காசு நம் அடிமை – 1

தொடர் -1

பணம் ஒரு மூக்கணாங்கயிறு போன்றது . அதுவும் இரும்பால் செய்த மூக்கணாங்கயிறு. உங்களை எங்கே வேண்டுமானாலும் இழுத்துக் கொண்டு போகலாம். ஆனால் அதை வடிவமைத்து மூக்கில் மாட்டிக்கொண்டதே நாம் தான் என்பதை மட்டும் மறந்துவிட்டோம்.

– மார்க் கின்னி

பணம் எல்லாருக்கும் தேவை. பணம் என்பது நம் பொருளியல் தேவைகளைப்  பூர்த்தி செய்ய உதவுவது மட்டுமல்ல, நம் உறவுகள், தொடர்புகள், உணர்வுகள் எல்லாவற்றையுமே அது பாதிக்கிறது.

ஆனால் இன்றைய பணத்துக்கு இன்னொரு முகமும் இருக்கிறது.

அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களின் கைகளிலும் அவர்களோடு ஒட்டியிருக்கும் பெரும் பணக்காரப் புள்ளிகளின் கைகளிலும் இருக்கும் பெரும் சக்தி வாய்ந்த ஓர் ஆயுதம் அது என்பதையும்  ஞாபகத்தில் வைத்துக் கொள்வது நல்லது.

இன்று பணம் கொடுக்கல்கள்,  வாங்கல்கள் எல்லாம் ஜோராக நடந்துகொண்டு தான் இருக்கின்றன. பண நோட்டுகள், நாணயங்களுக்கு முடிந்தளவு முடிவு கட்டிக் கொண்டிருக்கிறோம் .

டெபிட் கார்ட், கிரெடிட் கார்ட், பிட் காயின், மின் பரிமாற்றங்கள் என்று நவீனமாய்க் கலக்குகிறோம்.

இன்னும் ஒருபடி மேலேறி, கொஞ்ச நாளில் நாம் எல்லோரும் மெய்நிகர் உலகத்தில் (virtual world) சஞ்சரிக்கலாம் என்கிறோம்.

சரி. அங்கே பணத்துக்கு  என்ன நடக்கப் போகிறது என்று கேட்டால் யாருக்கும் எதுவும் தெரியவில்லை. ஆனால் கலாட்டாவுக்கு மட்டும் குறைச்சல் இல்லை.

அது வருகிற நேரம் வரட்டும். இன்று புழங்கும் பணம் தான் பெரிய கவலை.  ஏனெனில் பணத்தின் நோக்கம், அதைக்  கையாளும் விதம் இரண்டுமே விக்டோரியா மகாராணி காலத்தைத் தாண்டாமலேயே  இருக்கின்றன.

18 ம் நூற்றாண்டின் பிரெஞ்சுப் புரட்சியில் நடந்த மாற்றங்கள் என்ன? மக்கள், அன்றைய அதிகார வர்க்கத்தினர், பணக்காரர்களை எல்லாரையும்  தேடித்தேடிப்  போட்டுத் தள்ளினார்கள். மெட்ரிக் அளவுகோலுக்கு மாறினார்கள். சட்டங்களை மாற்றினார்கள். கலண்டரையும் மாற்ற முயற்சிகள் நடந்தன.

ஆனால் ரொட்டி இல்லாவிட்டால் கேக் சாப்பிடலாமே என்று கேலி செய்த பண அமைப்பை (Monetary system) மட்டும் மாற்ற மறந்தே போய்விட்டார்கள்.

20ம் நூற்றாண்டின் ரஷ்யப் புரட்சியில் எல்லாம் பொது உடைமைகள் ஆக்கப் பட்டன. வங்கிகள் அனைத்தும் அரசின் கைகளுக்கு வந்தன. ஆனால் பண அமைப்பு மட்டும் அப்படியே இருந்தது.

என்ன, ஒரு சின்ன வித்தியாசம். பண நோட்டுகளில் பழைய ஹீரோக்கள் இல்லை. பதிலாய், புதிய கதாநாயகர்கள்  புதுக் கோஷங்களுடன் காட்சி அளித்தார்கள். அவ்வளவு தான்.

மாவோ தலைமையில் உருவாகிய சீனம் மட்டுமல்ல  மற்றும் ஏகாதிபத்தியங்களில் இருந்து விடுதலை பெற்ற புதிய நாடுகள் எல்லாமே பத்தாம் பசலித்தனமான அதே பண அமைப்பை ஏற்றுக்கொண்டன.

இன்று வரை இதுவே தொடர்கிறது. நம் வாழ்க்கையையே ஒரு சுமை ஆக்கியிருக்கும் இந்த அமைப்பை மாற்ற வேண்டுமானால் முதலில் பணம் என்றால் என்ன என்பதை அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

பணம் ஒரு பண்டம் அல்ல !

பணம் ஒரு பண்டம் அல்ல. அது ஒரு மாயா ஜாலம் என்று சொல்ல நிறைய உதாரணங்கள் காட்டலாம்.

ஆரம்பத்தில் அமெரிக்க டாலர், அந்த நாட்டின் மத்திய வங்கி  வைத்திருந்த தங்க மதிப்பை அதன் அளவுகோலாய் வைத்திருந்தது. (கிட்டத்தட்ட, எல்லா நாடுகளுமே, தங்கம், வெள்ளி போன்ற உலோக மதிப்பைத்தான் அளவுகோலாக வைத்திருந்தன.)

1971 ல், அன்றைய அமெரிக்க அதிபர் நிக்சன் இனி அப்படி இருக்காது. டாலர்னா டாலர் தான் என்றார். ஒரு சின்ன அறிவிப்பு வந்தாலும் வந்தது. பணம் (டாலர்) தன்னை டக் என்று மாற்றிக் கொண்டது.

இனி டாலருக்கு என்ன அளவுகோல் கேட்டதற்கு இன்னொரு டாலர் ! என்று பதில் வந்தது. மாயா ஜாலம் அல்லாமல் வேறென்ன அது?

எந்த ஒரு மாஜிக்காரரும் பொருட்களை மாயமாக்கிக் காட்டுவார். நாம் மலைத்துப்போய் இருக்கும்போது அந்தப் பொருள் வேறொரு வடிவில் வரும்.

பணமும் ஆரம்பத்தில் அது பலவித பொருள்களாய் இருந்தது.

பண நோட்டுகளுக்கு நாம் வந்து சேர முன்பு, உலோகங்களில் வார்க்கப்பட்ட நாணயங்களைப் பணம் என்று சொல்லிக் கொண்டோம்.

அதற்கு முன்பு உலோகத் தகடுகள்.  இன்னும் பின்னால் போனால், அம்பர், தோல் கருவிகள், யானைத் தந்தங்கள், சோழிகள், முட்டைகள், நகங்கள், பானைகள், சட்டிகள், என்று எத்தனையோ பொருட்கள் பணமாகப் பாவனையில் இருந்தன.

கிலின் டேவிஸ் ஒரு பெரும் அட்டவணையே  போட்டிருக்கிறார்.

பிறகு பிளாஸ்டிக் அட்டைகளாய் (கிரெடிட் , டெபிட் மற்றும் இன்னோரன்ன கார்ட்டுகள்) மாறியது. தவிர, கணனிகளில் 0, 1 என்கிற  இரண்டு இலக்கங்களில் (binary) இன்று காட்சி அளிக்கிறது.

மெய்நிகர் உலகில் (virtual world) எப்படித்  தோன்றுமோ தெரியாது.

பணம் என்றால் என்ன?

எனவே பணம் என்பது நம் மனித வரலாற்றிலேயே ஏதோ ஒரு உருவில்  இருந்திருக்கிறது. இருக்கிறது. அது எந்த உருவத்திலும் வரலாம். ஆகவே அது ஒரு கருத்து. நம் மனதில் இருக்கும் ஒரு சிந்தனைக் கூறு.

இறைவன் என்பது நமக்கு சொல்லித் தரப்பட்ட ஓர் சிந்தனைக் கூறு. இறைவன் எந்த உருவத்திலும் இருக்கக்கூடியவர் என்று நம்புகிறோம். அவர் இருப்பது நம் மனதில் என்பதையும் நம்புகிறோம்.

அது போலவே பணம் என்பதும்  நமக்கு சொல்லித் தரப்பட்ட ஓர் சிந்தனைக் கூறு. அது நம் மனதில் இருக்கும் நம்பிக்கை. நம் பொருளியல் தேவைகளை இலகுவாகப்  பூர்த்தி செய்துகொள்ள அது உதவுகிறது.

ஆனால் ஒரு வித்தியாசம்.

முன்னர் சொன்ன சிந்தனைக் கூறு நமக்கு வாழ்நாள் பூரா தேவைப்படும். மற்றவர்களிடம் அந்த நம்பிக்கை இருந்தால் என்ன? இல்லாவிட்டால் என்ன? எனக்குள் அது இருக்கும் வரை என் வாழ்க்கை மகிழ்ச்சியாய் இருக்கும். நிம்மதியாய் இருக்கும். யாரும் எதுவும் சொல்ல முடியாது.

பின்னதோ, என்னிடமும் இருக்கவேண்டும். மற்றவர்களிடமும் இருக்கவேண்டும். இல்லாவிட்டால் அது வேலை செய்யாது. இந்த நம்பிக்கை பொதுவாக எல்லாரிடமும் இருக்கவேண்டிய சூழ்நிலை. கஷ்டமான வேலை.  இருந்தும் நடைமுறை சாத்தியமாகிவிட்டதே. எப்படி?

பணம் எப்படி உருவாகியிருக்கும்?

பொருளியல் புத்தகங்களைப் புரட்டினால், ஆரம்பத்தில் மனிதர்கள் பண்டமாற்று செய்து கொண்டிருந்தார்கள். இன்ன பொருளுக்கு, இன்ன சேவைக்கு,  இதைத் தருகிறேன் என்று தேவைகளை நிறைவேற்றிக் கொண்டார்கள்…

ஆனால் அதில் நிறைய சங்கடங்கள் ஏற்பட்டன. ஆகவே பொதுவாக ஒரு அலகு ஏற்படுத்திக் கொள்ளுவோம் என்று நினைத்தார்கள். பணம் என்று ஒரு அலகை உருவாக்கிக் கொண்டார்கள். அதற்கு அடையாளமாய் ஏதோ ஒரு பொருளை எல்லாரும் ஒரே மனதாய் ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.

இப்படித்  தான் ஒவ்வொரு சமுதாயங்களிலும் பணம் உருவானது என்று ஒரு அம்புலிமாமா கதை சொல்லப் பட்டிருக்கும்.

இருந்தும் இந்த அழகான கற்பனைக்கு சான்றுகளோ, தடயங்களோ கிடைக்கவில்லை என்று மானுடவியல் ஆய்வாளர்கள் கிட்டத்தட்ட நூறு ஆண்டுகளாக சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

பெருவாரியான பொருளியல் வல்லுனர்களோ, நாங்கள் அப்படித் தான் சொல்லுவோம். வேண்டுமானால் நீங்கள் கண்டுபிடியுங்கள் என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். (எல்லாரும் அல்ல)

மானுடவியல் (Anthropology) என்பது மனிதர்கள் எப்படி ஆதிகாலத்தில் வாழ்ந்திருப்பார்கள்? எப்படி அவர்கள் நாகரிகம் அடைந்திருப்பார்கள்? எப்படி படிப்படியாய் முன்னேறி இன்றைய நிலைக்கு வந்திருப்பார்கள்? என்பதை ஆய்வு செய்யும் ஓர் துறை.

இந்தத் தொடரில் முக்கியமான ஓர் செய்தியை முதலிலேயே சொல்லிவிடவேண்டும். பணம் உருவானது பற்றி மாறுபட்ட கருத்துக்கள் இருக்கின்றன. நான் குறிப்பிட்ட சில ஆய்வாளர்களின் முடிவுகளை மட்டும்  தொகுத்திருக்கிறேன்.

அன்றைய மனித சமுதாயங்கள்  சிறுசிறு குழுக்களாய் வாழ்ந்திருந்தபோது பண்டமாற்றுக்கள் நடந்ததற்கு எந்த அறிகுறிகளும் இல்லை.

ஒவ்வொரு குழுவின் உள்ளேயும் எல்லாரும் ஒருவரோடு ஒருவர் பிரிக்கவே முடியாத உறவுகளைக் கொண்டிருந்தார்கள். எல்லாப் பொருள்களும் சேவைகளும் இலவசமாகவே பகிர்ந்து கொள்ளப்பட்டன (Gift Economy).

இலவசம் என்கிற பதமே தப்பு. விலை எனும் சொல், அல்லது கருத்தியல் என்பது நடைமுறையில், பாவனையில் இருந்தால் மட்டுமே அதன் எதிரான இலவசம் எனும் சொல் தோன்றி இருக்கும்.

விலை என்றால் என்ன என்றே தெரியாத காலத்தில்?

பண அடிப்படையில் எல்லாவற்றுக்கும் ஒரு மதிப்பு  கொடுத்து அந்தக் கண்ணாடி மூலமே பார்த்துப் பழகியவர்கள் நாம்.

ஆகவே பழங்கால மனிதவாழ்வை கற்பனை செய்து பார்ப்பதில் நமக்கு சிரமங்கள் இருக்கின்றன.  அதற்கென்று இன்னோர் மனோநிலைக்கு மாற வேண்டிய கட்டாயம் இருக்கிறது. நம்மில் எத்தனை பேருக்கு அது முடியும்?

இன்று ஒரு குடும்பத்துப் பிள்ளைகளே நான் வேறு, நீ வேறு என்கிற மனோநிலையில் குழந்தைப் பருவத்தில் இருந்தே வளர ஆரம்பித்து விடுகிறார்கள்.

இந்த இடைவெளியை உருவாக்குவதில் உளவியல் ரீதியாக இன்றைய பணம் பின்னால் இருந்து  செயல்படுகிறது. தவிர, வளர்ந்து அவர்களே குடும்ப வாழ்க்கை துவங்கும் போது இடைவெளி இன்னும் பெரிதாகி விடுகிறது.

அன்றைய வாழ்வே ஒரு போராட்டம் தான். இருந்தும் அன்பும் பாசமும் துன்பங்களை மறக்க உதவின. நான் வேறு நீ வேறு என்னும் சிந்தனை இருக்கவில்லை. பகிர்தலில் இருந்த இனிமையை அனைவரும் அனுபவித்தார்கள்.

அன்றைய எளிமையான வாழ்வு வாழ்ந்தவர்களுக்கு என்ன பெரிதாய்த்  தேவைப்பட்டிருக்கும்? ஆடுமாடுகள், ஆடைகள், உணவு எல்லாமே, எல்லாருக்கும் பகிரப்பட்டன.

உறவு முறைகளுக்குத் தான் முக்கியத்துவம் தரப்பட்டது. பொருள்களுக்கு அல்ல. உதாரணமாய், ஒரு திருமணத்துக்கு என்ன பரிசு கொடுப்பது, ஒரு கொலை நடந்துவிட்டால் அதற்கு என்ன இழப்பீடு கொடுப்பது போன்றவை…  இவை தான் பெரும் விவாதங்களாய் இருந்தன.

பண்டமாற்றுக்கள் வெவ்வேறு குழுக்களிடையில் நடந்திருக்கலாம். ஆனால் அவை மிகமிக அபூர்வமாக,  சிறுசிறு அளவிலேயே நடந்தன.  பெரிதாய் அலட்டிக் கொள்ளத் தேவை இல்லை.

ஒவ்வொரு குழுவும் அதன் மக்கள் தொகையில் ஒரே எண்ணிக்கையில் என்றென்றும் இருந்திருக்க வாய்ப்பே இல்லை. தவிர, காலம் செல்லச் செல்ல வேட்டையாடுதலைக் கைவிட்டு  நதி ஓரங்களில் பயிர்ச் செய்கை என்று முன்னேறி வந்தார்கள்.

இப்போது ஒரு குறிப்பிட்ட நிலப்பரப்பில் பல குழுக்கள், வித்தியாசமான குணங்கள் கொண்டவர்கள் ஒன்று  சேர்ந்து வாழவேண்டிய சூழ்நிலை.

மக்கள் தொகை பெருகிற்று. கூடவே சச்சரவுகள் பெருகின. ஆனாலும் இந்த நாகரிகம் தோன்ற முன்னமே  மனிதர்களிடையே ஒரு பொதுமைப் பண்பு நிலவியிருந்ததை மானிடவியலாளர்கள் உறுதி செய்திருக்கிறார்கள்.

பயிர்ச் செய்கை  துவங்கப்பட்ட போது இந்தப் பண்பு மேலும் ஒரு சிக்கலாகி, அதே சமயம் உறுதியாக நிலை கொள்ள ஆரம்பித்தது.

உலகின் எந்தப் பகுதியானாலும் பண்டைக் காலம் முதல் எல்லா சமுதாயங்களிலும் ஓர் தலைவனோ அல்லது தலைவியோ, அல்லது ஒரு சிறு குழுவோ மற்றவர்களைக்  கட்டுக்குள் வைத்திருக்க உருவானார்கள்.

கூட்டாக வாழும் விலங்குகளிலும் இந்தப் பண்பைக் காணமுடியும்.

எதிரிகளைத் துரத்தியடிக்க, தம் நிலப்பரப்பைக் காத்துக் கொள்ள பலசாலியான அல்லது புத்திசாலியான ஒருவர் தேவைப்பட்டார்.

யார் இந்த வாழ்வுப் போராட்டத்தில் நின்று பிடிக்க உதவினாரோ, கட்டளைகள் பிறப்பித்தாரோ அவருக்கு குழுவின் மற்ற ஆட்களைவிட, மிகவும் மரியாதை தரப்பட்டது.

சுருக்கமாக சொன்னால், பின்னால் வந்த அரசர்கள் பரம்பரைக்கு இவர்கள் தான் முன்னோடிகள்.

அதிகாரங்கள் அவர்களுக்கு வழங்கப்பட்டன. இந்தத்  தலைமைகள் சொன்னால் அதை ஏற்றுக் கொள்ளவேண்டும் என்னும் நிலைப்பாடுகள் ஏற்பட்டன.  அவரைக் கடவுள்/கடவுள்களின் பிரதிநிதியாகவும் காண்கின்ற போக்கும் உருவாகிற்று.

இந்த இடத்தில், பேராசிரியர் ஜியோப்ரே இங்காம் தனது கருத்தை முன்வைக்கிறார்.

பொருட்கள், சேவைகளை மதிப்பீடு செய்ய ஒரு அளவுகோல் தேவை என்று எல்லாரும் உணரும் நிலை ஏற்பட்டபோது, அது என்ன அளவுகோல் என்பதில் ஆயிரம் குழப்பங்கள் ஏற்பட்டிருக்கும்.

அத்தனை பேரும் எதையுமே ஒருமனதாய் ஏற்றுக் கொண்டிருப்பார்கள் என்று நம்ப முடியாது. ஆளுக்கொரு நியாயம் பேசி இருப்பார்கள். குழப்பங்கள் மட்டுமல்ல அடிதடிகளும் ஏற்பட்டிருக்கும். இது மனித இயற்கை.

ஆகவே அதிகாரத்தில் உள்ளவரின் ஆணை அல்லது அவர் மேல் ஏற்படும் பயபக்தி இல்லாமல் அந்த அளவுகோலை, அந்தக் குழுவோ, சமுதாயமோ ஏற்றுக் கொண்டிருக்கவே முடியாது.

தவிர, அந்த அளவுகோல் அந்தக் குழுவுக்குள் அல்லது சமுதாயத்துக்குள்  மட்டுமே  செல்லுபடியாகும். 

அப்படி அதிகாரத்தால் ஏற்படுத்தப்பட்ட அளவுகோல் தான் பணம் என்கிறார் அவர்.

இனி மானுடவியலாளர், டேவிட் கிரேபர் சொல்வதைப்  பார்ப்போம்: இவர் பணம் எனும் அளவுகோல் வந்ததற்கு யுத்தங்கள் தான் காரணம் என்று பெரிய அதிர்ச்சி கொடுக்கிறார்.

அவர், பேராசிரியர் ஜியோப்ரே இங்காம் சொன்னதை ஒப்புக் கொள்கிறேன். ஆனால் ஒரு படி மேலே போகவேண்டி இருக்கிறது என்கிறார்.

தனித்தனி சமுதாயங்களின் உள்ளே பண்டமாற்று இருக்கவில்லை.  ஆனால் வெளியார் குழுக்களுடன் சில சமயங்களில் பண்டமாற்று இருந்திருக்கிறது.

வெளியாட்களின் நடத்தைகள் பற்றி எதுவும் தெரியாத நிலையில் அது எப்படி நடந்திருக்கும்? ஓர் கணம் யோசித்துப் பாருங்கள். சந்தேகம், பயம், ஒருவித தயக்கம் நிச்சயம் இருந்திருக்கும். எந்த நேரமும் வன்முறை வெடிக்கலாம். இல்லையா?

சமுதாயத்தில் பணம் உருவாக இரண்டு விஷயங்கள் தேவைப்பட்டன. ஓன்று அடிமைகள் வர்த்தகம். அடுத்து எகிறிக்கொண்டே போன கடன்கள்.

மனித வரலாற்றில், அரசுகளோ, பேரரசுகளோ நின்று பிடித்ததற்கு முக்கிய காரணம்: அவை புதுப்புது ஊர்களோ, நாடுகளோ பிடிக்க முனைந்து நின்றது தான். (எப்போதுமே.)

அப்போது தேவைப்பட்டது பெரும் எண்ணிக்கையில் ஆன போர்வீரர்கள். அவர்களுக்கு உணவு உடை, சிறப்பு சலுகைகள்  கொடுக்கவேண்டும்.

தவிர, உள்ளூர் மக்களையும் திருப்திப் படுத்தவேண்டும். ஆகவே மன்னர்களின் கடன்கள் எந்தக் காலத்திலும் எகிறியதே தவிர குறையவில்லை.

ஆகவே எப்போதும் போர் முழக்கம் தான்.

போரில் சிறை பிடிக்கப்பட்ட அந்நிய நாட்டு மக்களை, கொள்ளை அடித்த பொருள்களை எப்படிப் பகிர்வது? சந்தைகள் ஏற்பட்டன.

அடிமைகளால் பொருளாதாரக்  கஷ்டங்களைத்  தீர்க்கக் கூடியதாக இருந்தது. அதற்கு எந்த சமுதாயமும் விதிவிலக்கல்ல. அடிமைகளை எந்த வேலைக்கும் உபயோகிக்கலாம். படுக்க இடம், உணவு போதும். தீர்த்துக் கட்டினாலும் யாரும் கேட்கப் போவதில்லை.

(தொடரும்..)

காசு நம் அடிமை – 2

கடுமையாய் உழைத்து முன்னேறி  இன்று பணக்காரனாய் இருக்கிறேன் என்று யாராவது சொன்னால் அது யாரின் உழைப்பில் என்று திருப்பிக் கேளுங்கள். 

-ஜார்ஜ் பெர்னார்ட் ஷா

தொடர் -2

(மானுடவியலாளர் டேவிட் கிரேபர்,  பொருளியல் பேராசிரியர் பெர்னார்ட் லீட்டேர், பொறியலாளர் மார்கரீட் கென்னடி, பொருளியல் மேதை கெயின்ஸ் ஆகியோரின் கருத்துக்கள் இந்தத் தொடரில் அலசப்படுகின்றன.)

டேவிட் கிரேபர் தொடர்ந்து பேசுகிறார்:

அடிமை வர்த்தகம் எல்லா சமுதாயங்களிலும் இருந்திருக்கிறது. அன்றைய சந்தைகளில் போர்வீரர்களை எல்லாரும் ஆவலோடு எதிர்பார்த்தார்கள். அடுத்து, அவர்கள் தேவைகளை நிறைவேற்ற சந்தைகள் தயாராகவே  இருந்தன.

சந்தைகள் எப்படி வந்தன? அரசுகள் தான் அவற்றை அறிமுகப் படுத்தின. அங்கே காவலர்கள் ஆயுதங்களுடன் வலம் வந்தார்கள். மேலும் அதிகாரம் உங்களைக் கண்காணிக்கிறது என்பதை நினைவூட்டிக் கொண்டே இருந்தார்கள்.

சிலசமயங்களில், போர்களில் எதுவுமே கிடைக்காமல் போகலாம். இந்த நிலைமையை சமாளிக்க, மன்னர்கள் அவர்கள் பேர் பொறிக்கப்பட்ட  (அல்லது முகம்.. அல்லது ..) உலோகத் துண்டுகளை அவர்கள் போர்களுக்குப் போக முன்னரே  கொடுத்திருந்தார்கள்.

எனவே தோற்றுப்போய்த் திரும்பி சந்தைகளுக்கு வர நேர்ந்தாலும் சமாளிக்கலாம் என்கிற நம்பிக்கை இருந்தது.

மன்னர்களுக்கும் அந்த உலோகத் துண்டுகள், வரி என்னும் போர்வையில் பின்னால் தம்மிடமே திரும்பி வரும் என்று தெரிந்திருந்தது. யுத்தங்கள் செய்வது லாபம் தரும் நடவடிக்கை என்பதை அனுபவத்தில் கண்டிருந்தார்கள்.

பணம் என்பது உருவாக  இந்த ஆரம்ப முயற்சி உதவி இருக்கிறது. இது ஒருவிதமான கடன். சின்ன மீனைப் போட்டு பெரிய மீனைப் பிடிக்க உதவிய கடன்.  நாணயங்களின் (பணத்தின்) முன்னோடி.

மக்களும் அந்த உலோகத் துண்டுகளுக்கு ஒரு தனி மரியாதை கொடுத்தார்கள். கொள்ளையில் கிடைத்த பொருள்கள், அடிமைகள் என்று களை கட்டிய சந்தைகள் உலகம் பூரா இருந்ததைக் கவனிக்க வேண்டும்.

நாணயங்கள் புழக்கத்துக்கு வர முன்னரேயே, கடன் கொடுக்கும் அமைப்புகள் தோன்றி இருந்தன. ஆசிய, அய்ரோப்பிய கண்டங்களில் தோன்றிய பழைய நாகரிகங்களில் இது மிக முக்கிய அம்சம்.

உண்மையிலேயே, பணம் என்பது கடன் கொடுப்பதற்காகவே கண்டுபிடிக்கப்பட்ட ஒரு கருவி. அது பொருள்கள், சேவைகளின் மதிப்பை  அளக்க, அதிகாரத்தால் உருவாக்கப்பட்ட  ஒரு அளவுகோல் என்றாலும் கடன் கொடுத்தலும் வாங்குதலும் முன்னமேயே வந்துவிட்டது என்பதையும் நாம் நோக்கவேண்டும்.

கடன் ஒரு தவிர்க்க முடியாத, அவசிய தேவையாக இருந்ததால் பணம் அந்த இடத்தை நிரப்ப வந்த ஓர் உற்ற நண்பன் என்று கொள்ளலாம்.

எழுத்தில் கிடைத்துள்ள வரலாற்று செய்திகளின்படி, கி.மு.5000 களில் பணம் ஷே-கெல்  (shekel) என்கிற பெயரில் உலகின் மிகப் பழைய மெசொபொட்டாமிய நாகரிகத்தில், சுமேரியர்களின் பாவனையில் இருந்திருக்கிறது.

பணம் என்பதைக் கண்டுபிடித்தார்களோ இல்லையோ, அதை நடைமுறைப் படுத்திக் காட்டியவர்கள் வரிசையில் சுமேரியர்கள் தான் இன்று வரை முன்னணியில் நிற்கிறார்கள்.

ஷே (she) என்றால் கோதுமை. கெல் (kel ) என்பது அளவுகோல் (ஏறக்குறைய ஒரு மரக்கால்). ஒரு மரக்கால் கோதுமைப் பொதியை அவர்கள் பண அளவுகோலாக வைத்திருந்தார்கள்.

அது விவசாய சமூகம். விவசாயிகள் விளைந்த கோதுமையை அரச களஞ்சியத்துக்கு கொண்டு வந்து கொடுத்து களிமண் தட்டுகளில் எழுதப்பட்ட பற்றுச்சீட்டு பெற்றுக் கொண்டார்கள். (ஏனென்றால் அன்று காகிதம் என்றால் என்னவென்றே தெரியாது.)

விவசாயிகள் வானத்தை நம்பி இருந்தவர்கள். ஏழைகள். மும்மாரி பொழிவது எப்போதும் ஒரே மாதிரி இருக்காது. சில சமயம் வெள்ளம் வரும். சில சமயம் வரட்சி வாட்டும்.

ஆகவே, கஷ்ட காலங்களில் அவர்களுக்கு மன்னர்களால் கடன் (நிவாரண நிதி) கொடுக்கப்பட்டது. இருந்தும் அநேகமான விவசாயிகளுக்கு அது போதவில்லை. சிலநேரங்களில் செல்வாக்கோடு வாழ்ந்த செல்வந்தர்களிடமும் கையேந்த நேரிட்டது. 

அந்த காலத்தில் கடனைத் திருப்பிக் கொடுக்காவிட்டால் கடுமையான தண்டனைகள் விதிக்கப்பட்டன. முழுக் குடும்பத்தையுமே பணயக் கைதிகளாக்கினார்கள். அடிமை வர்த்தகம் சர்வ சாதாரணமாய் நடந்தது. 

சமூகத்தின் முதுகெலும்பான விவசாயிகள், பெருவாரியான மக்கள் தொடர்ந்து வறுமையில் வாடினால் அரசு எப்படி இயங்கமுடியும்? எனவே காலத்துக்கு காலம் மன்னர்கள் கடன்களை ரத்து செய்து கொண்டே இருந்தார்கள். மற்றவர்களையும் ரத்து செய்யச் சொல்லி ஆணை இட்டார்கள். 

இது மெசொபொட்டாமிய நாகரிகத்தின் பாணி. பின்னால் வந்த எகிப்திய நாகரிகமும் இதே முறையைக் கையாண்டாலும் அவர்கள் பிரமிட்கள் என்று பிரம்மாண்டமாய் யோசித்தவர்கள்.

ஆகவே பற்றாக்குறை என்று வரும்போது அடுத்த ஊரை, நாட்டைக் கொள்ளை அடித்தால் தான் நின்றுபிடிக்க முடியும் என்கிற நிலை ஏற்பட்டபோது, அவர்கள் தயங்கவே இல்லை. 

இனி கிரேக்கர்களின் அரசுகள், ரோமர்களின் பேரரசு என்று நாகரிகங்கள் விரிவடைந்தபோது அவர்களும் தொடர்ச்சியான போர்கள் மூலம் புது நாடுகள் பிடித்து பொருளியல் பற்றாக்குறையை ஈடு செய்ய முயற்சித்தார்கள். 

பின்னைய இந்த நாகரிகங்களின் ஆளும் வர்க்கவர்க்கத்தினர் புத்திசாலித்தனமான ஒரு காரியமும் செய்தார்கள். கொண்டு வரும்  கொள்ளைப் பொருள்கள், அடிமைகளை (ஓரளவு) அவர்களின் இளைஞர் பட்டாளத்திடம் (ஆண்கள்) ஒப்படைத்துவிட்டு  சொன்னார்கள்:

டேய் பையன்களா, என்ன செய்வீர்களோ தெரியாது. நம் ஊர்க்காரர்கள் ஏழைகளாய், பிச்சை எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். முடிந்தளவு இவை அவர்களிடம் போய்ச்  சேரவேண்டும். அவ்வளவு தான்.

இந்த ஆளும் வர்க்கங்கள் கையாண்ட நிதி நடைமுறைகள் (Financial practices), கடன்களை கட்டுக்குள் வைத்திருக்க மேற்கொண்ட உத்திகள் (Debt-coping strategies), பண அமைப்பு நிர்வாகம் (Management of money system), அடிமை வர்த்தகம் (Slavery) – இவற்றுக்கிடையில்  இருந்த நெருங்கிய தொடர்புகளை நாம் கவனிக்க வேண்டும். 

மத்திய காலகட்டத்துக்கு (Middle ages) முன்னைய கால கட்டத்தை (கி.மு. 8 – கி.மு.3 ம் நூற்றாண்டுகள்) வரலாற்றில் ஒரு திருப்புமுனையை ஏற்படுத்திய காலகட்டம்  என்று சொல்லலாம். ஆசிய, அய்ரோப்பிய கண்டங்களில் கலாசாரங்களும்  படைப்புத் திறன்களும் துளிர்விட்டுப் படர ஆரம்பித்த காலம் அது. 

சீனாவிலும் இந்தியாவிலும் பேரரசுகள் எழுந்தன. இங்கும் நாணயங்கள் பாவனைக்கு வந்த காலம். சந்தைகள், பொருளீட்டல் சாதனங்கள் பிரபலம் அடையத் துவங்கின. நிதிப் பற்றாக்குறை எகிற, எகிற யுத்தம் ஒரு  அவசியமான ஒரு தொழிலாக வளர்ந்தது. அடிமை வர்த்தகம் தினசரி வாடிக்கையாக மாறியது.  

அந்த யுகத்தில் ஏற்பட்ட இன்னோர் சுவாரஸ்யமான அம்சம்: மக்கள் மனதில் நாணயங்களின் பாவனை அழுத்தமாய்ப் பதியத் துவங்க, எண்ணிக்கை முதலிடம் வகிக்க ஆரம்பித்தது.

எந்தப் பொருளுக்கும், சேவைக்கும் ஒரு மதிப்பு, இலக்கத்தில் தோன்ற ஆரம்பித்தது. உறவு முறைகள், கலாசாரம், நம்பிக்கைகள், அவர்கள் புனிதமாய் நினைத்திருந்த அத்தனை விஷயங்களும் மதிப்பில் அடங்கிப் போக, வாழ்க்கையே  தலைகீழ் ஆகிவிட்டது. 

பொருள் மதிப்புக்கு முதலிடம் கொடுக்கும் இந்தப் போக்கு தவறானது. அதை எதிர்க்கவேண்டும் என்று மாற்று மனிதநேய தத்துவங்கள் தோன்ற ஆரம்பித்தன. 

சோபிஸ்ட்டுகள் (Sophists) என்றொரு பிரிவினர் கிரேக்கத்தில் அன்று சிறந்த பேச்சாளர்களாக, நட்சத்திர அந்தஸ்தோடு வலம் வந்தார்கள். (காசு மட்டும் கொடுத்துவிட்டால்) எந்த ஒரு தலைப்பு கொடுத்தாலும் வெளுத்துக் கட்டக் கூடியவர்கள். புகழ் பெற்ற கிரேக்கத்தின் தத்துவங்கள் அனைத்தும் இவர்களுக்கு எதிராக உருவாகின. 

வெறும் சடங்குகளில் மட்டும் நம்பிக்கை கொண்ட வைதீக மதங்களுக்கு எதிராய் இந்தியாவில் பவுத்தம் எழுந்தது. 

சீனாவில் நிலவிய பழைய லீகலிச (Legalism) தத்துவத்துக்கு ( அரசு கொடியதாய் இருந்தால் என்ன,  அநீதிகள் புரிந்தால் என்ன, எல்லாருமே சட்டம், ஒழுங்குக்கு அடிபணிந்து நடக்க வேண்டும் எனும் சித்தாந்தம்) எதிராக, நேர்மை, நீதியை வலியுறுத்திய கன்பூசியன் தத்துவம் (Confucianism) தோன்றியது.

20 ம் நூற்றாண்டின் புகழ்பெற்ற பொருளியலாளர், ஜான் மேனார்ட் கெயின்ஸ் சொல்லும் பணத்தின் தோற்றம் :

பணம் எப்போது தோன்றியது என்று நாம் நம்பிக்கொண்டிருக்கும் காலத்தை விட, அல்லது நமக்கு எப்போது என்று சொல்லித்தந்ததை விட, இன்னும் பழமையானது பண அமைப்பு என்று நம்புகிறேன்.

பூமியின் பனியுகம் உருகத் துவங்கிய காலகட்டத்துக்கும் பின்னர் மிதமான, இதமான காலநிலை தோன்றிய காலகட்டத்துக்கும் இடையிலே, எந்த காலகட்டத்தில் மனித வரலாறு ஆரம்பமானதோ, அதே நேரம் எந்தக் கட்டத்தில் புதுப்புது சிந்தனைகள் மனிதமனத்தில் அரும்ப ஆரம்பித்தனவோ அப்போது பணத்தின் மூலம் தோன்றி இருக்கவேண்டும்.

அது ஹெஸ்பெரிட்ஸ் தீவுகளில் தோன்றி இருக்கலாம் (Islands of Hesperides). அல்லது தத்துவஞானி பிளாட்டோ விவரித்த அட்லாண்டிஸ் (Atlantis) எனும் கற்பனைக் கண்டத்தில் தோன்றி இருக்கலாம். அல்லது எங்காவது மத்திய ஆசியாவில் இருந்த ஏதோ ஒரு ஏடன் தோட்டத்தில் தோன்றி இருக்கலாம்.

அய்யா என்ன சொல்ல வருகிறார்? உங்களுக்குப் புரிகிறதா?

அவர் ஒரு பொருளியல்  மேதை. அவருக்குப் பணம் என்றால் என்ன என்று தெரியாமலா இருந்திருக்கும் என்று அடுத்த கேள்வியைக் கேட்டால்:

பணமா? நான் அறிந்தவரை, எனக்குத் தெரிந்த மூன்று பேர்கள் மட்டுமே பணம் என்றால் என்ன என்று புரிந்து கொண்டவர்கள்.

ஒருவர் இன்னோர் பல்கலைக் கழகத்தில் பேராசிரியராகப் பணி புரிகிறார். அடுத்தவர் என் மாணவர்களில் ஒருவர். மற்றவர் இங்கிலாந்து மத்திய வங்கியில் வேலை செய்யும் ஒரு சாதாரண எழுத்தர்.

யார் அவர்கள் என்று அவர் சொல்லவே இல்லை.

(தொடரும்..)

காசு நம் அடிமை – 3

காசு பேசும் என்பதை நீங்கள் நம்புவீர்களா இல்லையோ நான் நம்புகிறேன். ஒருநாள் அது சொன்னதை என் ரெண்டு காதாலும் கேட்டேனே: Goodbye.

-ரிச்சர்ட் ஆர்மர் 

தொடர் -3

பணத்தின் வரைவிலக்கணம் 

பேராசிரியர் ஜியோப்ரே இங்காம் பணத்தின் ஐந்து தன்மைகள் பற்றி சொல்கிறார். (அதில் கொஞ்சம் தண்ணி கலந்திருக்கிறேன்):

  • Money of account – மனிதர்கள் பொதுவாய் மற்றவர்களின் தரம் பற்றித்தான் பேசுவது வழக்கம். தன் தரம் பற்றி மூச்சு விடமாட்டார்கள். பணமும் அப்படியே. தன சொந்த மதிப்பைப் பற்றிக் கவலைப்படாது. அந்தப் பொருள் அப்படி .. இந்த சேவை இப்படி… என்று எடை போடுவது மட்டுமல்ல, ஒரு மதிப்பும் கொடுத்து விடுகிறது.
  • Storing value – அதை சேர்த்து வைத்துக் கொள்ளலாம். பொருள்கள், சேவைகளுக்கு இந்த தைரியம் இல்லை. 
  • Transporting value – சேர்த்த மதிப்பை எங்கும் அனுப்பலாம். பண நோட்டாய் அல்லது கணனி மூலம், அது உங்கள் வசதி. 
  • Debtor-Creditor relationship –  வாங்குவோர்- கொடுப்போர் என்னும் சமூக உறவை உருவாக்குகிறது. 
  • Political element – அதற்குப் பெரும் அரசியல் செல்வாக்கு இருக்கிறது. பேராசிரியர் ஏற்கெனவே சொல்லிவிட்டாரே. 

அந்தக் காலத்தில் உலோகங்கள் தெய்வீக அம்சம் பொருந்தியவை என்று நம்பினார்கள். (நாணயங்கள் தங்கம், வெள்ளியில் வார்க்கப்பட்டன.) தங்கத்தை சூரிய பகவான் அம்சம் என்றும் வெள்ளியை சந்திர பகவான் என்றும் கொண்டாடி இருக்கிறார்கள். 

Money என்கிற பேரே Juno Monita என்னும் ரோமர்களின் தேவதையின் பேரில் இருந்து தான் வந்தது. 

பணம் என்றுமே தட்டுப்பாட்டில் இருந்தது என்று சொல்ல முடியாது. 12ம் – 15ம் நூற்றாண்டுகளின் இடைவெளியில் புழக்கத்தில் இருந்த பணம் மக்களுக்குப் பெரிதும் சேவை செய்திருக்கிறது. 

பிராக்டியேட்டன் பணம் (Braktieaten money)

அய்ரோப்பாவின் பல பகுதிகளும் அன்றிருந்த சிற்றரசர்கள், பிஷப்புகள் உருவாக்கிப் பாவனையில் விட்ட இந்தப் பணம் ஒவ்வோர் ஆண்டும் திருப்பி வாபஸ் வாங்கப் பட்டுவிடும். ஆகவே மக்கள் இந்தப் பணத்தை சேர்த்து வைக்கவே விரும்பவில்லை. செலவழித்துவிடத் துடித்தார்கள்.

விளைவு: வேலைகள், பணிகள், வணிக செயல்பாடுகள் எல்லாம் விறுவிறு என்று நடந்தன.

வாபஸ் வாங்கப்பட்ட இந்தத் தங்க, வெள்ளி நாணயங்கள் உருக்கப்பட்டு, அவற்றின் உலோக அளவும், மதிப்பும் குறைக்கப்பட்டு மீண்டும் பாவனைக்கு விடப்பட்டது. (சராசரி 25 விழுக்காடு)

மக்களின் யோசனை வேறு திசையில் திரும்பியது. பணத்தை எங்கே முதலீடு செய்யலாம் என்று யோசித்தார்கள். பண முதலீடு, காணி நிலங்கள், கட்டிடங்கள், வீடுகள், கலைப் பொருள்கள் என்று போனதில் வாழ்க்கைத் தரம் உயர ஆரம்பித்தது.

கைவினைஞர்கள், தொழிலாளர்கள் வரம் ஐந்து நாட்கள் மட்டுமே வேலை செய்தார்கள். இந்தக் காலகட்டத்தில்  அய்ரோப்பாவில் புதிய சிந்தனைகள் தோன்றின, கலைகள் மேம்பட்டன என்கிறார்கள் வரலாற்று ஆசிரியர்கள்.

இருந்தும், மக்களுக்குப்  பணம் அடிக்கடி மறைந்து போவது பிடிக்கவில்லை. பணத்தின் கவர்ச்சி மங்க ஆரம்பித்த சமயம், பென்னி நாணயம் அறிமுகம் ஆகியது. இனி நான் தான் ராஜா, மறையவே மாட்டேன் என்றது. கூடவே வட்டியும் வந்தது.

முடிவில், பணம் குறிப்பிட்ட ஒரு சிலரிடம் மட்டும் குவிய ஆரம்பித்தது. மக்களோ, வாழ்க்கையே ஒரு சோதனை என்று தத்துவம் பேச ஆரம்பித்தார்கள்.

இஸ்லாம் காட்டிய பொருளியல்  

பாலைவனத்தில் நெறிகள், நீதிகள் எதுவுமே இல்லாமல் மனம் போனபடி வாழ்ந்த அரேபியர்களுக்கு, அறங்கள் வகுத்து ஓர் புதிய மதத்தை மட்டும் அறிமுகம் செய்யவில்லை முகமது நபி.

வாழ்வியலின் பிரிக்கவே முடியாத பொருளியலிலும் சிறப்பான ஓர் வழிகாட்டியாக இருந்திருக்கிறார். அவரே ஓர் வணிகர். மக்களின் தேவைகளை உணர்ந்தவர். பணத்தை வட்டிக்கு வாங்கி மக்கள் பட்ட துயரங்களை அவர் கண்டிருக்க வேண்டும்.

அதன் எதிரொலியாய், வட்டிக்குப் பணம் கொடுப்பவர்களை இறைவன் மன்னிக்கவே மாட்டான் என்று முழங்கினார். செல்வந்தர்களே, வணிகர்களுடன் பங்குதாரர்களாக சேர்ந்து கொள்ளுங்கள். நட்டமோ, லாபமோ பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள். இறைவன் உங்களைக் கைவிட மாட்டான் என்று அறைகூவல் விடுத்தார்.

வட்டி வாங்குவதை யூத, கிறிஸ்தவ மதங்களும் எதிர்த்தன. ஆயினும் நடைமுறை சாத்தியமான ஓர் வழியைக் காட்டுவதில் தவறிவிட்டன.

இஸ்லாம் வளர வணிகமும் உதவியிருக்கிறது. இந்திய நாட்டில் பவுத்தம் வளர வணிகர்கள் உதவியதையும்  இதோடு ஒப்பிட்டு நோக்கலாம்.

இந்தியாவில் வணிகர்கள் சமூகத்தின் கீழ்மட்டத்தில் வைக்கப்பட, (சூத்திர மக்களுக்கு மேலே, ஆனால் பார்ப்பன, சத்திரியர்களுக்குக் கீழே) முஸ்லீம் நாடுகளிலோ அவர்களுக்குத் தனி அந்தஸ்து தரப்பட்டது.

அய்ரோப்பிய நாடுகளில், கிறிஸ்தவ குருமார்களின் தலையீடுகள் அரசியலில் பெருமளவு ஆதிக்கம் செலுத்தின.

முஸ்லிம் நாடுகளில் அரசியலும் வணிகமும் வெவ்வேறு தளங்களில் இயங்கின. வணிகர்களின் மார்க்க அறிஞர்களைப் பார்த்து, கலீஃபாக்களே (அரசர்கள்) மரியாதையுடன் நடந்து கொண்டார்கள். ஒருவர் விவகாரத்தில் மற்றவர் தலையிடுவதில்லை என்று எழுதாத ஒப்பந்தம் இருந்தது.

வணிகர்கள் புதுப்புது நாடுகளில் வர்த்தகம் செய்து கொண்டிருக்க, அரசர்கள் புதுப்புது நாடுகளில் போர்களில் ஈடுபட்டிருந்தார்கள்.

தெய்வீகமும் பணமும் (வணிகம்) இஸ்லாத்தில் ஒன்றோடு ஒன்று கலந்திருக்கின்றன. மற்ற மதங்கள் பணத்திலோ, பொருளியலிலோ பெரிதாக நாட்டம் காட்டவில்லை. அவர்கள் பார்வை ஆன்மிகம், உளவியலோடு நின்றுவிட்டது. முகமது நபி ஒரு படி அல்ல, பல படிகள் மேலே போயிருக்கிறார்.

அதை யாராலும் மறுக்க முடியாது.

இன்றைய வங்கிகளின் முன்னோடிகள்

தங்கமும் வெள்ளியும் இருக்கும் இடத்தில் தானே பொற்கொல்லர்களுக்கு வேலை இருக்கும்?  ஆகவே அவர்களுக்கு சமூகத்தில் தனி மவுசு இருந்தது.

தவிர, அவர்களிடம் தடிப்பான இரும்புப் பெட்டிகள் இருந்தன. அவற்றில் உடைக்க முடியாத பூட்டுகள் தொங்கின. கூடவே ஆயுதம் தாங்கிய காவலர்கள் இருந்தார்கள்.

தங்கமும் வெள்ளியும் வைத்திருந்தவர்களுக்கு இது மிகவும் வசதியாகப் போய்விட்டது. வீட்டில் பாதுகாப்பு இல்லையே. ஆகவே வைத்திருந்த செல்வத்தை பொற்கொல்லர்களிடம் கொடுத்து ஓர் பற்றுச்சீட்டு வாங்கிக் கொண்டார்கள்.

பொற்கொல்லர்களும் நேர்மையும் நாணயமும்  உள்ளவர்களாக இருந்தார்கள்.

ஒரே ஒரு பிரச்னை: எல்லாரும் கொடுத்துவிட்டுப் போனார்களே தவிர வந்து மீட்டு எடுத்துக் கொண்டு போக ஆர்வம் காட்டவில்லை.

காரணம்: பற்றுச்சீட்டு வைத்திருந்தவர்களோ, யாரிடமாவது கடன் வாங்கி இருந்தால், பதிலாக பற்றுச்சீட்டைக் கடன்காரரிடம் கொடுத்து கணக்கை நேர் செய்யப் பழகி இருந்தார்கள்.

கடன் கொடுத்தவர்களுக்கும் அந்தப் பற்றுச்சீட்டைக் கொண்டு போய் பொற்கொல்லரிடம் நீட்டினால், அந்த மதிப்பளவு தங்கமோ வெள்ளியோ கிடைத்துவிடும் என்று தெரிந்திருந்தது.

மனிதர்கள் நல்லவர்கள். சந்தர்ப்பங்கள் தான் மோசமானவை.

சும்மா தங்கமும் வெள்ளியுமாய்ப் பெட்டியில் பூட்டி வைத்திருக்கிறோமே. கொஞ்சம் கூடுதலாக சில பற்றுச்சீட்டுகள் எழுதித் தேவை என்று வருகிற ஆட்களுக்குக் கொடுத்து,  கொஞ்சம் கூடுதலாக வருவாய் ஈட்டினால் என்ன என்று அவர்கள் யோசிக்கவில்லை.  சந்தர்ப்பங்கள் அப்படி யோசிக்க வைத்தன.

முதலில் இந்த யோசனை இத்தாலிய பொற்கொல்லர்களுக்குத் தான் வந்தது. அவர்கள் வாங்குகளில் அமர்ந்தபடி இப்படிப் பற்றுச்சீட்டுகள் எழுதிக் கொடுக்க ஆரம்பித்தார்கள். வாங்குகளுக்கு இத்தாலிய மொழியில் banco என்று பேர்.

banco விரைவிலேயே மற்ற அய்ரோப்பிய நாடுகளுக்கும் பரவியது.

வங்கிகள் 

பொற்கொல்லர்கள் துவங்கிய வங்கிகள் என்னும் அமைப்பின் வளர்ச்சியை  யாராலும் தடுக்க முடியவில்லை. அன்றிலிருந்து இன்றுவரை.

பணமோ, தங்கமோ, எந்த உலோகமோ வைப்பில் இருக்கும் மதிப்பைவிட, அதிகமாய் பற்றுச் சீட்டுக்கள் எழுதிக் கொடுக்கும் கலைக்கு வங்கிகள் இன்னும் மெருகு ஏற்றின.

பற்றுச் சீட்டுகள் பணநோட்டுகளாக உருமாற அதிக நாள் பிடிக்கவில்லை. நாணயங்கள், உலோகங்களைக் கையாளுவதில் கஷ்டங்கள் அதிகம் என்று தெரிந்ததே.

தவிர, வங்கிகள் தாராளமாகக் கடன் கொடுக்க ஆரம்பித்தன. ஏன் அரசர்களே கடன் கேட்க ஆரம்பித்தார்கள். (அந்தப்புர செலவுகள் கூடிப்போயிருக்குமோ என்று சிலர் யோசிக்கலாம்.) அதுவும் உண்மை தான்.

அதே சமயம் நாட்டைக்  கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருக்க, மந்திரிகள், தந்திரிகள்  வேலையாட்கள், போர்வீரர்கள் ஊதியங்கள், அது இது என்று ஒன்றா, ரெண்டா?

அரசராய் இருப்பது எவ்வளவு கஷ்டம் என்பது அவர்களுக்குத் தான் தெரியும்.

அன்றைய பொருளாதாரம் பண நோட்டுகளுக்கு மாறத் துவங்கினாலும் நாணயங்களிலேயே  தங்கி இருந்தது. போர்கள் மட்டுமல்ல, புது உலோக சுரங்கங்களும் கண்டுபிடிக்க வேண்டிய தேவை இருந்தது.

அரசின் செலவுகள் இன்று போலவே அன்றும் கூடிக்கொண்டே இருந்தன.

மக்களோ நாணயங்கள்/ உலோகங்களை எங்கே பதுக்கலாம், எப்படிப் பதுக்கலாம் என்கிற யோசனையில் இருந்தார்கள். ஒரு படி மேலே போய்  வெளிநாடுகளுக்கு எப்படிக் கடத்தலாம் என்றும் சிந்தித்தார்கள்.

(நாணயங்கள் இருந்தால் என்ன? இல்லாவிட்டால் என்ன? பொருளாதாரப்  பிரச்னைகளை சமாளிக்க மக்கள் வேறுவழிகளும் வைத்திருந்தார்கள்.)

பொதுவாக, அரசர்களுக்கும் வங்கிகளுக்கும் இடையில் நல்லுறவு இருந்தது. போரோ, அமைதியோ வங்கிகள் அவர்களுக்குக் கடன் கொடுத்தன. சில சமயங்களில் துயர சம்பவங்களும் நடந்தன.

தெய்வீகம் துவங்கிய வங்கி 

பொருளியலில் இஸ்லாத்துக்குக் குறைந்ததல்ல கிறிஸ்தவம். காலத்துக்குக்  காலம் சுடர் விட்ட சம்பவங்கள் ஏராளம் உண்டு.

நைட்ஸ் டெம்ப்ளர் (Knights Templar) என்னும் கிறிஸ்தவ அமைப்பு 12 ம் நூற்றாண்டளவில் தோன்றி மிகவும் பிரபலம் அடையத் துவங்கியது.

காரணம், முஸ்லிம்கள் அரசியல் ரீதியில் பெற்ற வெற்றிகள். பல கிறிஸ்தவ நாடுகள் முஸ்லிம்களின் கைக்குள் வீழ்ந்திருந்தன. 11 ம் – 13 ம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில், இரு பகுதிகளுக்கும் நடந்த யுத்தங்கள் (சிலுவை யுத்தங்கள் )  வரலாற்றில் மறக்க முடியாதவை.

கிறிஸ்தவத்தைக் காக்க உயிரையும் கொடுப்போம் என்னும் முழக்கத்துடன் எழுந்தது இந்த இயக்கம். அனைவரும் துறவிகள். வாளேந்திய துறவிகள்.

அவர்களின் பொருளியல் ஈடுபாடு ஆச்சரியமான ஒன்று. போர்களில் பங்குகொண்டது மட்டுமல்ல, அவர்கள் வங்கிகளும் நடத்தினார்கள்.

12 ம் நூற்றாண்டில் இருந்த கத்தோலிக்க பாப்பரசரே அவர்களுக்கு ஆசீர்வாதம் வழங்கி வங்கி நடத்த அனுமதி அளித்தார்.

அய்ரோப்பிய நாடுகள் எங்கினும் கிளைகள் துவங்கப்பட்டன. துறவிகளிடம் இருந்தவை சில நோட்டுப் புத்தகங்களும் பேனாவும் மட்டுமே. (மன்னிக்கவும்: சில இரும்புப் பெட்டிகளும்)

அங்கே வணிகர்கள் பணத்தைக்  கொண்டு வந்து கொடுத்து ஒரு பற்றுச் சீட்டு பெற்றுக் கொண்டார்கள். அதை எந்த நாட்டிலோ, ஊரிலோ டெம்ப்ளர் வங்கிக் கிளை ஒன்றில் காட்ட வேண்டியது தான் பாக்கி. இங்கே போட்ட காசு அங்கே கிடைத்துவிடும். இன்றைய வெஸ்டர்ன் யூனியன் (Western Union) ஆட்கள் இதைக் கேட்டால் பொறாமையில் வெந்து போவார்கள்.

வெந்து போகட்டுமே. நமக்கென்ன? அந்த 12 ம் நூற்றாண்டிலே மின்சாரம் இல்லை. கணனிகள் இல்லை. கேவலம் ஒரு ஒரு டெலிபோன் கூட இல்லை. டெம்ப்ளர் துறவிகள் எப்படி சாதித்திருப்பார்கள்? இன்னொரு இனிய ஆச்சரியம்:

சில சமயங்களில், கிறிஸ்தவர்களுக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் இடையில் யுத்த நிறுத்தம் ஏற்பட்டிருந்தது. யுத்தபூமிகளில் வெள்ளைக் கொடிகள் பறந்தன. பாலஸ்தீன் நாட்டின் ஜெருசலேம் நகர் தான் இரண்டு குழுவினருக்கும் குறிக்கோள். ஏனென்றால் மூன்று மதங்களினதும் (கிறிஸ்தவம், இஸ்லாம், யூத மதம்) புனித நகரம் அல்லவா அது!

அய்ரோப்பாவில் இருந்து திரள் திரளாக கிறிஸ்தவர்கள் புனித பூமிக்கு யாத்திரை போவது வழக்கம். (அந்த காலத்தில் விமானம், ரயில், கார்கள் எதுவும் இருக்கவில்லை.) எல்லாருமே கால்நடை தான். மிஞ்சிப் போனால் லொடக்கு லொடக்கு என்று குதிரை வண்டி.

யுத்த நிறுத்தம் என்றதும் எல்லாருக்கும் புத்துணர்ச்சி. வாங்க போகலாம் எல்லாரும் என்று யாத்திரை கிளம்பினார்கள். (அன்று யுத்த நிறுத்தம் என்றால் அதை இரண்டு பிரிவினரும் மதித்தார்கள். ஒரு எறும்புக்குக் கூட ஊறு செய்யவில்லை.)

இருந்தும் ஒரு விஷயம் உறுத்தியது : செலவுக்குப் பணம் கொண்டு போவது தான் பிரச்னையாய் இருந்தது. காரணம்: வழிப்பறி கொள்ளைக்காரர்கள்.

சும்மா இருப்பார்களா டெம்ப்ளர் துறவிகள்? விளம்பரம் போட்டார்கள்: யாத்திரிகர்களே, கவலைப்படாதீர்கள். எங்களுக்கு ஜெருசலேம் நகரிலும் கிளை இருக்கிறது. பணத்தை எங்கள் வங்கியில் கொடுத்து விடுங்கள். அங்கே போய் வாங்கிக் கொள்ளலாம்.

ஞாபகம் இருக்கட்டும். ஆயிரக்கணக்கான மைல்களுக்கு அப்பால் இருக்கிறது ஜெருசலேம் நகர். எப்படி?… எப்படி?…

இவர்களின் வங்கிகள் கிறிஸ்தவத்தின் கொள்கைப்படியே இயங்கின. வட்டியே வாங்கவில்லை. சேவைகளுக்கு ஒரு சிறு கட்டணம். அவ்வளவே.

ஒரு உதாரணம்: 1200 களில் ஆண்ட இங்கிலாந்தின் மன்னர் மூன்றாம் ஹென்றிக்கு பிரான்சின் போர்தோ நகரின் அருகில் இருந்த ஒரு தீவை வாங்க ஆசை வந்திருக்கிறது. டெம்ப்ளர் துறவிகளுக்கு செய்தி போனது.

அரசே, அது சின்ன விஷயம் என்றார்கள். சிலநாள் கழித்து, மன்னரிடம் போனார்கள். ஆண்டுக்கு 200 பவுண்டுகள் படி 5 ஆண்டுகளுக்கு தீவின் சொந்தக்காரருக்குக் கட்டிவிடுங்கள் என்றார்கள். அப்படி ஒப்பந்தத்தைக் கச்சிதமாக முடித்துத் தந்தவர்கள் துறவிகள்.

கடன் வாங்க வாங்க சந்தோஷமாய் இருக்கும். ஆனால் திருப்பிக் கேட்டால் தான் நமக்குக் கோபம் வருகிறது இல்லையா?  பிரான்சின் மன்னர் 4 ம் பிலிப்புக்கும் அது தான் வந்தது.

மன்னர்  துறவிகளின் வங்கியில் எக்கச்சக்கமாய் கடன் வாங்கியிருந்தார். (போர்கள்.. போர்கள்..) கொஞ்சமாவது திருப்பிக் கட்டுங்கள் என்று சொல்லிப் பார்த்தார்கள் துறவிகள். என்ன அடிக்கடி தொந்தரவு பண்ணுகிறீர்கள்? என்று எரிந்து விழுந்தவர், ஒருநாள் உத்தரவு போட்டார்: டாய்! எல்லாத்தையும் கொளுத்திருங்கடா!

கொளுத்திவிட்டார்கள். வங்கித் தலைவரையும் சேர்த்து உயிரோடு. கண்டத்தின் எல்லா மூலைகளிலும் வன்முறை எதிரொலித்தது. அவர்களின் எல்லா வங்கிகளும் அழிக்கப்பட்டன. துறவிகளும் இருந்த இடம் தெரியாமல் ஆக்கப் பட்டார்கள்.

1139 ம் ஆண்டு தெய்வீகம் துவங்கிய வங்கியின் கதையை 1312 ம் ஆண்டில் இப்படி முடித்துவிட்டார்கள்.

(தொடரும்..)

காசு நம் அடிமை – 4

பணப் பற்றாக்குறை,  தீமைகளின் வேர்.

– ஜார்ஜ் பெர்னார்ட் ஷா 

தொடர் – 4

வங்கிகளின் புது அவதாரங்கள்

18 ம் நூற்றாண்டுகளில் அய்ரோப்பிய நாடுகளில் பெரும் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. விவசாயத்தை நம்பியிருந்த சமுதாயங்கள் எந்திர யுகத்தை  நோக்கிப் பயணிக்கத் துவங்கின.

புதுத் தொழில் பேட்டைகள், புதுத் தொழில்கள், வேகமாக செல்லக்கூடிய போக்குவரத்து சாதனங்கள், நவீன தொடர்பு வசதிகள், நாட்டுடைமை ஆக்கப்பட்ட ராணுவம், காலனி நாடுகளை உருவாக்க வேண்டிய தேவைகள் எல்லாம் சேர்ந்ததில், அதற்கு ஏற்ற ஓர் பண அமைப்பு தேவை என்று உணரப்  பட்டது.

முன்பு சிற்றரசுகள் அய்ரோப்பிய கண்டத்துள்ளேயே பொருளாதார நோக்கங்களுக்காகப் போட்டி போட்டன. இப்போ ஆசியாவில், ஆப்பிரிக்காவில், அமெரிக்க கண்டங்களில் இருந்து எல்லையில்லாத செல்வங்கள் அள்ளி வரலாம் என்று தெரிந்துவிட்டது.

வேற்றுமைகளைக் களைந்து ஒற்றுமை காணுவோம் என்றொரு புதிய சிந்தனை ஏற்பட்டது. மொழிவாரியான அல்லது மதரீதியான சிறு சிறு மாநிலங்கள் ஒன்று சேர்ந்து புதிய நாடுகள், எல்லைகள் தோன்றின.

தேசிய அரசுகளுக்கும் தனியார் வங்கிகளுக்கும் இடையில் ஒப்பந்தங்கள் போடப்பட்டன. அரசுக்கு ஆலோசனைகள் சொல்லவும், நாட்டு நிதி விவகாரங்களைக் கையாளவும் மத்திய வங்கி என்னும் அமைப்பு தோன்றியது.

மத்திய வங்கியின் வழிகாட்டுதலில் தனியார் வங்கிகள் பணம் உருவாக்கலாம் என்று முடிவு செய்யப்பட்டது.

மன்னர்கள் ஆண்ட காலம் போய்விட்டது. இன்று நாம் மக்களாட்சிக்கு வந்துவிட்டோம் என்று பெருமையாகப் பேசுவதில் ஒரு தவறும் இல்லை. நம் உழைப்புக்குப் பஞ்சமில்லை. இருந்தும் அதற்கு ஈடு கட்டும் வகையில் பணம் போதாமல்  தவிக்கிறோமே. ஏன்?

பண அமைப்பையும் வங்கிகளின் செயல்பாடுகளையும்  பார்க்கும்போது நாம் எந்த சுயநினைவும் இல்லாமல் செய்த முடிவுகள் போலத் தெரிகின்றன.

உண்மையில் அவை விரல்விட்டு எண்ணக்கூடிய, முழு அதிகாரம் படைத்த  ஒரு சில மனிதர்களால் இன்னொரு கால கட்டத்தில், அன்று நிலவிய பொருளாதார சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்ற வகையில் உருவாக்கப் பட்டவை.

19 ம் நூற்றாண்டில், விக்டோரியா மகாராணியின் காலத்துக்கு முன்னால் ஏற்பட்ட தொழில் புரட்சியின் போது (Industrial Revolution) யாருக்கும் சூழல் மாசடைதல் என்றால் என்ன என்று தெரியாது.

தீவிரமாகும் தேசிய வாதம், மக்கள் தொகைப் பெருக்கம்,  பூமி வெப்பமடைதல் (Greenhouse effect) என்றெல்லாம் அவர்கள் எதுவும் கேள்விப்பட்டதில்லை.

பூமியில் மூல வளங்கள் வரம்பில்லாமல் நிரம்பி இருக்கின்றன. அது எடுக்க எடுக்கக் குறையாத அமுதசுரபி என்று நம்பினார்கள். யார் மற்றவர்களை முந்தி அள்ளி எடுப்பது என்பது தான் ஒரே நோக்கம். போட்டிக்கு முதலிடம் தந்தார்கள். மற்றவை எதுவுமே ஒரு பொருட்டல்ல.

ஆகவே பண அமைப்பும் வங்கிகளின் செயல்பாடுகளும் இந்த எண்ணங்களின் அடிப்படையில் தான் திட்டமிடப் பட்டன. இன்றும் அதுவே தொடர்கிறது.

இன்றைய பணத்தின் புது அவதாரங்கள் 

தொழில் புரட்சியின் போது உருவாகிய இன்றைய பண அமைப்பு நான்கு அவதாரங்கள் கொண்டது.

1) பூகோள ரீதியாக ஒரு நாட்டுடன் பணம் இணைந்திருக்கிறது.

2) வெற்றிடத்தில் இருந்து பணத்தை உருவாக்கலாம் (Fiat money )

3) வங்கிக் கடன் பணமாகிறது

4) வட்டி அதன் சொத்து

1) நாட்டின் பணம்: நம் நாட்டுப் பணம் என்றாலே நம் உடம்பு கொஞ்சம் புல்லரிக்கும். (சிலருக்கு வேறு நாட்டுப் பணத்தைக் கண்டால் தான் அரிப்பு ஏற்படும் என்பது வேறு விஷயம்.) எப்படியோ, நம் நாடு.. நம் நாடு.. என்று ஒரு பாசத்தை ஏற்படுத்துவதில் பணம் வெற்றி பெற்றிருக்கிறது என்பதை மறுக்க முடியாது.

வலைப்பின்னல், ஒரு வேலியும் போட்டுக் கொள்ள உதவுகிறது. இது என் பணம். அது அவர் பணம். இது நான். அது அவர்  எனும் வேற்றுமை உணர்வை எளிதாக, நமக்கே தெரியாமல் நம் மனதில் படிய வைக்கிறது.

சோவியத் கூட்டரசு வீழ்ந்தபோது, அதன் கிளை அரசுகள் தமக்கென்று சொந்த நாணயம் உருவாக்கிக் கொண்டது தான் அவர்கள் செய்த முதல் வேலை என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும்.

சோழியன் குடுமி சும்மா ஆடாது. மேற்கு அய்ரோப்பிய நாடுகள், தம் சொந்த நாணயங்களைக் கடாசிவிட்டு யூரோ நாணயத்துக்கு மாறியதிலும் ஒரு சூட்சுமம் இருக்கிறது. நாம்  அய்ரோப்பியர்கள். நமக்கென்று தனி அடையாளம் இருக்கிறது. என் வழி தனி வழி.

2, 3) வெற்றிடத்தில் இருந்து எதையும் உருவாக்க முடியாது என்று யார் சொன்னார்? ஏன் இன்றைய பணத்தை (Fiat money) அதில் இருந்து தானே வங்கிகள் படைக்கின்றன?

பிரிக்க முடியாதது எது? இன்றைய பணமும் வங்கிக் கடனும். 

Fiat என்பது லத்தீன் சொல். Fiat Lux என்னும் பதம் விவிலிய நூலில் மிகப் பிரசித்தமானது. ஒளி உண்டாவதாக! என்று கர்த்தர் முதலாவதாக சொன்ன சொல் அது.

வங்கியாளரும் சக்தி படைத்தவர். சூன்யத்தை நோக்கி ஒரு சொடக்குப் போடுகிறார். பணம் உண்டாவதாக என்கிறார். பணம் உருவாகிறது. அதை வங்கிக் கடனாய் உங்களுக்குத் தருகிறேன், என்ன சொல்கிறீர்கள்? என்கிறார். மறுபேச்சில்லாமல் ஏற்றுக் கொள்கிறோம்.

உலகின் எல்லா நாடுகளிலும் (கிட்டத்தட்ட 99 விழுக்காடு?) இந்த மாயமந்திரப் பணம் தான் பாவனையில் இருக்கிறது. 

Fiat money என்பதைத் தமிழில் கட்டளைப் பணம் என்று தமிழக அரசின் பாடப்  புத்தகங்கள் குறிக்கின்றன. அது சரி தான். வங்கியாளர், இவ்வளவு பணம் உருவாகட்டும்! என்று கட்டளை இடுகிறார். பணம் எங்கிருந்தோ வந்து  நிற்கிறது.

அதைக் கடன் என்று வாடிக்கையாளரின் பேரில் எழுதிக் கொள்கிறார். பணத்தை நோட்டுகளாகவோ, காசோலையாகவோ அல்லது ஏதோ ஒரு வழியில் கொடுக்கிறார்.

இருக்க, இன்னோர் முக்கிய தகவல்:

விக்டோரியா மகாராணி காலத்திற்கு முன்பேயே பணம் பெரும் இக்கட்டில் மாட்டியிருந்தது.

காரணம்: தங்கத்தில், வெள்ளியில் அது தங்கி இருந்தது. எவ்வளவு தங்கம் வங்கிகளிடம் இருக்கின்றன? அரசின் கையிருப்போ ரகசியம். எல்லாரும் கண்ணாமூச்சி விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

தனியார் வங்கிகள் உருவாக்கிய வங்கிக்கடன் பணத்துக்கும், அரசின் மேற்பார்வையில் புழக்கத்துக்கு விடப்பட்ட பணத்துக்கும் இடையில் நிறைய உரசல்கள் இருந்தன. இரண்டு பிரிவுகளும் முரண்பட்டதால் பொருளாதாரத்தில் ஒரு மந்த நிலை ஏற்பட்டது.

புதிதாய் உருவாகிய கட்டளைப் பணம் மூளைசாலி. டாலர்னா டாலர்! என்று 1971 களில் அமெரிக்கர்கள் பெருமையாக அறிவித்த விஷயம் பற்றி முன்னர் சொல்லியிருந்தோம். அந்த கால கட்டத்தில் இருந்து கட்டளைப் பணத்தின் செல்வாக்கு  எகிறத் துவங்கியது.

இது சில தந்திரங்கள், சட்டங்கள், ஒப்பந்தங்கள் மூலம் மாற்று வழிகள் கண்டு வங்கிகளையும் அரசையும் நண்பர்களாக்கி விட்டது.

மத்திய வங்கிகள், தனியார் வங்கிகளுடன் உடன்பாட்டுக்கு வந்தன.

தனியார் வங்கிகள் தங்கள் கையிருப்பில் இருக்கும் பணத்தின் 90 சத வீதம் வரை வாடிக்கையாளர்களுக்குக் கடன்கள் கொடுக்கலாம்.

மத்திய வங்கி (அதாவது அரசு வங்கி) பண நோட்டுக்களை அச்சடிக்கும். நாணயங்களை வார்க்கும்.

தனியார் வங்கிகள் உருவாக்கப் போகும் கடன்களை, இந்தப் பண நோட்டுக்களாக, நாணயங்களாக வாடிக்கையாளர்களுக்குக்  கொடுக்கலாம். இல்லாவிட்டால் அவர்களின் கணக்கில் வரவு வைக்கலாம்.

நாளாந்தம் எவ்வளவு பண நோட்டுகள் தேவை? நாணயங்கள் தேவை? சொல்லி அனுப்புங்கள். அல்லது டெலிபோன் பண்ணுங்கள். உங்கள் வங்கி வாசலுக்கே கொண்டு வந்து தருகிறோம்.

எல்லாருக்கும் மகிழ்ச்சி. நம்மைத் தவிர.

மத்திய வங்கி இப்போது சகல கலா வல்லவன் ஆகிவிட்டது. சகல அதிகாரங்களையும் வைத்திருக்கும் ஒருவர் எப்போதும் மற்றவர்களைத் தனக்குக் கீழ்மட்டத்தில் தான் வைத்திருக்க ஆசைப்படுவார் இல்லையா?

அதைத் தான் மத்திய வங்கியும் செய்து கொண்டே இருக்கிறது. பணப்  பாவனையில் எப்போதுமே ஒரு செயற்கையாக உருவாக்கப்பட்ட தட்டுப்பாடு இருக்கவேண்டும் என்று விரும்புகிறது.

பொருளாதாரப் பேராசிரியர்கள் ஜாக்சனும் மக்டொனால்டும் சொல் கிறார்கள்: அது மட்டுமல்ல . சர்வதேச நாணய சந்தையிலும், எல்லா நாட்டு மத்திய வங்கிகளும் தம் பணத்தை ஒரு சார்பு நிலை பற்றாக்குறை நிலையில் (relatively in shortage) வைத்திருக்க விரும்புகிறார்கள். 

இந்த செயற்கையான தட்டுப்பாடு, மக்களிடையே, வங்கிகளின் இடையே போட்டியை உருவாக்குகிறது. சமூகத்தில் ஏற்றத் தாழ்வை  உண்டாக்குகிறது. கூட்டுறவை அல்ல.

இந்த இடத்தில் ஒரு சந்தேகம் வரலாம். மத்திய வங்கி இப்படி ஆட்டம்  போட்டால், நாம் ஒட்டுப் போட்டு ஆட்சியில் அமர்த்தினோமே. அந்த அரசியல்வாதிகளுக்கு இது தெரியாதா?

தெரியும். அவர்கள் ஆட்சியில் இருக்கப் போவது நாலோ அல்லது ஐந்து ஆண்டுகள். எதிர்க்கட்சியில் இருப்பவர்களோ, எப்போது இவர்கள் காலை வாரிவிடலாம் என்கிற சிந்தனையில் இருப்பவர்கள்.

நான் தான் இந்த நாட்டை ஆளத் தகுதியான ஆள் என்று ஒவ்வொருவரும் நினைக்கிறார்கள். எல்லாரும் என்ன மோகன்தாஸ் கரம்சந்த் காந்தியா?

அடுத்து, அநேகமாய் பெருவாரியான அரசியல்வாதிகளுக்குப் பணம் பற்றி  எதுவுமே தெரியாது. மத்திய வங்கி ஆட்கள் ரொம்பப் படித்தவர்கள். அவர்களுக்கு எல்லாம் தெரியும். நாம் ஏன் கஷ்டப்பட்டுத் தெரிந்து கொள்ளவேண்டும்?

அரசியல்வாதிகளில் சட்டம் படித்தவர்கள் அல்லது வெவ்வேறு துறைகளில் பட்டம் பெற்றவர்கள் இருக்கலாம். சிலருக்கு பொருளியல், பண அமைப்பு போன்ற துறைகளில் அறிவு இருந்தாலும், பழைய பொருளியல் சிந்தனைகளை உள்வாங்கிக் கொண்டவர்கள் அவர்கள்.

சிலருக்கு  இருக்கும் அமைப்பை சீரமைப்பு செய்தால் போதும் என்கிற நினைப்பு.

சிலருக்கு திட்டமிட்ட பொருளாதாரத்துக்குள் (கம்யூனிச நாடுகளின் பண அமைப்பு) போய்விட்டால் எல்லாம் சரியாகிவிடும் என்கிற நினைப்பு.

சிலருக்கு இந்த அமைப்பை மாற்றவேண்டும் என்று தோன்றினாலும், எப்படி என்பதில் ஒரே குழப்பம்.

எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, மக்களுக்கே பணம் பற்றிய புரிதல் இல்லை.

வட்டி 

வட்டி, இன்றைய பணத்தின் அடித்தளம்.

புகழ்பெற்ற இயற்பியல் மேதை, ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீனிடம், பிரபஞ்சத்தின் மிகவும் சக்தி வாய்ந்த விசை எது? என்று ஒரு  செய்தியாளர் கேட்டாராம்.

பூமியின்  ஈர்ப்பு விசை அல்லது அணுவைப் பிளக்கும் போது பீறிட்டு வெளிவரும் சக்தி.. இப்படி ஏதோ ஒன்றை சொல்லப் போகிறார் என்று அவர் நினைத்துக் கொண்டிருக்க, ஐன்ஸ்டீன் ஒரே வார்த்தையில் சொன்னாராம்: கூட்டு வட்டி.

அந்த செய்தி உண்மையோ பொய்யோ தெரியாது. இருந்தாலும் வட்டியின் சக்தியை, அதன் வலுவை சாதாரணம் என்று நினைத்துக் கடந்து போய்விட முடியாது என்பதை இது காட்டுகிறது.

பணத்துக்கு வட்டியே வாங்கக் கூடாது என்று எல்லா மதங்களுமே போதனை செய்திருக்கின்றன. 15 நூற்றாண்டுகளாக அய்ரோப்பிய நாடுகளில் வட்டிக்கு எதிர்ப்பு இருந்திருக்கிறது.

அதை 1545 களில் முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தவர் இங்கிலாந்தின் மன்னர் எட்டாம் ஹென்ரி. வட்டியை சட்டமூலம் உறுதி செய்தவர் இவர்.

கத்தோலிக்க திருச்சபை, வட்டி என்பதை 19 ம் நூற்றாண்டு வரை கடுமையாக எதிர்த்திருக்கிறது என்பதற்கு சாட்சியாக பல தகவல்கள் உண்டு. வட்டி வாங்குபவர்களை திருச்சபையின் சமூகத்தில் இருந்தே தள்ளி வைத்துவிடுவது (Excommunication) வழக்கமாக இருந்தது.

ஒரே ஒரு சம்பவத்தை மட்டும் குறிப்பிட்டுவிட்டு நகர்கிறோம்.

1822 ம் ஆண்டளவில், பிரான்சின் லியோன் நகரத்தில் வாழ்ந்த ஒரு பெண்மணி, அந்தத் தண்டனையில் இருந்து விதிவிலக்கு தர வேண்டும் என்று கோரியிருக்கிறார். அவர் பணத்துக்கு வட்டி வாங்கியவர் என்று ஆதாரங்கள் இருந்தன. ஆகவே முடியாது என்கிற பதிலோடு…

இன்னொரு வரியும் திருச்சபை சேர்த்திருந்தது: அவர் இதுவரை வாங்கியிருந்த வட்டித்தொகையை திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டால் அவருடைய மனுவை மீளாய்வு செய்யத் தயாராய் இருக்கிறோம்.

இன்றைய காலகட்டத்தில், வட்டி என்பதில் உங்களின் கொள்கை என்ன என்று கேட்டால் திருச்சபை பதிலே சொல்லாமல் அமைதியாக இருக்கிறது.

இன்றைய பணத்தின் உள்ளே இருந்தபடி, வட்டி செய்யும் தில்லுமுல்லுகள்  வெளியே தெரிவதில்லை. அது மிக நுண்ணிய முறையில், அப்பாவி போல் வேடம் போட்டு ஆட்டம் போடுகிறது. ஆகவே மக்கள் அதன் சுயரூபத்தைப்  புரிந்து கொள்வது அபூர்வம்.

(தொடரும்..)

காசு நம் அடிமை – 5

வங்கியாளர் என்று எப்படி கண்டு பிடிப்பீர்கள்?

வெய்யில் அடிக்கும் போது அவர் குடையை கடனாகத் தருவார். மழை அடிக்கும் போது திருப்பி வாங்கிக் கொள்வார். 

-மார்க் ட்வையின் 

தொடர் – 5

வட்டியின் மூன்று சித்து விளையாடல்கள் 

1) அது போட்டியை ஊக்குவிக்கிறது. 

வட்டி தான் பணத்தின் மூலம் போட்டியை உருவாக்கி, அதை வேகத்தோடு ஊக்குவிக்கிறது என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

உதாரணமாக, நீங்கள் ஒரு வங்கியாளரிடம் போய், உங்கள் காணியை ஈடு வைத்துக் கடனாக (mortgage loan ) ஒரு லட்சம் ரூபா கேட்கிறீர்கள் என்று வைத்துக் கொள்வோம்.  அவர் ஒத்துக் கொள்கிறார். ஒரு லட்சம் ரூபா தந்தாலும் அவர் ஒரு நிபந்தனை போடுகிறார். கடனை இரண்டு லட்சம் ரூபாவாக, 20 ஆண்டுகளில் கட்டி முடிக்க வேண்டும் என்கிறார்.

ஒரு லட்சம் மட்டுமே இப்போது உருவாக்கித் தந்திருக்கிறது வங்கி. கேட்ட  மிகுதி ஒரு லட்சம் ரூபாவுக்கு நீங்கள் எங்கே போவீர்கள்? ஞாபகம் இருக்கட்டும். உங்களால் பணத்தை உருவாக்க முடியாது. அது வங்கியால் மட்டுமே முடியும்.

என்ன செய்யப் போகிறீர்கள்?

ஆகவே அதை இப்படி எளிமையாக சொல்லலாம். நீங்கள் வெளியே போய், மற்றவர்களிடம் இருந்து பிடுங்கியோ அல்லது ஏமாற்றியோ அல்லது ஏதோ ஒன்று .. அது உங்கள் பிரச்னை. கொண்டு வரவேண்டும். அவ்வளவு தான்.

நீங்கள் கொடுக்க வேண்டிய அந்த மேலதிக பணம், அதாவது வட்டி என்பது ஏற்கெனவே யாராவது வைத்திருக்கும் மூலதனத்தில் இருந்து தான் வரவேண்டும்.

ஆகவே வட்டி என்ன சொல்கிறது? இன்னும் உருவாகாத பணத்தை எடுத்துக் கொண்டு வா. மற்றவர்களுடன் போட்டி போடு. கொண்டுவராவிட்டால் நீ திவால் ஆகிவிடுவாய். உன் காணி பறிபோய் விடும் என்று பயமுறுத்துகிறது.

இது போல ஒரு பயத்தை மக்கள் எப்போதும் மனதில் தக்க வைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறது மத்திய வங்கி.

பணம் தருவதற்கு முன்,  திருப்பி உங்களால் கடனைத் தீர்க்க முடியுமா என்று என்று ஆராய்ந்த  (creditworthiness) பிறகே கடன் தரப்படுகிறது.

இல்லாத ஒரு பணத்தை, எப்படி மற்றவர்களில் இருந்து உங்களால் கைப்பற்ற முடியும், எந்த அளவு கெட்டிக்காரர் நீங்கள் என்று மத்திய வங்கி கூர்மையாக எடை  போடுகிறது.

இதில் இருந்து என்ன தெரிகிறது? இன்றைய பண அமைப்பு எல்லா மக்களையும் மொத்தமாகக் கடன் சுமையில் தள்ளி, வாழ்நாள் பூரா ஒருவரோடு ஒருவர் போட்டி போட்டுகொண்டே  இருங்கள். பகைமையோடு வாழுங்கள். சுயநலம் தான் ஒரே வழி என்கிறது.

இயற்கை சொல்லித் தரும் பாடம் 

டார்வினின் படிநிலை மாற்றக் கொள்கையின்படி, வாழ்க்கையில் எது போராடி நின்று பிடிக்குமோ அது தான் உயிர் வாழும். சுய நலம் முக்கியம்  என்கிறது. அதற்கு இந்தப் பண அமைப்பு,  நானும் அதற்கு சாட்சி என்கிறது.

ஆனால் அப்படி உலகம் ஒன்றும் பயங்கரமானது அல்ல.

கூட்டுறவு தான் எல்லா உயிர் இனங்களையும் வாழ வைக்கிறது என்கிற உண்மைக்கு இன்று வந்துவிட்டோம். ஆராய்ச்சிகள் அந்தக் கருத்துக்கு இன்னும் திண்மை சேர்க்கின்றன.

கியோட்டோ பல்கலைக் கழகத்தின் சமூக உயிரியல் பேராசிரியர் இமானிஷி (Imanishi) சொல்கிறார்:

அனைத்து உயிர் இனங்களினதும் உடல்களில் இருக்கும் ஆகச் சின்ன உறுப்பு செல்கள். இந்த செல்கள் நுண்ணுயிர்களால் ஆனவை.  நுண்ணுயிர்களோ  ஒன்றோடு ஒன்று இணைந்து கூட்டுறவு மூலம் செல்களாய் உருவாகின.

நுண்ணுயிர்களில் கூட்டுறவு ஏற்பாட்டிருக்காவிட்டால், சுயநலம் தான் முக்கியம் என்று அவை நினைத்திருந்தால் எல்லாமே என்றோ அழிந்து போயிருக்கும். நாம் உட்பட, எந்த விலங்கினமும் தோன்றி இருக்க வாய்ப்பே இல்லை.

சிம்பயோசிஸ் (Symbiosis) என்னும் இந்தக் கொள்கை, மரபணு, நுண்ணுயிர் அறிவியலில் இன்று மிகப் பிரபலமாக இருக்கிறது. ஆராய்ச்சியாளர் லீன் மார்குலிஸ் (Lynn Margulis) முன்வைத்த இந்தக் கொள்கையை அன்று யாரும் ஏற்கவில்லை.

ஒரு பேருண்மையைக் கண்டுபிடித்த அந்தப் பெண்மணிக்கு நோபல் பரிசு கிடைக்கவே கூடாது என்பதில் விடாப்பிடியாய் இருந்தார்கள். அவரின் ஆதாரங்கள் திட்டமிட்டு மறைக்கப்பட்டன.

அவரும் முன்கோபக்காரர். வெட்டு ஒன்று. துண்டு ரெண்டு என்று பேசியவர். இன்று அவர் எழுதிய ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளை தூசு தட்டியெடுத்துப்  புகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

டார்வினின் படிநிலை மாற்றக் கொள்கை சரி என்றாலும் அவரின் கருத்து தவறு என்று சொல்லி, போட்டி அல்ல. சுயநலம் அல்ல. கூட்டுறவு தான் வாழ்க்கை என்று புது விளக்கம் தந்தது சிம்பயோசிஸ் கொள்கை.

2) முடிவே இல்லாத வளர்ச்சி (Endless growth) 

பேரில் என்ன இருக்கிறது?

மக்கள் ஆட்சி என்கிறார்கள். சோஷலிச நாடு என்கிறார்கள். கம்யூனிஸ்ட் நாடு என்கிறார்கள். நம் சர்வாதிகார நாடு அல்லவே  என்கிறார்கள் சிலர். எப்படியோ, எல்லாரும் கண்மூடி செய்யும் ஒரே தியானம் ஓம் அல்ல.  வளர்ச்சி..வளர்ச்சி..வளர்ச்சி…

உற்பத்திகளை, சேவைகளைப் பெருக்கிக் கொண்டே இருங்கள். தேவைகளையும் பெருக்கிக் கொண்டே இருங்கள். இதைத் தானே இன்று அரசுகள், விளம்பரங்கள், இணையங்கள், பத்திரிகைகள், செல்போன்கள் எல்லாமே சொல்லிக் கொண்டிருக்கின்றன?

இந்த உலகில் அள்ள அள்ளக் குறையாத வளங்கள் இருக்கின்றன. வேண்டும், இன்னும் வேண்டும் என்கிற பேராசையிலேயே வாழுங்கள். அனுபவி ராஜா அனுபவி.

அறிவுக்கோ, உண்மை நிலவரத்துக்கோ கிஞ்சித்தும் பொருந்தாத இன்றைய பொருளாதாரத்தின் அசுர வளர்ச்சிக்கு இன்றைய பணம் சொல்லி வைத்த மாதிரிப் பொருந்துகிறது.

குறைந்தது, கி.மு. 5000 களில் வாழ்ந்த சுமேரியர்களுக்காவது அறிவு இருந்திருக்கிறது. தொடர்ந்து கடனில் வாழ்ந்தால் கப்பலே மூழ்கிவிடும் என்று அவர்களுக்குத் தெரிந்திருந்தது. அதனால் தான் காலத்துக்கு காலம் மக்களின் கடன்களை ரத்து செய்து கொண்டே இருந்தார்கள்.

இன்று பணத்துக்கு வட்டிக்கு மேல் வட்டி ஏறிக்கொண்டே இருக்கிறது. பணம் வளர்ந்து கொண்டே இருக்கிறது. அதுக்கென்ன? வளர்ச்சி தேவை அல்லவா? பணமும் அதற்கேற்ற மாதிரி வளராவிட்டால். கப்பல் என்னய்யா கப்பல், குடியே முழுகிப் போய்விடும் என்கிறார்கள்.

வளர்ச்சி.. வளர்ச்சி என்று அறிவாளிகள்  விரிவுரை நடத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். பணம்..பணம் என்று பெருக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் வங்கியாளர்கள்.

3) ஒரு சிலரிடம் மட்டும் குவியும் செல்வம் (Concentration of wealth effect)

மூன்றாவதாக, இன்றைய பணம் சில மனிதர்களிடம் மட்டும் போய்ச் சேர்வதற்கு வசதியாக, எல்லா வாசல்களையும் திறந்து விட்டிருக்கிறது.

அதற்கு இதோ புள்ளி விவரங்கள் என்று வந்து நிற்கிறார் மார்கரீட் கென்னடி. இன்றைய பண அமைப்பில், வங்கிகளோ, நிதி நிறுவனங்களோ மட்டும் வட்டி வாங்கவில்லை. மக்களும் வட்டி வாங்குகிறார்கள். கொடுக்கிறார்கள்.

அவரின் தரவுகளின் படி, 1982 ம் ஆண்டை எடுத்துக் கொண்டால்:

ஜெர்மனி நாட்டின் 80 சதவீமான மக்கள் (நடுத்தர, அடிமட்ட வாழ்க்கைத் தரத்தில் உள்ளவர்கள்) 34.2 பில்லியன் டொய்ச் மார்க்குகளை மிச்ச 20 சத வீதமான பணக்காரர்களுக்கு நிகர வட்டியாகச் (Net interest) செலுத்தி இருக்கிறார்கள்.

அமெரிக்க நாட்டின் தரவுகள் போதாது என்றாலும், 1975-1992 இடைவெளியில், 60 சத வீதமான நடுத்தர வர்க்கம், நாட்டின் 54.1 சதவீத உழைப்பை மிச்ச 40 சத வீதமான பணக்காரர்களுக்கு நிகர வட்டியாகச் (Net interest) செலுத்தி இருக்கிறார்கள்.

பணக்காரர்களுக்கும் நடுத்தர மக்களுக்கும் இடையில் பெரும் இடைவெளி வந்துவிட்டது. அது கூடிக் கொண்டே போகிறது என்று ஓயாமல் இன்று பத்திரிகைகளில், இணையங்களில் எழுதிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள்.

அதே சமயம், பக்கத்தில் கட்டம் போட்டு உங்கள் பணத்தை இந்த வங்கியில் போடுங்கள். கொஞ்ச நாளில் நீங்களே வியந்து போகிற மாதிரி பெருக்கிக் காட்டுகிறோம் என்றும் விளம்பரங்கள்.

நீங்கள் ஏன் இன்னும் பிச்சைக்காரர் ஆகவே இருக்கிறீர்கள்? வெட்கம், மானம், சூடு சொரணை இல்லை? என்று மட்டும் தான் சொல்லவில்லை. மற்ற அத்தனை சொற்களும் உபயோகித்து நம்மை உசுப்புகிறார்கள்.

வங்கிகளில் வைப்பு நிதிகள் பெருக, அதையும் ஊகங்களில் (speculations) ஊதி  ஊதிப் பெரிதாக்கி மலை போல் குவித்து வைத்திருக்கிறார்கள்.

ஊகங்களுக்கென்றே தனி சந்தைகள் உலகம் பூரா இருக்கின்றன.

ஓடு ராஜா ஓடு !

குதிரைப் பந்தயங்கள் பற்றி கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம். பார்த்திருக்கிறோம். தவிர, நாய்ப் பந்தயங்கள், தீக்கோழிப் பந்தயங்கள் ஏன் ஆமைப் பந்தயங்கள் கூட நடக்கின்றன. இந்த அப்பாவிப் பிராணிகள் ஓட ஓடப் பணம் கட்டியவர்கள் மனசு திக் திக் என்று அடிக்கிறது. கேட்டால், அதில் ஒரு கிக் இருக்கிறதே, தெரியாதா என்கிறார்கள்.

மத்திய வங்கிகளுக்கு இதைப் பார்த்ததும் ஒரு சபலம். நாமும் ஏன் பந்தயம் கட்டக்கூடாது? ஒவ்வோர் நாட்டு நாணயங்களை ஓட விட்டுப் பார்த்தால் என்ன என்று அற்புதமான ஒரு யோசனை தோன்றி இருக்கிறது.

ஒவ்வோர் நாட்டு  நாணயங்களின் மதிப்பையும் வைத்து வேறு பந்தயம் (Money speculation) நடந்து கொண்டிருக்கிறது. நாணயங்கள் குதிரைகள் போல் ஓடுகின்றன. மனிதர்கள், ஓடு ராஜா ஓடு! என்று கத்திக் கொண்டே இருக்க,  24 மணித்தியாலமும் ரேஸ் நடக்கிறது.

வைப்பு நிதிகளுக்கு கவர்ச்சியான பேர்கள் வைத்து மக்களை மயக்குவது ஒரு தந்திரம். வங்கிகள் கடனாய்க் கொடுத்த நிதிகளையும் இதில் சேர்த்து விட்டார்கள். கேட்டால் புது விளக்கம் தருகிறார்கள். அதே சமயம்  நாம் புரிந்துவிடக் கூடாது என்பதிலும் கவனமாய் இருக்கிறார்கள்.

இன்றைய பணம் ஏளனச் சிரிப்போடு பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது.

(தொடரும்..)

காசு நம் அடிமை – 6

எங்கே தேடுவேன் ? பணத்தை எங்கே தேடுவேன்?

-கலைவாணர் என். எஸ். கிருஷ்ணன்

தொடர் – 6

சில்வியோ கெசெல் (Silvio Gesell) 

முதலாளித்துவ பொருளியல் கோட்பாடுகளுக்கு அடித்தளம் போட்டவர்களில் முக்கியமானவர் ஆடம் ஸ்மித் என்பதை அறிந்திருக்கிறோம்.

பொருளியலில் பொதுவுடைமைக் கோட்பாட்டைத் தடம் பதித்தவர் கார்ல் மார்க்ஸ் என்றும் அறிந்திருக்கிறோம்.

பொருளியல் மறந்துவிட்ட அல்லது அது அலட்சியம் செய்த அடித்தளமான துறை ஒன்று உண்டு என்றால் அது பண அமைப்பாகத் தான் இருக்க முடியும்.

பண அமைப்புக்குப் புதிய இலக்கணம் வகுத்தவர் சில்வியோ கெசெல். அவரும் ஒரு மேதை தான்.

இருந்தும் அவரின் சிந்தனைகளை இருட்டடிப்பு செய்துவிட்டார்கள். அவரின் கொள்கைப்படி செயல்பட்ட அமைப்புகள், வரலாற்று நிகழ்வுகளை அப்படியே மறைத்து விட்டார்கள்.

1862 ல் பிறந்தவர். ஜெர்மனி நாட்டவர். ஆர்ஜென்டீனா போய்ப் பெரும் பொருள் ஈட்டியவர். அவரும் வணிகர். அதனால் பணம் பற்றி இயற்கையாகவே ஆர்வம் இருந்திருக்கிறது.

சிலசமயங்களில், காசு தாராளமாய்ப் புரள்கிறது. சிலநேரங்களில் தட்டுப்பாடாய்  இருக்கிறது. ஏன்? என்று யோசித்ததில், எல்லாத் தருணங்களையும் பணத்தின்விலை  தான் தீர்மானிக்கிறது என்று கண்டறிந்தார். அதற்கு இரண்டு காரணிகள்:

1) மத்திய வங்கியின் வட்டி வீதம், அரசு அல்லது தனியார் வங்கிகளின் வட்டி வீதங்கள் இவை அனைத்தும் பணத்தின் விலையைத் தீர்மானிக்கின்றன.

2) பணம் பதுக்கி வைக்கப்பட்டு, வசதியான நேரத்தில் பாவனைக்கு விடப்படுகிறது.   

வட்டி வீதம் கூடும்போது, பணம் ஒளிந்து கொள்கிறது. நான் சொல்லும் வட்டி தருவாயா என்றுபேரம் பேசுகிறது. ஒத்துக் கொண்டால் மட்டும் வெளியே வருகிறது. வேறு வார்த்தையில் சொன்னால்: பணத்தின் விலை என்பது வட்டி.

வட்டி வீதம் குறையும் போது, பணத்தின் விலை குறைந்துவிடுகிறது. அது தாராளமாய்ப் புழங்குகிறது. ஆனால் அது நீண்ட நாள் நீடிக்காது. தருணம் பார்த்து விரைவிலேயே மீண்டும் பதுங்கிக் கொள்கிறது.

பணத்தின் ஒளிந்து விளையாடும் கலையை உன்னிப்பாகக் கவனித்தவர் சில்வியோ.

தன் அவதானிப்புகளைக் கோர்த்து முடிவுகளுடன் புத்தகமாகவே  வெளியிட்டார். பேர்: The Natural Economic Order. (இணையத்தில் இருக்கிறது.)

உதாரணமாக, விலைகள் ஏன் உயர்கின்றன? என்று கேட்டால் உற்பத்தியில், தொழிலாளர்களின் ஊதியம் கூடிவிட்டது அல்லது பணவீக்கம் அல்லது விலைகளைக் குறைக்க அரசு இன்னின்ன செய்யும் என்று போகும். அசல் காரணங்களைச் சொல்லி முடிக்க மாட்டார்கள்.

பொருள்கள், சேவைகளின் தாராளம் அல்லது கிராக்கி என்பதைத் தீர்மானிப்பதே பணத்தின் விலை (வட்டி) தான் என்று அழுத்தமாகவும் ஆதாரத்துடனும் சொன்னவர் அவர்.

பொருள்களோ, சேவைகளோ ஒரே நிலையில் இருப்பதில்லை. நாள் செல்லச்செல்ல, பொருள்கள் துருப்பிடிக்கும் அல்லது பாவனைக்கு உதவாமல் போய்விடும். சேவைகள் கூட, தம்மைப் புதுப்பித்துக் கொண்டே இருக்கவேண்டும். இல்லாவிட்டால் யாரும் கூப்பிட மாட்டார்கள்.

சில்வியோ முடிவுக்கு வந்தார்:

பொருள்கள், சேவைகளின் மதிப்புகள் நாளடைவில் மங்கத் துவங்குகின்றன. இருந்தும் அதை மதிப்பிடும் பணத்துக்கு மட்டும் ஏன் சிறப்பு சலுகை கொடுக்க வேண்டும்? அதையும் ஏன் பண்டங்களின், சேவைகளின் தரத்துக்குக் கொண்டுவரக்கூடாது?

வைத்திருக்க, வைத்திருக்கப் பணமும் தன் மதிப்பை இழக்கிறது என்னும் கோட்பாட்டுக்கு நாம் வரவேண்டும்.

ஆகவே அதை சேர்த்து வைத்திருக்க யாராவது யோசித்தால், அதன் மதிப்பை மாதாமாதம், அல்லது மூன்று அல்லது நான்கு மாதங்களுக்கு ஒரு தடவை அல்லது ஆண்டுக்கு ஒரு தடவையாவது அதன் மதிப்பை இத்தனை சத வீதமாக என்று கழித்து மதிப்பிட வேண்டும்.

பணத்தின் மதிப்பைக் குறைத்துவிட அறவிடும் இந்தக் கட்டணத்துக்கு  Demurrage charge என்று பேர்.

பணத்தைத் தேக்கி வைத்துக் கொண்டால், அது ஒரு சிறு குழுவுக்கு மட்டுமே நன்மை செய்யும். மக்களுக்கு அல்ல. அது ஓடிக் கொண்டே  இருந்தால் தான் (dynamic system) பொருளாதாரம் பெருகும் என்றார்.

இதெல்லாம் ஒரு கற்பனை உலகத்தில் தான் நடக்க முடியும் என்று சிலர் நினைக்கலாம். ஆனால் நடந்தது.

வோர்ல் நகரத்தில் முதல் மாதிரி சோதனைக்களம்  

1932 ம் ஆண்டு. முதலாம் உலகப் போர் முடிந்திருந்த சமயம். பெரும் பொருளாதாரக் கஷ்டத்தில் இருந்தன அய்ரோப்பிய நாடுகள். பணவீக்கம் அதன் உச்சத்தில் இருந்தது.

எங்கும் பஞ்சம், பட்டினி. வேலையின்மை பெருகிப்போய்,  என்ன செய்வது என்றே தெரியாமல் நகர நிர்வாகங்கள் தத்தளித்துக் கொண்டிருந்தன.

ஒரு ரொட்டி வாங்க, ஒரு  கைவண்டி நிறைய பண நோட்டுகளை அள்ளிக் கொண்டு போக வேண்டி இருந்த சூழ்நிலை.

வோர்ல் நகரத்தின் (ஆஸ்திரியா) அன்றைய மேயர், தற்செயலாக சில்வியோவின் புத்தகத்தை வாசித்திருக்கிறார். சில்வியோவின் கோட்பாடுகளை சோதனை செய்து பார்த்தால் என்ன? என்று யோசித்திருக்கிறார்.

தலைக்கு மேலே வெள்ளம் போய்க்கொண்டிருக்கிறது. அதில் சாணாவது, முழமாவது? அந்த அளவுக்கு நொந்து போயிருந்தார் அவர்.

அந்த சின்ன ஊரில் சுமார் 500 பேர் வேலை இல்லாமல் அலைந்து கொண்டிருந்தார்கள். போதாதற்கு, அதை விட,  இன்னும் அதிகமான ஆட்கள் வேறு, அக்கம் பக்கத்து ஊர்களில் இருந்து வந்து ஏதாவது வேலை இருக்கா, இருக்கா? என்று வீடு வீடாய்த் தட்டி, வயித்தெரிச்சலைக் கிளப்பிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

நகர நிர்வாகத்திடம் மிஞ்சிப் போனால் 40 000 ஷில்லிங்குகள் தான் இருந்தன. பிச்சைக் காசு. அதை வைத்துக் கொண்டு என்ன செய்ய முடியும்?

அந்தக் காசை அவர் அங்கிருந்த ஒரு உள்ளூர் வங்கியில் வைப்பு நிதியாகப் போட்டார். வங்கியின் மேலாளரிடம் சொன்னார்: இந்த பணத்துக்குப் பதிலாய், நான் இந்த ஊருக்குத் தனியாக ஒரு சிறப்புப் பணம் அச்சடிக்கப் போகிறேன். 40 000 ஷில்லிங்குகள். வோர்ல் நகரத்து ஷில்லிங் என்று பேர். என்ன பிரச்னை வந்தாலும் நான் உத்தரவாதம் என்றார். ஒப்பந்தம் முடிவாயிற்று.

இந்த சிறப்பு ஷில்லிங், ஒரு பெரிய நோட்டு. நாலாய் மடித்துப் பாக்கெட்டில் வைத்துக் கொள்ளலாம். அவர் விளம்பரம் போட்டார்: வேலைகள் இருக்கின்றன. இந்த நோட்டுகள் தான் உங்கள் ஊதியம். உங்கள் செலவுகளுக்கு இது உத்தரவாதம்.

Related image
வோர்ல் ஷில்லிங் நோட்டு

ஆனால் ஒரு நிபந்தனை: ஒவ்வொரு மாத முடிவிலும், நோட்டுகளின் மதிப்பு ஒரு சத வீதமாகக் குறைந்துவிடும். அதற்கு அத்தாட்சியாய், அஞ்சலகத்தில் போய்க் கொடுத்து நோட்டுகளில் ஒரு முத்திரை ஒட்டிக்கொள்ளுங்கள். இல்லாவிட்டால் அடுத்த மாதம் செல்லுபடி ஆகாது.

ஆலை இல்லா ஊருக்கு இலுப்பம்பூ சர்க்கரையாம். எல்லாரும் வேலைகளுக்கு அடித்துப் பிடித்து ஒடி வந்தார்கள். பண நோட்டுகளை சேர்த்து வைக்கிற யோசனை யாருக்கும் வரவில்லை. என்ன பைத்தியமா?

விறுவிறு என்று என்று வேலைகள் நடந்தன. சிதிலமாய் இருந்த நீர் விநியோகம் சீர் செய்யப்பட்டது. வீதிகள், நடை பாதைகள் அமைத்தார்கள். ஏன், நகர நிர்வாகத்துக்குக் கட்ட வேண்டிய வரியைக் கூட அதே புதுப் பணத்தில் கட்டிவிட்டார்கள்.

ஒரு பாலமும் கட்டி முடித்தார்கள். அதில் ஒரு வாசகம் பொறிக்கப்பட்டது : இந்தப் பாலம், எங்கள் வோர்ல் நகரத்துப் பணத்தால் கட்டப் பட்டது.

அத்தனை பெருமை அந்த ஊர் மக்களுக்கு. முன்பு பாவனையில் இருந்த ஷில்லிங்கை விட, இந்த ஷில்லிங் 12-14 மடங்கு அதிகமான வேலைகளை உருவாக்கிற்று. அதன் பாவனை 416 மடங்காக உயர்ந்தது. அந்த சின்ன ஊரின் பொருளாதார செயல்பாடுகள் அன்றே 2.5 மில்லியன் ஷில்லிங்குகள்! (இன்றைய மதிப்பில் 7.5 மில்லியன் டாலர்கள்.)

செய்தி கேட்டு, அக்கம் பக்கத்து ஊர்க்காரர்கள் அசந்து போனார்கள். 1933 களில், கிட்டத் தட்ட, 170 ஊர்கள் இந்த முறையைப் பின்பற்ற ஆரம்பித்தன. அவர்கள் துவங்க, கொஞ்ச நாளில் இன்னும் 200 ஊர் நிர்வாகங்கள் என்று ஒரே உற்சாகம்.

நாலு நல்லவர்கள் என்று இருந்தால் அங்கே ஒரு வில்லனும் இருப்பான் என்பது தானே உலக நியதி? ஆஸ்திரியாவின் மத்திய வங்கிக்கு இந்த மக்களின் ஆர்வத்தைப் பார்க்கப் பார்க்க மனசுக்குள் ஒரே புகைச்சல். பயம். இத்தனை நாள் நாம் போட்ட ஆட்டத்துக்கு வேட்டு வைத்து விடுவார்களோ?

பண நோட்டு அடிப்பது எங்கள் உரிமை என்று நீதிமன்றத்தில் வழக்குப் போட்டார்கள். 1933 ம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம், அவர்களின் வழக்கையே தள்ளிவிட்டது அந்த நீதிமன்றம். அவர்கள் விடவில்லை. உயர்நீதி மன்றம் போனார்கள். அவர்களுக்கு சார்பாகத் தீர்ப்பு வந்தது.

தேவைகள்  தோன்றினால் அதை நிறைவேற்ற வழிமுறைகள் தானாகவே தோன்றும். அதை வெளியில் இருந்து கொண்டுவர வேண்டிய அவசியமில்லை  என்கிறார்கள் விஷயம் தெரிந்த பொருளியலாளர்கள்.

(எப்போதும் அறிவியலாளர்கள் பொடி வைத்துப் பேசுவது தான் வழக்கம்.  நேரடியாக எதுவும் சொல்வதில்லை. என்னமோ, அது அவர்களுக்குப் பழகிவிட்டது. பாவம்.)

அவர்கள் சொன்னதன் அர்த்தம்: மத்திய வங்கியோ, அரசோ எதுவோ, அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட தலைமையோ, மக்களின் தேவைகள் என்ன என்று எனக்குத் தான் தெரியும். எனக்குத் தான் தீர்க்கத் தெரியும் என்று திமிரோடு பேசுவது முட்டாள்த்தனம்.

அந்த வேதனையான தீர்ப்பின் பின், நாட்டின் பொருளாதாரம் மீண்டும் அதல பாதாளத்தை நோக்கிப் பாயத் துவங்கியது. அரசியல் பூசல்கள் இன்னும் மோசமாகின. மக்கள் குழப்பத்தில் ஆழ்ந்தார்கள்.

அப்போது தோன்றினார் ஒரு ரட்சகர். அவர் முழங்கினார்: வரலாற்றிலேயே இல்லாத முறையில் உங்கள் நாட்டைக் கட்டி எழுப்புவேன் என்று இதோ நான் உங்களுக்கு வாக்குத் தருகிறேன். என்னை அரியணையில் அமர்த்துங்கள்!

அவர் பேர்: அடோல்ப் ஹிட்லர். ஆஸ்திரிய நாட்டின் ஆன்ஷுலூஸ் நகருக்கு 1938 ல் அவர் வந்தபோது மக்கள் தந்த மகத்தான வரவேற்பை சொல்லி மாளாது.

அடுத்து நடந்தவை உங்களுக்குத் தெரியும்.

அமெரிக்கா போன வோர்ல்  நகரப்  புகழ் 

அதே 1933 ம் ஆண்டில், வோர்ல் நகரத்துப் பெருமை அங்கேயும் போய்ச் சேர்ந்திருந்தது.

டீட்டர் சூர் (Dieter Suhr) எழுதிய Capitalism at its Best எனும் நூலில், அமெரிக்க நாட்டின் அன்றைய பொருளியலாளர்கள், ஹான்ஸ் கோர்சன், இர்விங் பிஷர் இருவரும் சேர்ந்து சில்வியோவின் கொள்கைகளைப் பரப்புரை செய்ய நினைத்தார்கள் என்று விவரிக்கிறார்.

100 க்கும் மேலான நகரங்கள், நாமும் செய்து பார்ப்போமே என்று துவங்கின. இதில் சிக்காகோ போன்ற பெரு நகரங்களும் அடக்கம்.

செய்தி, நாட்டின் கருவூலத்துக்குப் (Treasury) பொறுப்பாக இருந்த செயலர் வரை போனது. அவரோ, இதற்கு நான் எந்த மறுப்பும் சொல்ல மாட்டேன். தவிர, எனக்கு எந்த அதிகாரமும்  இல்லையே என்றார்.

அந்த ஆண்டு மார்ச் மாதம், நாட்டின் அதிபர், ரூஸ்வெல்ட், அப்படி எல்லாம் யாரும் துவங்க முடியாது. மத்திய அரசு தான் பணம் அச்சடிக்கும் என்று ஒரேயடியாய் உத்தரவு போட்டு விட்டார்.

முளையிலேயே கிள்ளிவிட்டார்கள்.

எப்படி புதிய பணத்தைப் பாவனைக்கு விடலாம்?

பொருளியலாளர் யோஷிட்டோ ஒட்டானி (Yoshito Otani) இந்தப் புதிய பணம் பற்றி விளக்கம் தருகிறார்:

இந்தப் பணத்தைப் பாவனையில் விடப் போகிறோம்,  ஒவ்வோர் தவணையிலும் அதன் மதிப்பைக் குறைக்கப்  போகிறோம் என்றால் என்ன நடக்கும்?  இந்தக் கழிவுக் கட்டணத்தைப் பார்த்து யாரும் பயம் கொள்ளத்  தேவை இல்லை.

இன்றைய 90 சத வீதமான பணம், கணனிகளில் வெறும் இலக்கங்களாக மட்டுமே இருக்கிறது. புதிய பணத்தின்படி, ஒவ்வொரு பாவனையாளரிடமும் இரண்டு வங்கிக் கணக்குகள் இருக்கும். ஒன்று நாளாந்த பாவனைக் கணக்கு (Current Account). இந்தக் கணக்கு மூலம் உங்கள் நாளாந்த/மாத வருமானம், செலவுகளைக் கவனித்துக் கொள்ளலாம்.

மற்றது சேமிப்புக் கணக்கு (Savings Account). மாத முடிவில், நாளாந்தக் கணக்கில், உங்கள் செலவுகள் போக மிஞ்சுவது எதுவோ, அதன் 1/2 சத வீதம் மாதாமாதம், அல்லது ஆண்டுக்கு 6 சத வீதம் கழிக்கப்பட்டு பாவனை வரியாக சேமிப்புக் கணக்குக்கு மாற்றப் பட்டுவிடும்.

பாவனை வரி தான் பணம் வீணாகப் பெருகாமல் இருக்க உதவப் போகிறது.

வாடிக்கையாளரின் சேமிப்புக் கணக்குக்கு வந்திருக்கும் இந்தத் தொகையை வங்கிகளும் சேர்த்து வைக்க முடியாது. அவர்களும் பாவனை வரிக்குள் வருகிறார்கள்.

ஆகவே வங்கிகள் இந்தப் பணத்தை தேவைப் படுபவர்களுக்குக் கடனாய்க் கொடுக்கலாம். அதற்கு ஓர் சிறு கட்டணம் அறவிடலாம். (வட்டி அல்ல.) வங்கிகள் தமது செலவுகளை ஈடு செய்து கொள்ள இது ஒரு வழி.

வங்கி, மற்ற பாவனையாளருக்குக் கொடுத்த அந்தக் கடன் திரும்பி வர, அது  மீண்டும் சேமிப்புக் கணக்கில் சேர்க்கப் பட்டுவிடும் (வட்டி இல்லாமல்). சேமிப்புக் கணக்கில் எந்த மாற்றமும் வராது.  நாளாந்தக் கணக்கில் இருந்து  சேமிப்புக்கு வந்த தொகை அப்படியே இருக்கும்.

ஆகவே யாரும் அச்சம் கொள்ளத் தேவை இல்லை. பணத்தின் மதிப்பு அப்படியே இயற்கையாக இருக்கும்.

இது ஒட்டானியின் யோசனை.

இந்தப் புதிய பணம்  வங்கிகளுக்கு நல்ல பேர் வாங்கிக் கொடுக்கும். இனி அவர்களின் நாட்டாமை வேலைக்கு அவசியம் இருக்காது. கொள்ளைக்காரனுக்குத் தூக்கம் வருவதில்லை என்று ஒரு பழமொழி உண்டு. அவர்கள் நிம்மதியாக உறங்கலாம்.

மார்கரீட் கென்னடியின் யோசைனைகள்:

வங்கிகளில் இருக்கும் பாவனையாளர்களின் (மேலே சொன்ன) இரண்டு கணக்குகளையும் ஒரு நொடியில் சரிசெய்து விடலாம். பாவனையில் இருக்கும் பண நோட்டுகளின் மதிப்பை எப்படிக் குறைப்பது?

இன்று அழுக்காய்ப் போன, கிழிந்துபோன நோட்டுகளுக்குப் பதிலாக,  மத்திய வங்கி புது நோட்டுகள் அடிக்கிற செலவை விட இந்த நோட்டுகளுக்கு ஆகும் செலவு குறைவு. 

இன்று பண நோட்டுகளில் முத்திரை ஓட்டுகிற வேலை ஒத்து வராது. புதுப் புது வண்ணங்களில் பண நோட்டுகளை ஆண்டுக்கு ஒரு தடவையோ இரண்டு தடவையோ பாவனைக்கு விடலாம். எப்போது, எந்த நாளில் என்பதை ரகசியமாய் வைத்துக் கொள்ளலாம்.

பணத்தைப் பதுக்க முடியாது என்பதால் அதைக் காணி நிலங்கள், கட்டிடங்கள், சொத்துக்கள், உடைமைகள் மீது முதலீடு செய்து சேர்த்து வைக்கலாமே என்னும் சிந்தனைகள் சீக்கிரமே வந்துவிடும்.

காணி நில சீர்திருத்தங்கள் வேண்டும். இல்லாவிட்டால் மோசமான சூழல் சீர்கேட்டுக்கு அது வழி வகுத்துவிடும். காணி நிலங்களின் மதிப்புக்குப்  பந்தயம் கட்டி அந்த மாதிரிப் பணம் சேர்க்க யோசிப்பார்கள். காணி நிலங்களை அரசு தன் கைக்குள் கொண்டுவர வேண்டும்.

சீட்டிழுப்பு முறையில் அல்லது ஏலம் போட்டு, வீடுகள் வேண்டுவோர்க்குக் கொடுக்கலாம். எல்லாரும் வாடகை கட்டுவார்கள். எங்கு கூடிய காலம் வசித்தார்களோ, அங்கு அவர்களால் தொடர்ந்து வாழ முடியும் அல்லது அவர்களுக்கு முன்னுரிமை கொடுக்கலாம்.

உடைமைகள் என்றாலே தங்கம், வெள்ளி முதலில் ஞாபகம் வருவதைத் தவிர்க்க முடியாது. பெண்களுக்கு அதில் மோகம் அதிகம். இந்த மனோநிலையை அவர்கள் மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும் என்கிறார் மார்கரீட் கென்னடி. அவரும் பெண்.

வருமான வரி என்பதற்குப் பதிலாய் உற்பத்தி வரி, சுற்றுச்சூழல் வரி என்று  அறிமுகப்படுத்தலாம்.

இன்றைய சொகுசு வாழ்க்கையில் எந்தப் பொருளையும் கொஞ்சநாள் தான் உபயோகிக்கிறோம். பிறகு தூக்கி எறிந்து விடுகிறோம். அதைப் பழுது பார்க்க நேரமில்லை. வீணாக, நாம் இன்னும் இயற்கை வளங்களை சுரண்டுகிறோம். எதிர்கால சந்ததிகளைப் பற்றி யோசிப்பதே இல்லை. காரணம்: இன்றைய பணம். வளர்ச்சி தான் அதன் ஒரே நோக்கம்.

புதிய பணம் பாவனைக்கு வரும்போது இவை கவனத்துக்கு வரும். உதாரணமாய், இயற்கை வளங்களைச் சிக்கனமாகப் பயன்படுத்துகிறீர்களா? அதற்கான புதுத் தொழில் நுட்பங்களைப் புகுத்துகிறீர்களா? உங்களுக்கு உற்பத்தி வரி குறைவு.

சுற்றுச் சூழல் பாதுகாப்பில் கவனமாக நடந்து கொள்கிறீர்களா? உங்களுக்கு சுற்றுச் சூழல் வரி குறைவு …  இப்படி ஆரம்பிக்கலாம்.

ஆண்களிடம் சந்தேகப் பார்வை அதிகம். மற்ற ஆண்களிடம் எச்சரிக்கையாய் இருக்கும் குணம், போட்டி போடுவதில் தான் கூடுதல் ஆர்வம் என்று அவர் பொதுவாகப் பட்டியல் போட்டாலும் எல்லாரையும் அவர் சொல்லவில்லை.

பெண்களிடமோ, குழு மனப்பான்மை இயற்கையிலேயே இருக்கிறது. அவர்களுக்கிடையில் நட்பு தோன்ற அதிக நேரம் போகாது. எதையும் குழுவாய் சேர்ந்து செய்ய ஆர்வம் அதிகம். ஆகவே பெண்கள், ஆண்களை விட, புதிய பணத்தை வரவேற்பார்கள் என்று எதிர்பார்க்கிறார் அவர்.

காசு நம் அடிமை – 7

என் வாழ்க்கையின் மதிப்பை  ஒரு இலக்கம்  முடிவு செய்வதா?

-யாரோ 

தொடர் -7

மூன்றாம் உலக நாடுகள்

நிதிப் பற்றாக்குறையை சரிசெய்ய அந்த காலத்தில் ஒவ்வொரு நாடும் அடுத்த நாட்டைக் கொள்ளை அடிப்பதில் நாட்டம் காட்டின என்று கண்டோம். அடிமை வர்த்தகமும் அதில் அடக்கம்.

இன்று என்ன நடக்கிறது?

வளர்முக நாடுகள் என்று சொல்லப்படும் நம் நாடுகளுக்கு, ஏகாதிபத்தியங்கள் அரசியல் விடுதலை கொடுத்துவிட்டாலும் அவர்களின் பொருளாதாரப் பிடியில் விடுதலை கிடைத்துவிட்டதா?

அடிமை வர்த்தகம் இப்போது இல்லையா?

மேற்கு நாடுகளிடம் கெஞ்சிக் கூத்தாடிக் கடன் வாங்கிவிட்டு , ஏதோ ஆண்டவன் புண்ணியம் என்று சந்தோஷப் படுகிறோம். கடனைத் திருப்பிக் கொடுக்க முடியாமல் தவிக்கிறோம். வட்டியை மட்டும் கட்டுகிறோம்.

வளர்முக நாடுகளின் கடன்கள் 1986 களிலேயே ஒரு ட்ரில்லியன் டாலர்கள். இதில் மூன்றில் ஒரு பங்கு வட்டி. மேற்கு நாடுகள் கடனை ரத்து செய்வதில் பெரிதாக ஆர்வம் காட்டுவதில்லை.

கேட்டால், முதல்ல அவனை ரத்து செய்யச் சொல்லு. அப்ரம் நான் செய்றேன் என்று ஆளுக்காள் கைகாட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

மூன்றாம் உலகத்தை சுரண்டுவது மூலமாகத் தான் அவர்களின் நடுத்தர, எளிய மக்களை அவர்கள் ஜாலியாக இல்லாவிட்டாலும் திருப்தியாக சரி வைத்திருக்க முடிகிறது. இன்றேல் அவர்களின் அரசியல் அழுகி நாற்றமெடுக்க அதிகநாள் போகாது என்று அந்த அரசியல்வாதிகளுக்கு நன்றாகவே தெரியும்.

புதிய பணம் இந்த அநீதியை சரி செய்ய உதவும் என்கிறார் மார்கரீட் கென்னடி.

இன்று நடைமுறையில் இருக்கும் புதுப் பணம்

இன்றைய கால கட்டத்தில் மேற்குலகில் பல நாடுகளில் அவர்களின் தேசிய பணத்துக்குப் (டாலர், யூரோ.. ) பதிலாக  Complimentary currencies என்று சொல்லப்படும் வெவ்வேறு வகைப் பணங்கள் அறிமுகமாகிப் பல ஆண்டுகள் ஆகின்றன. இப் பணத்தை மாற்றுப் பணம் என்று சொல்லலாமா?

இவ்வகைப் பண அமைப்புகள் அந்தந்த அரசுகளின் அனுமதியோடு சிறு அளவில் பாவனையில் இருக்கின்றன. சில்வியோ கெசெலின் கோட்பாடுகளுக்கு ஏற்ப இயங்குகின்றன.

இந்தப் பணம், ஒரு குறிப்பிட்ட மாவட்டம் அல்லது நகரம் என்று அதன் எல்லைக்குள் மட்டும் பாவனையில் இருக்கும். அந்தந்தப் பகுதிகளில் வாழும் மக்களுக்கு இது உதவுகிறது.

LETS அமைப்பு 

ஒவ்வொரு கிராமங்கள், ஊர்கள், நகரங்களில்,  இன்னின்ன பொருள்கள் விற்பனைக்கு இருக்கின்றன, அல்லது இன்னின்ன சேவைகள் வழங்கலாம் என்று தனிப்பட்டவர்கள், விளம்பரங்கள் அச்சடித்துப் பொது இடங்களில் ஒட்டியிருப்பதைக் காண்கிறோம். இல்லாவிட்டால் பத்திரிகைகளில், ஏன் இணைய தளங்களில் கூட வருகின்றன.

இவர்களுக்கு இன்றைய வங்கிகளோ அல்லது அங்காடி வசதிகளோ யாரும் ஏற்படுத்தித் தருவதில்லை. அவர்களும் மனிதர்கள். அவர்கள் வாழ்க்கைக்குப் பணம் தேவைப்படுகிறது. அவர்களின் பொருள்கள், சேவைகள் நமக்குத் தேவைப்பட்டாலும் அலட்சியமாய் இருந்து விடுகிறோம்.

இதனால் எத்தனையோ மனிதர்களின் உழைப்பு வீண் போய்விடுகிறது. அவர்களில்  திறமைசாலிகள் இருந்தும் அவர்களின் குரல் கேட்காமலேயே  போய்விடுகிறது.

LETS என்பது Local Exchange Trading System என்பதன் சுருக்கம். நேரடியான மொழிபெயர்ப்பில், உள்ளூர் வணிக பரிமாற்ற அமைப்பு என்று பொருள் கொள்ளலாம்.

உள்ளூர் மக்களின் பொருளியல் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய  கனடா, பிரிட்டன், அமெரிக்கா, நியூ சிலாந்து, ஆஸ்திரேலியா என்று பல நாடுகளில் திருப்திகரமாக செயல்படுகிறது இந்த LETS அமைப்பு.

இதில் யாரும் உறுப்பினராய் சேர்ந்து கொள்ளலாம். ஒருவரை ஒருவர்  அறிந்து கொள்வதும் நம்பிக்கை கொள்வதும் இதில் மிக முக்கியம்.

ஒவ்வொரு நாட்டிலும் வெவ்வேறு வடிவங்களில் இந்த அமைப்பு செயல்பட்டாலும் அதன் அடிப்படை ஒன்று தான்.

கனடா 

கனடாவை எடுத்துக் கொள்வோம். பல நகரங்களில் இதன் பேர்: Green Dollars. இந்தப் பசுமை டாலர்கள் பேரிலேயே சுற்றுச் சூழல், இயற்கையைப் பேணுதல் என்னும் நோக்கம் அடங்கி இருக்கிறது. 1990 களில் சுமார் 600 பேர் அங்கத்தவர்கள். இன்று ஆயிரக்கணக்கில் ஒவ்வோர் ஊரிலும் இருக்கிறார்கள்.

பொருளியல் பரிமாற்றங்களை ஒருங்கிணைக்க, ஓர் மத்திய  செயல்பாட்டு நிலையம் இருக்கிறது. உறுப்பினர்கள், என்னென்ன பொருள்கள், சேவைகள் இருக்கின்றன என்பதைக்  கணணிகள்/செல்போன்கள் மூலம் அங்கு அனுப்பி விடுகிறார்கள். அதன் இணையத்தில் எல்லாரும் பார்க்கலாம்.

ஏதாவது தேவையா? உறுப்பினர் விற்பவரோடு தொடர்பு கொள்கிறார். விலை பேசி முடித்தபின், மதிப்பு பச்சை டாலர்களில்,  விற்பவரின் கணக்கில் வரவு, வாங்குபவரின் கணக்கில் பற்று என்று மத்திய நிலையத்தில் பதிவாகிறது.

பச்சை டாலரின் மதிப்பும் கனடா நாட்டின் தேசிய பணமான கனடா டாலரின் மதிப்பும் ஒன்றே.

யாரும் கணக்கில் இருந்து பணத்தை எடுக்க முடியாது. பச்சை டாலர் நோட்டுகள் என்று தனியாகப் பாவனையில் இல்லை. ஒரு சிறப்பு அட்டை  மூலம் உங்களிடம் எவ்வளவு பணம் வரவு இருக்கிறது அல்லது பற்று (கடன்) இருக்கிறது என்று எப்போதும் பார்த்துக் கொள்ளலாம்.

வரவு இருந்தால் கனடா தேசிய டாலருக்கு மாற்றி எடுக்கலாமா? முடியாது.

கூடுதலாக வரவு இருந்தால் அதை செலவு செய்துவிடுங்கள்  என்று அடிக்கடி நினைவூட்டுவார்கள். இல்லாவிட்டால் அது குறிப்பிட்ட காலத்தின் பின் அதன் மதிப்பு குறைந்து கொண்டே போகும். (சில்வியோ கெசெலின்  கோட்பாடு.)

கடன் இருந்தால், அந்த மதிப்பை கனடா தேசிய டாலரில் செலுத்த வேண்டும். அடிக்கடி நினைவூட்டுவார்கள். செய்துவிட்டால் பிரச்னை இல்லையே.

இதில் தெரிவது: பச்சை டாலர் சேர்த்து வைக்க உருவானதல்ல.

ஒருவரின் உழைப்பு உருவாகி அது விலையாகும்போது  பச்சை டாலர் உருவாகி அவர் கணக்கில் வரவு ஆக சேர்கிறது. இன்னொருவர் அந்த உழைப்பை வாங்கும்போது அது அவரின் கணக்கில் செலவு என்று ஆகி மறைந்து போகிறது.

இந்த அமைப்பு உருவானபோது எதிர்ப்புகள் நிறைய எழுந்தன என்பதை இங்கே குறிப்பிட வேண்டும். சிலர் இது கம்யூனிஸ்ட்டுகளின் சதி என்று புரளி கிளப்பி விட்டார்கள்.

இவர்களுக்கு எதிராகப் பெண்கள் கூட்டம் கூடியது. எங்களுக்கு அது நிறைய நன்மைகள் செய்திருக்கிறதே. அதற்கு என்ன சொல்கிறீர்கள்? என்று அவர்கள் திருப்பிக் கேட்கப்போக, சொன்னவர்கள் கப்சிப்.

இந்த அமைப்பு ஒரு விதத்தில் பண்டமாற்று முறையைத் தான் இன்னொரு வடிவில் கொண்டு வருகிறது.  ஒரு வரவு செலவு அமைப்பு இது.

இன்னார் சிறப்பு அம்சம் : யாரும் பச்சை டாலரைக் களவாட முடியாது.

இந்த அமைப்பில் இருக்கும் குறைகள் :

இந்தப்  பரிமாற்றங்களில்  வரி ஏய்ப்பு செய்ய நிறையவே வாய்ப்புகள் உண்டு. ஆகவே நகர நிர்வாகங்கள் இந்த அமைப்புக்கு ஊக்கம் தருவதில்லை.

நகர நிர்வாகமும் இந்த அமைப்பும் ஒன்று சேர்ந்தால் வேலை இல்லாமல் தவிக்கும் எத்தனையோ பேருக்கு உதவலாமே.

அடுத்து, வரவுகளும், பற்றுகளும் அளவுக்கு அதிகம் போய்விட்டால், அதை சீர் பண்ணுவது சிரமமான வேலையாக இருக்கிறது. எனவே எந்த நேரமும் கண்காணிப்பு அவசியம்.

இது சில சமயங்களில் உறுப்பினர்களுக்கு  எரிச்சலை உண்டு பண்ணி, அமைப்பில் இருந்து விலகிவிட அல்லது அமைப்பின் மீது ஆர்வம் குறைந்துபோய்விட ஏதுவாகிறது.

குறைகள் இல்லாது உலகில் எந்த அமைப்பும் இல்லை. இருந்தும் அமைப்பின்  நன்மைகளை ஒட்டுமொத்தமாய் நோக்கும்போது குறைபாடுகள் அற்பமாகி விடுகின்றன.

நம் ஊரில் எத்தனையோ மனிதர்கள் பயன் பெறுகிறார்களே என்கிற திருப்தியை, உணர்வை  உறுப்பினர்கள் மனதில் அது விதைக்கிறதே.

மேலும் அறிந்துகொள்ள:

LETS System UK

LETS System Australia, New Zealand

Chiemgauer Money (கிம்கோவேர்  பணம்) 

ஜெர்மனியின் கிம்கோவ் (Chiemgau) நகரில் பாவனையில் இருக்கும் கிம்கோவேர் பணம் (1932 களில் வோர்ல் நகரத்தில் அமுல் செய்யப்பட்ட அதே சில்வியா கேசெலின் கோட்பாட்டில்) இன்று பாவனையில் இருக்கிறது.

உள்ளூர் ஆசிரியர் ஒருவரால் (கிறிஸ்டியான் கெல்லரி) 2003 ஆண்டில் அவரின் மாணவர்களுடன் துவங்கப்பட்ட இந்தப் பணம் எப்படி இயங்குகிறது என்பதை Youtube இல் காணலாம். (ஆசிரியரும் பேசுகிறார்)

அந்தப் பண நோட்டை வடிவமைப்பது, அதை நிர்வகிப்பது, கணக்குகளைக் கையாள்வது, விளம்பரம் செய்வது எல்லா வேலைகளையும் அவரின் மாணவர்களே பார்த்துக் கொள்கிறார்கள்.

ஒரு கிம்கோவேர் = ஒரு யூரோ

யூரோ, நாட்டின் தேசிய பணமாக இருந்தாலும், உள்ளூர் கிம்கோவேர் பணத்தையும் உபயோகிப்பதில் மக்கள் ஆர்வமுடன் இருக்கிறார்கள்.

இந்தப் பணத்தின் சிறப்பு அம்சம் :  பாவனையில் அந்த நகர வங்கிகளும் நகர நிர்வாகமும் இணைந்திருக்கின்றன.

மேலும் அறிந்துகொள்ள:

Chiemgayer money (PDF)

Chiemgauer money-The Guardian UK

Time Banks அமைப்பு  

இது அமெரிக்காவில் இயங்கும் அமைப்பு. இவர்கள் பணம் என்பதற்குப் பதிலாக, நேரம் என்பதை அளவுகோலாக வைத்திருக்கிறார்கள்.

பணத்தின் மூலம் தான் நாம் எல்லாவற்றையும் அளவிட வேண்டுமா?  என்று கேட்கிறார்கள் இவர்கள்.

LETS அமைப்பு, பொருள்கள் சேவைகளை மதிப்பிட டாலரை வைத்திருக்க, இவர்கள் நேரத்தைக் கொண்டு பொருள்கள், சேவைகளை மதிப்பிடுகிறார்கள்.

கிட்டத்தட்ட 30, 000 – 40, 000 பேர் வரை இந்த அமைப்பில் பங்குகொண்டு பயன் பெறுகிறார்கள் என்பது கணிப்பு.

ஓர் சிறப்பு மென்பொருள் (software) அமைப்பின்  பரிமாற்றங்களைக்  கண்காணிக்கிறது. இல்லாவிட்டால் மத்திய ஒருங்கிணைப்பாளருடன் தொடர்பு கொள்ளலாம்.

இவர்களின் கொள்கைகள்:

ஒவ்வொருவரும் மற்றவர் உடன் பகிர்ந்துகொள்ள ஏதோ ஒன்று வைத்திருக்கிறார்கள்.

சில தொழில்களை பணத்தால் மதிப்பிட முடியாது. உதாரணம்: குடும்ப உறவுகள், அண்டை அயலாரோடு நல்லுறவு, எல்லார் உணர்வுகள், குரல்களுக்கு மதிப்பளித்தல் , சமுதாய நீதியை இன்னும் மேம்படுத்தல்.

இவற்றைப் பணத்தால் அளவிட  முடியுமா? ஆனால் இவைகளுக்கு நம் அமைப்பில் வரவுகள் உண்டு. அவற்றை நாம் மதிப்பிடுகிறோம் என்கிறது இந்த அமைப்பு.

ஒவ்வொருவரும் சிறு சிறு குழுக்களாய் இயங்குங்கள். பின்பு ஒவ்வொன்றையும் இணையுங்கள். ஒரு வலைப் பின்னல் போல எல்லாக் குழுக்களும் இயங்கட்டும்.

எப்படி இயங்குகிறது இந்த அமைப்பு?

உதாரணமாக, ஒரு டாக்டர் ஒரு மணித்தியாலம் உங்களுக்கு மருத்துவ சேவை தரலாம் என்கிறார். நான் ஒரு சாதாரண மெக்கானிக். ஆகவே என் சேவையை அதற்குப் பதிலாய் 3 மணித்தியாலமாய்த் தருகிறேன் என்கிறேன்.

நம் இடையில் ஒப்பந்தம் உருவாகிவிட்டால் அது மத்திய நிலைய மென்பொருளில் பதியப் படுகிறது.

எப்போது சேவை பரிமாற்றம் என்பதெல்லாம் நாம் இருவரும் பேசி முடிவுக்கு வரலாம்.

குறிப்பிட்ட காலத்துள் உறுப்பினர்களின் வரவுகளும் செலவுகளும் மேல் சொன்ன மற்ற அமைப்புகள் போலவே சரி செய்து கொள்ள வேண்டியது மட்டுமே பாக்கி.

மேலும் அறிந்துகொள்ள:

https://timebanks.org/

WIR அமைப்பு, சுவிட்சர்லாந்து

சாதாரண மக்களின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய மேல் சொல்லப்பட்ட அமைப்புகள் உதவுகின்றன. அப்போ, சாதாரண சிறு வணிகர்களுக்கு?

இதோ நாங்கள் இருக்கிறோம்! என்று உதவிக்கு முன்வருகிறது WIR அமைப்பு.

பெரும் பன்னாட்டு நிறுவனங்கள், பெரு வணிகங்கள் பொதுவாக, சிறு வணிகங்களை வளரவிடாமல் அழித்துவிட என்னென்ன சூழ்ச்சிகள் செய்ய வேண்டுமோ அத்தனையையும் செய்கின்றன. இதற்கு அரசியல்வாதிகளும் கூட்டாளிகள் என்பது வேதனையான செய்தி.

சிறு வணிகர்களுக்காக, 1934 களிலே வெறும் 16 பேரோடு சுவிட்சர்லாந்தில்  துவங்கிய இந்த அமைப்பில் இன்று சுமார் 62,000 வணிகர்கள் உறுப்பினர்கள்.

அதே சில்வியோ கெசெலின் கோட்பாடுகள் செயல்படுகின்றன. வணிகர்களின் கொள்முதல் பற்று வைக்கப்படுகிறது. பண்டங்களின் மதிப்பை அளவிட மட்டும் சுவிஸ் நாட்டின் தேசிய பணத்தை (Swiss Francs) உபயோகிக்கிறார்கள். பொருள் வாங்கிய வணிகர்கள் கணக்கை நேர் செய்யும்போது வரவு வைக்கப்படுகிறது.

யாரும் கணக்கில் இருந்து பணம் எடுக்க முடியாது. வரவுகள் கூடிவிட்டால் கட்டாயமாக செலவு செய்யும்படி அடிக்கடி வற்புறுத்தல்கள் வரும். மதிப்பும் குறையும். செலவுகள் கூடிவிட்டால் கட்டாயமாக சீர் செய்ய வேண்டும் அல்லது சுவிஸ் தேசிய பணத்தில் கட்டிவிடவேண்டும்.

WIR இணைய தளத்தில், உறுப்பினர்கள் என்னென்ன பொருள்கள், சேவைகள் கொடுத்து வாங்க விரும்புகிறார்கள் என்று விவரங்கள் உடனுக்குடன் கிடைக்கின்றன.

உறுப்பினர்களுக்கு, அவரவர் தரத்துக்கு ஏற்றபடி அமைப்பில் இருந்து கடன் வாங்கலாம். வட்டி இல்லை. நிர்வாக செலவுகளுக்கு சிறு கட்டணம் அவ்வளவே.

மேலும் அறிந்துகொள்ள:

WIR System, Switzerland

WIR System – The Guardian UK

JAK அமைப்பு 

முதலாம் உலகப் போர் முடிந்திருந்தாலும் மக்கள் யுத்தத்தின் கோரப்பிடியில் இருந்து மீள்வது கடினமாகவே இருந்தது.

டென்மார்க்கில் விவாசாயிகள் கடன் தொல்லையால் பெரும் துன்பத்தை எதிர்கொண்டார்கள். அரசு கைவிரித்த நிலையில், தனியாரிடம் கடன் வாங்கியும் கட்டமுடியாத இக்கட்டில் இருந்தார்கள். காரணம் அநியாய வட்டி. அதன் எதிரொலியாக, சொந்த நிலங்களையே பறிகொடுக்க வேண்டிய சூழ் நிலை இருந்தது.

இந்த சமயத்தில், சில விவசாயிகள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு குழுவாக, விளைச்சலை வாங்கவரும் வியாபாரிகளோடு பேசினார்கள். ஒரு ஒப்பந்தம் போட்டார்கள். வியாபாரிகள் வட்டி இல்லாக் கடன் கொடுப்பார்கள். பதிலாக, விளைச்சலை ஒரு நியாயவிலைக்கு விவசாயிகள் அதே வியாபாரிகளுக்கு மட்டும் கொடுப்பது என்று முடிவாயிற்று.

JAK என்னும் கடன் கொடுக்கும் வங்கி இப்படி உருவாயிற்று. வட்டி இல்லாக் கடன் கொடுக்கும் இந்த அமைப்பு பெரிதாக வளர்ந்தாலும்,  1934 – 1938 கால இடைவெளியில் இந்த வங்கிக்குத் தடை போட்டிருந்தது அரசு. மீண்டும் 1960 களில் இயங்க ஆரம்பித்தது வங்கி.

1992 ல் சுவீடனில் இந்த வங்கி  துவங்கியது. உறுப்பினர்கள் நாட்டின் தேசிய பணத்தை (சுவீடன் க்ரோனர்) இந்த வங்கியில் வைப்பு நிதியாகப் போடலாம். ஆனால் வட்டி கிடைக்காது. இன்று அந்த நாட்டில் 30 கிளைகளுடனும் 33,000 உறுப்பினர்களுடனும் வளர்ந்து நிற்கிறது.

நாம் சாதாரண வங்கியில் சேமிப்பு துவங்கினால் வட்டி தருவார்கள். அதே சமயம், கடன் வாங்கினால் (வீடு வாங்க, கட்ட அல்லது ஒரு தொழிலுக்கு முதலீடு) அவர்கள் நம்மிடம் அறவிடும் வட்டி இன்னும் அதிகம்.

JAK வங்கியில் முதலில் சிறிது சிறிதாக நாம் சேமிப்பு துவங்கலாம். நாள் போகப்போக, வட்டி வராது. பதிலாய் சேமிப்புப் புள்ளிகள் (credit points) கூடிக்கொண்டு போகும். குறிப்பிட்ட காலத்தின் பின் உங்களுக்கு வட்டி இல்லாத கடன் கிடைக்கும்.

நீங்கள் போட்ட பணம் அப்படியே இருக்கும். கிடைத்த கடனையும் வட்டி இல்லாமல் திருப்பி செலுத்தலாம். நிர்வாகத்துக்கு ஒரு சிறு கட்டணம் செலுத்தினால் போதும்.

நடுத்தர வர்க்கம் இதில் நாட்டம் கொள்வதில் ஆச்சரியம் இருக்காது. அந்த நாட்டின் குறிப்பிடத்தக்க எண்ணிக்கையில் பணக்காரர்களும் இதில் வைப்பு நிதிகள், சேமிப்புகள் என்று  சேர்ந்திருக்கிறார்கள்.

என்ன காரணம்? பணம் ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும். நாலு பேருக்கு உதவுகிறோமே. அது பெரிய விஷயம் இல்லையா! என்று நம்மிடம் அவர்கள் சொல்லும்போது ஆம் என்று தான் சொல்லமுடியும். இல்லை என்று சண்டையா போட முடியும்?

இந்த அமைப்பின் விவரங்களை, மார்கரீட் கென்னடி, JAK வங்கி நிர்வாகி, அதன் ஊழியர்கள், திட்ட அமைப்பாளர்கள்  பேசும் தொடர்கள் நான்கு பாகங்களாக Youtube இல் இருக்கிறது. முதல் பாகம் கீழே.

மேலும் அறிந்துகொள்ள:

JAK bank, Sweden

JAKbank,Sweden,-Monneta organization

(தொடரும்..)