்காவில் வாழ, மற்றது கிரீன்லாந்தில் வாழ்கிறது.

கிரீன்லாந்து உலகின் மிகப் பெரிய தீவு. இனுயிட் மக்களின் எண்ணிக்கையோ கம்மி. ஆகவே, எல்லாரும் நல்ல நண்பர்களாக இருக்கிறார்கள். அலாஸ்காவில் நிலைமை தலைகீழ். மக்கள் அடர்த்தியாக வாழ்வதால், அடிக்கடி போர்கள் ஏற்படுகின்றன.

எனக்காகவா நான் உனக்காகவா எனைக் காணவா நெஞ்சில்

பெண்களுக்கும் அதி பராக்கிரம ஆண்களுக்கும் இடையில் ஒரு கவர்ச்சி இருப்பதை நாமறிவோம். காதலும் வீரமும் தமிழர்களுக்கு மட்டும் சொந்தமானதல்ல. உலகம் முழுவதுமே அது விரிந்து பரந்திருக்கிறது.

உதாரணத்துக்கு, கிரேக்க புராணங்களையும் நமது புராணங்களையும் போட்டு லவ் மேட்டரில் எது உசத்தி என்று பட்டிமன்றம் வைத்தால் இந்த உலகம் உள்ள வரை அந்த சீரியல்களை இழுத்துக் கொண்டு போகலாம்.

இன்னும் இருக்கிறது. யுத்தம் முடிந்து விட்டால் குழந்தைகளின் பிறப்பு வீதம் எட்டாத உயரத்துக்குப் போய்விடுவது எதற்காம்?

யுத்தத்தில், பெண்களின் பங்காக செவிலியரை சிலாகித்துச் சொல்லலாம். பிளாரன்ஸ் நைட்டிங்கேலைத் (Florence Nightingale) தெரியாதவர்கள் இருக்க முடியாது. பிரிட்டிஷ் படைகள் கிரீமியா யுத்தத்தில் மூழ்கி இருந்தபோது, போர்வீரர்களின் காயம் பட்ட வலிகளை மறக்க உதவியவர்கள் செவிலியர்கள்.

அவர்கள் பக்கத்தில் இல்லாதபோது வலி கூடியதாம். அருகில் இருந்தபோது வலி குறைந்ததாக போர்வீரர்கள் சொன்னார்கள். தவிர, சிப்பாய்களின் காதலிகள், மனைவிகளின் வார்த்தைகளால் உற்சாகம் பீறிட்டுப்போய் போர் செய்ததை அநேகமாய் எல்லாரும் ஒத்துக் கொண்டார்கள்.

பெண்கள் போர்களில் பெரிசாய் ஈடுபாடு காட்டுவதில்லை என்று ஒரேயடியாய் நாம் முடிவுக்கு வந்து விடக்கூடாது. அமைதியாய் இருந்தாலும், தன் குழந்தைகளுக்கு ஆபத்து என்றால் பயங்கரமாய்ப் பாய்ந்து சண்டை போடத் தயங்காதவர்கள் அவர்கள்.

இன்றைய யுத்தங்களில் அவர்களின் சாகசங்கள் வெளிப்படையாகவே தெரிகின்றன. அரபு நாடுகளில் மற்றும் கிளர்ச்சிப் படைகளில் தற்கொலைப் போராளிகளாக எத்தனையோ பெண்கள் அவர்களின் வீரத்தைக் காட்டவில்லை?

இன்றைய அரச படைகளில் பெண்களும் சேர்கிறார்கள். சேரும்படி அரசுகளே அழைக்கின்றன.

இருந்தும், சில ஜெனரல்கள் பெண்களைப் போர்முனைக்கு அனுப்புவதில் தயக்கம் காட்டுகிறார்கள். ஒரு எடுத்துக்காட்டு : 1948 களில் நடந்த இஸ்ரேல் – அரபு போரில் இஸ்ரேல் படைகளில் பெண்களும் இருந்தார்கள். ஆனால் போரில் கவனமாய் இருப்பதை விட்டுவிட்டு, சக பெண் சிப்பாய்களுக்கு ஆபத்து வராமல் காப்பதில் தான் ஆண் சிப்பாய்கள் மும்முரமாய் இருந்தார்களாம்.

வன்முறையைப் பெண்கள் ஒதுக்கவில்லை. அவர்களும் பங்காளிகளாகவே இருக்கிறார்கள் – ஆனால், ஆண்கள் போல் எடுத்ததற்கெல்லாம் ஆ! ஊ! என்று பாய்வதில்லை. தேவை என்றால் கோதாவில் இறங்க ரெடி.

காதலுக்கு முன்னுரிமை கொடுத்தால் வன்முறை எண்ணங்கள் குறைந்துவிடும், அமைதி நிலவும் என்று சில ஆய்வாளர்கள் நினைப்பது தப்பு. ஏன் என்றால் வன்முறையும் காதலும் ஒரே நாணயத்தின் இரு பக்கங்கள்.

பயணங்கள் முடிவதில்லை

யுங்ஙின் கோட்பாடுகளில் Shadow (உள்மனம்) மற்றும் archetypes (பிம்பங்கள், குறியீடுகள்) முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன.

Ego என்பது நாம் அறிந்த மனதின் பகுதி. மனதில் நாம் தெரிந்து கொள்ள முடியாத ஒரு அங்கம் உண்டு என்றால் அதை நிழல் மனம் (Shadow) என்று அழைக்கிறார் யுங்.

சில எண்ணங்களை நாம் வெளியே சொல்ல விரும்புவதில்லை. வக்கிர நினைவுகள், நோக்கங்கள், இச்சைகள் … என்று ஒரு பட்டியலே போடலாம். இவை நிழல் மனதில் உள்ள எதிர்மறையான அம்சங்கள்.

நேர்மறையான உணர்ச்சிகளும் அதே நிழல் மனசுக்குள் இருக்கின்றன. நமக்கே தெரியாமல் நம் தாழ்வு மனப்பான்மை, தடுமாற்றங்கள், முட்டாள்தனமான நம்பிக்கைகள் என்று பல ரகசியங்கள் கூடவே அங்கே மறைந்திருக்கின்றன.

ஒரு தனி மனிதனின் சொந்த அனுபவங்கள் (குழந்தைப் பருவத்தில் இருந்து) இந்த நிழல் மனதைக் கட்டமைக்கின்றன. இது பல அடுக்குகளாக அமைந்திருக்கிறது. சமூகத்தோடு, சூழ்நிலைகளோடு கிடைக்கும் உடனடி அனுபவங்கள், நமது எதிர்வினைகள் எல்லாம் மேலிருக்கும் அடுக்குகளில் படிகின்றன.

புதிய அனுபவங்கள், எதிர்வினைகள் மேல் மட்டத்தில் படியப் படிய, பழையவை கீழே தள்ளப் படுகின்றன. சில தானாக மறையலாம். சில விஷயங்களை நாமே வலிந்து உள்ளே அமுக்கி விடுகிறோம்.

இந்த அடுக்குகளின் அடியில் அலைகள் (?) போல் அமைந்திருப்பவை archetypes (பிம்பங்கள், குறியீடுகள்). நமது அனுபவங்களின் எதிர்வினையாக இவை உருவாகின்றன. பல அவதாரங்கள் எடுக்கக் கூடியவை.

தாய்மை உணர்வு, குழந்தைக்குத் தாயின் மேல் ஏற்படும் பாசம், அன்பு, கருணை, கபடம், வன்முறையைத் தூண்டும் குணம் .. நல்லது, கெட்டது என்று எல்லா உணர்வுகளும் மனம் என்னும் திரையில் பிம்பங்கள், குறியீடுகளாய்த் தோன்றுகின்றன. மொழி இல்லை. கிட்டத்தட்ட பேசாத படம் போல் ஓடுகின்றன.

மில்லியன் ஆண்டுகள் முன்பு, நாம் விலங்கினங்களில் இருந்து எப்படி படிப்படியாக மாற்றம் அடைய ஆரம்பித்தோமோ அப்போதிருந்து இந்தத் தன்மைகள் நம்மோடு பயணம் செய்கின்றன.

அழுகிறோம். சிரிக்கிறோம். உருகுகிறோம். உதவுகிறோம். ஏமாற்றுகிறோம். கொலை செய்கிறோம். எல்லாம் archetypes செயல். நம் கையில் எதுவும் இல்லை.

அமைதி நிலவும் காலங்களில் நிர்வாகம், பொருளியல் நடவடிக்கைகள், அரசியல் நடப்புகளை முன்னெடுக்க நேர்மறை archetypes இருக்க,

யுத்தங்கள், குற்றச் செயல்கள், அழிவுகள், அநியாயங்களை நடத்திக் காட்ட எதிர்மறை archetypes இருக்கின்றன.

சூழலுக்கு ஏற்றது போல் விழித்துக் கொள்கின்றன அல்லது மீண்டும் தூங்கப் போய்விடுகின்றன இவை. நல்லது கெட்டது என்று எந்தப் பிரிவிலும் சேராத தன்மைகள் இவை என்று அவருடைய கோட்பாட்டை முன் வைக்கிறார் யுங்.

நான் மானிட இனத்தை ஆட்டி வைப்பேன்

மனிதர்களுக்குத் தொடர்ந்து அமைதி சூழலில் (relaxed state) வாழ்ந்தாலும் பிடிக்காது. தொடர்ந்து போர் சூழலில் (mobilized state) சுட்டுத் தள்ளிக் கொண்டே இருந்தாலும் பிடிக்காது.

அமைதி காலத்தில் பொருளாதார நடவடிக்கைகள் மும்முரமாய் இருக்கும். கன்னா பின்னா என்று காதல் பாடல்கள் கேட்கும். இடைவேளைகளில் மெய் வல்லுநர் போட்டிகள். கணனிகளில் கேம்ஸ் அல்லது மீம்ஸ். கிட்டே போனால் உஸ்ஸ்!

யுத்தம் செய்வோம் வாருங்கள் என்றால் இந்தக் காலத்தில் எவன் வருவான்? இதற்காக, அரசியல்வாதிகள், ஜெனரல்கள் பெரும் திட்டங்கள், தந்திரங்கள், மந்திரங்கள் (ஊடகங்களில் பரப்புரைகள்) என்று பல பரிமாணங்களில் ஊடுருவி வேலைகள் செய்கிறார்கள்.

எப்படி சாத்தியமாகிறது? மூன்று மட்டங்களில் இது நடைபெறுகிறது என்கிறார் நூலாசிரியர் ஸ்டீவன்ஸ்.

முதலாவதாக, அவர்கள் (எதிரிகள்) வேறு நாம் வேறு என்கிற உணர்வைத் தூண்ட வேண்டும். நமக்குள் இருக்கும் எதிரி archetypes களை உசுப்பி எதிரிக் குழுவின் மேல் படியச் செய்ய வேண்டும் (யுங்ஙின் கருத்தியல்). எதிரிகள் மனிதப் பிறவிகளே அல்ல. ஈனப் பிறவிகள் என்கிற கருத்தாடல் அவசியம். மேனி நிறம், வேற்று இனம், மொழி, மதம் இன்னும் வசதி.

1998 களில் ஒரு ராணுவ அதிகாரியின் குறிப்பில் இருந்து : அமெரிக்க துருப்புகள் பசிபிக் பிராந்தியத்தில் நடந்த போரில் ஒரே ஒரு ஜப்பானிய போர்வீரனைத் தவிர, மற்ற எல்லாரையும் கொன்றுவிட்டு அவனை ஓடச் சொன்னார்கள். அவன் தன் உயிருக்காகப் பட்ட அவலங்களை அணு அணுவாய் ரசித்து சிரித்தார்கள். போதும் இனி என்று அவர்கள் நினைத்த போது …

இரண்டாவது வகை archetypes எப்போதுமே அதிகாரத்தை அடைந்து விட வேண்டும். எல்லாமே எனக்கு அடங்கி இருக்கவேண்டும் என்கிற வேட்கை கொண்டவை.

இதற்காக, பிரமிட் போன்ற சமூகத்தின் அடுக்குகளை இன்னும் அதிகமாய் வலுவாக்க வேண்டும். எந்தக் கேள்வியும் கேட்காதே. சொன்னதை செய். கீழ்ப்படிந்து நட. இப்படி குணாம்சங்களை ஊக்குவிக்க வேண்டும்.

1974 களில் ஆய்வாளர் Stanley Milgram நடத்திய ஆய்வு : ஒருவர் ஆசிரியர் வேலை பார்ப்பார். கடுமையாகத் தண்டனை தரும் ஆசிரியர். அவர் முன்னால் ஒரு மின்சார அதிர்ச்சி கொடுக்கும் நாற்காலி இருக்கிறது. மாணவர்கள் ஒவ்வொருவராய் அதில் உட்காருவார்கள். கேள்விகள் தொடர்ந்து வரும். தப்பாய்ப் பதில் சொன்னால் ஷாக் தரப்படும்.

தப்புகள் கூடக் கூட அதிர்ச்சியின் அளவும் கூடும். ஆசிரியரால் மின் அதிர்ச்சியைக் கூட்டலாம் அல்லது குறைக்கலாம். ஆசிரியரோ மாணவர்களோ எல்லாருமே காசுக்கு நடிக்க வந்தவர்கள். 450 வோல்ட்களுக்கு மேல் மின் அதிர்ச்சி கூடினால் உயிராபத்து என்று அவர்களுக்கு சொல்லப்பட்டது.

அப்போ, யாருமே அந்த 450 த் தாண்ட யோசித்திருப்பார்கள்? இல்லை. அவர்கள் யோசிக்கவில்லை. 450 என்ன, இன்னும் கூடப் போயிருப்பார்கள். நல்ல காலமாய் சோதனை நிறுத்தப் பட்டுவிட்டது. (நீங்க பாஸ். சொல்ரீங்க. நாங்க செய்ரோம்.)

ஹிட்லரின் நாஜிப்படையில் உயர் ராணுவ அதிகாரியாய் இருந்து கணக்கில்லாமல் படுகொலைகள் செய்த Adolf Eichmann கூட விசாரணையில் அதைத் தானே சொன்னார்?

மூன்றாவதாக, நம் சொந்தப் பாதுகாப்பு. இந்த archetypes வகைகள் முன் சொல்லப்பட்ட இரண்டு வகைகளுக்கும் நெருங்கியவை. நம் குழுவின் பாதுகாப்புக்காக நாம் ஒற்றுமையாக செயல்பட வேண்டும். ஆபத்து நேரலாம். எந்த சமயமும் எதிரி நம்மைத் தாக்கலாம். ஆகவே விழிப்போடு இருக்க வேண்டும். செயல்பாடுகள் தொடர்ந்தபடி இருக்க வேண்டும்.

சோதனையில் archetypes எப்படி செயல்பட்டன? பங்கு கொண்டவர்கள் காசுக்காய் வந்தவர்கள். அந்த சமயமே, அவர்களின் நிழல் மனம் (Shadow) ஆய்வாளரின் ஆளுமைக்குள் வந்துவிட்டது. அவர்களின் archetypes களை, அவர் தன் விருப்பப்படி செயல்படுத்த ஆரம்பிக்கிறார்.

தாய் தந்தையரின் பாதுகாப்பில் இருக்கும் ஒரு குழந்தை போல் சோதனையில் பங்கு கொண்டவர்கள் ஆகிவிட்டதன் பின்னர் கேள்விகளுக்கே இடமில்லை.

இது தனிப்பட்ட மனிதர்கள் மேல் கொண்ட ஆய்வு. ஒரு குழு என்றால் என்ன நடந்திருக்கும்? நூலாசிரியர் கேட்கும் போதே மிரண்டு போகிறோம்.

தூங்காத கண் என்று ஒன்று

சின்னங்கள், குறியீடுகளை மையப்படுத்தியே யுத்தங்கள் துவங்குகின்றன. இவை உண்மையாக இருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. இவை மதிப்புகள். நம்பிக்கைக்குரிய மதிப்புகள்.

இந்த நம் மதிப்புகளை மற்றவர்கள் இருப்பதால் தான் மதிக்கிறோம். மற்றவர்கள் இல்லாவிட்டால் மதிப்பு என்று எதுவும் இல்லை.

archetypes நித்திரை பாதி, விழிப்பு பாதியாய் இருக்கும் சக்திகள். எப்போது துள்ளி எழலாம் என்று எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கும் சக்திகள்.

போர் மூலமோ வேறு தந்திரங்கள் மூலமோ எதிராளியை மடக்கிவிட்டால் பிறகு பிரச்னை வராது என்று நினைப்பது இன்னொரு முட்டாள்தனம். வன்முறை archetypes தூங்குவது போல் நடிக்கும். ஆனால் தூங்காது.

வியட்னாமில் அமெரிக்கா நடத்திய போரில் ஏன் வெல்ல முடியாமல் போயிற்று? பெருவாரி அமெரிக்கர்களின் archetypes முழுவதுமாக விழிப்புடன் இருக்கவில்லை.

தூரத்தில் எங்கேயோ இருக்கும் ஒரு சின்ன நாட்டினால் நமக்கு என்ன ஆபத்து வரப் போகிறது? தவிர, போரில் அமெரிக்க படைகள் செய்த அட்டூழியங்கள் வெளிச்சத்துக்கு வந்துகொண்டே இருந்தன. நமக்கு, நம் சொந்த நாட்டு மக்களே ஆதரவு தரவில்லை என்கிற விரக்திக்குள் மூழ்கிப் போனார்கள் படை வீரர்கள்.

சோவியத் ஒன்றியம் வீழ்ந்தது. நமது தந்திரங்கள் வென்றன என்று மேற்குலகு ரொம்ப நாள் வெற்றி விழா கொண்டாட முடியவில்லை. விரைவிலேயே, யூகோஸ்லாவிய உள்நாட்டுப் போர் வெடித்தது. இராக், இஸ்லாமிய பயங்கர வாதம் என்று புதிய தலைவலிகள் வராமலா போய்விட்டன?

பிரெஞ்சுப் புரட்சி ஏன் நின்று பிடிக்கவில்லை? புரட்சியாளர்கள் அதிகார வர்க்கத்தின் archetypes வகைகளை அழிக்க நினைத்தார்கள். அது மக்களின் archetypes களை உசுப்பிவிட்டது. கடைசியில், மக்கள் இவர்களை மிருகங்கள் என்று தூற்றினார்கள். அழித்தார்கள்.

கார்ல் மார்க்ஸ் கூட, தொழிலாளர்களைத் தவறாக எடை போட்டார். அவரின் சித்தாந்தத்தின் படி, யுத்தம் என்பதே முதலாளித்துவத்தின் வெளிப்பாடு. சோஷலிசம் வந்துவிட்டால் தொழிலாளர்கள் போரை விரும்ப மாட்டார்கள் என்று நினைத்தார்.

மலிவான மூலப் பொருட்கள் எங்கே கிடைக்கும்? குறைவான ஊதியத்துக்கு யார் வேலை செய்வார்கள்? எப்படி காலனி ஆதிக்கத்தை இன்னும் விரிவாக்கலாம் என்று முதலாளித்துவம் யோசிக்கும் நிலையில் தான் போர்கள் வெடிக்கும் என்றார் அவர்.

ஆனால் 1914 களில் முதலாம் உலக யுத்தம் துவங்கியபோது, அய்ரோப்பாவின் சோஷலிச கட்சிகளுக்கு தேசபக்தி தான் முக்கியமாய்த் தெரிந்தது . ஆஸ்திரிய, ஜெர்மனி நாடுகளின் தொழிலாளர்கள் பிரான்ஸ், பெல்ஜியம், ரஷ்ய தொழிலாளர்களை எதிர்த்துப் போரிடத் தயங்கவில்லை.

போர்கள், மனித சமுதாயத்தை அடிக்கடி தொற்றும் ஒரு வியாதி என்று சில சமூகவியலாளர்கள் நினைக்கிறார்கள். அப்படிப் பார்த்தால், மனிதர்கள் எல்லாருமே மன நோயாளிகள் என்று ஆகிவிடும். தவறான சிந்தனை இது. மார்க்சிய வாதமோ, தாராளமய வாதமோ archetypes வகைகளின் படிநிலை வளர்ச்சியைக் கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ள மறந்து விட்டன.

இன்று மரபணுவில் மாற்றங்கள் செய்யும் (Genetic Engineering) உயிரியல் தொழில்நுட்ப ஆய்வுகள் துவங்கி விட்டன. சிலர் நினைப்பது போல், இந்த அறிவியல் முன்னேற்றம் மூலம் மனிதனின் வன்முறை உணர்வுகளை மாற்றலாம் என்பது சந்தேகமே.

முதலாவதாக, அது வந்து சேர எத்தனை ஆண்டுகள் காத்திருக்க வேண்டுமோ தெரியாது. இரண்டாவதாக, அந்த ஆய்வுகளுக்காக ஒதுக்கும் தொகையை விடப் பல மடங்கு பணம், ஆயுதங்கள் உற்பத்திக்குப் போய்விடும் என்று சொல்லியா தெரிய வேண்டும்?

மூன்றாவது, பெரிய சிக்கல். மரபணுவில் வன்முறையை மாற்றப்போய், மனிதனின் படைப்பாற்றல், மன உறுதி, பாலுணர்வு என்று நம் குண நலன்கள் நசிந்து போய்விட்டால்? இந்தப் பண்புகளுக்கும் வன்முறைக்கும் சம்பந்தமே இல்லை என்று யாராலும் உறுதியாக சொல்ல முடியாது.

archetypes வகைகள் நம்மை விடப் புத்திசாலிகள். ஒரு சில அரசியல் தலைவர்கள் வேண்டுமானால், செய்து காட்டுகிறோம் என்று செயல்பாடுகளில் இறங்கலாம். ஆனால் எல்லா உலகத் தலைவர்களுமே அப்படி யோசிப்பார்கள் என்று எண்ண முடியாது.

உலகம் முழுவதையும் தன் அதிகாரத்துக்குள் கொண்டுவரக்கூடிய ஒரு சர்வ வல்லமை படைத்த சர்வாதிகாரியால் தான் அது சாத்தியமாகும். அதிலும் ஒரு சின்ன ஓட்டை இருக்கிறது. அவரின் மெய்ப் பாதுகாவலர்களை எப்படி நம்புவது? ஒரு ஆள் போதுமே.

archetypes களை உசுப்பி விடக் கூடிய தன்மைகள் தான் சந்ததி சந்ததியாகப் பயணம் செய்கின்றன. archetypes வகைகள் அல்ல என்று யுங் சொன்னதை நாம் கவனிக்க வேண்டும். இது உயிரியல் ரீதியாக ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடிய கோட்பாடு.

archetypes களை மாற்றவே முடியாது. ஏன் அப்படி? நம் முன்னோர்கள், காடுகளில் அலைந்து திரிந்த போது எந்த வினாடியும் ஆபத்து வந்திருக்கும். விலங்குகள், இயற்கையின் சீற்றங்கள், தவிர, மற்ற மனித குழுக்களின் எதிர்ப்பு என்று விழிப்புடனேயே இருக்க வேண்டிய சூழ்நிலை.

எந்த நேரமும் விழிப்புடன் இருப்பது நூற்றுக்கு நூறு முடியாத காரியம். ஆகவே அவர்கள் இயற்கைக்கு ஏற்றபடி அவர்களை மாற்றிக் கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்திருப்பார்கள். சில உண்மைகளை மறுதலிக்க வேண்டிய நிலைமை நிச்சயமாக ஏற்பட்டிருக்கும்.

அப்படி எதுவும் நடக்காது என்று அவர்களை அவர்களே தேற்றிக் கொண்டு ஓய்வெடுக்க நினைத்திருப்பார்கள். அப்படி அவர்கள் நடந்திருக்காவிட்டால் பைத்தியமே பிடித்திருக்கும். மனித குலமே அழிந்திருக்கும்.

இன்று நம்மை வேட்டையாட விலங்குகள் இல்லை. நம்மைக் காத்துக் கொள்ள கதகதப்பான சூழலில் வாழ்கிறோம். ஆனால் ஏதோ ஒரு உணர்வு, பயம் காட்டியபடியே இருக்கிறது.

விளைவு : பிரச்னைகளை உருவாக்குகிறோம். வன்முறை கிளர்ந்தெழுகிறது. சாதா அடிதடிகளில் துவங்கி பெரும் போர்கள் வரை முன்னேறுகிறோம். அந்த உணர்வுக்கு வடிகால் எதிரிகள் தான். எதிரிகள் இல்லாமல் நாம் முழு மனிதர்கள் ஆக முடியவில்லை. எதிரிகளை அழித்த பிறகு தான் நிம்மதி கிடைக்கிறது.

2 – 3 மில்லியன்கள் ஆண்டுகள் முன்னே இருந்த அதே மனம் இன்றும் அலை பாய்ந்தபடி இருக்கிறது. நாம் மாறவில்லை.

சில archetypes ஏற்கெனவே விழித்திருக்கின்றன என்கிறார் யுங். (சில காத்திருக்கின்றன. சில செயல்படாமலேயே போய்விடும்.) உதாரணமாய், தாய்மை உணர்வுகள் பெண் குழந்தைகளின் சிறு வயதில் தூண்டப் படுவதில்லை. வயது வரும் வரை காத்திருக்கின்றன.

வன்முறை உணர்வுகள் ஆண் குழந்தைகளின் சிறு வயதில் தோன்றுவதில்லை. விடலைப் பருவம் வரட்டுமே என்று அமைதியாய் இருக்கின்றன.

உள்ளத்துக்குள்ளே ஒளிந்திருப்பது ஒன்றல்ல கண்ணே

போர்களைத் தவிர்க்க, சமாதானம் என்கிற கருத்தியலை இன்னும் அதிகமாய் பரப்புரை செய்யலாம். ராஜதந்திர முயற்சிகளில் இறங்கலாம்.

பையன்கள் மனதில் விரைவிலேயே வன்முறை archetypes தோன்றிவிடுகின்றன. அவர்களிடம் அமைதி உபதேசங்கள் பலன் தராது. ஆகவே, போரடிக்காமல் இருக்க, விளையாட்டுப் போட்டிகள், கணனிகளில் கேம்ஸ் என்று ஊக்கப் படுத்தலாம்.

பெண்களை அரசியலில் கூடுதலாய்ப் பங்கு கொள்ள வைத்தால் போரில் இறங்க வைக்கும் காரணிகளைக் கட்டுக்குள் கொண்டு வரலாம். (முஸ்லிம் நாடுகளில் இதற்கு எதிர்ப்பு இருக்கும். தெரிந்ததே. இருந்தும் முயற்சி செய்யலாம்.)

இந்த செயல்பாடுகள் நல்லது. உதவும். ஆனால் இவைகளை மட்டும் நம்பிப் பயன் இல்லை என்கிறார் யுங்.

ஆபத்துகள் நம் மனசுக்குள் இருந்தே வருகின்றன என்பதை மறந்து விடுகிறோம். அல்லது அதை அறியாமல் வாழ்கிறோம். தெரிந்தாலும் அலட்சியப் படுத்துகிறோம். அப்படி எல்லாம் நடக்காது. நாம் நல்லவர்கள் என்று நம்மை நாமே ஏமாற்றிக் கொள்கிறோம்.

நாம் நல்லவர்கள் மட்டுமல்ல, மற்றவர்களும் நல்லவர்கள் என்கிற கோணங்கிப் புத்தி நம்மை விட்டு அகல்வதே இல்லை.

நாஜிப்படை முகாமில் இருந்து தப்பிய Elie Wiesel தன் நூலில் (Night) இப்படிக் குறிப்பிடுகிறார் : நாஜிப்படைகள் செய்த அட்டூழியங்களை வீடு வீடாக, ஊர் ஊராகப் போய் சொன்னேன். தப்பிவிட முயற்சி செய்யுங்கள் என்று கெஞ்சினேன். முட்டாள் என்று கேலி செய்தார்களே தவிர என்னை நம்பவே இல்லை.

ஜெர்மனியின் Dachau முகாமை அமெரிக்க படைகள் முற்றுகையிட்டு அங்கிருந்த யூதர்கள், மற்றும் கைதிகளை விடுதலை செய்தபோது சரணடைந்த நாஜி ராணுவ வீரர்கள், இன்று நாம் 130 பேரைக் கொன்றோம் என்று சர்வ சாதாரணமாக சொன்னார்களாம்.

அந்த நாஜிகள், எப்பேர்ப்பட்ட குற்றங்கள் இழைத்திருக்கிறோம் என்கிற நினைவு கொஞ்சம் கூட இல்லாமல் சொன்னபோது அமெரிக்கர்கள் அதிர்ச்சி அடைந்தார்களாம்.

இந்த நினைவு ஒரு வித மறுதலிப்பு. நான் அதை செய்யவில்லை. நான் அதை யோசித்துப் பார்க்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. அந்தக் கைதிகள் வாழ்ந்தால் என்ன? செத்துப் போனால் என்ன?

archetypes வகைகள், அவற்றின் இருப்பை நாம் அறிந்துவிடக் கூடாது என்பதில் கவனமாக இருக்கின்றன. நம்மை ஒரு மாயையில் ஆழ்த்தி வைத்திருக்கின்றன.

ஒருவரை வன்முறையாளராக மாற்றுவதற்கு archetypes மூன்று படிநிலைகளில் தூண்டுகின்றன.

நான் ஒரு மனமுதிர்ச்சி அடைந்த மனிதன் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். உங்களைப் பார்த்ததும் கோபம் வருகிறது. ஆனால் அதை மறைத்துக் கொள்கிறேன். அப்படி எதுவும் இல்லை என்று என்னை நானே மறுக்கிறேன். அந்த உணர்வு போகமாட்டேன் என்று அடம் பிடிக்கிறது. என்னுடன் ஒட்டிக் கொள்கிறது.

அதே சமயம், நீங்கள் என்னிடம் கோபம் கொள்ளவில்லை என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் கோபம் அடையவில்லை என்று நான் வைத்த குற்றச்சாட்டை நீங்கள் ஒத்துக் கொள்ளாமல் இருக்கிறீர்கள். இது அநீதி. உங்களைத் தாக்குவது சரி தான்.

மாறாக, நீங்களும் என்னிடம் கோபம் கொண்டால், என் குற்றச்சாட்டு நிரூபணம் ஆகிறது. நான் கோபம் கொண்டது சரி தான். கைகலப்பு துவங்குகிறது.

நம் எதிரிகள் என்று நாம் நினைப்பவர்கள் இருந்தே ஆகவேண்டும். எதிரிகள் இல்லாவிட்டால் நம் சஞ்சலம் அதிகரிக்கிறது. எதிரிகள் தான் நம்மை முழு மனிதர்கள் ஆக்குகிறார்கள். archetypes களுக்கு இதைத் தவிர வேறென்ன வேண்டும்?

நம் மன அழுக்குகளை, பய உணர்வுகளை, வக்கிரங்களை உற்றுப் பார்க்க நாம் தயங்குகிறோம். பிறகு பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்று தள்ளிப் போடுவதிலேயே கவனமாய் இருக்கிறோம். ஆகவே archetypes கள் ஜாலியாய் இருக்கின்றன.

archetypes களை அழிக்கவே முடியாது என்றால், அவைகள் அடிக்கும் கொட்டமும் தாங்க முடியவில்லையே என்றால் என்ன தான் செய்வது?

வன்முறை உணர்வுகள் எல்லாரிடமும் இருக்கின்றன என்பதை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள். போர் பற்றிய பயம் மனதில் இருப்பது நல்லது.

பகுத்தறிவு அல்லது அறிவு சார்ந்த செயல்பாடுகளால் மனதின் வன்முறை எண்ணங்கள், பதட்டங்களை தாண்டிப் போகவோ அல்லது அவற்றில் இருந்து விடுதலை அடையவோ முடியாது என்கிறார் யுங்.

அறிவுலகம் தெளிவற்ற மனோநிலையை ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. ஏதோ, எங்கோ ஒரு மூலம் இருக்க வேண்டுமே என்று நிச்சயித்துக் கொள்கிறது. அதைத் தேட ஆரம்பிக்கிறது.

புள்ளி என்று எதுவும் இல்லை. கணத்துக்குக் கணம் மாறிக் கொண்டிருக்கும் உணர்வலைகளை அறிவுலகம் புரிந்து கொள்ளாது.

சின்னங்கள், குறியீடுகள் யுத்தங்களுக்கு அடித்தளமாய் அமைகின்றன. சமாதானம், அமைதிக்கு ஏன் சின்னங்கள் , குறியீடுகளை நாம் உபயோகிக்கக் கூடாது? ஏன் என்றால் உணர்வுகள் என்பன சின்னங்கள், பிம்பங்கள், குறியீடுகளின் எதிரொலிகள்.

Hutterites இனம் அமைதியை விரும்பும் ஒரு சமுதாயம். குழுக்களாக இயங்குகிறார்கள். ஒவ்வொரு குழுவின் எண்ணிக்கையும் 150 பேருக்கு மேல் போகாது. எண்ணிக்கை கூடிவிட்டால் இன்னொரு குழுவாகப் பிரிந்து விடுவார்கள்.

உன்னைப் போல் மற்றவர்களையும் நேசி என்கிற யேசுவின் வாக்கு செல்வாக்கை இழந்து விட்டதற்கு குழுவினர் எண்ணிக்கையும் ஒரு காரணமாய் இருக்கலாம். உலகத்தின் 6 பில்லியன் மக்களையும் நம்மால் நேசிக்க முடியாது. (சிறுசிறு குழுக்களாக இயங்குங்கள் என்கிறாரோ யுங்?)

archetypes எப்போது வேண்டுமானாலும் நம்மை அழிவுக்கு இட்டுச் செல்லலாம் என்கிற பயம் தான் நம்மைக் காப்பாற்றும் என்று முடிக்கிறார் நூலாசிரியர்.

உணர்வுகளை உணர்வுகளால் தான் வெல்ல முடியுமோ?

உன் பார்வை போலே என் பார்வை இல்லை

கார்ல் மார்க்ஸ் சொன்ன தொழிலாளர்களின் புரட்சி ஏன் இன்னும் ஏற்படவில்லை? முதலாளித்துவத்தைக் கவிழ்க்கப் போவது யார்? புத்தகங்கள் இருக்கும் போது நண்பர்கள் எதுக்கு?

ஆயிரத்தில் ஒருவன் கட்டுரையில் என்னை ஆச்சரியப்பட வைத்தவர்கள் இரண்டு பேர் என்று குறிப்பிட்டிருந்தேன். இதோ இரண்டாமவர்.

The Wordly Philosophers நூலில் அதன் ஆசிரியர் கார்ல் மார்க்ஸுக்கும் இதில் வரும் மனிதருக்கும் ஒரே எண்ணிக்கையில் பக்கங்கள் ஒதுக்கி இருக்கிறார்.

மூளை நரம்பு பாதிக்கப் பட்டவர் போல் நடந்து கொண்டவர், எதிலும் பற்றில்லாத துறவி போல் வாழ்ந்தவர் என்று ஒவ்வொரு பக்கமும் அவருக்கு எத்தனையோ அடைமொழிகள் கொடுத்து எழுதித் தள்ளி இருக்கிறார் நூலாசிரியர். ஆனால் இவரின் மேதைமையை மட்டும் தள்ளவே முடியவில்லை.

முழுப் பேர்: தோர்ஸ்டைன் வெப்லென் (Thorstein Veblen). அந்த காலகட்டங்களில் அமெரிக்காவுக்குப் பஞ்சம் பிழைக்கப் போன ஒரு நார்வீஜிய குடும்பத்தில் பிறந்தவர். பிறந்த ஆண்டு : 1857.

குடும்பத்தில் எல்லாரும் விவசாய நிலத்தில் வேலை செய்ய, இவரோ புத்தகங்களை வாசித்துக் கொண்டிருந்தார். எது கிடைத்தாலும் வாசித்தார்.

பின்னாளில், அவரின் ஒரு தம்பி இப்படிக் குறிப்பிட்டார்: எப்போ பார்த்தாலும் வாசித்துக் கொண்டே இருப்பான். ரொம்ப அதிர்ஷ்டசாலி. பொய் சொன்னால் கூட, நம்பக் கூடிய மாதிரி சொல்லுவான்.

வெப்லென் ஒரு தினுசான ஆள். எப்போதும் தனிமையை விரும்பிய மனிதர். இருந்தும், அவர் கண்கள் மற்றவர்களை எடை போட்டபடி இருந்திருக்கின்றன. அன்றைய சூழ்நிலையையும் மனிதர்களின் நடத்தைகளையும் கூர்மையுடன் அவதானித்திருக்கிறார்.

அன்றைய பொருளாதார சூழ்நிலை எப்படி இருந்தது? சாதாரண மக்களை விட்டுவிடுவோம். ஒப்பீட்டளவில், செல்வந்தர்கள் அய்ரோப்பாவில் ஒரு விதமாகவும் அமெரிக்காவில் இன்னொரு விதமாகவும் வாழ்ந்திருக்கிறார்கள்.

அய்ரோப்பாவில், பணக்கார ஆட்கள் சமூக அந்தஸ்தில் அப்படி ஒன்றும் பெரிய இடத்தில் இருக்கவில்லை. சட்டங்களை சொந்த சுயநலத்துக்காக வளைத்து, கோல்மால்கள் செய்து தான் அவர்கள் உயர்நிலைக்கு வந்தார்கள் என்று அதிகமாய் எல்லாருக்கும் தெரிந்திருந்தது.

அமெரிக்காவில் அப்படி அல்ல. காசு சேர்க்க எந்த வழியையும் உபயோகிக்கலாம் என்று எழுதப்படாத விதிகள் இருந்தன. பணக்காரர் ஆகவேண்டும் என்றால் நீதி, நியாயம், வெட்கம், சூடு சொரணை எதுவும் தேவை இல்லை. அங்கிருந்த மக்களும் அதைக் கண்டு கொள்ளவில்லை. எல்லாருக்கும் காசு ஒன்றே குறிக்கோள். காசு பெருகப் பெருக, சமூகத்தில் மதிப்பும் கூடியது.

இதை அன்றைய பொருளியலாளர்கள் எப்படிப் பார்த்தார்கள்?

அமெரிக்க பொருளியலாளர்கள், இந்தப் போக்குக்குப் புதிய பேர்கள் சூட்டி மகிழ்ந்தார்கள். சூழ்ச்சிகள் செய்து எதிராளியை வீழ்த்துவதைத் துணிச்சல், விவேகம் நிறைந்த செயல்பாடு என்று வர்ணித்தார்கள். மோசடிகள் செய்வதை சாணக்கியத்தனம் என்றார்கள். செல்வந்தர்களின் ஆடம்பர செலவுகளுக்குத் தவிர்க்கவே முடியாத செலவுகள் என்று விளக்கம் சொன்னார்கள்.

அய்ரோப்பிய பொருளியலாளர்களோ, கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறோம் என்று பட்டும் படாமல் பதில் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

ஆடம் ஸ்மித் துவங்கி கார்ல் மார்க்ஸ் வரை முதலாளித்துவத்தின் போக்குகளை ஒன்று ஆதரித்தார்கள் அல்லது எதிர்த்தார்கள். இருந்தும், இந்த நடப்புக்குத் தர்க்க ரீதியான விளக்கம் சொல்ல முடியவில்லை. காரணம், இவர்கள் அதே சமுதாயத்துக்குள் இருந்து யோசித்தவர்கள்.

இதைப் புரிந்து கொள்ள, அதன் சார்புநிலையிலோ அல்லது எதிர்நிலையிலோ, எதிலுமே ஒட்டிக் கொள்ளாமல் ஒதுங்கி வாழும் – உள்ளதை உள்ளபடியே பார்க்கும் சுதந்திரமான ஒருவரின் பார்வை அவசியம் என்கிற தேவை இருந்தது.

வெப்லெனைத் தவிர, வேறு யார் இதற்குப் பொருத்தமாக இருக்க முடியும்? – நூலாசிரியர் கேட்கிறார்.

வெப்லென் இந்தக் களத்தில் (பொருளியலில்) என்றுமே ஒரு அந்நியனாக வாழ்ந்தார். எந்த சித்தாந்தத்திலும் சிக்கிக் கொள்ளவில்லை. தனிமையில் தனக்குத் தானே முணுமுணுத்துக் கொண்டவர்.

ஒரு சமயம், கார்ல் மார்க்ஸை ஆகா, ஓகோ என்பார். அடுத்த கணம், தயவு தாட்சண்யம் பார்க்காமல் விமர்சனம் பண்ணுவார். முரண்பாடுகளின் மொத்த உருவம். ஆனால் அவர் உதிர்க்கும் கருத்துக்கள் யோசிக்க வைக்கும்.

அதனாலேயே, அவருக்குப் புத்திஜீவிகள் மத்தியில் ஒரு தனி மதிப்பும், எதிர்ப்பும் கூடவே இருந்தன. அவர் விரிவுரையின் போது, என்ன சொல்கிறார்? சொல்ல வருகிறார்? எதுவும் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. மீண்டும் விளக்க முடியுமா என்று கேட்டால், அது தேவை இல்லை என்பார்.

அவரின் மாணவர்கள் எண்ணிக்கை குறைந்து கொண்டே போயிற்று. ஒரே ஒரு மாணவனுக்காக மட்டும் விரிவுரை நடத்திய காலங்கள் உண்டு. ஒரு சமயம், பல்கலைக்கழக வாசலில், என் விரிவுரை திங்கள் காலை மட்டும் நடக்கும். 10 மணிக்குத் துவங்கும். 10.05 க்கு முடிந்துவிடும் என்று வாசகம் எழுதித் தொங்கவிட்டார்.

மாணவர்கள் இல்லை. நண்பர்கள் என்று யாருமே இல்லை. இருந்தும், அவருக்கு ஒரு பெண் தோழிகள் பட்டாளமே இருந்தது. அவரின் மணவாழ்க்கை ஒரே அக்கப்போர். தவிர்த்து விட்டேன்.

1899 ம் ஆண்டு. அவரின் முதல் நூல் அவரை நட்சத்திர அந்தஸ்துக்கு உயர்த்தியது.

உலகம் எந்தன் கைகளிலே உருளும் பணமும் பைகளிலே

நூலின் பேர் : The Theory of Leisure Class. தமிழில் : வெட்டியாய்ப் பொழுது போக்கும் வர்க்கம் பற்றிய கோட்பாடு எனலாமா?

வழக்கமாக, முதலாளித்துவம் பேசும் பொருளியலாளர்கள் மனிதர்களில் ஏன் ஏற்றத் தாழ்வுகள் இருக்கின்றன என்று கேட்டால், ஏற்கெனவே தயார் செய்து வைத்திருந்த ஒரு விளக்கத்தைப் பிச்சி வாங்குவார்கள்.

ஓர் சமூகம் என்பது பொய்யான தோற்றம். தனி மனிதர்கள் சேர்ந்த ஒரு கூட்டம் என்பது தான் சரியாக இருக்கும். ஒவ்வொரு மனிதனும் அந்தக் கூட்டத்தில் சுயநலத்தோடு இயங்குகிறான். வேலை வேலை என்று ஆலாய்ப் பறக்கும் மனிதர்கள் தொகை கூடிக்கொண்டே போனால் என்ன நடக்கும்?

அங்கே பயங்கரமான போட்டி உருவாகிறது. இதுவரை மனிதனின் மனிதனின் உள்மனதில் தூங்கிக் கொண்டிருந்த முரட்டுத்தனம் விழித்துக் கொள்கிறது. எந்த விதத்திலும் தன்னைக் காத்துக் கொள்ள விழைகிறது.

பொதுவாய், மனிதர்கள் நிதானமாய் சிந்தித்து, பகுத்தறிவோடு செயல்படுபவர்கள். ஆகவே சிலர் அந்த நிலைமையை, களேபரத்தை தமக்கு வசதியாக வளைத்துக் கொள்கிறார்கள்.

ஆகவே, போட்டி என்று வரும்போது பொருளாதாரத்தில் சிலர் மேலே போக, மற்றவர்கள் கீழேயே மாட்டிக் கொண்டு லோல் படுகிறார்கள். சமூகத்தில் முன்னேறிய மனிதர்களுக்கு வேலை செய்ய வேண்டிய தேவை குறைந்து கொண்டே போகிறது. (அதற்கு மற்றவர்கள் இருக்கிறார்களே.)

ரொம்ப சிம்பிளான விளக்கம். நியாயமானது. ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடியது. ஆனால் வெப்லென் மசியவில்லை. அதென்ன, உள்மனம்? நிதானமாக, பகுத்தறிவோடு செயல்படும் மனிதர்கள்? எந்த ஒரு மனிதனுக்கும் ஒய்வாக இருப்பது தான் பிடித்தமான தொழில் என்று துவங்குகிறார்.

பழங்குடி மக்களின் வாழ்க்கையை எடுத்துக் கொள்கிறார். (1) சில செவ்விந்தியர் குழுக்கள், (2) ஜப்பானின் அய்னுஸ் (Ainus) பழங்குடிகள் (3) ஆஸ்திரேலியாவின் பழங்குடிகள் (Aborigines).

இந்த மக்களுக்கு ஓய்வாக இருப்பது என்றால் எதுவும் புரியாது. இந்த எளிமையான சமுதாயங்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு தொழில் ஒதுக்கப் பட்டிருக்கிறது. அதை செய்து கொண்டே இருப்பதில் ஒரு பெருமை உணர்வு அவர்களுக்கு ஏற்படுகிறது. செய்யும் தொழிலை மேலும் திறனோடு செய்யவேண்டும் என்கிற உந்துதல் இருக்கிறது. சும்மா வெட்டியாய்ப் பொழுது போக்குவதற்கு மதிப்பே இல்லை.

அடுத்து, பொலினீசியர்கள், ஐஸ்லாந்தின் பழங்குடிகள், ஜப்பானின் shogunates (பிரபுத்துவ பிரிவு) மக்களின் வாழ்க்கைக்கு வருகிறார்.

இந்த மக்கள் சமுதாயங்களில், ஓய்வெடுக்கும் ஒரு வர்க்கம் இருக்கிறது. இங்கே மற்றவர்கள் இவர்கள் ஓய்வெடுக்கட்டும் என்று அனுமதி கொடுத்திருப்பது ஆச்சரியமான ஒன்று. ஆனால் இந்த வர்க்கம் நாம் நினைப்பது போல் சும்மா படுத்திருப்பதில்லை.

எப்போது அடுத்த ஊர் போய்க் கொள்ளை அடிப்பது? வியூகங்கள், போர்த் தந்திரங்கள் என்று விலாவாரியாய்க் கலந்து பேசி திட்டங்கள் போடுவது என்று ரொம்ப பிஸியாய் இருக்கும் இந்த வர்க்கம். அப்படி மற்ற ஊர்களை அடித்து எடுத்து வரும் பொருள்களால் அவர்களின் பொருளாதாரம் உயர்கிறதே. ஆகவே, இந்த வர்க்கத்துக்கு மதிப்பு, மரியாதை எல்லாம் தானாக வருகிறது.

அதே சமயம், சாதாரணமாக, வழக்கம் போல் செய்ய வேண்டிய வேலைகளுக்கு அந்த சமுதாயங்களில் மதிப்பு குறைந்து கொண்டே போகிறது. இதெல்லாம் வேலையா? கேவலம் இப்படி எல்லாம் வாழவேண்டி இருக்கே என்று கவலைப்படுபவர்கள் அங்கே அதிகம்.

இதில் இருந்து என்ன முடிவுக்கு வருகிறோம்? மாறிக்கொண்டிருக்கும் சமுதாயங்களில் சிந்தனைகள் இப்படி உருவாகின்றன. சமூகம் தன்னைத் தானே கட்டமைத்துக் கொள்கிறது. உள்மனது, மனிதன் பகுத்தறிவோடு செயல்படுபவன், அது இது என்று சொல்வதை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது.

இன்றைய நவீன வாழ்க்கையைப் பார்ப்போம். முதலாளித்துவ வர்க்கம், ஓய்வெடுக்க வேண்டும் என்கிற சிந்தனையில் சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்றது போல் தன் வழிமுறைகளை மாற்றிக் கொள்கிறது. மற்றவர்களிடம் இருந்து எதிர்ப்புகள் கிளம்பாமல் இருக்க, சாமர்த்தியமாக செயல்படுகிறது.

மற்றவர்களின் உழைப்பை உறிஞ்சி அனுபவிக்கும் குணாம்சம் மாறுவதில்லை. போர்கள், கொள்ளைகள், அடிமைகள் என்கிற காலம் போய்விட்டது. அதெல்லாம் அசிங்கம். அநாகரீகம். நவீனமாக, எப்படி இன்னும் இன்னும் பணம் புரட்டலாம் என்று சிந்திக்கிறது.

அது மட்டுமா? சேர்கிற பணத்தை ஆடம்பரமாய் அல்லது ஊதாரித்தனமாய் செலவழிப்பது அடுத்த கட்டம். இது பணக்கார வர்க்கத்தின் ஒரு முக்கிய மனோநிலை என்று சுட்டிக் காட்டுகிறார் வெப்லென்.

என்னைப் பார். நான் விட்டெறியும் காசைப் பார். டாலர் நோட்டைக் கிழித்து வீசுவேன். அல்லது கொளுத்தி வேடிக்கை பார்ப்பேன். உன்னாலே அது முடியுமா? (இதெல்லாம் வீட்டுக்குள் இருந்து செய்தால் எந்தப் பயனும் இல்லை. நாலு பேர் பார்த்தால் தானே மதிப்பு?)

காசு சேர்க்கிற வித்தை ஒரு பக்கம். அதை எப்படியும் செலவழிப்பேன் என்று காட்டுவது இன்னொரு வித்தை.

இந்த செயல்பாடுகள் மற்ற சாதாரண காமா சோமாக்களைப் பொறாமைப்பட வைக்கிறது. பிறந்தால் இவர்கள் போலப் பிறக்க வேண்டும். வாழ்ந்தால் இவர்கள் போல வாழ வேண்டும். சொந்த வேலையில் ஒரு வெறுப்பு உண்டாகிறது. நான் செய்யும் தொழில் எல்லாம் தொழிலா? எழவெடுத்த கருமாதி.

அடுத்து, கார்ல் மார்க்ஸை ஒரு பிடி பிடிக்கிறார் வெப்லென். புரட்சி நிச்சயம் வரும். முதலாளித்துவம் அழிவை நோக்கிப் போய்க் கொண்டிருக்கிறது. தொழிலாளர்கள் ஒன்றிணையத் தான் போகிறார்கள் என்றாரே. ஏன் நடக்கவில்லை?

அவனவன் எப்படா பணக்காரன் ஆகப் போகிறோம்? எப்போ அவன் மாதிரி வேலை வெட்டி எதுவும் இல்லாமல் ஜாலியாய் இருக்கப் போகிறோம் என்று நாளும் பொழுதும் கனவு கண்டு கொண்டிருக்கும் போது எப்படி புரட்சி வரும்?

உழைக்கும் வர்க்கம் பணக்கார வர்க்கத்தோடு மோத நினைப்பதில்லை. பதிலாய், பணக்கார வர்க்கத்தைக் காப்பி அடிக்க நினைக்கிறது. சொந்த வேலைகளை உதறித் தள்ளிவிட்டு பணக்கார வர்க்கம் போல ஓய்வாக இருக்க ஆசைப்படுகிறது.

வெப்லெனின் இந்த வாதத்தை கடுமையாக ஆட்சேபிக்கிறார் நூலாசிரியர்.

பழைய பொருளியலாளர்கள் (classical economists) சொன்ன பகுத்தறிவு (rationality) வாதம், கணக்குப் போட்டு காய் நகர்த்தும் நிதானம் எல்லாம் மனிதர்களின் நடப்புகளை சரியாக சொல்லவில்லை என்பது சரி தான். பதிலாக, மனிதர்களின் இயற்கை குணமான முரண்பாடுகளை (irrationalities) நாம் கவனத்தில் கொள்ளவேண்டும்.

மனிதர்கள் ஒவ்வொரு குறிப்பிட்ட சூழ்நிலையிலும் எவ்வாறு நடந்து கொள்வார்கள் என்பதை முன் கூட்டியே அனுமானிப்பது கஷ்டமான விஷயம். இந்த முரண்பாடுகளால் மனித மனங்களில் தோன்றும் ஒரு வித பயம் அல்லது தாக்கமே ஒருவருக்கொருவர் விட்டுக் கொடுத்து நடக்கும் பண்பை உருவாக்குகிறது என்கிறார் நூலாசிரியர்.

இன்னொன்று : அமெரிக்காவின் Middletown நகரில் 1937 களில் நடந்த ஓர் ஆய்வில் (Robert and Helen Lyng) புள்ளி விவரங்கள் என்ன சொல்கின்றன? அந்த காலகட்டத்தில் பொருளாதாரம் பெரு வீழ்ச்சி கண்டு மக்கள் அவர்களின் அடிப்படைத் தேவைகளையே பூர்த்தி செய்து கொள்ள முடியாத கஷ்டமான சூழ்நிலை நிலவிற்று.

மிகவும் கீழ் மட்டத்தில் இருந்த ஏழைகள், அவர்களின் ஆடம்பர செலவுகளைக் குறைத்துக் கொள்ளவில்லை. பதிலாக, உணவுத் தேவைகளைக் குறைத்துக் கொண்டார்கள்.

ஆடம்பரப் பொருள்கள் வாங்குங்கள் என்று வந்த விளம்பரங்களும் குறைந்ததா? இல்லையே. நடுத்தர, பணக்கார குடும்பங்களைக் குறி வைத்த விளம்பரங்கள் இவை. மனிதர்களின் நடத்தைகள் முரண்பாடுள்ளவை. வெப்லெனின் வாதம் ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடியதல்ல என்கிறார் நூலாசிரியர்.

தனிமனிதப் பண்புகளை நூலாசிரியர் தூக்கிப் பிடிக்கிறார். வெப்லெனோ மொத்த சமூகத்தின் பண்புகளை சுட்டிக் காட்டுகிறார். யார் சொல்வது சரி?

எப்படியோ, வெப்லெனின் நூல் புத்திஜீவிகள் மட்டுமல்ல, சாதாரண மக்களையும் கவர்ந்தது. உதாரணங்கள், பணக்காரர்கள் பற்றிய கடுமையான விமர்சனங்கள், அவரின் சொல் நடை எல்லாம் சேர்ந்ததில் பிரபலமானார் அவர்.

என்னை யாரென்று எண்ணி எண்ணி நீ பார்க்கிறாய்

1904 ல் இன்னொரு நூல் வெளியிட்டார். “The Theory Of Business Enterprise” (வணிக நிறுவனங்கள் பற்றிய கோட்பாடு).

ஆடம் ஸ்மித் துவங்கி அன்றைய பொருளியலாளர்கள் கொண்டிருந்த கருத்துக்கு எதிரான அதிர்ச்சி தரும் முடிவை இந்த நூலில் குறிப்பிட்டார் அவர்.

முதலாளிகளால் தான் பொருளாதாரம் வளர்கிறது என்று அவர்கள் சொல்ல, இல்லை முதலாளிகளே முதலாளித்துவத்துக்கு வேட்டு வைப்பார்கள் என்கிற முடிவுக்கு வருகிறார்.

அவர் ரிக்கார்டோ மற்றும் கார்ல் மார்க்ஸ் கொண்டிருந்த கோட்பாடுகளில் இருந்து ஆரம்பிக்கவில்லை. அதற்கும் கீழே : எந்திரங்களில் இருந்து ஆரம்பிக்கிறார்.

பொருளியலே எந்திரங்களை நம்பித் தான் இருக்கிறது. எந்திரங்கள் உருவாக்கித் தரும் பொருள்களில் நம் வாழ்க்கை தங்கி இருக்கிறது. எந்திரங்களை உருவாக்குவது, இயக்குவது யார் கையில் இருக்கிறது? பொறியியலாளர்கள், தொழில்நுட்ப வல்லுநர்கள் இல்லாமல் எதுவும் நடக்காது.

எல்லாரும் நேரம் தவறாமல் வேலைக்குப் போகிறார்கள். நேரம் பார்த்தபடி வாழ்க்கையே ஒடிக் கொண்டிருக்கிறது – நேரம் காட்டும் கடிகாரம் போல சமுதாயத்தைக் கூட ஒரு எந்திரமாக நினைத்துப் பார்க்கலாம்.

லாப நோக்கம் பற்றி எந்திரத்துக்கு ஒன்றும் தெரியாது. இந்த நிலைமை முதலாளிகளுக்குப் பெரும் சங்கடத்தை உருவாக்குகிறது. ஆகவே, அவர்கள் எந்திரங்களின் செயல்பாடுகளுக்கு இடையூறு செய்து, நாசவேலைகள் மூலம் குழப்பங்களை உருவாக்கி, அதன் மூலம் ஆதாயம் தேடப் பார்ப்பார்கள்.

சமுதாய அடுக்கு ஒரு பிரமிட் போல இருக்க, அதன் உச்சியில் முதலாளிகள் உட்கார்ந்திருப்பார்கள். அந்தக் கட்டமைப்பின் கீழே, கடன்கள், தொழில் பேட்டைகளுக்கு முதலீடுகள், நம்மால் தான் நீங்கள் வாழ்கிறீர்கள் என்று சமூகத்தை நம்ப வைக்க என்னென்ன வழிமுறைகள் உண்டோ அத்தனை அமைப்பு முறைகளையும் செயற்கை முறையில் உருவாக்கி அவர்களின் கீழே அடுத்த படியில் வைத்திருப்பார்கள்.

அதற்கு அடுத்த படியில், எந்திரங்களின் செயல்பாடுகள் நடந்து கொண்டிருக்கும். முதலாளிகளின் கைகளில் சுவிட்ச்கள் இருக்கின்றன. எப்போது களேபரங்கள் உருவாக்க வேண்டும்? எந்த அளவு? அவர்கள் நினைத்தபடி எதுவும் நடக்கும். லாபம் உண்டாகும். மறையும். உண்டாகும். மறையும்.

இது திகைப்பூட்டும் கோட்பாடு. ஆனால் உதாரணங்கள் எக்கச்சக்கமாக வந்து விழுகின்றன. அமெரிக்க ஏகபோக முதலாளிகள் Morgans, Harrimans, Fricks , Rockfellars… என்று பட்டியல் நீள்கிறது. பணம் சேர்க்க, எப்படி எல்லாம் இவர்கள் ஆட்டம் போட்டார்கள் என்று விலாவாரியாய் சொல்லிக் கொண்டே போகிறார்.

எந்த அமைப்பு (முதலாளித்துவம்) முதலாளிகளை வாழ வைக்கிறதோ அந்த அமைப்புக்கே எதிராய் செயல்பட்டு அதை அழிக்கப் போகிறார்கள் அவர்கள் என்று அவர் சொன்னதை புத்திஜீவிகளால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை.

ஆகவே பொருளியலாளர்கள் சிலரைத் தாண்டி அந்த நூலின் அடிப்படை செய்தி வேறு யாருக்கும் போய்ச் சேரவில்லை. எதுவோ தெரியவில்லை. முன்னைய நூல் போல இது பிரபலம் ஆகவில்லை. சாதாரண மக்களுக்குப் புரியாத பொருளியல் வார்த்தைகள் அதிகமாக இருந்ததும் ஒரு காரணமோ?

அவர் எதிர்காலம் பற்றி மூன்று கணிப்புகள் சொல்லி இருந்தார் : (1) முதலாளித்துவம் உடைந்து போனபிறகு எந்திரங்கள் சமுதாயத்தின் தலைமைப் பொறுப்புக்கு வந்துவிடும். எந்திரங்களின் வழிகாட்டுதலில் சமுதாயம் இயங்கும்.

(2) சமூகம் பல பிளவுகளாகப் பிரியலாம். ஆனால் ஏழைகள் – பணக்காரர்கள் மோதல்கள் அல்ல. எந்திரங்களுக்கு எதிரான போராட்டங்கள் துவங்கலாம். அல்லது பொறியியலாளர்கள், தொழில்நுட்ப வல்லுநர்கள், அறிவியலாளர்கள் என்று அந்த எந்திரங்களின் பின்னால் இருக்கும் வர்க்கங்களுக்கு எதிரான பிரச்னைகள் வெடிக்கலாம்.

(3) அறிவியல், தொழில்நுட்ப வல்லுநர்கள் கைகளுக்குள் அதிகாரம் போகாவிட்டால் என்ன நடக்கும்? முதலாளிகளின் கொட்டம் இன்னும் அதிகமாகும். அவர்களே ஆளுக்காள் அடித்துக் கொள்வார்கள். அல்லது ராணுவங்களோடு கைகோர்த்துக் கொள்வார்கள்.

இந்த வகை ஆட்சியை இன்று நாம் பாசிசம் என்று சொல்கிறோம். கார்ல் மார்க்ஸின் சொன்ன தொழிலாளர் புரட்சிக்குப் பதிலாய் சமுதாயங்கள் இதில் தான் போய் நிற்குமோ?

தொடர்ந்து, அவர் வேறு சில புத்தகங்களும் கட்டுரைகளும் வெளியிட்டார். எல்லா வெளியீடுகளிலும் அவரின் கணிப்புகளை இன்னும் அழுத்தமாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார்.

இது இப்படி இருக்க, அவரின் புகழும் மற்றும் தோழிகள் விவகாரமும் சேர்ந்து அவரை மெகா ஸ்டார் அந்தஸ்துக்கு உயர்த்தின. நார்வே நாட்டின் அரசரே கூப்பிட்டு விருந்து கொடுத்தார்.

பின்னாளில், அவரின் பார்வை அய்ரோப்பா பக்கம் திரும்பியது. Imperial Germany (ஏகாதிபத்திய ஜெர்மனி) என்றொரு புத்தகம் (1911) வெளியிட்டார்.

இங்கிலாந்து அரசு, புத்தகத்தை ஜெர்மனிக்கு எதிரான அதன் பிரசாரத்துக்குத் தாராளமாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டது. ஆனால் புத்தகம் இங்கிலாந்திலோ அல்லது அமெரிக்காவிலோ யாரின் கைகளுக்கும் போய்ச் சேராமல் பார்த்துக் கொண்டது. (அஞ்சல் அலுவலகங்களுக்கு ரகசிய உத்தரவு போடப் பட்டிருந்தது.)

முதலாம் உலக யுத்தம் துவங்கியது. போர்களை வெறுத்த வெப்லென், என்னால் யுத்த நடவடிக்கைகளுக்கு உதவ முடியும் என்று அறிவித்தார். ஆனால் அவரை யாருமே சீண்டவில்லை. போனால் போகிறது என்று (உப்பு சப்பில்லாத) ஒரு பதவியை உணவு விநியோகத் துறையில் கொடுத்தார்கள்.

அங்கும் அவர் சும்மா இருக்கவில்லை. தானிய கொள்வனவில் எப்படி கிராமங்களையும் வணிகங்களையும் சீரமைப்பு செய்யலாம் என்று மேலிடத்துக்கு யோசனைகள் எழுதினார். அவர்களோ, அருமையான பரிந்துரைகள் என்று பதில் போட்டுவிட்டு அப்படியே குப்பைக் கூடைக்குள் போட்டு விட்டார்கள்.

1918 ல் அமெரிக்கா திரும்பினார். Dial பத்திரிகையில் பணியாற்றத் துவங்கினார். அவர் எழுத எழுத, பத்திரிகையின் விற்பனை பயங்கரமாக சரியத் துவங்கியது. அதை விட்டு விலகி ஒரு சமூக ஆய்வியல் கல்லூரியில் விரிவுரையாளராக சேர்ந்தார். மாணவர்கள் எண்ணிக்கை குறைய ஆரம்பித்தது. (வழக்கம் போல் அவர் பேசுவது யாருக்கும் புரியவில்லை.)

அவரின் வாழ்க்கையில் புகழ் ஒரு பக்கமாகவும் துரதிர்ஷ்டங்கள் இன்னொரு பக்கமாகவும் எதிரெதிராய் மோதிக் கொண்டன.

விரக்தியின் எல்லைக்கு வந்தபோது, அமெரிக்க பொருளியலாளர் கழகத்தின் தலைமைப் பதவி தேடி வந்தது. நான் விரும்பும்போது தரவில்லை. இப்போ எதற்காகத் தூக்கிக் கொண்டு வருகிறீர்கள்? வேண்டாம். மறுத்து விட்டார்.

அவரின் நூல்களை பொருளியலாளர்கள் அலட்சியப் படுத்தினார்கள். பொறியியலாளர்கள், தொழில் நுட்ப வல்லுநர்களுக்கு விவரங்கள் தெரியாமலேயே போயிற்று.

அவர் பற்றி நூலாசிரியர் என்ன சொல்கிறார்? The Theory of Leisure Class நூல் அவரின் சிறந்த நூல் என்று சொல்லலாம். அது மனிதர்களின் பாசாங்குத் தனங்களை வெளிப்படையாய்க் காட்டுகிறது. நாம் பகட்டு காட்டுகிற பேர்வழிகள். ஒத்துக் கொண்டே ஆக வேண்டும்.

அமெரிக்க ஏகபோக முதலாளிகளின் அசிங்கங்களை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியவர் அவர். இருந்தாலும், கார்ல் மார்க்ஸ் போல ஓர் திடமான கோட்பாட்டை அவர் முன்வைக்கவில்லை. சில சமயங்களில் அதி தீவிர எல்லைக்கே போயிருக்கிறார்.

முதலாளிகள் சாமர்த்தியமாக, காலத்துக்கு ஏற்றபடி வழிமுறைகளை மாற்றிக் கொண்டது அவருக்குத் தெரிந்திருக்காது. முதலாளிகளை எந்திரங்களின் மானேஜர்களாக முதலாளித்துவம் மாற்றிவிட்டதை அவர் அறிந்திருக்க முடியாது.

எந்திரங்கள் மனிதர்கள் மேல் ஆதிக்கம் செலுத்துமோ என்னமோ, தொழில் நுட்பம் நிச்சயம் மனிதர்களை மாற்றப் போகிறது என்பதை அன்றே சுட்டிக் காட்டியவர் அவர்.

என் பார்வையில் : அவர் சரியாகவே எதிர்காலம் பற்றிக் கணித்திருக்கிறார். எந்திரங்கள் என்பதற்குப் பதிலாக, செயற்கை நுண்ணறிவு என்று போட்டுப் பார்த்தால் :

எதிர்காலத்தில் Google, Facebook, Amazon, Microsoft, Apple … என்று பல பன்னாட்டுக் கம்பெனிகளின் கைப்பாவைகளாய் நாம் இருக்கப் போகிறோமா?

அல்லது செயற்கை நுண்ணறிவு நம்மை ஆளுமை செய்யுமா?

அல்லது செயற்கை நுண்ணறிவை இயக்கும் பொறியியலாளர்கள், தொழில்நுட்ப வல்லுனர்களோடு போராட வேண்டி வருமா?

வெறும் அனுமானங்களில் மூழ்கிப் போய் நிஜ வாழ்க்கைக்கு சம்பந்தமில்லாத கோட்பாடுகளைப் பொருளியலாளர்கள் உருவாக்கி இருக்கிறார்கள் என்று அவர்களைக் கடுமையாக சாடிய மனிதர் அவர்.

பொருளியலை விட, மானுடவியல், உளவியல் இரண்டிலும் அதிகம் ஆழ்ந்து போனவர் அவர் என்கிறார் நூலாசிரியர்.

உங்கள் கற்பனைக் கோட்பாடுகளைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, மனிதர்கள் எப்படி ஒவ்வொரு சூழ்நிலையிலும் நடந்து கொள்கிறார்கள், ஏன் அவர்களின் நடப்புகள் அப்படி இருக்கின்றன என்பதைக் கவனியுங்கள் என்று பொருளியலாளர்களைப் பார்த்து சொல்லிவிட்டுப் போயிருக்கிறார் அந்த மனிதர்.

1929 ம் ஆண்டு. அவரின் இறுதி நாட்களில், நண்பர்கள் யாரும் இல்லாத அதே தனிமையில், எப்போதும் வெளியே பார்த்தபடி, அதே அமைதியோடு வாழ்ந்திருக்கிறார். அவர் கால்களுக்கிடையில் எலிகள், பூச்சிகள், பிராணிகள் ஊர்ந்து சென்றிருக்கின்றன. ஏன் தொந்தரவு செய்ய வேண்டும்? அசையாமல் இருந்து அவதானித்தபடியே இருந்திருக்கிறார் – கடைசியாகக் கண் மூடும் வரை.

ஆச்சரியங்கள் நிறைந்த மனிதர்.

ஆயிரத்தில் ஒருவன்

இந்தக் கட்டுரையை ஆரம்பிக்கும் போது, முதலில் கார்ல் மார்க்சுக்கு முன்னாடி என்று தலைப்பு வைக்கலாம் என்று நினைத்தேன். ஒருவேளை என் இடதுசாரித் தோழர்கள் முகம் சுளிப்பார்களோ? தயக்கம் . கடைசியில் ஆவன்னா ஓனா.

15 -16 ம் நூற்றாண்டுகளில் ஏற்பட்ட தொழில் புரட்சி அல்லது மறுமலர்ச்சி என்பது அய்ரோப்பாவில் கிடுகிடுவென்று வளர்ந்து விடவில்லை.

500 ஆண்டுகளாக, எழுந்து, விழுந்து, ஒடி, நடந்து, தேங்கி நின்று என்று பல கட்டங்கள் தாண்டி 21 ம் நூற்றாண்டில் வந்து நிற்கிறது.

இந்த 21ம் நூற்றாண்டில், நாம் பெருமைப்படும் சாதனைகள், வியப்புகள் எல்லாவற்றையும் தள்ளிவிட்டு அதன் கீழே எட்டிப் பார்த்தால் :

அழுகுரல்கள், வேதனைகள், நினைத்துக் கூடப் பார்க்க முடியாத அதிர்ச்சிகள் என்று எத்தனையோ துயரங்கள் நம்மை ஏக்கத்தோடு பார்ப்பது தெரியும்.

அந்த காலகட்டங்களில் மக்களின் வாழ்வு எப்படி இருந்திருக்கிறது?உதாரணத்துக்கு, 1828 ம் ஆண்டில் இங்கிலாந்தில் வெளிவந்த The Lion பத்திரிகையில் வந்த ஒரு செய்தி :

Lowdham நகரில் ஒரு ஆலையில் பத்து வயது கூட நிறைவு செய்யாத சுமார் 80 ஏழைக் குழந்தைகள் தினமும் 16 மணித்தியாலங்கள் வேலை செய்ய நிர்ப்பந்திக்கப் பட்டிருக்கிறார்கள். ஒரு சிறு குற்றம் செய்தாலும் அந்தக் குழந்தைகளை நிர்வாணமாக்கி கசையடிகள் கொடுத்திருக்கிறார்கள். கடுங்குளிரில் போதிய ஆடைகள் இல்லாமல், பன்றிகளோடு வாழ்ந்திருக்கிறார்கள் அந்தக் குழந்தைகள். இன்னும் எழுத்தில் வடிக்க முடியாத அத்தனை கோரங்கள்.

விவசாயம் பெருந் தொழிலாய் இருந்த காலத்தில் அதில் கூலிகளாய் வாழ்ந்த பெருவாரி மக்களுக்கு ஒரு நேரக் கஞ்சியாவது கிடைத்தது. மறுமலர்ச்சி மலர மலர, விவசாய நிலங்கள் தொழில் பேட்டைகளாக ஒளிர ஆரம்பித்தன. சாதாரண மக்கள் தொழில் பேட்டைகளை நோக்கி நகர ஆரம்பித்தார்கள்.

முதலாளிகளின் கவனம் எப்போதும் கல்லாப் பெட்டிகளிலேயே இருப்பது தெரிந்ததே. விளைவு : முன்னை விட வறுமை. நாள் கணக்கில் பட்டினி. குழந்தைகளையும் வேலைக்கு அனுப்ப வேண்டிய சூழ்நிலை. வேறு வழி?

தவிர, இன்று போலவே அன்றும் முதலாளிகள் தொழிலாளர்களை விட, எந்திரங்களில் கூடுதல் பாசம் காட்டினார்கள். இதுவும் அனைவரும் அறிந்த ரகசியம்.

வாழ்வா சாவா என்கிற நிலையில் தொழிலாளர் வாழ்க்கை இருந்தது. எந்திரங்கள் மேல் ஏற்பட்ட வெறுப்பின் விளைவாய் நாடு முழுவதும் போராட்டங்கள் எழுந்தன.

வேலை இன்மை ஒரு பக்கம். வேலை கிடைத்தாலும் அதில் கிடைத்ததோ ஊதியமல்ல – பிச்சைக் காசு. ஒரு செய்தி : 1779 ல் நடந்த ஒரு தொழிலாளர் போராட்டத்தில், சுமார் 8000 பேர் திரண்டு ஒரு பெரும் இரும்பு ஆலையையே கொளுத்தித் தரைமட்டம் ஆக்கியிருக்கிறார்கள்.

தொழில் நுட்பத்துக்கு எதிரான போராட்டங்கள் 1811 ஆண்டளவில் இங்கிலாந்து முழுவதுமே தீவிரம் அடைந்தன.

(அன்றைய பிரபல நட்சத்திர பொருளியலாளர், ரிக்கார்டோ (David Riccardo) இப்படி வேலை இன்மையால் நடந்த கொந்தளிப்புகள் பற்றி ஓரிரு இடங்களில் மட்டும் போனால் போகிறது என்பது போல் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். அன்றைய படித்த வர்க்கம், மேல்தட்டு வர்க்கம் எதுவுமே இந்த மனித அவலங்களைக் கண்டு கொள்ளவில்லை.)

அன்றும் எத்தனையோ புரட்சி சிந்தனையாளர்கள் வாழ்ந்திருக்கிறார்கள். அதில் சில மனிதர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து, இன்று நாம் அறிந்து வைத்திருக்கும் மற்றைய பொருளியல் நட்சத்திரங்களோடு சேர்த்து அறிமுகம் செய்திருக்கிறார் ராபர்ட் ஹெய்ல்ப்ரோனர் (Robert Heilbroner).

அவரின் The Wordly Philosophers நூலில் என்னை ஆச்சரியப்பட வைத்தவர்கள் ரெண்டு பேர்.

நான் ஏன் பிறந்தேன்

1771 ல் பிரிட்டனின் வேல்ஸ் மாநிலத்தில் பிறந்தவர் இந்த மக்கள் திலகம். பின்னாளில், அவர் பெரும் பணக்காரராய் வந்தாலும் வந்தார். புகழ் அவர் பின்னாலேயே சுற்ற ஆரம்பித்தது.

மக்கள் அவரை எங்கே பார்த்தாலும், எங்க வாத்தியார்டா என்று டா போடவில்லை. பதிலாக, மாண்புமிகு வள்ளல் நியூ லானார்க் நகரத்தை சேர்ந்த ஓவன் அவர்கள் என்று (நீளமாய்) மரியாதையோடு அழைத்தார்களாம்.

அன்றாடங் காய்ச்சிக் குடும்பம் ஒன்றில் பிறந்த ஓவன், தன் 18 வயசில் அண்ணன் தந்த 100 பவுண்ட் காசுடன் மான்செஸ்டர் நகரம் வந்து ஒரு சின்னதாய் ஒரு ஜவுளி உற்பத்தி ஆலை துவங்கி இருக்கிறார்.

அது எப்படி இயங்கியது என்பதை எழுதப் போனால் போரடிக்கும். ஏன் என்றால் ஓவனுக்கு சின்ன மீன்களில் ஆர்வம் இருக்கவில்லை. பெரிய மீன் எப்போ சிக்கும் என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தார் அவர்.

வந்தது ஒரு விளம்பரம் – ஒரு பெரிய ஜவுளி ஆலைக்கு மானேஜர் தேவை. மானேஜர் ஆக பணியாற்றிய அனுபவம் ஏதும் ஓவனுக்கு இருக்கவில்லை. துணிவே துணை. நேரே போய் அந்த முதலாளி முன்னால் நின்றார் – உங்களுக்கு மானேஜர் தேவையாமே?

முதலாளி வயசு கேட்டார். பிறகு குடிப்பாயா என்று கேட்டார். இல்லை என்றார் ஓவன். என்ன சம்பளம் எதிர்பார்க்கிறாய்? 300 பவுண்டுகள் என்றார் ஓவன். என்னது? முதலாளி அதிர்ந்து போனார். (ஏன் என்றால் அந்த காலகட்டத்தில் இவ்வளவு பெரிய சம்பளம் யாரும் வாங்கியதே இல்லை.)

ஓவன் : இதுக்குக் குறைவாய் என்னால் வேலை செய்ய முடியாது. உங்களுக்குக் கட்டுப்படி ஆகாது என்றால் நான் என்ன செய்வது? நன்றி. வரட்டுமா?

முதலாளிக்குப் பேச்சே வரவில்லை. இப்படி ஒரு துணிச்சல் நிறைந்த இளைஞனை அவர் வாழ்க்கையிலேயே கண்டதில்லை. இவனிடம் ஏதோ ஒன்று இருக்கிறது. என்னதாயிருக்கும்? புரியவே இல்லை. இருந்தும் ஆளை விட மனம் வரவில்லை. அவர் சொன்னார் : நீ தான்யா மானேஜர்.

முதலாளியின் உள்ளுணர்வு சரியாகவே இருந்தது. ஓவனின் திறமை கொடிகட்டிப் பறக்க ஆரம்பித்தது. அசந்து போனார் அந்த முதலாளி. ஆறு மாதங்களிலேயே முதலாளி சொன்னார் : என் நாலில் ஒரு பங்கு பிசினஸை நீயே எடுத்து நடத்து ராஜா.

இருந்தும் அது போதவில்லை. இதை விடப் பெரிய மீன் கிடைக்காதா? சில ஆண்டுகளில் அது தானாய் வந்து விழுந்தது. அவர் காதலித்த பெண்ணின் தகப்பனார் நியூ லானார்க் நகரில் பெரும் பிரம்மாண்ட ஆலைகளின் சொந்தக்காரர், அதை அப்படியே விற்கப் போகிறேன் என்று ஒருநாள் விளம்பரம் போட்டார்.

ஓவன் இங்கேயும் அவர் ஸ்டைலில் எதிர்கால மாமனாரை வீழ்த்தினார். ஒரே கல்லில் இரண்டு மாங்காய். அத்தனை ஆலைகளும் அவர் சொந்தம். திருமணம் நடந்தது.

இந்த மக்கள் திலகமும் ரெண்டு விரல் காட்டினாரோ என்னமோ? அதாவது, நான் எப்படியாவது பெரும் முதலாளியாக வந்துவிட வேண்டும் என்பது தான் முதல் விரலின் அர்த்தம். அது தான் நடந்து விட்டதே. ரெண்டாவது விரல்?

நினைத்ததை நடத்தியே முடிப்பவன் நான் நான்

அடுத்து, இது வரை யாருக்கும் சொல்லாமல் ரகசியமாய் வைத்திருந்த திட்டங்களை அமுல் படுத்துவேன் என்று வேலைகளில் இறங்கினார் அவர்.

குழந்தைத் தொழிலாளர்களை வைத்து வேலை வாங்கும் அநியாயத்துக்கு முற்றுப் புள்ளி வைத்தார். அப்படி வேலை கொடுத்தாலும் வளர்ந்த பிள்ளைகளுத் தான் வேலை. அதுவும் ஒரு நாளைக்கு மூணே முக்கால் மணித்தியாலங்கள் மட்டுமே.

ஆலை அருகிலேயே தொழிலாளர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் இரண்டு அறைகள் கொண்ட வீடுகள். பிள்ளைகளைப் பார்த்துக் கொள்ள ஆயாக்கள். குழந்தைகளுக்குப் பள்ளி. அனாதைகளாய் வீதிகளில் அலைந்த குழந்தைகளுக்குப் பாதுகாப்பு இல்லங்கள்.

தொழிலாளர்கள் எல்லாரும் பேட்ஜ் அணிந்திருந்தார்கள் – நாலு வண்ணங்களில். திறமைக்கும் ஒழுக்கத்துக்கும் பச்சை நிறம். அதில் கொஞ்சம் குறைவானவர்களுக்கு ஆரஞ்சுக் கலர். பரவாயில்லை என்று சிலருக்கு நீல நிறம். இவனுகளத் திருத்தவே முடியாது என்று நினைத்தால் அவர்களுக்குக் கருப்பு.

ஏன் அப்படி? ஒவ்வொரு மானேஜருக்கும் ஆளைப் பார்த்ததுமே இன்றைக்கு எவருக்கு எந்த வேலை கொடுக்கலாம் என்று லேசாய் முடிவெடுக்கலாமே. (தொழிலாளர்கள் பேட்ஜ் கலருக்கு எதிராய் மனு செய்யும் உரிமையும் இருந்தது.)

அப்போ ஆலைகளின் லாபம் பெரிசாய் இருந்திருக்காதே என்று சில ஆட்கள் வாதிடலாம். ஏன் அவ்வளவு தூரம்? பாருங்க. இந்த ஆட்டம் ரொம்ப நாளைக்கு நீடிக்காது என்று அந்த நாளிலேயே மற்ற முதலாளிகள் கிண்டலடித்தார்கள்.

லாபம் காட்டி எல்லார் வாயையும் அடைத்தார் ஓவன். அவரின் கொள்கை : தொழிலாளர்களை நாம் நன்றாய்க் கவனித்துக் கொண்டால் அவர்கள் முழு மனதோடு வேலை செய்வார்கள். லாபம் நிச்சயம். அது எல்லாருக்கும் நல்லது.

அந்த காலத்துப் பத்திரிகைகளில் ஓவன் பேர் பெரிசாக வரத் துவங்கியது. வெளிநாட்டுப் பத்திரிகைகளும் ஏட்டிக்குப் போட்டியாக எழுதித் தள்ள, மன்னர்கள், மந்திரிகள், பிரபுக்கள், எழுத்தாளர்கள், சீர்திருத்தவாதிகள், பணக்காரப் பெண்கள் என்று எல்லார் மனசிலும் அந்த ஆலைகளைப் போய்ப் பார்த்துவிட வேண்டும் என்று மனசில் ஒரு குறுகுறுப்பு.

1815 – 1825 கால இடைவெளியில் சுமார் 25 000 பேர் அவரின் நியூ லானார்க் ஆலைகளுக்கு வந்து பார்த்து ஆச்சரியப் பட்டிருக்கிறார்கள்.

அடுத்து, தன்னுடைய இன்னும் சில கொள்கைகளை அறிவித்து அதிர்ச்சி கொடுத்தார் அவர் : தனியார் நிலங்களை நாட்டுடைமை ஆக்க வேண்டும். பணம் என்பதை இல்லாமல் ஒழித்து விட வேண்டும்.

(அவர் கடவுள் நம்பிக்கை இல்லாதவர் என்று ஏற்கெனவே தெரிந்திருந்தது. சாத்தான் சும்மா இருக்கமாட்டான். அவன் தான் இப்படி ஆட்களை அனுப்பி கலாட்டா பண்ணுகிறானோ? பேசிக் கொண்டார்கள்.)

புகழ் வந்தால் பொறாமையும் சேர்ந்து வரும். தெரிந்ததே. ஆகவே எதிரிகள் பொய், புனைக் கதைகளை நாலா பக்கமும் பரப்பிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

நியூ லானார்க் நகரம் பத்தாது. நாடு முழுக்க என் கொள்கைகளை செயல்படுத்தினால் என்ன? யோசித்தார் ஓவன். அன்றைய பிரபுக்கள், அரசியல்வாதிகள் எல்லாரையும் சந்தித்தார்.

அவர் கனவு கண்ட ஊர்கள் எப்படி இருக்கும்? (பேர் : கூட்டுறவுக் கிராமங்கள்) ஒவ்வொரு ஊரிலும் 800 இல் இருந்து 1200 பேர் வரை வாழ்வார்கள். ஆலைகள், பள்ளிக் கூடங்கள், பூங்காக்கள், மருத்துவ மனைகள் கொண்ட தன்னிறைவு ஊர்களாக அவை இருக்கும். சுருக்கமாக சொன்னால், ஒரு சுவர்க்கத்தையே பூமியில் உருவாக்கி விடலாம் என்று நம்பினார் அந்த மனிதர்.

அவரின் தளராத முயற்சியால் (அல்லது நச்சரிப்பு தாங்க முடியாமல்?) அவரின் சிபாரிசுகளை அமுல் படுத்த அன்றைய நாடாளுமன்றம் ஒரு குழு அமைத்தது. (இதெல்லாம் சரிப்படாது என்று முணுமுணுத்துக் கொண்டு அன்றைய பொருளியலாளர் ரிக்கார்டோவும் அந்தக் குழுவில் ஒரு உறுப்பினராய் இருந்தார் என்பதையும் இங்கே குறிப்பிட வேண்டும்.)

ஆனால் பணம் திரட்ட முடியவில்லை. வெறுத்துப் போய், அமெரிக்கா போய் என் திட்டங்களை செயல்படுத்துவேன் என்று முடிவெடுத்தார் அவர்.

புதிய வானம் புதிய பூமி

இன்டியானா மாநிலத்தில் இயங்கிய ஒரு தீவிரவாத கிறிஸ்தவ அமைப்பின் நிலத்தைப் பணம் கொடுத்து வாங்கினார்.

தன் கொள்கைகளைப் பிரதிபலிக்கும் ஒரு ஊராக, புதிய அமைதி (New Harmony) என்று பேர் வைத்தார். விளம்பரம் போட்டார். 1826 ம் ஆண்டு ஜூலை 4 ந் தேதி பெரும் ஆரவாரத்தோடு அந்த ஊர் திறப்பு விழா நடந்தது.

இங்கே தனியார் நிலம் என்று எதுவும் இருக்காது. எல்லாம் ஊருக்கே சொந்தம். எல்லாரும் இங்கே பங்குதாரர்கள். மதத்துக்கோ அல்லது திருமணங்களுக்கோ இங்கே இடமில்லை. புது உலகம் படைப்போம். வாருங்கள்!

கூட்டம் தாங்க முடியவில்லை. 800 அல்ல. அதைவிடப் பன்மடங்கு. ஆனால் சரியான வழிகாட்டுதல்கள் இல்லை. ஆளுக்கொரு யோசனைகள். குழப்பங்கள்.

மோசடிகள், ஏமாற்று வேலைகள் தாராளமாகவே நடக்க ஆரம்பித்தன. அதில் சேர்ந்திருந்த ஒரு ஆள் நிதி மோசடி செய்து பக்கத்து ஊரில் ஒரு மது தயாரிக்கும் ஆலை துவங்கியது இன்னொரு சோகம். இன்னும் வேறு வேறு கவர்ச்சியான பேர்களோடு அக்கம்பக்க ஊர்களில் எட்டிக்குப் போட்டியாக புதிய கிராமங்கள் தோன்றின.

துவங்கி இரண்டு ஆண்டுகளிலேயே புதிய அமைதியை இழுத்து மூடினார் ஓவன். நிலத்தை அடிமாட்டு விலைக்கு விற்றார்.

இருந்தும் அந்த காலகட்டத்தில், அன்றைய அமெரிக்க அதிபர், ஜாக்சன் மற்றும் மெக்ஸிகோ தலைவர்களையும் சந்தித்துத் தன் திட்டங்களையும், கொள்கைகளையும் விளக்கி உதவி கேட்கத் தவறவில்லை.

ஆனால் பலன் இல்லை. மீண்டும் இங்கிலாந்து திரும்பினார். கிராக்கு என்று கிண்டல்கள், கேலிகள். அவரோ மனந் தளராத விக்ரமாதித்தன் போல் இயங்கினார். காரணம் : அன்றைய தொழிலாளர் இயக்கங்கள், நெசவாளர்கள், மட்பாண்டத் தொழிலாளர்கள் எல்லார் கண்ணிலும் அவர் ஒரு மீட்பராகத் தெரிந்தார்.

தொழிலார்களைத் திரட்டி அவர்களே நடத்தும் ஆலைகளை அறிமுகம் செய்வதில் முனைப்போடு செயல்பட்டார். இருந்தும் நிர்வாகத்தில் பூசல்கள். எல்லாமே திவால் ஆகின. (இதில் Rochdale Pioneers என்கிற ஒரு கூட்டமைப்பு குறிப்பிடப் படவேண்டிய ஓர் தொழிலாளர் கழகம்.)

1833 ல் அவர் துவங்கிய The Grand National Union தொழிலாளர் கழகம் இன்றைய பிரிட்டனின் தொழில் கட்சிக்கு அடித்தளம் என்றால் மிகையல்ல. நல்ல ஊதியம், வேலைத்தளங்களில் தொழிலாளருக்குப் பாதுகாப்பு மற்றும் வசதிகள் வேண்டும் என்று முதல் குரல் கொடுத்த கழகம் அது.

ஆனால் இரண்டு ஆண்டுகளில் அதுவும் உடைந்தது. நிர்வாகிகள் ஆளுக்காள் அடித்துக் கொண்டார்கள். இன்னும் சிலர், அந்த ஆள் கடவுளை நம்பாத ஆளய்யா என்று வேறு கோஷம் போட்டார்கள். பாவம் கடவுள்.

அவரின் 64 வயதில், அவரின் சாதனைகள் ஒவ்வொன்றாய் வீழ்ச்சி கண்டதை அவர் கண்ணாலேயே பார்க்க வேண்டிய துரதிர்ஷ்டம். இருந்தும் இன்னும் 23 ஆண்டுகள் வாழ்ந்தார் அந்த மனிதர்.

அவரின் முதுமைக் காலத்தில் ஆவிகளோடு பேசுவது, யோசனைகள் கேட்பது என்று போயிருக்கிறார். மனிதர்கள் அவரைப் புரிந்து கொள்ளவில்லை. ஒருவேளை ஆவிகள்? எதுவானாலும் அது அவர் சொந்த விஷயம்.

ஓவனின் விமர்சகர்கள் பல கருத்துக்களை முன் வைக்கிறார்கள் :

அவருடைய அனைத்து செயல்பாடுகளும் சோதனைக் களங்களாகவே இருந்தன. அதுவும் நிஜ வாழ்க்கைக்குப் பொருந்தி வராத கற்பனைகள் அவரைத் தோல்வி அடையச் செய்தன. காலத்துக்கேற்ப அவர் வளைந்து கொடுத்திருக்க வேண்டும். தவறிவிட்டார்.

அவரின் சீர்திருத்தங்களின் படி, தொழிலாளர்கள் ஆலையையே நம்பி இருக்க வேண்டிய அவசியம் இருந்தது. அவர்களுக்கு சுதந்திரம் மறுக்கப் பட்டிருந்தது.

மதம் இன்னொரு முக்கிய காரணி. அதை அவர் அலட்சியப்படுத்தாமல் இருந்திருக்கலாம்.

கார்ல் மார்க்ஸும் எங்கெல்சும் ஓவனின் நடப்புகளை ஆதரிக்கவில்லை. என்ன சொன்னார்கள்?

ஓவனின் செயல்பாடுகளால் ஒரு புதிய சமுதாயத்தை உருவாக்கவே முடியாது. ஏன் என்றால் அதற்கான காரணிகள் அன்று உருவாகி இருக்கவில்லை.

அடுத்து, ஓவன் கனவு கண்ட சமுதாயம் அன்றிருந்த சூழ்நிலையோடு ஒத்துப் போகவே முடியாது. வன்முறை இல்லாமல் சமுதாயத்தை மாற்றிவிட முடியும் என்று நினைத்தது அவரின் பெரும் தவறு. முதலாளிகள் இலகுவாக அவரின் நோக்கத்தை நீர்த்துப் போகச் செய்து விட்டார்கள். இது எதிர்காலத்துக்கும் பொருந்தும்.

தொழிலாளர்களின் ஒருங்கிணைந்த புரட்சி (வன்முறையில்) மட்டுமே வெற்றி காண முடியும்.

தொழிலாளர்களின் அடிப்படைத் தேவைகள் நிறைவேறிவிட்டால் வேறு எதுவும் யோசிக்க மாட்டார்கள். அத்தோடு திருப்தி அடைந்து விடுவார்கள் என்று நினைத்தது அடுத்த தவறு. மனிதர்களின் ஆசைகள் அளவில்லாதவை. அவரின் சிந்தனை உண்மை நிலவரத்துக்குப் புறம்பானது.

ஆகவே பொருளாதார வளர்ச்சி முக்கியம். புதிய சமுதாயம் அப்போது தான் நின்று பிடிக்கும்.

நூலாசிரியர் ஹெய்ல்ப்ரோனர் ஓவன் பற்றி என்ன சொல்கிறார்?

நடைமுறை சாத்தியங்கள், யோசிக்காமல் துணிச்சலான முடிவுகள் எடுக்கும் தைரியம், தடாலடி செயல்பாடுகள், பகுத்தறிவு, பைத்தியக்காரத்தனம் எல்லாம் கலந்த ஒரு வினோத கலவை அவர்.

எது எப்படி இருந்தாலும், 20 ம் நூற்றாண்டின் கடைசியில் அமுலுக்கு வந்த அத்தனை முற்போக்கு செயல்பாடுகளையும் 19 ம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்திலேயே செய்து காட்டிய மாமனிதர் ஓவன்.

அவர் பொருளியல் நிபுணர் அல்ல. மற்றவர்கள் எழுதித் தள்ளிக் கொண்டிருக்க, அவர் செயல்வீரராய் நடை போட்டார்.

நேரம், காலம் என்று பார்த்துக் கொண்டிருக்க முடியாது. உலகம் நல்லதோ கெட்டதோ, சூழ்நிலைகள் சரியில்லையோ என்னமோ எனக்குத் தெரியாது. என் சித்தாந்தம் சரியா தவறா அதுவும் தெரியாது. ஆனால் மாற்றியே ஆக வேண்டும். என்னால் அது முடியும்.

நம்பிக்கை என்று ரெண்டாவது விரலையும் காட்டியபடி விடை பெற்றிருக்கிறார் அந்த மக்கள் திலகம்.